Difference between revisions 3746419 and 3750917 on elwiki

{{coord|38|51|000|N|20|56|44|E|scale:50000|format=dms|display=title}}
{{Πόλη (Ελλάδα)
|Πόλη=Κατούνα
|Έμβλημα=
|Εικόνα=Κατούνα Ξηρομέρου.jpg|thumb|right|400px
|Λεζάντα εικόνας= Κατούνα Ατωλοακαρνανίας. Από το [[2011]] ο [[Δήμος Μεδεώνος]], με το [[Πρόγραμμα Καλλικράτης]], αποτελεί [[Δημοτική ενότητα]] του [[Δήμος Ακτίου - Βόνιτσας|Δήμου Ακτίου-Βόνιτσας]]
|Χάρτης= 
|Χώρα=Ελλάδα
(contracted; show full)

Μετά την ήττα στην [[Μάχη του Πέτα]], που έγινε στις 4 Ιουλίου του [[1822]], ο Βαρνακιώτης πέρασε από το Μακρυνόρος στην Κατούνα, όπου έγραψε σε όλη την επαρχία να συναχθούν οι άντρες για ν’ αντιμετωπίσουν τον [[Μεχμέτ Ρεσίτ πασάς Κιουταχής|Μεχμέτ Ρεσίτ πασά Κιουταχή]]. Στο Λουτράκι 
Κατούνας έστειλε 100 ξηρομερίτες, αλλά αυτοί, βλέποντας ότι οι Τούρκοι είχαν πιάσει την ακροθαλασσιά, επέστρεψαν άπραγοι. Αργότερα οι Τούρκοι έκαψαν την Κατούνα και την Παπαδάτου. Από την Κατούνα πήραν σιτάρι, κριθάρι και σταφύλια για την τροφοδοσία τους. Στις 10 Αυγούστου 1822, ξηρομερίτες υπό τους [[Θεόδωρος Γρίβας|Θεόδωρο Γρίβα]] και Γεώργιο Βαρνακιώτη πέτυχαν σημαντική νίκη εναντίον του Κιουταχή στη Μάχη του Αετού. Η επιτυχία αυτή ήταν πολύ σημαντική, γιατί ήρθε μετά την ήττα των Ελλήνων στο Πέτα και ανύψωσε το ηθικό των επαναστατών και έσωσε τα γυναικόπαιδα, που οι Άγγλοι είχαν διώξει από τον [[Κάλαμος Λευκάδας|Κάλαμο]]. Επίσης αναχαίτισαν την τουρκική προέλαση προς το Μεσολόγγι.

Το [[1823]] κατά την επιδρομή του [[Ομέρ Βρυώνης|Ομέρ Βρυώνη]] οι Κατουνιώτες, όπως και όλοι σχεδόν οι Ξηρομερίτες, κατέφυγαν στο νησί του Λεσινίου, όπου μέχρι σήμερα υπάρχει το τοπωνύμιο Κατουνιώτικα. Όλα αυτά τα δύσκολα για τον ελληνισμό χρόνια, πολλοί ήταν οι πρόσφυγες από το [[Συρράκο]] και τους [[Καλαρρύτες]] Ιωαννίνων και την περιοχή της Άρτας, που βρήκαν καταφύγιο στην Κατούνα.

Μέχρι το [[1827]] η περιοχή τς Κατούνας περνά άλλοτε στα χέρια των Τούρκων και άλλοτε στους Έλληνες επαναστάτες, ανάλογα με τις φάσεις του αγώνα. Τελικά στις αρχές του [[1828]]  απελευθερώνεται, όπως και όλες οι περιοχές της Βόνιτσας και από τον τότε αρχηγό της κατά ξηράς Ελληνικών δυνάμεων Αγγλο [[Ρίτσαρντ Τσωρτς]].⏎
⏎

'''Η Κατούνα μετά την απελευθέρωση'''

Το [[1836]], ιδρύθηκε ο [[Δήμος Εχίνου]] και η  Κατούνα υπήρξε από το [[1836]] ως το [[1912]] πρωτεύουσα του Δήμου Εχίνου, που περιλάμβανε τα χωριά: '''Κατούνα''', [[Αχυρά Αιτωλοακαρνανίας|Αχυρά]], [[Τρύφος Αιτωλοακαρνανίας|Τρύφου]], [[Αετός Αιτωλοακαρνανίας|Αετό]], [[Κομπωτή Αιτωλοακαρνανίας|Κομπωτή]],[[Κωνωπίνα Αιτωλοακαρνανίας|Κωνωπίνα]],[[Παπαδάτος Αιτωλοακαρνανίας|Παπαδάτου]], [[Φυτείες Αιτωλοακαρνανίας|(contracted; show full)*Pαππος, Nίκος «Mεδεών: τα νομίσματα.» Eφημερίδα Mεδεών-Kατούνα, Δεκέμβριος 2003.
*Φραγκίσκου Πουκεβίλ "Ταξίδι στην Ελλάδα: Στερεά Ελλάδα, Αττική- Κόρινθος", εκδόσεις Αφων Τολιδη, Αθήνα 1995

{{Δήμοι νομού Αιτωλοακαρνανίας}}

[[Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας]]

[[ro:Katouna]]