Difference between revisions 3374003 and 3538804 on elwiki

next diff >
Περί ύψους
{{Βιβλίο
| πρωτότυπο_όνομα_βιβλίου   = Περί Ύψους<br>De sublimitate libellus
| εικόνα                    = [[αρχείο:Dionysiou Logginou Peri ypsous biblion.JPG|250px]]
| λεζάντα                   = εξώφυλλο επανέκδοσης του έτους 1733
| συγγραφέας                = [[Λογγίνος]]
| είδος                     = φιλολογική κριτική
| εκδότης                   = 
| εικονογράφηση             = 
(contracted; show full)
===Έμφυτες===
*Η δύναμη για τη δημιουργία διανοημάτων
Πρώτη και κυριότερη η δύναμη για τη δημιουργία διανοημάτων, όπως έχω ορίσει και στα γραφτά μου για τον Ξενοφώντα. 

Η ''διάνοια'' δηλώνει τους λόγους σε σχέση με το περιεχόμενό τους. Στο περιεχόμενο της διανοίας υπάγονται κατά κύριο λόγο η ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας, μέσω της οποίας το δρων πρόσωπο προβάλλει και στηρίζει τις απόψεις του και η ανάπτυξη των καθολικότερης σημασίας σκέψεων.<ref>[[Αριστοτέλης]],
  [http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%AF_%CE%A0%CE%BF%CE%B9%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82 Περί Ποιητικής, «εντολή, ευχή, διήγησις, απειλή, ερώτησις, απόκρισις»]</ref> 

* Το έντονο και ενθουσιώδες πάθος
Υπάρχουν κάποια στοιχεία που ο Καικίλος τα παρέλειψε, όπως, ας πούμε το πάθος. Αν όμως θεώρησε ότι και τα δύο τούτα είναι ένα και το αυτό, το ϋψος και το πάθος, και ότι το ένα συνυπάρχει με το άλλο και έχουν κοινή φυσική προέλευση, σφάλλει:
(contracted; show full)
*Πολύπτωτα σχήματα
Όσο για τα λεγόμενα ''πολύπτωτα σχήματα'', τους αθροισμούς, τις μεταβολές και τις κλίμακας{{cref|β}} αυτά είναι ενδεικτικά αγωνιστικότητας και καλολογίας και εν γένει συντελούν στο να έχει ο λόγος ύψος και πάθος. Οι εναλλαγές πτώσεων,<ref>[[Αριστοτέλης]],
  [http://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1%CE%B9 Κατηγορίες 1a 13.]</ref> χρόνων, αριθμών, γενών πως εν τέλει χαρίζουν στολισμό και ενάργεια στο ύφος; Λέω επίσης σχετικά με τις εναλλαγές των αριθμών ότι στο λόγο δεν προσδίδουν στολισμό μόνο αυτά που τυπικώς είναι στο ενικό αλλά ουσιαστικά, αν τα προσέξεις, δηλώνουν πληθυντικό. Αξιοπαρατήρητο είναι ότι μπορείς (Τεραντιανέ) να συναντήσεις τύπους του πληθυντικού ακόμα πιο μεγαλοπρεπείς, που με τη ποσοτική τους διάσταση δημιουργούν εντονότερα αισθήματα:

::::::::{{Απόσπασμα|Βγήκανε Έκτορες και Σαρπηδόνες<ref>Αδέσποτα, απ. 289 (Nauk)</ref>}}

*Περίφραση
Με το ότι, τώρα, η περίφραση δημιουργεί ''υψηγορία'' δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς. Όπως δηλαδή στη μουσική με τα λεγόμενα παράφωνα {{cref|γ}} γίνεται πιο ευχάριστος ο βασικός ήχος, έτσι και η περίφραση πολλές φορές, εναρμονιζόμενη με την κυριoλεξία, δίνει ήχο με αυξημένο το ευχάριστο στοιχείο, και μάλιστα όταν δεν έχει παραφουσκώματα και αμουσίες αλλά ωραία σύγκραση. Ο Πλάτων είναι σε θέση να το τεκμηριώσει με την εισαγωγή του «Επιταφίου του» :«Οι νεκροί αυτοί τιμήθηκαν έμπρακτα όπως τους άρμοζε και με τις τιμές αυτές πορεύονται το δρόμο του πεπρωμένου τους, αφού ξεπροβοδίστηκαν δημόσια με τη συμμετοχή της πόλης και από τους συγγενείς τους ξεχωριστά<ref>[[Πλάτων]], [[Μενέξενος]],  [http://el.wikisource.org/wiki/Μενέξενος_  #p236d 236d]</ref>» Ονόμασε λοιπόν τον θάνατο δρόμο του πεπρωμένου και τις καθιερωμένες προσφορές δημόσιο κατευόδιο από την πατρίδα. Δεν έδωσε λοιπόν μ΄ αυτά μέγεθος και νόημα; Δεν πήρε γυμνή την έκφραση και της έδωσε μελωδικότητα σαν να περιέχεσε σ΄αυτήν ως αρμονία το ωραίο μέλος της περίφρασης; [28]

(contracted; show full)ρα, ενώ λέει ότι ο [[Σκίρων]] είναι «άνθρωπος ολετήρας.. Τρίτη αιτία είναι η χρήση απομακρυσμένων [από το ουσιαστικό που προσδιορίζουν] είτε άστοχων είτε άφθονων επιθέτων.. Η τετάρτη, τέλος, αιτία του ''ψυχρού ύφους'' έχει να κάνει με μεταφορές, διότι υπάρχουν και μεταφορές αταίριαστες, άλλες για το λόγο ότι έχουν κάτι το γελοίο  και άλλες για το λόγο ότι έχουν κάτι υπερβολικά σοβαρό και τραγικό, ενώ, αν οι μεταφορές απομακρύνονται από το θέμα, είναι ασαφείς»
<ref>[[Αριστοτέλης]],
  [http://el.wikisource.org/wiki/%CE%A1%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE/3 Ρητορική/3, 1405b 35 κ.ε.]</ref>}}

{{cnote|β|[[Πλούταρχος]], ''Πότερον Αθηναίοι κατά πόλεμον ή κατά σοφίαν ενδοξότεροι'' 351Α: «...Ο Ισοκράτης καθόταν στο σπίτι του και επιμελούνταν τις λέξεις του βιβλίου του, σε διάστημα ίσο με αυτό που ο [[Περικλής]] χρειάστηκε για ν΄ αναγείρει τα Προπύλαια και τους ναούς που είχαν μήκος εκατό πόδια»}}

(contracted; show full)|accessdate = 20 Μαΐου 2012
}}
*[http://photocircle.gr/content/view/61/38/lang,el/ Γόνιμες πηγές της Υψηγορίας] 
[[Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γραμματεία]]
[[Κατηγορία:Ρωμαϊκή λογοτεχνία]]
[[Κατηγορία:Αισθητική]]

[[ro:Longin]]