Revision 55530 of "Προκηρύξεις της 17 Νοέμβρη/2000-03 Σόντερς" on elwikisource

Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟEMBPΗ 

Αθήνα Μάρτης 2000 

«...Στο δεύτερο ήμισυ του Σύντομου Εικοστού Αιώνα έγινε πάντως πιο καθαρό ότι ο πρώτος κόσμος μπορεί να κερδίσει ορισμένες μάχες ενάντια στον τρίτο κόσμο, όχι όμως τον πόλεμο. Ακόμη κι αν τον κέρδιζε η νίκη του δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί τον έλεγχο αυτών των εδαφών. Το μεγάλο ατού του ιμπεριαλισμού εξαφανίστηκε: η προθυμία με την οποία οι ιθαγενείς πληθυσμοί των αποικιών, μετά την κατάληψή τους αποδέχονταν χωρίς να δυσανασχετούν την διακυβέρνησή τους από μια χούφτα κατακτητές. 

Ενώ η αυτοκρατορία των Αψβούργων δεν δυσκολεύτηκε καθόλου στη διοίκηση της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, στην αρχή της δεκαετίας του 1990 οι δυτικοί στρατιωτικοί σύμβουλοι ανέλυσαν στις κυβερνήσει τους ότι η ειρήνευση της δύστυχης αυτής χώρας που σπαράσσονταν από τον πόλεμο απαιτούσε την παρουσία πολλών εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών, δηλαδή την κινητοποίηση δυνάμεων που απαιτούνται για έναν μεγάλο πόλεμο και για μια απροσδιόριστη χρονική διάρκεια. 

Η Σομαλία υπήρξε πάντα μια δυσκολη αποικία και ενίοτε η Μ. Βρετανία αναγκάστηκε να στείλει για σύντομο χρονικό διάστημα στρατιωτικές δυνάμεςι της τάξης της μεραρχίας με διοικητή στρατηγό. Τόσο όμως στη Ρώμη όσο και στο Λονδίνο κανείς δεν διανοήθηκε ποτέ ότι ακόμη και αυτός ο Μωχάμεντ Αμπταλά, ο διάσημος «Μαντ Μουλάχ» θα μπορούσε να δημιουργήσει άλυτα προβλήματα στις βρετανικές και ιταλικές αποικιοκρατικές κυβερνήσεις. 

Κι όμως στις αρχές της δεκαετίας του 1990 οι ΗΠΑ και οι άλλες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής του ΟHE αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν ατιμωτικά, όταν βρέθηκαν μπρος στην προοπτική μιας αόριστης χρονικά κατοχής χωρίς καθαρούς στόχους. Ακόμη κι αυτές οι ισχυρές ΗΠΑ χλώμιασαν όταν στην Αϊτή -τον παραδοσιακό δορυφόρο της Ουάσιγκτον- ένας στρατηγός, επικεφαλής στρατού εκπαιδευμένου και εξοπλισμένου από τις ΗΠΑ, εμπόδισε έναν εκλεγμένο πρόεδρο, υποστηριζόμενον από τους Αμερικανούς, να επιστρέψει στη χώρα και προκάλεσε ανοιχτά τις ΗΠΑ να καταλάβουν εκ νέου τη χώρα. Οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να εισβάλουν ενώ το 'χαν κάνει από το 1915 ώς το 1934: όχι γιατί οι χίλιοι περίπου φαντάροι του στρατού της Αϊτής αποτελούσαν σοβαρό στρατιωτικό πρόβλημα για τους Αμερικανούς, αλλά γιατί δεν ήταν πια ικανοί να επιλύσουν με την ισχύ τους το ζήτημα της Αϊτής...». 

Ε. Χομπσμπάουμ 
Ο Αιώνας των Ακρων 
Ιστορία του Σύντομου Εικοστού Αιώνα 1914-1991 

  

Σε προπέρσινη προκήρυξή μας αντιδιαστέλνοντας τον πατριωτισμό τόσο από τον ελληνικό εθνικισμό, όσο και από το δυτικό ρατσιστικό εθνικισμό υποστηρίζαμε ότι ενώ στη Δύση υπάρχει πλατιά συναίνεση υπέρ των στρατιωτικών επεμβάσεων στον τρίτο κόσμο, που 'χει τις ρίζες του στη σχετικά πρόσφατη αποικιοκρατική πολιτική της, στην Ελλάδα δεν υπάρχει. Γιατί η σύγχρονη Ελλάδα δεν είχε τέτοια δράση, αντίθετα υπήρξε η ίδια θύμα επεμβάσεων. Πριν περάσει χρόνος ήρθαν τα τραγικά γεγονότα στο Κόσοβο και οι μαζικοί αμερικανο-νατοϊκοί βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας να μας δικαιώσουν. 

