<noinclude><pagequality level="2" user="Хомелка" /><div class="pagetext">
</noinclude>забава - не дзеля пацехі або цікавасьці. - Гэта патрэба душы і сэрца. Чытаюць усё шырэйшыя і шырэйшыя кругі. А хто прачытаў усё, што дагэтуль здабыла беларуская літаратура, той жадае болей - новага.
Поруч з гэтым расьце і патрэба пісаць. Узрост нацыянальнай сьвядомасьці паклікаў да працы вялікую грамаду людзей. Адны працуюць на грунце прасьветы народу, эканамічнага падняцьця яго, палітыкі; другія аддаюць свае сілы беларускай літаратуры, паэзіі. І ў гэтай працы выяўляюць сваю душу, свае думкі-ідэалы, свае перажываньні. Чым багацей душа песьняра-паэта, чым болей ён можа сказаць сваім братом, - тым вастрэй чуе ён патрэбу пісаць. Расьце доўгі сьпісак імён беларускіх пісьменьнікаў, расьце лік іх твораў, - але яны толькі тады даходзяць да народу, калі яны надрукаваны, калі іх кожын можа купіць за колькі капеек.
І беларускае грамадзянства зразумела, што справа беларускіх выдавецтв - гэта самая пільная цяпер справа. Беларускае выдавецкае таварыства ў Вільні<ref></ref>, петраградзкае "Загляне сонца і ў наша ваконца"<ref></ref>, "Саха"<ref></ref> і "Лучынка"<ref></ref> ў Мінску, каталіцкая суполка "{{Абмылка|Bieiarus|Bielarus}}"<ref></ref>, - урэшце, прыватныя асобы, як А. Грыневіч<ref></ref> і інш., выпусьцілі ў пачатку 1914 г. колькі дзясяткаў новых беларускіх кніжак<ref></ref>. Адкрылася й новае выдавецтва студэнтаў-беларусаў "Раніца"<ref></ref>. Ладзіцца яшчэ адно - у Мінску<ref></ref>.
Выдаваліся розныя кніжкі: і літаратурныя творы, і паэзіі, і практычныя кніжкі, і рэлігійныя. Не хватала аднаго: кніжак для навукі ў школе. Гэткіх кніг блізка йшчэ зусім у нас няма, апрача пачатковага навучаньня чытаць. <noinclude><references/></div></noinclude>
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
