Difference between revisions 1521154 and 1575715 on bewiki

{{палітычная партыя
| party_name     = Партыя БНФ
| party_origname = 
| party_logo     = Flag of Party of BNF.png
| size           = 250px
| leader         = [[Аляксей Янукевіч]]
| foundation     = [[1993]]
| alliance       = [[«Народная кааліцыя 5+»]], [[«Беларускі незалежніцкі блок»]]
| ideology       = Нацыянальна-дэмакратычная, апазіцыйная
| publication    = газеты [http://www.pahonia.promedia.by/ «Пагоня»], [http://vilnia.com/ «Свабода»]
| motto          = ''«Жыве Беларусь!»'' 
| headquarters   = [[Мінск]], Чарнышэўскага 3-39
| website        = http://narodny.org/
}}
'''Беларускі народны фронт''' — беларуская партыя заснаваная ў [[1993]] годзе. Партыя грунтавалася на грамадскім руху [[Беларускі Народны Фронт "Адраджэнне"]], які быў заснаваны ў 1988 годзе і выступаў за незалежнасць Беларусі, дэмакратызацыю ўлады, адраджэнне [[беларуская мова|беларускай мовы]] і культуры. Лідарам партыі  быў [[Зянон Пазняк]]. Партыя з'яўляецца членам Міжнароднага дэмакратычнага саюза (IDU) з 2007 г.<ref>http://naviny.by/rubrics/politic/2007/11/02/ic_articles_112_153738/</ref>

Партыя карысталася значнай папулярнасцю ў канцы 1980-х — пачатку 1990-х. Аднак пасля здабыцця Беларуссю незалежнасці папулярнасць партыі стала паступова памяншацца. Так напрыклад на выбарах у Вярхоўную Раду ў 1995 годзе партыя не заваявала ні аднаго мандата<ref>http://www.hrights.ru/text/belorus/b18/Chapter12.htm</ref>. Пасля правалу на гэтых выбарах частка кіраўніцтва партыі падало ў адстаўку, у тым ліку [[Вінцук Вячорка]] — глава палітычнай камісіі БНФ.

Як паказалі сацыялагічныя даследаванні, праведзеныя Інстытутам сацыяльна-палітычных даследаванняў у 1997 г., рэйтынг БНФ складаў 3,7%<ref>Народная газета. — 1998. — № . — 10 студзеня. — С.</ref>. V з'езд партыі (чэрвень 1997) падкрэсліў, што «на першы план выходзяць іншыя метады барацьбы за вызваленне Беларусі — метады шырокага, масавага нацыянальна-вызваленчага руху». У рэзалюцыі з'езда гаварылася, што рух будзе выбіраць «канкрэтную тактыку дзеянняў з улікам сітуацыі»<ref>Свабода. — 1997. — № . — 24 чэрвеня. — С.</ref>.

[[16 мая]] [[1999]] г. апазіцыйныя партыі арганізавалі «альтэрнатыўныя прэзідэнцкія выбары» на якіх кандыдатамі высоўваліся Пазняк і Чыгір. Аднак Пазняк зняў сваю кандыдатуру матываваўшы гэта шматлікімі парушэннямі падчас падрыхтовак і правядзенні выбарнай кампаніі з боку старшыні «альтэрнатыўнага» Цэнтрізберкома Віктара Ганчара. Гэтае рашэнне фактычна пазбавіла сэнсу ўсё мерапрыемства і падвергнулася жорсткай крытыцы часткі членаў партыі. У выніку супярэчнасці ўсярэдзіне партый яшчэ больш паглыбіліся і ў снежні 1999 г. на на VI з'ездзе здзейсніўся раскол. Лідарам партыі БНФ быў абраны Вінцук Вячорка, а Зянон Пазняк разам з часткай ранейшых членаў БНФ утварылі новую партыю — [[Кансерватыўна-Хрысціянская Партыя - БНФ]]. Пасля расколу рэйтынг БНФ значна зваліўся. Паводле дадзеных на канец 2003 г., партыю БНФ падтрымлівала 2,5 % рэспандэнтаў, а КХП-БНФ — 1,8 %<ref>http://www.nz-online.ru/index.phtml?aid=25010788</ref>.