Ενώ ο ελληνικός λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία όπως τόδειξαν η πληθώρα των πηγαίων εκδηλώσεών του, αλλά και οι δημοσκοπήσεις καταδίκαζε απερίφραστα τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς κι απέρριπτε τις χονδροειδείς δικαιολογίες περί «ανθρωπιστικού πολέμου» και το νέο, προς αφελείς, ιδεολόγημα περί «υπερίσχυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της εθνικής κυριαρχίας» η δυτική κοινή γνώμη στην πλειοψηφία της αποδέχτηκε την αναγκαιότητα του πολέμου και στήριξε τους βάρβαρους βομβαρδισμούς. Και παρ' ότι σ' αυτό, σημαντικό ρόλο έπαιξε η φοβερή ψευδολογία και η απροσχημάτιστη προπαγάνδα των ελεγχόμενων δυτικών MMΕ εν τούτοις ο στόχος δεν θάχε επιτευχθεί αν δεν υπήρχε πρόσφορο έδαφος: η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι είναι λαοί ανώτεροι και νομιμοποιούνται να εξολοθρεύουν λαούς παρίες, Μαύρους, Κορεάτες, Βιετναμέζους προχθές, Αραβες, Παλαιστίνιους, Λίβυους, Ιρακινούς χθες, Γιουγκοσλάβους σήμερα, Κινέζους, Ρώσους και άλλους αύριο. 

Ενα και μόνο στοιχείο που αποσιωπάται με επιμέλεια από τη δυτική κοινή γνώμη, αποδείχνει τον κίβδηλο χαρακτήρα των πάρα πάνω ισχυρισμών. Το γεγονός ότι στην ανθρωπιστική αυτή σταυροφορία ενάντια στον κατηγορούμενο για εθνοκάθαρση Μιλόσεβιτς, συμμετείχε τόσο με χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις όσο και με αεροπλάνα που πήραν μέρος στο βομβαρδισμό, η Τουρκία πούχει διαπράξει και διαπράττει τα ίδια αν όχι τρισχειρότερα εγκλήματα γενοκτονίας σε βάρος του κούρδικου λαού για να μην αναφέρουμε την Κύπρο. 

XIΤΛEPIKΟΙ KAΙ NAΤΟΪΚΟΙ ΒΟMBAPΔΙΣΜΟΙ 

Οι επί 78 μέρες αδιάκοποι μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί μιας μικρής ανεξάρτητης, κυρίαρχης χώρας, χωρίς καν κάποια επίδραση νομιμότητας, με απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟHE. Η καταστροφή της οικονομίας της, της βιομηχανικής υποδομής της, μεταφορικών μέσων, γεφυρών, κτιρίων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, νοσοκομείων, σχολείων, λαϊκών αγορών, χωριών, στρατοπέδων προσφύγων, δικτύων ηλεκτροδότησης και υδροδότησης κι η συνακόλουθη δολοφονία χιλιάδων αμάχων συνιστούν ναζιστικό έγκλημα. Γιατί δεν ήταν «παράπλευρη ζημιά», αθέλητο ατύχημα, αλλά συνειδητή καταστροφή μιας χώρας και προσβολή του άμαχου πληθυσμού της και δευτερευόντος στρατιωτικών στόχων. 

Για να τρομοκρατήσουν το λαό όπου κι αν βρίσκεται, σε πόλη, χωριό, λεωφορείο, τρένο, αγορά, νοσοκομείο κ.λπ., να τον κάνει να μην αισθάνεται ασφαλής πουθενά και να τον πιέσει για την ανατροπή του Μιλόσεβιτς. Αλλωστε οι πιο κυνικοί όπως ο Μπλερ και ο Κουκ το αναγνώρισαν ανοικτά: «Πρέπει να ομολογήσουμε ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο με τον Γιουγκοσλαβικό λαό αφού ευθύνεται που έχει μια τέτοια ηγεσία και δεν την ανατρέπει». Τέλος τα ίδια τα δυτικά MMΕ ομολόγησαν ότι ο Γιουγκοσλαβικός στρατός αποχώρησε από το Κοσυφοπέδιο σχεδόν ανέπαφος και με ασήμαντες απώλειες. 

Και το έγκλημα αυτό γίνεται ακόμη πιο βδελυρό αν λάβουμε υπόψη μας το νέο χαρακτηριστικό των σύγχρονων πόλεων, όπως τόδειξε ο πόλεμος ενάντια στο Ιράκ. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων του άμαχου πληθυσμού είναι όχι μόνο δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση μ' αυτόν των στρατιωτικών, αλλά επί πλέον ο αριθμός αυτος συνεχίζει να μεγαλώνει μετά την λήξη των εχθροπραξιών. 

