Revision 4476 of "মণিৰাম দেৱানৰ গীত" on aswikisource

{{header
 | title      = মণিৰাম দেৱানৰ গীত
 | author     = অনামী
 | translator = 
 | section    = 
 | previous   = 
 | next       = 
 | year       = 
 | portal     = 
 | wikipedia  = মণিৰাম দেৱান 
 | commons    = 
 | commonscat = 
 | wikiquote  = 
 | wikinews   = 
 | wiktionary = 
 | wikibooks  = 
 | wikiversity= 
 | wikispecies=
 | meta       = 
 | notes      = মানুহৰ মুখে-মুখে প্ৰচলিত হৈ অহা মণিৰাম দেৱানৰ জীৱনভিত্তিক এই বেলাড বা কাহিনী-গীতটো বেণুধৰ শৰ্মা ৰচিত আৰু মানুহ প্ৰকাশন, ৰিহাবাৰী, গুৱাহাটী-৭৮৫৬৯০ ৰ দ্বাৰা ১৯১৫ শকত প্ৰকাশিত 'মণিৰাম দেৱান' শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ (পৃঃ ৩১৭-৩২৩) পৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছে।  
}}

::::::::::::::::::১
:::::::::::::::আই সৰেচতী দেৱী পাৰেৱতী
:::::::::::::::তোমালৈ বঢ়াই যাওঁ চাউল,
:::::::::::::::পাহৰা পদকে সোঁৱৰাই দি যাবা
:::::::::::::::গীতৰ ভাঙি যাবা আউল।

::::::::::::::::::২
:::::::::::::::চান্দক সেৱা কৰোঁ সূৰ্যক সেৱা কৰোঁ
:::::::::::::::পাৰ্ৱতীক সেৱা কৰো,
:::::::::::::::ভৰলী আইকো কৰোঁ সাত সেৱা
:::::::::::::::মণিৰামৰ ভণিতা জোৰোঁ।

::::::::::::::::::৩
:::::::::::::::কোনে বোলে জীলে,
:::::::::::::::ইংৰাজে দেশখন
:::::::::::::::আকৌ আমাক দিলে

::::::::::::::::::৪
:::::::::::::::কোনো বোলে চৰিল,
:::::::::::::::ইস্কট চাহাবেৰে সখি কৰিলে।
:::::::::::::::চাহাবে কলেহি বুজাই,
:::::::::::::::অসম দেশ লব লাগে
:::::::::::::::বৰ লুইতে উজাই।

::::::::::::::::::৫
:::::::::::::::নহ'বলৈ হ'ল
:::::::::::::::অসম দেশ গুচি
:::::::::::::::বঙাল দেশ হ'ল।
:::::::::::::::নহ'বলৈ হ'ল
:::::::::::::::ইংৰাজ উঠা দেখি
:::::::::::::::ৰাইজৰ মন ভাল হ'ল।

::::::::::::::::::৬
:::::::::::::::মনে গুণি চালে-
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানক মন্ত্ৰী বাব দিলে
:::::::::::::::অনেক গুণনি ধৰিলে দেৱানদেৱৰ
:::::::::::::::ভাটীলৈ ভটিয়াই গ'ল।
:::::::::::::::বঙালৰ ঘৰতে আপালি মিলিল ঐ
:::::::::::::::দেশখন তল-ওপৰ হ'ল।

::::::::::::::::::৭
:::::::::::::::ৰূপৰ তোলোথা সোণৰ দোৰ্পতি
::::::::::::::::বহি বৈ আছিলো তাঁত,
:::::::::::::::লাহে-লাহে কৰি মণিৰাম দেৱানে
::::::::::::::::লগায় পটেশ্বৰীক মাত।

::::::::::::::::::৮
:::::::::::::::পানী আন ব'মৰ মাক
:::::::::::::::ভাত আন ব'মৰ মাক,
:::::::::::::::মই যাওঁ বঙাল দেশলৈ।

::::::::::::::::::৯
:::::::::::::::গাটি মোৰ ৰঙে চং
:::::::::::::::খোপাতে মোৰ বালি চং
:::::::::::::::চ'ৰাতে নো মূৰে যুঁজায়
:::::::::::::::কলৈ নো মোৰ স্বামী যায়।