Пасля з'яўлення ўказу аб абмежаваннях на выкарыстанне слоў «Беларускі» і «Нацыянальны» у назвах арганізацый<ref>http://pravo.by/webnpa/text_txt.asp?RN=P30500247</ref> партыя змяніла назву на «Партыя БНФ»

Партыя БНФ збліжаецца з [[Аб'яднаная грамадзянская партыя|АГП]], гэтыя дзве партыі найболей актыўна працуюць у КРДС. У [[2001]] годзе структуры БНФ працуюць над вылучэннем кандыдата ў прэзідэнты [[Сямён Мікалаевіч Домаш|Сямёна Домаша]], пастом — адзінага кандыдата ад дэмакратычных сіл [[Уладзімір Іванавіч Ганчарык|Уладзіміра Ганчарыка]]. У 2006 годзе партыя разам з іншымі дэмакратычнымі рухамі высоўвае на пасаду прэзідэнта [[Аляксандр Уладзіміравіч Мілінкевіч|Аляксандра Мілінкевіча]].

[[16 мая]] [[2009]] года на паседжанні сойма партыі было прынята рашэнне, што [[5 верасня|5]] і [[6 верасня]] 2009 года пройдзе 12-ы з'езд Партыі БНФ. На гэтым з'ездзе быў абраны новы старшыня — 33-гадовы [[Аляксей Янукевіч]]. За яго прагаласавалі 174 дэлегаты, за Баршчэўскага — 144. З'езд Партыі БНФ зацвердзіў намеснікамі старшыні Аляксея Янукевіча прапанаваныя ім кандыдатуры — [[Рыгор Кастусёў|Рыгора Кастусёва]], [[Ігар Лялькоў|Ігара Лялькова]].

== Меркаванні ==
Журналіст [[Аляксандр Тамковіч]] ацэніў у верасні 2010 {{Картка:Партыя
 |назва партыі             = Партыя БНФ
 |назва на мове арыгінала =
 |лагатып                     = Flag of Party of BNF.png
 |шырыня лагатыпа             = 250px
 |подпіс                     = 
 |лідар                       = [[Аляксей Янукевіч]]
 |прэзідэнт                   =
 |старшыня                   =
 |генеральны сакратар       = 
 |першы сакратар       = 
 |прэзідыум       = 
 |сакратар       = 
 |заснавальнік                  = 
 |дата заснавання              = [[1993]]
 |дата роспуску               = 
 |аб'яднанне             = 
 |штаб-кватэра               = [[Мінск]], вул. Чарнышэўскага 3-39
 |ідэалогія                   = нацыянал-дэмакратыя
 |інтэрнацыянал               = 
 |саюзнікі                    =[[«Народная кааліцыя 5+»]], Асамблея дэпутатаў мясцовых Саветаў,  [[«Беларускі незалежніцкі блок»]] 
 |моладзевая арганізацыя      = 
 |колькасць членаў           = 
 |дэвіз                       = ''«Жыве Беларусь!»'' 
 |Месцаў у ніжняй палаце        = {{Партыя/Месцы|0|110|#9999FF}}
 |Месцаў у ніжняй палаце_параметр  = Палата прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу
 |Месцаў у верхняй палаце          = 
 |Месцаў у верхняй палаце_параметр = 
 |Месцаў у Еўрапарламенце       = 
 |гімн                          = 
 |партыйны друк                 = 
 |персаналіі                    = 
 |афіцыйны сайт                 = http://narodny.org/
}}
'''Беларускі народны фронт''' — беларуская партыя заснаваная ў [[1993]] годзе. Партыя грунтавалася на грамадскім руху [[Беларускі Народны Фронт «Адраджэнне»]], які быў заснаваны ў 1988 годзе і выступаў за незалежнасць Беларусі, дэмакратызацыю ўлады, адраджэнне [[беларуская мова|беларускай мовы]] і культуры. Лідарам партыі  быў [[Зянон Пазняк]]. Партыя з'яўляецца членам Міжнароднага дэмакратычнага саюза (IDU) з 2007 г.<ref>http://naviny.by/rubrics/politic/2007/11/02/ic_articles_112_153738/</ref>

