Difference between revisions 2725 and 2734 on aswikisource

অনিৰুদ্ধদেৱ 
(১৫৫৩-১৯২৬)
{{header
 | title      = ঝুমুড়া
 | author     = অনিৰুদ্ধদেৱ 
 | translator = 
 | section    = 
 | previous   = 
 | next       = 
 | year       = 
 | portal     = 
 | wikipedia  = 
 | commons    = 
 | commonscat = 
 | wikiquote  = 
 | wikinews   = 
 | wiktionary = 
 | wikibooks  = 
 | wikiversity= 
 | wikispecies=
 | meta       = 
 | notes      =  
}}

<poem>
এ ভাই কমনে কৰ বিহাৰ ৷


প্ৰচণ্ডবেগৰ ঠাঠে ৰুহি আসে উমান নপৱা গাৰ ৷৷

গন্ধৰ্ব্ব-কতক গোটে গোটে পড়ি


আগতে মৰিয়া যাই ৷


ত্ৰিশ পাইকৰ হাজৰা পড়য়


ৰঙ্গ কৰ তাকে চাই ৷৷

লস্কৰগোট আগতে পড়য়


আনন্দ কৰ অধিক ৷


সকলে কটক পাড়ি আনিলেক


উমান নপৱা কিক ৷৷

শিলাঞ্চাৰ গড় ভাঙ্গিয়া কতক


ইটাৰ গড় খসাই ৷


তথাপি নিসাৰে আছ কেনে ভাই


অগ্নিৰ গড় নিমাই ৷৷

প্ৰচণ্ডবেগৰ বহিনী সুন্দৰী


জৰা আসি লাগ পাই ৷


অলক্ষিতভাৱে পুৰুষক পাই


স্বামী বৰিলেক তাই ৷৷

তেজ মাংস যত আগতে শোষয়


ছাল হোৱে সোটাসোট

ভাই ভনীয়ে নগৰ বেঢ়িয়া


দিয়ে আতি বড় চোট ৷৷

যৱন পাইক দুৱাৰ ভেটয়


ওহলাইবে শকতি নাই

ভয়ে নৃপতিও গৰ্জ্জিবাক লৱৈ


সিতো পুৰুষক চাই ৷৷

মৃত্যুৱে নিকট চাপিলেক আসি


নিবেক ডোল লগাই ৷


তথাপিতো তাৰ ইটো বিমৰিষ


মনৰ অগ্ৰতো নাই ৷৷

ধন-জন-ক্ষেত্ৰ- বিষম সুখত


আনন্দ মানে অধিক

যদ্যপি বিষয় ভূঞ্জিবে নুৱাৰে


তাতে ৰতি আত্যন্তিক ৷৷

হৰি-চৰণত শৰণ পশিয়া


নকৰ যাৱে ভকতি

কালৰ হাতৰ এড়াইবেক লাগি


আছয় কাৰ শকতি ৷৷

কৃষ্ণৰ চৰণে ভকতি-বিহীন


হুয়া মূঢ় অল্পমতি

কহে অনিৰুদ্ধ ইবাৰ কৰুণা


কৰা মোক যদুপতি ৷৷॥
</poem>