::::::::::::::::::১০
:::::::::::::::কান্দিবলৈ ধৰিলে তুলাৱতী গাভৰু
::::::::::::::::মণিৰামৰ মুখলৈ চাই
:::::::::::::::গাৰ মঙ্গহ লৰে, সোঁ চকু লৰিছে
::::::::::::::::কাউৰীজনীয়ে খায়।

::::::::::::::::::১১
:::::::::::::::এ- দেউ ৰ'ল
:::::::::::::::চ'ৰা মাৰি দেৱানদেৱ
:::::::::::::::ভটিয়াই গ'ল।
:::::::::::::::নগৰৰ হ'ল বাজ
:::::::::::::::পোনাই গৈ পালেগৈ
:::::::::::::::চিলমাৰী ৰাজ।
:::::::::::::::এ- দেউ 
:::::::::::::::কিনো মাছ মাৰিবৰ শল।
:::::::::::::::চিলমাৰীতে দেৱানৰ 
:::::::::::::::আদ বছৰ গ'ল। 

::::::::::::::::::১২
:::::::::::::::মিৰিটি কান্দিলে কান্দে মিৰিয়নী
::::::::::::::::লুইতৰ বালিলৈ চাই,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানে কান্দে কলিকতাত
::::::::::::::::ৰংপুৰ জিলালৈ চাই।

::::::::::::::::::১৩
:::::::::::::::বৰা ধানৰে নৰা মোৰ দেউতা
::::::::::::::::বৰা ধানৰে নৰা,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানৰ অমঙ্গল মিলিল ঐ
::::::::::::::::ওলাল নেজলগা তৰা।

::::::::::::::::::১৪
:::::::::::::::এদিন দুদিনকৈ দিনে চাৰি গ'ল
::::::::::::::::আমঠু পৰি গ'ল ক'লা,
:::::::::::::::যঁতৰত সূতা কাটে বিনন্দিনী গাভৰু
::::::::::::::::যঁতৰত নুঘূৰে শলা।

::::::::::::::::::১৫
:::::::::::::::ৰৈ নো ৰৈ কান্দিলে বৃন্দাৱনী গাভৰু
::::::::::::::::তামৰ ঘৰৰ মুখলৈ চাই
:::::::::::::::তামৰ ঘৰ আছে দেও, স্বামী নাইকীয়া
::::::::::::::::কোনে নিলে মণিৰামক পাই।

::::::::::::::::::১৬
:::::::::::::::চম্পাৱতী গাভৰুৰ সেন্দুৰ মচে খালে
::::::::::::::::ঘনে সোঁহাত লৰে,
:::::::::::::::কাউৰীয়ে ৰমলিয়ায় ফেঁচাই কুৰুলিয়ায়
::::::::::::::::সপোনত আগদাঁত সৰে।

::::::::::::::::::১৭
:::::::::::::::দেশ পাতিবলৈ ওলালি মণিৰাম
::::::::::::::::জঁতৰাই মাৰিলে হাঁচি
:::::::::::::::লগৰ সমনীয়াই শতৰু শালিলে
::::::::::::::::ললি যোৰহাটত ফাঁচী।

::::::::::::::::::১৮
:::::::::::::::ৰজা পাতিবলৈ ওলালি মণিৰাম
::::::::::::::::জঁতৰাই মাৰিলে হাঁচি,
:::::::::::::::ল'ৰাকৈ তিৰুতা এথানিত পেলালি
::::::::::::::::ললি যোৰহাটত ফাঁচী।

::::::::::::::::::১৯
:::::::::::::::মণিৰাম গৈছিলে বঙালৰ দেশলৈ
::::::::::::::::ৰংপুৰত মাৰিলে হাঁচি,
:::::::::::::::কাণৰ গুণা ছিগি অমঙ্গল মিলিল ঐ
::::::::::::::::দিলে যোৰহাটত ফাঁচী।