Ο συνδυασμός του ίδιου του πολέμου, της χρήσης όππλων με ραδιενεργά υλικά όπως το απεμπλουτισμένο ουράνιο που προκαλεί καρκίνους, λευχαιμίες και τερατογενέσεις, της οικολογικής καταστροφής και του οικονομικού εμπάργκο που συνεχίζεται, οδηγεί σε κατάρρευση το νοσοκομείο και υγειονομικό σύστημα, τα οποία τόσο στο Ιράκ όσο και στη Γιουγκοσλαβία ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση πριν από τον πόλεμο. Με συνέπεια οι διάφορες επιδημίες, η έλλειψη φαρμάκων λόγω εμπάργκο και η έλλειψη στοιχειωδών κανόνων υγιεινής λόγω της μόλυνσης, να αποδεκατίζουν τον πληθυσμό και κυρίως τα παιδιά σε τέτοιο σημείο, που οι δύο τελευταίοι επικεφαλής της ανθρωπιστικής οργάνωσης του ΟHE στο Ιράκ να παραιτηθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας γι αυτή την κατάσταση. Ετσι τα συνολικά θύματα σήμερα του πολέμου στο Ιράκ ανέρχονται σύμφωνα με δυτικές πηγές σε πολλαπλάσιο αριθμό απ' αυτόν που καταγράφηκε στη διάρκεια του πολέμου του '91, σε ενάμιση εκατομμύριο, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία είναι άμαχοι και παιδιά. 

Μια σύντομη σύγκριση των νατοϊκών βομβαρδισμών με ανάλογη δράση του Χίτλερ στον πόλεμο δείχνει ανάγλυφα σε τι επίπεδα βαρβαρότητας βρίσκεται η σημερινή «Δημοκρατία δυτικού τύπου». Ακόμη κι αυτοί οι Ναζί δεν τόλμησαν να καταφύγουν σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς αμάχων, στην πρώτη τουλάχιστον φάση της περίφημης μάχης της Αγγλίας το 1940. 

Σε μια εποχή όπου η αεροπορία δεν είχε τις σημερινές δυνατότητες, όπου η σκόπευση γίνονταν διά γυμνού οφθαλμού και η βρετανική αεροπορία PAΦ ήταν ποιοτικά ισάξια αν όχι υπέρτερη της γερμανικής, οι Ναζί άρχισαν στις 12 Αυγούστου του 40 να βομβαρδίζουν την Αγγλία. Επί ένα μήνα περίπου, υπό το φως της ημέρας, βομβάρδιζαν καθημερινά, αποκλειστικά στρατιωτικούς στόχους, συναντώντας τη σφοδρή αντίσταση της PAΦ, από την οποία σε εκατοντάδες αερομαχίες απώλεσαν εκατοντάδες αεροπλάνα και πιλότους. (Βέβαια ανάλογες απώλειες είχαν και οι Βρετανοί). 

Παρά τις απώλειες βομβάρδιζαν και κατέστρεφαν μόνο στρατιωτικούς στόχους της PAΦ, ραντάρ, αεροδιαδρόμους, κέντρα ασύρματου συντονισμού των αεροπλάνων, παρατηρητήρια, στρατόπεδα, κτίρια και αποθήκες πυρομαχικών. Στις 23 Αυγούστου η αγγλική PAΦ, σε αντίποινα βομβάρδισε τη νύχτα, στα τυφλά το Βερολίνο και το επανέλαβε τις επόμενες νύχτες. Ωσπου στις 7 Σεπτεμβρίου άρχισαν και οι Γερμανοί, μιμούμενοι τους Αγγλους, να βομβαρδίζουν τυφλά αγγλικές πόλεις, βομβαρδισμοί που συνεχίστηκαν και από τις δύο πλευρές επί δίμηνο. 

Δηλαδή ακόμη και αυτοί οι κοινώς αναγνωρισμένοι σαν μεγαλύτεροι εγκληματίες του εικοστού αιώνα Ναζί έχοντας συνείδηση της φύσης του εγκλήματος του βομβαρδισμού αμάχων δεν το τόλμησαν. Συγκρινόμενοι δε με τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς επί 78 μέρες της ανίσχυρης και ουσιαστικά χωρίς αεροπορία Γιουγκοσλαβίας, οι Ναζί φαντάζουν ρομαντικοί ουμανιστές. Για ποιον λοιπόν φασιστικό κίνδυνο από τον Χάιντερ φληναφούν οι διάφοροι φαρισαίοι δυτικοί αξιωματούχοι όταν ο φασισμός καλλιεργείται καθημερινά απ' τους ίδιους τους Δημοκράτες, σαν απόρροια της προδοσίας των αρχών του Διαφωτισμού, όταν βρίσκεται εντός των τοιχών με άλλο προσωπείο;  

ΚΟΣΟΒΟ: ANTIΓPAΦΗ ΤΟΥ XIΤΛEP ΣTH ΣΟΥΔΗΤIA 

Οι αναλογίες όμως με τους Ναζί δεν σταματάνε εδώ. Φαίνεται ότι ρηξικέλευθες πολιτικο-στρατιωτικές ιδέες δεν ευδοκιμούν πια στο NAΤΟ και κατέφυγαν στην παλιά αλλά δοκιμασμένη τακτική του Χίτλερ στη Σουδητία. Οσα συνέβησαν στο Κόσοβο τα τρία τελευταία χρόνια, εκτός των βομβαρδισμών, είναι πιστή αντιγραφή της. 

