Revision 8454 of "Песьня (Купала - Ах, адкуль жа гэта вестка...)" on bewikisource

{{загаловак
 | назва     = Песьня<br><small>(З народных матываў)</small>
 | аўтар     = Янка Купала
 | секцыя    = Верш
 | папярэдні = 
 | наступны  =  
 | анатацыі  = Крыніца: http://rv-blr.com/vershu/view/29343
}}

<poem>
Ах, адкуль жа гэта вестка,
Што удовіна нявестка
Мужа роднага зраклася
I чужому прадалася,
      Як пайшоў муж на вайну
      У чужадальню старану?

Спадабала маладога,
Як яшчэ ў жыцьці нікога, –
У садочак зь ім хадзіла,
Зоркі ясныя сачыла.
      Не знаходзіла аднэй,
      Што сьвяціці мела ей.

А удоўка сыну піша,
Што нявестка ўжо калыша
У калысачцы малое
Не яго, але чужое...
      Прыязджай хутчэй, сынок
      Бяры жонку пад замок!..

Не бядуй, удоўка-маці, –
Ўсёй бяды не зьбедаваці –
З чужадальняе старонкі
Сын твой вернецца да жонкі,
      Будзе суд над ёй судзіць,
      Як з другімі ў сад хадзіць.

Стаў пісьмо сынок чытаці,
Што пісала ўдоўка-маці;
Каня быстрага сядлае
I дахаты пасьпяшае,
      Дзе яго чакае ўжо
      Маці, жонка і дзіцё.

Як прыехаў ён дадому,
Ня йшоў кланяцца нікому,
Толькі жонку сваю ўбачыў,
Як над дзіцем горка плача, –
      Даставаў ён востры меч,
      Галаву зьнімаў ёй з плеч.

З маткай роднаю страчаўся,
Не вітаўся, не прашчаўся,
Не маліўся Спасу-Богу,
Зноў каня сядлаў ў дарогу, –
      Зь ветрам буйным ехаў жыць,
      Галаву навек злажыць.

(''1913'')   
</poem>

[[Катэгорыя:Спадчына]]