::::::::::::::::::২০
:::::::::::::::চিৰিপ্ চিৰিপ্ কৰি
:::::::::::::::চাহাব গৈ আছিলে
:::::::::::::::মণিৰাম গৈছিল নাৱত,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানে টাংগুটি খেড়োতে
:::::::::::::::পিছলি পৰিল খালত।

::::::::::::::::::২১
:::::::::::::::এপিনে পাৰ হল মৰিকৈ মিছিমি
::::::::::::::::এপিনে পাৰ হ'ল ডোম,
:::::::::::::::এপিনে পাৰে হ'ল মণিৰাম দেৱান ঐ
::::::::::::::::পিছলি পৰিলে খালত।

::::::::::::::::::২২
:::::::::::::::ভটীয়াই গলেগৈ উজনীৰ মণিৰাম
::::::::::::::::বাটত খাই গ'ল জৰা,
:::::::::::::::মণিৰামৰ বাটৰি নেপাওঁ ভালে কৰি
::::::::::::::::যংতৰৰ নুঘুৰে শলা।

::::::::::::::::::২৩
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানে 'ভাট' ফকিৰক
::::::::::::::::চিঠি দি পঠিয়াই দিলে,
:::::::::::::::দিচৈ নৈৰ পাৰতে পৰ্বতীয়া বৰুৱাই
::::::::::::::::ফকিৰক ধৰোৱাই দিলে।

:::::২৪
::তৰাণিৰ মাজৰে গান্ধী ঐ মণিৰাম
:::তৰাণিৰ মাজৰে গান্ধী,
::যেতিয়াই পালেগৈ হাওলাট চাহাব
:::তেতিয়াই আনিলে বান্ধি।

::::::::::::::::::২৫
:::::::::::::::হাবিৰ ডলীয়া বেত মোৰ দেউতা
::::::::::::::::হাবিৰ ডলীয়া বেত,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানক বান্ধি-ছাটি লৈছে
::::::::::::::::গোৰোহাই বৈ যায় তেজ।

::::::::::::::::::২৬
:::::::::::::::উজায়ে আহিলে মণিৰাম দেৱান ঐ
::::::::::::::::বাটত কিনি খালে আখৈ,
:::::::::::::::খৰকৈ যোৱাগৈ ব'মৰ মাকক কোৱাগৈ
::::::::::::::::মূৰতো নিদিব কাকৈ।

::::::::::::::::::২৭
:::::::::::::::ৰূপৰ ধোঁৱাখোৱাত খালি ঐ মণিৰাম
::::::::::::::::সোণৰ ধোঁৱাখোৱাত খালি,
:::::::::::::::ৰজা হবলৈ ওলালি মণিৰাম
::::::::::::::::ডিঙিত ছিপেজৰী ললি।

::::::::::::::::::২৮
:::::::::::::::আজি কি বাৰ গুৰু বৃহপতি
::::::::::::::::কালি কি বাৰ শুকুৰ,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানৰ অমঙ্গল মিলিত ঐ
::::::::::::::::চালতে বগালে কুকুৰ।

::::::::::::::::::২৯
:::::::::::::::উজায়ে আহিলে কাকতি-ফৰিঙে
::::::::::::::::বৰতী (ব্ৰডী) চাহাবৰ দিনত,
:::::::::::::::মাহে সৰিয়হ চপাই খাই গ'ল
::::::::::::::::পকা ধান নেখালে ঘিণত।

::::::::::::::::::৩০
:::::::::::::::উজায়ে আহিলে মণিৰাম দেৱানঐ
::::::::::::::::মাজুলীত চটালে চটি,
:::::::::::::::ৰংপুৰ জিলাৰে বৰশী আনিলে 
::::::::::::::::ডিঙিত চিপে জৰী দিলি।

::::::::::::::::::৩১
:::::::::::::::ছ অৰা নাও লৈ লালেবন্দী দিবলৈ
::::::::::::::::মণিৰাম ভটিয়াই গ'ল,
:::::::::::::::পাচতে থাকিলে পিয়ালী বৰুৱা
::::::::::::::::ছকুৰি পাইকৰ খেল। 

