Revision 5985067 of "Μάρτιν Συμπέρ" on elwiki

{{παραβίαση copyright|url=http://wiktenauer.com/wiki/Martin_Syber}}
Ο '''Μάρτιν Συμπέρ''' (αγγλικά: Martin Syber , γερμανικά: Mertin Siber ή Martein Syber) ήταν Γερμανός Δάσκαλος των Όπλων που έζησε το 15<sup>ο</sup> αιώνα. Δεν ξέρουμε πολλά για τη ζωή του, πέρα από το έργο που άφησε, το ''Νέο Ρεσιτάλ'' (γερμανικά: Neu Zettel).

Το επώνυμο του δίνει τη πληροφορία ότι κατάγονταν από οικογένεια που κατασκεύαζε κόσκινα. Ωστόσο δεν γνωρίζουμε τη γενέτειρα του. Σύμφωνα με τα γραφόμενα του ο Συμπέρ έμαθε τη τέχνη των όπλων από διάφορους δασκάλους των όπλων της Ευρώπης. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι οι δάσκαλοι του ήταν από τη [[Βοημία]], την [[Προβηγκία]], την [[Αγγλία]], τη [[Γαλλία]], τη [[Γερμανία]], την[[Ελλάδα]] ([[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινή αυτοκρατορία]]), την [[Ολλανδία]], την [[Ουγγαρία]], την [[Ιταλία]], την [[Πρωσία]] και την [[Σουηβία]]. 

Η συμπερίληψη του Ρεσιτάλ του στο Codex Speyer και στο Glasgow Fechtbuch παραθέτει ότι ο Συμπέρ είχε σύνδεση  με τη παράδοση του [[Γιοχάνες Λίχτεναουερ]] (γερμανικά: Johannes Lichtenauer), ενώ η αναφορά του για ένα ‘Παλαιότερο Ρεσιτάλ’ είναι μια σαφές αναφορά στο ‘Ρεσιτάλ του Λίχτεναουερ’. Ωστόσο ο Συμπέρ δεν βρίσκεται στο κατάλογο των δασκάλων της Αδελφότητας του Λίχτεναουερ (αγγλικά: Fellowship of Liechtenauer ) που γράφτηκε από τον Πάουλους Καλ (Paulus Kal) το 1470 μ.Χ, οπότε η σχέση του με τη αδελφότητα είναι ασαφής. 

Το Ρεσιτάλ του Συμπέρ είναι ένα αινιγματικό ποίημα που περιγράφει έξι Παιχνίδια (γερμανικά: ''Gänge''). Τα παιχνίδια είναι σετ ακολουθιών χτυπημάτων, τρυπημάτων και αποκρούσεων, που ο ξιφομάχος καλείτε να εκπαιδευτεί. Δυστυχώς δεν υπάρχουν λεπτομερές σχόλια που να επεξηγούν καλύτερα τους στίχους, έτσι το Ρεσιτάλ του είναι πολύ δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί. 

Ωστόσο ο Ελεύθερος Ξιφομάχος [[Γιοάχιμ Μέγερ]] είχε πρόσβαση στο έργο του Συμπέρ, το ερμήνευσε και το έχει καταγράψει στο τελευταίο του χειρόγραφο. Ο Μέγερ κατέγραψε το κλειδί που εξηγούν τις τεχνικές του Συμπέρ.

Το κείμενο του Συμπέρ της έκδοσης του [[Σάλτσμπουργκ]] έχει και μια επιπρόσθετη σελίδα με στίχους. Αυτό το ποίημα έχει τη κοινή ορολογία που χρησιμοποιούσε ο Συμπέρ και έχει αποδοθεί σε αυτόν από συγγραφείς του παρελθόντος. Ωστόσο η παράλειψη της σελίδας αυτής στις άλλες δυο εκδοχές αφήνει πολλά ερωτήματα. Άλλη μια εκδοχή του ποιήματος περιλαμβάνεται σε ένα χειρόγραφο του Χανς Ταλχόφερ (γερμανικά: Hans Talhoffer)  πενήντα χρόνια νωρίτερα που υποδηλώνει ότι ο Συμπέρ ήταν ο συγγραφέας του. Η καριέρα του ως ξιφομάχος και Δάσκαλος των Όπλων ήταν πολύ νωρίτερη από ότι πιστεύονταν έως τώρα. 

==Πηγές==
* Hull, Jeffrey. "The Longsword Fight Lore of Mertin Siber." ''Masters of Medieval and Renaissance Martial Arts''. Ed. Jeffrey Hull. Boulder, CO: Paladin Press, 2008. ISBN 978-1-58160-668-3
* Talhoffer, Hans. Untitled [manuscript]. MS Thott 290.2º. Copenhagen, Denmark: Det Kongelige Bibliotek, 1459.
* Meÿer, Joachim. ''Fechtbuch zu Ross und zu Fuss'' [manuscript]. MS Varia 82. Rostock, Germany: Universitätsbibliothek Rostock, 1570.
* Γεώργιος Ε.Γεωργάς, Διάξεξη  με θέμα [https://byzantineoplomachia.files.wordpress.com/2016/01/ceb2cf85ceb6ceb1cebdcf84ceb9cebdceb7-cebfcf80cebbcebfcebcceb1cf87ceb9ceb11.pdf ‘Βυζαντινή Οπλομαχία’] για το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού.
* Hull, Jeffrey. [http://www.thearma.org/Manuals/Mertin_Siber/MS-Web.htm "Mertin Siber’s Longsword Fight-Lore of 1491 AD: a thesis on the ''Fechtlehre'' from Handschrift M I 29 (''Codex Speyer'') at the University of Salzburg in Austria"]. The Association for Renaissance Martial Arts, 2005. Retrieved 23 November 2014.
* The Fellowship of Liechtenauer is recorded in three versions of Paulus Kal's treatise: MS 1825 (1460s), Cgm 1570 (ca. 1470), and MS KK5126 (1480s).
* Γεώργιος Ε. Γεωργάς, [https://byzantineoplomachia.wordpress.com/2015/08/29/%CE%BF%CE%B9-%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB/ Οι Υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης το 1453]