Difference between revisions 6042370 and 6042374 on elwiki

=Εισαγωγή=
Το χωριό Πισκοκέφαλο βρίσκεται στο νομό Λασιθίου (επαρχία Σητείας) σε απόσταση περίπου 4 χλμ. νοτιοδυτικά της Σητείας, σε πεδιάδα που διασχίζεται από τον ποταμό Στόμιον (σημ. Παντέλης). Στην περιοχή πλησίον του σύγχρονου οικισμού έχουν έρθει στο φως σημαντικές αρχαιότητες, όπως ιερό μεσομινωικών χρόνων στο λόφο Κατρίνια (βλ. σχετικό λήμμα), λείψανα υστερομινωικής έπαυλης στη θέση «Κληματαριά» (βλ. σχετικό λήμμα), δύο ταφικά σπήλαια της πρώιμης εποχής του σιδήρου, το εδώ εξεταζόμενο στη θέση «Μπερ(contracted; show full)
Μια σημαντική ομάδα ευρημάτων αποτελούν αγγεία και άλλα κεραμικά αντικείμενα που χρονολογούνται στην 2η χιλιετία π. Χ. Τα όστρακα μιας μεγάλης λοπάδος βρέθηκαν διασκορπισμένα σε όλο το χώρο του σπηλαίου. Τα αγγείο φέρει λαβές στα χείλη, ενώ μεγάλος γραπτός ρόδακας και άλλα θέματα κοσμούν το εσωτερικό της, τα οποία τη χρονολογούν στην ΜΜ ΙΙΙ-ΥΜ ΙΑ εποχή
 (εικ. 1, πάνω στο μέσον). Επιπλέον, βρέθηκαν κιβωτιόσχημη λάρνακα με κάλυμμα, κοσμούμενη στο εξωτερικό της με σπείρες και κυματοειδείς γραμμές, κυκλικός κάδος και μεγάλος κυλινδρικός πίθος με σχοινοειδή διακόσμηση και προχοή κοντά στη βάση του, που ανήκουν στην ΥΜ ΙΙΙ Γ εποχή (εικ. 3-5). Εδώ τίθεται το ερώτημα της χρήσης του σπηλαίου από την υστερομινωική περίοδο και εντεύθεν. Η Τσιποπούλου δεν αποκλείει τη δευτερογενή μεταφορά της λοπάδος είτε από τον κοντινό Πετρά είτε από νεοανακτορικές επαύλεις της περιοχής. Ως προς τα υστερομινωικά ευρήματα, ο Πλάτων σημειώνει ότι η χρήση τους κατά την πρώιμη εποχή του Σιδήρου ήταν δευτερογενής, καθότι τα οστά της παλαιότερης ταφής στη λάρνακα είχαν αφαιρεθεί και αφεθεί έξω από αυτή, ενώ στο εσωτερικό της είχαν τοποθετηθεί κάποια από τα πρωτογεωμετρι(contracted; show full)τι υπήρχαν και καύσεις. Επιπροσθέτως, εάν στην Κεφάλα χρησιμοποιήθηκαν συμβολικά κάποια υστερομινωικά αγγεία, στο Μπεράτι το σπήλαιο ήταν σε χρήση ήδη κατά την υστερομινωική εποχή, ενώ οι προϊστορικοί τάφοι χρησιμοποιήθηκαν κατά την πρώιμη εποχή του Σιδήρου για δεύτερη φορά. Οι διαφορές οδηγούν, επομένως, στην αποδοχή ή περισσότερων του ενός οικισμών ή της χρήσης των σπηλαίων από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Και στις δύο περιπτώσεις η προσπάθεια σύνδεσης με το μινωικό παρελθόν είναι, ωστόσο, ευδιάκριτη.
  

=Βιβλιογραφία=
==Γενική Βιβλιογραφία==
* Ν. Πλάτων, Η αρχαιολογική κίνησις εν Κρήτη κατά το έτος 1952, Κρητ. Χρον. 6, 1952, 476.
* Ν. Πλάτων, Η αρχαιολογική κίνησις εν Κρήτη κατά το έτος 1953, Κρητ. Χρον. 7, 1953, 485.
* A. Kanta, The Late Minoan III Period in Crete. Α Survey of Sites, Pottery and Their Distribution (Göteborg 1980), 177.
* Μ. Τσιποπούλου, Τάφοι της πρώιμης εποχής του σιδήρου στην ανατολική Κρήτη. Συμπλήρωμα, ΑΔ 39, 1984 (1990), Μελ., 232-245, κυρίως 340-242 [ταφικά σπήλαια].
(contracted; show full)
* Ν. Πλάτων, Ανασκαφαί εις την περιοχήν Σητείας. Ελληνικός αποθέτης Μπεράτι Πισκοκεφάλου, ΠΑΕ 1953, 294-295. 
* Κ. Θ. Συριόπουλος, Εισαγωγή εις την αρχαίαν ελληνικήν ιστορίαν. Oι μεταβατικοί χρόνοι από της μυκηναϊκής εις την αρχαϊκήν περίοδον 1200-700 π.Χ., Βιβλιοθήκη της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, αρ. 99 (Αθήναι 1983-1984), τ. Α΄, 216 αρ. 203 α, 290 αρ. 329· τ. Β΄, 664 αρ. C 1, 885 αρ. CXLI, 71.