:::::৩২
::যোৰহাটত নুৰুবি আদা মোৰ কুটুম ঐ
:::গোলাঘাটত নুৰুবি আদা,
::সাটোটা গেৰাজৰ চিপাহী 
:::দিলে মণিৰামক খেদা। 

::::::::::::::::::৩৩
:::::::::::::::মণিৰামৰ বৰে ঘৰ কুঠলি কুঠলি
::::::::::::::::চুঁচৰি সোমালে গুঁই,
:::::::::::::::মণিৰাম গৈছিলে দেশ মাৰিবলৈ
::::::::::::::::বন্দুকে নিদিলে জুই।

::::::::::::::::::৩৪
:::::::::::::::টেকেলি পৰিবৰ নাদত হৰি হৰি
::::::::::::::::টেকেলি পৰিবৰ নাদত,
:::::::::::::::বাগী দি সাৰিলে চৰাৰ চাৰি ফুকন
::::::::::::::::মণিৰাম পৰিলে ফান্দত।

:::::৩৫
:::::::::::::::চান্দো লৰিছে সুৰুযো লৰিছে
::::::::::::::::লৰিল বসুমতী আই,
:::::::::::::::বাৰ পাল ৰণুৱাই খেদিব লাগিছে
::::::::::::::::মণিৰামৰ কিনো বিলাই।

::::::::::::::::::৩৬
:::::::::::::::চোঁতালৰ আগৰে কাঞ্চন ফুল এপাহি
::::::::::::::::নিতৌ একো পাহি সৰে,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানক চাঙলৈ তুলিলে
::::::::::::::::আগতকৈ জেউতি চৰে।

::::::::::::::::::৩৭
:::::::::::::::জিলীয়ে  কৰিবৰ কা মোৰ দেউতা
::::::::::::::::কাউৰীয়ে কৰিবৰ কা,
:::::::::::::::তিনি আলি মূৰতে মণিৰামক মাৰিলে
::::::::::::::::উভতি বলিলে বা।

::::::::::::::::::৩৮
:::::::::::::::ফেঁচুৱে কৰিলে চিঁউ মোৰ দেউতা
::::::::::::::::ফেঁচুৱে কৰিলে চিঁউ,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানক ফাঁচী দি মাৰিলে
::::::::::::::::আকাশে উৰি গ'ল জিউ।

::::::::::::::::::৩৯
:::::::::::::::মণিৰামক মাৰিলে আঁৰ কাপোৰ তৰিলে
::::::::::::::::ওপৰে বগালে চিলা,
:::::::::::::::মণিৰামৰ কাম-কাজ কৰিব লাগিলে 
::::::::::::::::পামগৈ শদিয়া জিলা।

::::::::::::::::::৪০
:::::::::::::::আগনিশা কান্দিলে ঘুঘূঁৰী কপৌ
::::::::::::::::পাচনিশা কান্দিলে ফেঁচা,
:::::::::::::::মণিৰাম দেৱানক যোৰহাটত মাৰিলে
::::::::::::::::চেঁচা হ'ল ৰংপুৰ জিলা।

:::::৪১
::মণিৰামক মাৰিলি ভালকে কৰিলি
:::পিয়ালিক মাৰিলি কিয়,
::সেইনো কথা শুনি ৰংপুৰৰ আমোলাৰ 
:::আকাশে উৰি গ'ল জীৱ।

:::::৪২
::ৰৈ ৰৈ কান্দিলে চুঙাৰ বাদুলী
:::ৰৈ ৰৈ কান্দিলে জিলী,
::ৰৈ ৰৈ কান্দিলে লগৰ সমনীয়াই
:::মণিৰামক মাৰিলে বুলি।

:::::৪৩
::ভীৰ খাই বগৰি লাগিল,
::মণিৰাম দেৱান মৰিবৰে পৰা
::টেক্সি খাজনা লাগিল।

:::::৪৪
::কান্দিবলৈ ধৰিলে গাঁওৰ বুঢ়া-মেথাই
:::দেৱানৰ কথালৈ চাই,
::সাতৰাজ মাৰি একেৰাজ কৰিলে
:::ললে যোৰহাটত ঠাই।

