Difference between revisions 6042377 and 6042379 on elwiki

=Εισαγωγή=
Το χωριό Πισκοκέφαλο βρίσκεται στο νομό Λασιθίου (επαρχία Σητείας) σε απόσταση περίπου 4 χλμ. νοτιοδυτικά της Σητείας, σε πεδιάδα που διασχίζεται από τον ποταμό Στόμιον (σημ. Παντέλης). Στην περιοχή πλησίον του σύγχρονου οικισμού έχουν έρθει στο φως σημαντικές αρχαιότητες, όπως ιερό μεσομινωικών χρόνων στο λόφο Κατρίνια (βλ. σχετικό λήμμα), λείψανα υστερομινωικής έπαυλης στη θέση «Κληματαριά» (βλ. σχετικό λήμμα), δύο ταφικά σπήλαια της πρώιμης εποχής του σιδήρου, το εδώ εξεταζόμενο στη θέση «Μπερ(contracted; show full)καφέα βάσει των διακοσμητικών θεμάτων της ως πρωτογεωμετρική, με τα σημερινά δεδομένα ανήκει σε μεταγενέστερη φάση. Τοιουτοτρόπως, σύμφωνα με την αρχαιολόγο Μεταξία Τσιποπούλου ελάχιστη είναι η κεραμική από το Μπεράτι που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως πρωτογεωμετρική, ενώ τα περισσότερα αγγεία θα πρέπει να χρονολογηθούν στην ύστερη γεωμετρική εποχή. Τα σχήματα των αγγείων πρώιμης εποχής του σιδήρου που βρέθηκαν, κυρίως υστερογεωμετρικά και πρώιμα ανατολίζοντα, είναι διάφορα: σκύφοι, πυξίδες άωτα ή μόνωτα
.  ⏎
 ⏎
Μια σημαντική ομάδα ευρημάτων αποτελούν αγγεία και άλλα κεραμικά αντικείμενα που χρονολογούνται στην 2η χιλιετία π. Χ. Τα όστρακα μιας μεγάλης λοπάδος βρέθηκαν διασκορπισμένα σε όλο το χώρο του σπηλαίου. Τα αγγείο φέρει λαβές στα χείλη, ενώ μεγάλος γραπτός ρόδακας και άλλα θέματα κοσμούν το εσωτερικό της, τα οποία τη χρονολογούν στην ΜΜ ΙΙΙ-ΥΜ ΙΑ εποχή. Επιπλέον, βρέθηκαν κιβωτιόσχημη λάρνακα με κάλυμμα, κοσμούμενη στο εξωτερικό της με σπείρες και κυματοειδείς γραμμές, κυκλικός κάδος και μεγάλος κυλινδρικός πίθος με σχοινοειδή διακόσμηση και προχοή κοντά στη βάση του, που ανήκουν στην ΥΜ ΙΙΙ Γ εποχή. Εδώ τίθεται το ερώτημα της χρήσης του σπηλαίου από την υστερομινωική περίοδο και εντεύθεν. Η Τσιποπούλου δεν αποκλείει τη δευτερογενή μεταφορά της λοπάδος είτε από τον κοντινό Πετρά είτε από νεοανακτορικές επαύλεις της περιοχής. Ως προς τα υστερομινωικά ευρήματα, ο Πλάτων σημειώνει ότι η χρήση τους κατά την πρώιμη εποχή του Σιδήρου ήταν δευτερογενής, καθότι τα οστά της παλαιότερης ταφής στη λάρνακα είχαν αφαιρεθεί και αφεθεί έξω από αυτή, ενώ στο εσωτερικό της είχαν τοποθετηθεί κάποια από τα πρωτογεωμετρικά ή γεωμετρικά αγγεία. Προς τούτοις, υπογραμμίζει την ύπαρξη ψευδόστομων αμφορέων και άλλων αγγείων που ανήκαν στις παλαιότερες ταφές. Φαίνεται, λοιπόν, ότι η αρχικές ταφές πραγματοποιήθηκαν κατά την υστερομινωική εποχή και ακολούθησε δεύτερη χρήση τους κατά τους αρχικούς αιώνες της πρώτης χιλιετίας.      ⏎
⏎

#Ο αποθέτης: Σύμφωνα με τη σύντομη ανασκαφική έκθεση, στην κοιλότητα που ανασκάφηκε το 1953 πλησίον του χώρου του σπηλαίου βρέθηκαν όστρακα αγγείων, τα οποία στην πλειονότητά τους φέρουν μελανό γάνωμα και είναι ακόσμητα. Τα περισσότερα είναι γνωστών σχημάτων, ωστόσο κάποια από αυτά είναι καλύτερης ποιότητας. Καθότι δεν βρέθηκαν οστά ή ίχνη ταφών, ο ανασκαφέας ερμήνευσε το εύρημα ως αποθέτη και χρονολόγησε την κεραμική του στην αρχαϊκή εποχή, ίσως και στον 6ο αιώνα π. Χ. Επιπλέον, νότια του αποθέτη, σε ένα (contracted; show full)
* Ν. Πλάτων, Ανασκαφαί εις την περιοχήν Σητείας. Ελληνικός αποθέτης Μπεράτι Πισκοκεφάλου, ΠΑΕ 1953, 294-295. 
* Κ. Θ. Συριόπουλος, Εισαγωγή εις την αρχαίαν ελληνικήν ιστορίαν. Oι μεταβατικοί χρόνοι από της μυκηναϊκής εις την αρχαϊκήν περίοδον 1200-700 π.Χ., Βιβλιοθήκη της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, αρ. 99 (Αθήναι 1983-1984), τ. Α΄, 216 αρ. 203 α, 290 αρ. 329· τ. Β΄, 664 αρ. C 1, 885 αρ. CXLI, 71.