Партыя карысталася значнай папулярнасцю ў канцы 1980-х — пачатку 1990-х. Аднак пасля здабыцця Беларуссю незалежнасці папулярнасць партыі стала паступова памяншацца. Аднак, згодна з вынікамі лабараторыі Дэвіда Ротмана, з верасня 1994 адбываўся павольны рост рэйтынгу парртыі з 10,6% да 13,1%<ref>Звязда. — 1995. — № . — 17 мая. — С.</ref>. Так напрыклад на выбарах у Вярхоўны Савет XIII-га скликання ў 1995 партыя не заваявала ні аднаго мандата<ref>http://www.hrights.ru/text/belorus/b18/Chapter12.htm</ref>. Пасля правалу на гэтых выбарах частка кіраўніцтва партыі падало ў адстаўку, у тым ліку [[Вінцук Вячорка]] — глава палітычнай камісіі БНФ. [[10 лютага]] [[1996]] на сойме партыі было заяўлена аб пераходзе да непарламенцкай формы дзейнасці з мэтай адстаўкі прэзідэнта. 

Як паказалі сацыялагічныя даследаванні, праведзеныя Інстытутам сацыяльна-палітычных даследаванняў у 1997 г., рэйтынг БНФ складаў 3,7%<ref>Народная газета. — 1998. — № . — 10 студзеня. — С.</ref>. V з'езд партыі (чэрвень 1997) падкрэсліў, што «на першы план выходзяць іншыя метады барацьбы за вызваленне Беларусі — метады шырокага, масавага нацыянальна-вызваленчага руху». У рэзалюцыі з'езда гаварылася, што рух будзе выбіраць «канкрэтную тактыку дзеянняў з улікам сітуацыі»<ref>Свабода. — 1997. — № . — 24 чэрвеня. — С.</ref>.

[[16 мая]] [[1999]] г. апазіцыйныя партыі арганізавалі «альтэрнатыўныя прэзідэнцкія выбары» на якіх кандыдатамі высоўваліся Пазняк і Чыгір. Аднак Пазняк зняў сваю кандыдатуру матываваўшы гэта шматлікімі парушэннямі падчас падрыхтовак і правядзенні выбарнай кампаніі з боку старшыні «альтэрнатыўнага» Цэнтрізберкома Віктара Ганчара. Гэтае рашэнне фактычна пазбавіла сэнсу ўсё мерапрыемства і падвергнулася жорсткай крытыцы часткі членаў партыі. У выніку супярэчнасці ўсярэдзіне партый яшчэ больш паглыбіліся і ў снежні 1999 г. на на VI з'ездзе здзейсніўся раскол. Лідарам партыі БНФ быў абраны Вінцук Вячорка, а Зянон Пазняк разам з часткай ранейшых членаў БНФ утварылі новую партыю — [[Кансерватыўна-Хрысціянская Партыя - БНФ]]. Пасля расколу рэйтынг БНФ значна зваліўся. Паводле дадзеных на канец 2003 г., партыю БНФ падтрымлівала 2,5 % рэспандэнтаў, а КХП-БНФ — 1,8 %<ref>http://www.nz-online.ru/index.phtml?aid=25010788</ref>.

Пасля з'яўлення ўказу аб абмежаваннях на выкарыстанне слоў «Беларускі» і «Нацыянальны» у назвах арганізацый<ref>http://pravo.by/webnpa/text_txt.asp?RN=P30500247</ref> партыя змяніла назву на «Партыя БНФ». [[15 ліпеня]] [[2001]] лідэры партыі БНФ сумесна з Аб'яднанай грамадзянскай партыяй, Беларускай сацыял-дэмакратычнай Грамадой, Беларускай партыяй працы, Партыяй камуністаў беларускай падпісалі пагадненне аб «агульнай стратэгіі супрацьдзеяння правядзенню рэферэндума для працягу прэзідэнцкіх паўнамоцтваў Лукашэнкі». [[22 ліпеня]] лідэры БНФ, АГП, БСДГ, БПП, ПКБ уклалі пагадненне аб аб'яднанні намаганняў супраць «трэцяга тэрміну» з дэпутацкай групай «Рэспубліка»