Η Σουδητία ήταν επαρχία της Τσεχοσλοβακίας με σημαντική γερμανόφωνη μειονότητα. Το 1933 ιδρύεται το Γερμανικό Κόμμα των Σουηδών, χρηματοδοτούμενο από τη Γερμανία, με αρχηγό τον επιλεγμένο απ' τον Χίτλερ Χενλάιν, που ψηφίστηκε στις εκλογές του 35 από τα δύο τρίτα των γερμανόφωνων. Τον Απρίλη του 38 εκθέτει πολιτικό πρόγραμμα διεκδικώντας άμεσα αυτονομία της Σουηδίας στα πλαίσια ομοσπονδίας της Τσεχοσλοβακίας. Η κυβέρνηση της Τσεχοσλοβακίας δεν συμφωνεί παρά τις πιέσεις των Αγγλο-Γάλλων που αρνούνται να την υποστηρίξουν και να εκπληρώσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους από τη συνθήκη του Λοκάρνο. Το κόμμα εξαπολύει κύμα σαμποτάζ, βομβιστικών επιθέσεων, δολοφονιών Τσεχοσλοβάκων στο οποίο βέβαια η Πράγα απαντάει με επιστράτευση. 

Στις αρχές Σεπτέμβρη του 38 η Πράγα όντας μόνη και χωρίς σύμμαχο υποκύπτει. Οπότε ο Χίτλερ κάνοντας στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών (Ραμπουγιέ) απαιτεί ανοιχτή εισβολή και προσάρτηση, ισχυριζόμενος ότι είναι πολύ αργά και ότι προσεβλήθη η τιμή της Γερμανίας από τις βιαιοπραγίες της τσεχοσλοβακικής αστυνομίας. Στρατιωτική προσάρτηση που πραγματοποιεί ο Χίτλερ την 1η Οκτώβρη του 38 με τη σύμφωνη γνώμη των αγγλογάλλων στο Μόναχο και χωρίς καν να ζητηθεί η γνώμη της κυβέρνησης της Τσεχοσλοβακίας. 

Τέλος, όπως ακριβώς ο Χίτλερ παραβίασε τη συμφωνία πούχε υπογράψει στο Μόναχο, ότι αναγνωρίζει την κυριαρχία του υπόλοιπου της Τσεχοσλοβακίας και την κατέλαβε στρατιωτικά έτσι σήμερα οι αμερικανο-νατοϊκοί παραβιάζουν την ίδια συμφωνία που επέβαλαν με τη βία στη Γιουγκοσλαβία, την απόφαση 1244 του ΟHE. (Το ωραίο είναι ότι πέρσι κατηγορούσαν το Μιλόσεβιτς, ότι δεν σέβεται τις συμφωνίες). 

Οχι μόνο δεν αφόπλισαν τον UCΚ, αλλά υποδαυλίζουν την εθνικιστική βία απ' τη μεριά των Αλβανών τώρα, αφήνοντάς τον ανενόχλητο να εκκαθαρίζει βίαια τους λίγους εναπομείνατες Σέρβους. Δεύτερον όχι μόνον δεν αναγνωρίζουν αυτόνομο το Κόσοβο στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας αλλά οικοδομούν προτεκτοράτο έξω από τη Γιουγκοσλαβία και τρίτον με τις νέες ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις που αποστέλουν και τις επιθέσεις στη Νότια Σερβία ούτε την ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας αναγνωρίζουν, προωθώντας νέες αποσχίσεις εδαφών στη Νότια Σερβία και στο Μαυροβούνιο. Βέβαια θα πρέπει νάναι αφελής κάποιος αν περιμένει από αυτούς που δεν δίστασαν να καταστρέψουν μια χώρα και να δολοφονήσουν χιλιάδες αμάχους νάναι ειλικρινείς, να τιμήσουν το λόγο τους και τις γραπτές δεσμεύσεις τους.   

ΣYNENΟXH THΣ KYBEPNΗΣΗΣ ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΕΓΚΛHMΑ - ANEY ΟΡΩΝ ΣYNΘHKΟΛΟΓΗΣΗ THΣ ΣΤΟ ΕΛΣINKI 

Στο ναζιστικό αυτό έγκλημα ενάντια στη Γιουγκοσλαβία πήρε μέρος και η ελληνική πασόκικη κυβέρνηση υπογράφοντας όλες τις συμφωνίες του NAΤΟ και κυρίως προσφέροντας τη μόνη υπηρεσία που μπορούσε και που ανέμενε το NAΤΟ: Τη διέλευση των νατοικών στρατευμάτων που εισέβαλαν και κατέλαβαν το Κόσοβο. Γιατί εγκληματίες δεν είναι μόνο οι πιλότοι που σκοπεύουν αλλά όλοι όσοι συμμετέχουν με οποιοδήποτε τρόπο σε μια πολύπλευρη πολεμική επιχείρηση πούχει σκοπό να επιτρέψει στους πιλότους να σκοπεύουν ακίνδυνα, να εκτελούν την εγκληματική επιχείρηση. Και τίποτε δεν είναι πιο αηδιαστικό από τα καραγκιοζιλίκια του γερμανού πρέσβη και του κυβερνητικού εκπροσώπου που εκφράζανε λέει τον αποτροπιασμό τους μπροστά στο ενδεχόμενο ύπαρξης ανθρώπινου θύματος, πέρσι όταν χτυπήσαμε με ρουκέτα την πρεσβευτική κατοικία, όταν την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις τους συμμετείχαν στη δολοφονία χιλιάδων αμάχων στη Γιουγκοσλαβία. 