:::::৪৫
::ভাৱনাত লগালে ম'তা মণিৰাম
:::ভাৱনাত লগালে মতা,
::নগাঁও নৰঙ্গী শবদ ফুটি গল
:::অকল মণিৰামৰ কথা।

:::::৪৬
::লথৌৱে লঠালে পুৰন্দৰে পুৰিলে
:::হৰনাথে মাৰিলে কণ,
::অতক ধনেকৈ নাটিলে মণিৰাম
:::ভাটীলৈ মেলিলি মন।

:::::৪৭
::চালত মলঙিলে চালেদৈ কোমোৰা
:::টেকেলিত মলঙিলে লোণ,
::মাটিত মলঙিলে মণিৰাম দেৱান ঐ
:::নেকান্দি থাকিব কোন।

:::::৪৮
::বালিত জিলিকিলে বালিৰ বালিচন্দা
:::তাতোকৈ জিলিকে সোণ,
::তাতোকৈ জিলিকে মণিৰাম দেৱান ঐ
:::নেকান্দি থাকিব কোন।

:::::৪৯
::অতিকৈ চেনেহৰ মুগাৰ মহুৰা
:::তাতোকৈ চিকুণ  মাকো,
::তাতোকৈ চিকুণ মণিৰাম দেৱান ঐ
:::নেকান্দি কেনেকৈ থাকো।

:::::৫০
::ৰজাৰ নাওখন কোৰোকাকুৰুকি
:::ললে ৰৌমাছে কোৰ,
::মণিৰাম দেৱানৰ ফাঁচী হবৰে পৰা
:::চকুলো নুগুছে মোৰ।

:::::৫১
::ই বোলে মণিৰাম, সি বোলে মণিৰাম
:::মণিৰাম কেহেলৈ গ'ল,
::ছকুৰি চিকাৰূপ কঁকালত বান্ধি লৈ 
:::মণিৰাম ভটীয়াই গ'ল।

:::::৫২
::মাকে কান্দিলে গঞায়ো কান্দিলে
:::কান্দিলে ডালৰে মিৰি,
::পাটীৰে তিৰুতাই কান্দে বিলাপ কৰি
:::চুলি চিঙি কাতৰে ধৰি।

:::::৫৩
::বৰখন বজাৰৰ তিল অ' মণিৰাম
:::সৰুখন বজাৰৰ তিল,
::মণিৰাম দেৱানক ফাঁচীকাঠত তুলিলে
:::গলিব ধৰিলে শিল।

:::::৫৪
::লেঙি তামোলৰ পুলি ঐ মণিৰাম
:::লেঙি তামোলৰ পুলি,
::মণিৰাম দেৱানক ফাঁচী দি মাৰিলে
:::তললৈ নামিলে চুলি।

:::::৫৫
::লৰে মাৰি ভাঙে শলেমাৰি
:::গাহৰিয়ে ভাঙিলে গৰাল,
::শুকুৰবাৰৰ দিনাখন কালক্ষণ লাগিলে
:::হাততে ঐ মণিৰাম হেৰাল।

:::::৫৬
::জিলিকি আহিলে চৰা নাওখনি
:::জিলিকি আহিলে টিং
::তাৰে মাজতে মণিৰাম জিলিকিল
:::গলধনৰ চুলিতে চিন।

:::::৫৭
::বৈ নববি চৈ  ঐ মণিৰাম
:::বৈ নববি চৈ,
::উধান যেন খোপা মই বান্ধি পঠিয়াম
:::ৰংপুৰত মেলিবি গৈ।

:::::৫৮
::ম'হত পৰিলে চুটীয়া শালিকা
:::আমত মলিয়ালে মল,
::মণিৰাম দেৱানক যোৰহাটত মাৰিলে
:::বুকু হমহমাই গ'ল।

:::::৫৯
::আঠিয়া কলৰে আখা মণিৰাম
:::আঠিয়া কলৰে আখা,
::মণিৰাম দেৱানক ফাঁচী দি মাৰিলে
:::আমঠু পৰি গ'ল ক'লা।

[[Category:মালিতা]]