Партыя БНФ збліжаецца з [[Аб'яднаная грамадзянская партыя|АГП]], гэтыя дзве партыі найболей актыўна працуюць у КРДС. У [[2001]] годзе структуры БНФ працуюць над вылучэннем кандыдата ў прэзідэнты [[Сямён Мікалаевіч Домаш|Сямёна Домаша]], пастом — адзінага кандыдата ад дэмакратычных сіл [[Уладзімір Іванавіч Ганчарык|Уладзіміра Ганчарыка]]. У [[2003]] партыя разарвала стасункі з моладзевай арганізацыяй «Малады фронт» і, у рэшце рэшт, адзін з лідэраў «маладафронтаўцаў» П. Севярынца быў выключаны з партыі.

На парламенцкіх выбарах [[2004]] ад партыі БНФ членамі акруговых выбарчых камісій сталі толькі 2 чал. [[29 жніўня]] [[2004]] адбыўся VIII нечарговы з'езд партыі, на якім было вылучана 40 кандыдатаў партыйным вылучэннем, і 15 — праз збор подпісаў. Колькасцб кандыдатаў у дэпутаты ад партыі была значна скарочана у выніку адмоваў у рэгістрацыі, ад удзелу ў кампаніі, зняцця кандыдатуры на карысць іншых кандыдатаў, а таксама пазбаўленне рэгістрацыі найбольш актыўных кандыдатаў. Усяго, у бюлетэнях засталося толькі 30 кандыдатаў ад партыі БНФ.

У [[2006]] партыя разам з іншымі дэмакратычнымі рухамі высоўвае на пасаду прэзідэнта [[Аляксандр Уладзіміравіч Мілінкевіч|Аляксандра Мілінкевіча]].

[[16 мая]] [[2009]] на паседжанні сойма партыі было прынята рашэнне, што [[5 верасня|5]] і [[6 верасня]] 2009 пройдзе 12-ы з'езд Партыі БНФ. На гэтым з'ездзе быў абраны новы старшыня — 33-гадовы [[Аляксей Янукевіч]]. За яго прагаласавалі 174 дэлегаты, за Баршчэўскага — 144. З'езд Партыі БНФ зацвердзіў намеснікамі старшыні Аляксея Янукевіча прапанаваныя ім кандыдатуры — [[Рыгор Кастусёў|Рыгора Кастусёва]], [[Ігар Лялькоў|Ігара Лялькова]].

== Меркаванні ==
Журналіст [[Аляксандр Тамковіч]] ацэніў у верасні [[2010]] года, што адной з галоўных праблемаў Партыі БНФ з'яўлаецца кіраванне ўвагі яе дзеячоў на ўнутраныя канфлікты, а не на палітычную барацьбу супраць улады. Гэта вядзе на выключання з радаў партыі асобаў з поглядамі рознымі за кіраўніцтва, а ў наступстве, да больш і больш глыбокай маргіналізацыі ўсей партыі на беларускай палітычнай сцэне<ref>Аляксандр Тамковіч: Арытмія, альбо Код супраціву. Смаленск: Родіна, 2012, с. 91. ISBN 978-5887-73562-7</ref>.

== Гл. таксама ==
*[[Аб'яднаныя дэмакратычныя сілы]]
*[[Чарнобыльскі шлях]]

{{зноскі}}
== Спасылкі ==
*[http://www.eurasianhome.org/xml/t/databases.xml?lang=ru&nic=databases&country=24&pid=340&s=-1 Еўразійская хата - Беларусь / Партыя БНФ]
*[http://arche.by/by/12/30/475/ Рамунас Каціліус Фотарэпартаж з першага з'езда БНФ]

{{Партыі Беларусі}}

[[Катэгорыя:Палітычныя партыі Беларусі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (пасля 1990 года)]]