Η συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο στο Κόσοβο εκτός του ότι διέλυσε το μύθο της φιλειρηνικής πολιτικής της στα Βαλκάνια έδειξε ότι είναι κυβέρνηση γραικύλων στην υπηρεσία των αμερικάνων, αφού η συμμετοχή συγκρούεται ανοιχτά με τα συμφέροντα της χώρας αντίθετα απ' ότι ισχυρίζεται ο Σημίτης. Γιατί όταν επιλέγεις τον πόλεμο για τον διαμελισμό, την απόσχιση και την ουσιαστική αλλαγή συνόρων αυτόματα υποβαθμίζεις και απαξιώνεις τη θέση σου, την ειρηνική λύση, αυτήν του διεθνούς δικαίου πούχεις επιλέξει μέχρι σήμερα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις με τηνΤουρκία. 

Γιατί αν αύριο επικαλεστείς στον Τούρκο το Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟHE για την Κύπρο, αυτός θα ξεκαρδιστεί στα γέλια και δικαίως θα σου απαντήσει. Για πιο δίκαιο γιαβρούμ μου μιλάς. Εσείς τι κάνατε, στη Βοσνία που την διχοτομήσατε κι απ' όπου έπρεπε νάχουν αποχωρήσει οι Αμερικανοί εδώ και τρία χρόνια κι είναι πάντα εκεί. Τι κάνατε, μαζί με όλους μας βέβαια στο Κόσοβο όπου γράψαμε κανονικά στα παλιά μας παπούτσια τον ΟHE. Το ίδιο κάναμε σαν πρωτοπόροι στην Κύπρο. Και μπορεί να το κάνουμε και στο Αιγαίο αν δεν είσαστε φρόνιμοι και δεν μας δώσετε αυτά που ζητάμε. 

Η Ελλάδα συμμετέχοντας σ' αυτό το δολοφονικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο αυτουπονομεύτηκε, οδηγήθηκε λογικά σε εγκατάλειψη των πάγιων θέσεών της και στην άνευ όρων συνθηκολόγηση. Στην υπογραφή της συμφωνίας του Ελσίνκι αναγνωρίζοντας προς διαπραγμάτευση όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό που φοβόταν να υπογράψει επί τρία χρόνια μετά τα Ιμια ο Σημίτης και που ο Πάγκαλος με οργίλο ύφος αποκαλούσε Ντέιτον («η Ελλάδα δεν πρόκειται να πάει σε Ντέιτον, γιατί δεν έχασε κανένα πόλεμο») υπέγραψε μετά το Κόσοβο αυθωρεί και παραχρήμα, ο Σημίτης με το Γιωργάκη.   

ΔHMΟKPATIKΗ ΠΛΥΣΗ ΕΓKEΦΑΛΟΥ ΔYTIKΟΥ TYΠΟΥ 

Ανάμεσα στις χιλιάδες ψέματα κι αποσιωπήσεις των δυτικών MMΕ θα αναφέρουμε μόνο τρια στοιχεία που φωτίζουν την προπαγανδιστική τακτική τους. 

Η περίφημη έκθεση των 1.300 παρατηρητών του ΟΑΣΕ που δήθεν αποδείκνυε τη «γενοκτονία» του Μιλόσεβιτς στο Κόσοβο από το Νοέμβρη του 98 μέχρι τις 19 Μάρτη του 1999, και στην οποία υποτίθεται ότι βασίστηκε η Δύση για να καταφύγει στον ανθρωπιστικό της πόλεμο, όχι μόνο δεν δημοσιεύτηκε πριν την έναρξη των βομβαρδισμών αλλά κρατήθηκε μυστική μέχρι το Δεκέμβρη δηλαδή 6 μήνες μετά το πέρας του πολέμου. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή αναφέρει στο κεφάλαιο V: «Οι συνοπτικές και αυθαίρετες δολοφονίες έγιναν γενικό φαινόμενο σ' όλο το Κόσοβο με την έναρξη της αεροπορικής εκστρατείας του NAΤΟ ενάντια στη Γιουγκοσλαβία τη νύχτα της 24ης προς 25η Μάρτη. Μέχρι τότε η προσοχή των Γιουγκοσλαβικών στρατιωτικών δυνάμεων και της Γιουγκοσλαβικής ασφάλειας είχε επικεντρωθεί στις κοινότητες στο Κόσοβο και τις περιοχές απ' όπου περνούσαν οι δρόμοι διέλευσης του UCΚ ή σ' αυτές που υπήρχαν βάσεις του UCΚ». 

