Revision 2420 of "জেংৰাই" on aswikisource

{{delete|copyrighted material}}
==জেংৰাই ১৯৬৩==
কবি: '''অজিত বৰুৱা'''<br> 
আন্ধাৰ হোৱাৰ অলপ আগেয়ে<br>
আমি সোৱণশিৰিত পৰিলো৷  আৰু<br>
সোৱণশিৰিৰ এটিং পানীৰে আমাৰ নাৱৰ টিং ধুৱালো৷<br>
আমি অন্ধবিশ্বাসী<br>
কেৱল<br>
আমাৰ অন্ধবিশ্বাস যদি নিৰন্ধ্ৰ অন্ধ হ’লহেঁতেন!<br>
ৰাতি হ’লত সোৱণশিৰিৰ চৰত আমি নাও চপালো৷<br>
(চাপৰিৰ ডাঙৰীয়াই আমাক ৰক্ষা কৰিব?)<br>

ওপৰে তৰা<br>
আমাৰ ম’হৰ ডিঙিৰ ঘণ্টাত ব্ৰহ্মাণ্ড-সঙ্গীত বাজে<br>
আৰু এই-এয়েনেকি সেই বাঘটোৰ গোন্ধত উজাৰ খোৱা<br>
ম’হৰ জাকৰ ঘণ্টাৰ আত্ৰানি?…<br>

ডকা ফুটা গোন্ধ, তৰা ফুলা গোন্ধ<br>
ডকা ফুলা গোন্ধ, টকা ফুটা গোন্ধ!!!<br>

নাৱৰ টিঙত শুই<br>
তৰা আৰু বোকা একেলগে দেখি!<br>
বাঘৰ গোজৰ ম’হৰ ঘণ্টা জলকুঁৱৰীৰ গীত<br>
একেলগে বাজে বেসুৰা সুৰীয়াকৈ!!<br>

ৰাতি দুপৰত<br>
মনিব পৰাৰ সীমাৰ শেষত<br>
নে চকুৰ মণিৰ ভিতৰ-ফালত<br>
দুকুৰা জুয়ে অহা-যোৱা কৰে নিৰন্তৰে৷<br>
উকাৰ জুই, সময়ৰ দুৱাৰত পহৰাদাৰ;<br>
নহ’লে, আঁৰ-কপোৰ গুচাত-<br>
সেয়ে বোধ কৰোঁ মোৰ মুখাগ্নিৰ জুই<br>
“ভাতৃ    অনল  এহিসে ক্ষণত   হৈবা কৰুণাময়”…<br>

“কিনো জুয়ে লগা চকু”<br>

“ভাবি চালে লিলিমাই এই জীৱনত একো নাই”<br>

ৰাতি পুৱালত আমি নাও মেলিলো৷ আৰু<br>
(মোৰ হঠাৎ যেনেই লাগিল)<br>
দুটা গঙা-চিলনীয়ে<br>
কুঁৱলীৰ মাজত ঘূৰিবলৈ ল’লে৷<br>