Revision 40790 of "মেধি তীৰ্থলৈ যায়" on aswikisource

{{header
 | title      = মেধি তীৰ্থলৈ যায়
 | author     = দণ্ডিনাথ কলিতা
 | translator = 
 | section    = 
 | previous   = 
 | next       = 
 | notes      = 
}}

<Poem>
কলিয়াবৰত মেধিৰ ঘৰ, নাম গোৱাত সুখ্যাতি বৰ,<br>
কানীয়া মেলতো সবাৰে মাজত মানভাগটি পায়;<br>
পূণ্য কৰিবৰ মনেৰে আজি মেধি তীৰ্থলৈ যায়।<br>


লেখি-বুজি মোনাত ভৰি, ল’লে টকা আঢ়ৈ কুৰি,<br>
ল’লে ভৰাই কানিৰ টেমাটো, ওলাল মঙল চাই;<br>
গোটেই গাঁৱতে উঠিল ঢৌ মেধি তীৰ্থলৈ যায়।<br>


দেখিলে মেধিয়ে জাহাজ পাই, টিকট-ঘৰত উঠিছে হাই,<br>
নোচোৱাকৈ টিকট কিনাৰ উপায় দেখোন নাই।<br>
ধুতি গাৰে মেধি এতিয়া কেনেকৈ তীৰ্থলৈ যায়?<br>


কৰিলে প্ৰশ্ন ‘যাবি ক’লৈ?’<br>
মেধিয়ে বোলে, ‘তীৰ্থ য’লৈ’<br>
শুনি বাবুৱে দিলে ধমক, ‘তেনে টিকট নাই’;<br>
কি হ’ব উপায়, কেনেকৈ এতিয়া মেধি তীৰ্থলৈ যায়।<br>


জাহাজত মেধিয়ে ল’লে উঠি, মেলিলে জাহাজে ঘোৰাৰ ছুটি;<br>
পাৰৰ গছবোৰে উভতি লৰিলে, এনে অদ্ভূত নাই,<br>
লগুণডালত খামুচি ধৰি মেধি তীৰ্থলৈ যায়।<br>


দুখনমান তামোল খোৱাৰ বেলি, গৈছিল জাহাজ ঢৌ তুলি,<br>
এনেতে বালিত সোমাই পৰিল, অলপো লৰচৰ নাই;<br>
সৰ্বনাশ হ’ল, এতিয়া কেনেকৈ মেধি তীৰ্থলৈ যায়।<br>


তিনিদিন জাহাজ তাতে ৰ’ল, মেধি উঠিব নোৱাৰা হ’ল,<br>
বঙালে-কঙালে আছে ভৰি মেধিয়ে কেনেকৈ খায়?<br>
কলপকলপকৈ শুধ শৰীৰে মেধি তীৰ্থলৈ যায়।<br>
<poem/>

[[Category:কবিতা]]
[[শ্ৰেণী:দণ্ডিনাথ কলিতাৰ সাহিত্যকৰ্ম]]