Δεύτερο, οι εκαντοντάδες Δυτικοί εξπέρ αστυνομικοί του FBΙ, της Σκότλαντ Γιάρντ κλπ που κατέκλυσαν το Κόσοβο προς αναζήτηση μαζικών τάφων και κρεματορίων, με τις πολλές δεκάδες χιλιάδες ή και εκατό χιλιάδες Αλβανούς θύματα της Σέρβικης εθνοκάθαρσης, όπως διατείνονταν τα δυτικά MMΕ και το Στέητ Ντιπάρτμεντ στη διάρκεια του πολέμου, ανακάλυψαν άνθρακες στη θέση του θησαυρού, χωρίς να μπορούν καν να διακρίνουν ανάμεσα στα θύματα των ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ του Γιουγκοσλαβικού στρατού και του UCΚ και στις εν ψυχρώ δολοφονίες. Δεδομένου ότι οι δυτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί είχαν αναγάγει τους μαζικούς τάφους σε ύψιστο επικοινωνιακό προϊόν, ο καθένας αντιλαμβάνεται τι τηλεοπτικό βομβαρδισμό θάχαμε υποστεί όλο αυτό το μεταπολεμικό χρονικό διάστημα αν είχαν ανακαλύψει έστω και έναν μαζικό τάφο, αφού αυτός θα «δικαιολογούσε» έστω και εκ των υστέρων τους βομβαρδισμούς. 

Τρίτο, σ' όλη τη διάρκεια του πολέμου τόσο οι δυτικοί όσο και η γνωστή ομάδα των κουίσλιγκ δημοσιογράφων δεν σταμάτησαν να υποστηρίζουν ανερυθρίαστα την άποψη ότι αντίθετα απ' το Ιράκ, το Κόσοβο είναι πάμφτωχο και χωρίς στρατηγική σημασία και άρα οι Δυτικοί είχαν αγνές προθέσεις. Σήμερα όμως αποδεικνύεται ότι κι αυτό ήταν ψέμα. Γιατί στο Κόσοβο υπάρχουν τα πλουσιότερα ορυκτά κοιτάσματα όλης της Νοτιο-ανατολικής Ευρώπης, και ήταν, πριν από τους πολέμους της Βοσνίας, ο κύριος προμηθευτής της Ευρώπης με μόλυβδο και ψευδάργυρο. Παρήγε όλο το νικέλιο της Γιουγκοσλαβίας και το ήμισυ του μαγνησίτη ενώ είχε σημαντικά κοιτάσματα χαλκού, σιδήρου και άνθρακα. Δεν είναι λοιπόν άνευ λόγου, ο σκυλοκαβγάς πούχει ξεσπάσει ανάμεσα στους δυτικούς για το πλιάτσικο, στο οποίο συμμετέχουν και Ελληνες. Ας σημειώσουμε εδώ ότι ορισμένοι απ' αυτούς αντιπροσωπεύουν αμερικάνικα κεφάλαια τα οποία έχουν αναγάγει το καμουφλάζ τους σε ύψιστη προτεραιότητα. 

Οσον αφορά την απουσία στρατηγικής σημασίας του, σύμφωνα με πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στο NAΤΟ, «το Κόσοβο αποτελεί την πύλη εισόδου σε περιοχές πρωταρχικού ενδιαφέροντος για τη Δύση - η αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, το Ιράκ και το Ιράν, το Αφγανιστάν, η Κασπία και η Υπερκαυκασία. Η σταθερότητα στη Νότια Ευρώπη είναι βασική για την προστασία των δυτικών συμφερόντων και τον περιορισμό των κινδύνων που προέρχονται από πιο μακριά στην Ανατολή». Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι αμερικανοί οικοδομούν σήμερα αθόρυβα τεράστια στρατιωτική βάση φρούριο αξίας σε πρώτη φάση άνω των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων. 

Είναι βέβαια αξιοπερίεργο το γεγονός ότι όλα αυτά αναπαράγονταν εδώ, όχι από κάποιον ανυποψίαστο και αδαή, αλλά από ανθρώπους που έχοντας ζήσει χρόνια στη Δύση, δεν είναι σε θέση να παίζουν τον αφελή που μεταφέρει αυτούσιες σαν αξιόπιστες τις πληροφορίες του Δυτικού τύπου. Γιατί αυτοί οι κύριοι δεν μπορεί ν' αγνοούν ότι το ζήτημα της λογοκρισίας και της προπαγάνδας σε καιρό πολέμου τέθηκε στη Δύση από το 1850, όταν ανακαλύφθηκε ο τηλέγραφος κι επιλύθηκε απ' τον κριμαϊκό πόλεμο το 1853 κι άρα σήμερα υπάρχει τεράστια πείρα. 

Οτι μπροστά σ' αυτή τη δομική λογοκρισία και προπαγάνδα της Δυτικής Δημοκρατίας η κλασική λογοκρισία μιας χούντας ή του Μιλόσεβιτς είναι κωμωδία. Γιατί ενώ η δεύτερη βασίζεται σε κυβερνητικές διαταγές σε δημοσιογράφους και υπαλλήλους που στο σύνολό τους κάθε άλλο παρά είναι τυφλά ενεργούμενα και άρα δύσκολα υλοποιούνται, η πρώτη είναι συστηματική και βασίζεται στη συναίνεση, στη συμμετοχή των ίδιων των MMΕ με αποτέλεσμα να είναι και αξιόπιστη και αποτελεσματική. 

Αυτήν είδαμε στο Ιράκ, στην Τιμισοάρα, στο Κόσοβο. Τρια παραδείγματα το δείχνουν. Πρώτον η καθιερωμένη σήμερα έκφραση bourrage de crane (πλύση εγκεφάλου) δεν προέκυψε από καμμία δικτατορία αλλά είναι γνήσιο προϊόν της γαλλικής Δημοκρατίας. Χαρακτήριζε εκ των υστέρων απαξιωτικά την τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ του πολέμου των γαλλικών MMΕ στη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου. 

Δεύτερο, η δική μας περίπτωση του Γοργοπόταμου. Την επομένη του σαμποτάζ, το BBC μετέδωσε ότι πραγματοποιήθηκε από τον Ζέρβα και τον ΕΔΕΣ και άγγλους σαμποτέρ, αποσιωπώντας την καθοριστική συμμετοχή του Αρη και του ΕΛΑΣ, με συνέπεια να επικηρύξουν οι Γερμανοί τον Ζέρβα. Κάποιος ακροατής που θάκουγε τότε το BBC δεν θάχε κανένα λόγο να μην το πιστέψει. Τρίτο, το πάρα κάτω γεγονός, σχετικά άγνωστο. 

Στη διάρκεια του Β Παγκόσμιου Πολέμου κατά την εισβολή των Γερμανών στην Ολλανδία και της μάχης για την κατάληψή της, οι Ναζί βομβάρδισαν το Ρότερνταμ επί τρεις μέρες. Οι Αγγλοι ανακοίνωσαν τότε ότι τα θύματα των βομβαρδισμών ήταν 30.000 Ολλανδοί. Και παρ' ότι η Ολλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσημα στη Δίκη της Νυρεμβέργης το 1945 ότι τα θύματα ήταν 814, η έγκριτη εγκυκλοπαίδεια Britannica εξακολούθησε μέχρι και την έκδοσή της του 1953 να εκτιμάει τους νεκρούς σε 25.000 με 30.000. Γιατί ένα τέτοιο ψέμα: Μα για να κοπάσουν οι διαμαρτυρίες, να μετριαστούν οι εντυπώσεις απ' τους τυφλούς συμμαχικούς βομβαρδισμούς των γερμανικών πόλεων με τις δεκάδες χιλιάδες αμάχους νεκρούς.   

ΠΑΓΚΟΣMIΟΠΟIHΣΗ KAΙ ΔYTIKΗ ΔHMΟKPATIA 
ΠΡΟΔΟΣIA ΤΟΥ ΔIAΦΩTIΣΜΟΥ 

Οπως δήλωσε πρόσφατα ένας από τους υποψήφιους για την προεδρία των ΗΠΑ, η αμερικανική πολιτική δεν είναι παρά ένα «γενικευμένο σύστημα δωροδοκίας όπου το καθένα απ' τα δύο κόμματα συμφωνεί να παραμείνει στην εξουσία πουλώντας τη χώρα στους πλειοδότες». Η άποψη αυτή, της οποίας την ειλικρίνεια φαίνεται ότι πλήρωσε ο υποψήφιος, δεν είναι εύστοχη μόνο για τις ΗΠΑ αλλα και για όλες τις δυτικές Δημοκρατίες και την Ελλάδα, όπως τόδειξε τα τελευταία χρόνια η επιδημία οικονομικών σκανδάλων στα οποία εμπλέκονται πολιτικοί. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας όλες τις μελέτες που αποδεικνύουν ότι η πιθανότητα εκλογής κάποιου αυξάνεται εκθετικά σε σχέση με τις προεκλογικές δαπάνες και του βουλευτή και του κόμματος από το χρηματοδότη καπιταλιστή αλλά και τη σημερινή μορφή λειτουργίας του κοινοβουλευτισμού αντιλαμβανόμαστε τις ριζικές μεταλλαγές που έχουν συντελεστεί. 

Ενώ παλιά στη Δύση, τα κοινοβούλια και οι βουλευτές διατηρούσαν κάποιο κύρος και αίγλη αφού παρουσιάζονταν τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη στα μάτια πλατιών στρωμάτων, σαν οι εκπρόσωποι του Εθνους, σαν οι αντιπρόσωποι του κυρίαρχου λαού που αποφάσιζαν στο όνομά του, πράγμα που συνιστούσε και τη δύναμη της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας σήμερα κάτι τέτοιο δεν ισχύει, κυρίως γιατί οι αποφάσεις παίρνονται αλλού με τρόπο ανοικτό και απροκάλυπτο. Με συνέπεια οι βουλευτές, οι υπουργοί, τα κοινοβούλια νάχουν περιπέσει σε πλήρη ανυποληψία όπως το δείχνουν όλες οι σφυγμομετρήσεις σ' όλες τις χώρες. 

Είναι γνωστό ότι τόσο οι νέες τεχνολογίες όσο και η τάση παγκοσμιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας και ιδιαίτερα του χρηματιστικού κεφαλαίου και των επενδύσεων όχι όμως και της εργατικής δύναμης, αποτέλεσαν το πρόσφορο έδαφος για τη βαθμιαία υφαρπαγή από τις «δυνάμεις της αγοράς» κλασικών αρμοδιοτήτων του κράτους-έθνους. Τα πραγματικά κέντρα εξουσίας που κρύβονται πίσω απ' αυτήν την έκφραση δηλαδή οι δι-εθνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι της Δύσης και οι πολιτικο-οικονομικο-στρατιωτικοί οργανισμοί τους G7, EE, NAΤΟ, ΔNT, ΠΟΕ, ΟΟΣΑ κλπ αποφασίζουν για τα πάντα χωρίς καν να το κρύβουν όπως παλιά. 

Παρουσιάζοντας το κράτος-έθνος σαν αναχρονιστικό θεσμό πούχει ξεπεραστεί από την πρόοδο της οικονομίας, συσκοτίζουν το γεγονός ότι ο δι-εθνικός μονοπωλιακός όμιλος δεν είναι ούτε αν-εθνικός, ούτε υπερεθνικός κι ότι ακόμη κι όταν είναι συνεργασία δύο ή περισσότερων εθνικών ομίλων, στη βάση του παραμένει εθνικός και στηρίζεται σε ισχυρό κράτος-έθνος. Τις περισσότερες φορές ο καθοριστικός παράγοντας δεν είναι το φτηνότερο και καλύτερο προϊόν του, αλλά η ισχύς του κράτους-έθνους που το στηρίζει και μάλιστα διπλά. Οχι μόνο πολιτικά, στρατιωτικά, πολιτιστικά αλλά και μέσω της δομικής ανταγωνιστικότητας, αυτής του εθνικού τομέα κεφαλαιουχικών αγαθών, των νέων τεχνολογιών και του ισχυρού εθνικού τραπεζικού και χρηματιστικού τομέα. 

Απόδειξη τα δεκάδες σημαντικότατα συμβόλαια που αποσπούν οι ΗΠΑ όχι γιατί τα προϊόντα τους είναι ανταγωνιστικά αλλά μέσω πολιτικο-διπλωματικο-οικονομικών πιέσεων ακόμη και ανοιχτών στρατιωτικών απειλών. Η σπουδή με την οποία το ελληνικό κράτος οπερέτα συναίνεσε, με το αζημίωτο, στη διάλυση της σχετικά ισχυρής ελληνικής τσιμεντοβιομηχανίας, επιτρέποντας στους ανταγωνιστές της του δυτικού καρτέλ να καταβροχθήσουν την ΑΓET και τα τσιμέντα Χαλκίδας αντίθετα με τη Γερμανία που έσωσε πρόσφατα από τη χρεωκοπία μεγάλη γερμανική κατασκευαστική εταιρία μέσω του τραπεζικού δανεισμού. 

Τέλος δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι παρ' ότι το Γιούγκο της Ζάσταβα κάθε άλλο παρά ήταν πρωτοπόρο τεχνολογικά, είχε σημαντικές επιτυχίες πριν δέκα χρόνια στις δυτικές αγορές, ακόμη και στις ΗΠΑ, απευθυνόμενο σε καταναλωτές χαμηλών εισοδημάτων, και οι μεγάλες δυτικές αυτοκινητοβιομηχανίες αδυνατούσαν να το ανταγωνιστούν αποτελεσματικά λόγω τιμής, αυτός που κατόρθωσε να το εξαφανίσει ολοκληρωτικά δεν είναι ο οικονομικός ανταγωνισμός, το «αόρατο χέρι της αγοράς» αλλά το εμπάργκο και κυρίως οι πολύ ορατοί πύραυλοι Τομαχοκ και Κρουζ που κατέστρεψαν πέρσι το εργοστάσιο παραγωγής. 

Η πάση θυσία υπεράσπιση των συμφερόντων αυτών των δι-εθνικών μονοπωλιακών ομίλων που στην ουσία είναι εθνικοί, συνιστά τους σύγχρονους δυτικούς εθνικισμούς, τους ιμπεριαλισμούς που λυσσομανούν σ' όλα τα μήκη και πλάτη. 

Στον αδιάκοπο και αέναο ανταγωνισμό τους χρησιμοποιούν οποιοδήποτε μέσο και μέθοδο θα τους επιτρέψει να επιβληθούν, παραμερίζοντας κυνικά οποιοδήποτε εμπόδιο, αναιρώντας και ανατρέποντας στην ουσία όλες τις αξίες και τις αρχές, κανόνες, θεσμούς όπως αυτές καθιερώθηκαν και ίσχυσαν, μετά από πολύχρονους αγώνες, εδώ και δύο αιώνες: λαική κυριαρχία, κοινοβούλια, λαικός έλεγχος, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, εθνική κυριαρχία, διεθνές δίκαιο. Αυτή η οπισθοδρόμηση, η νέα αυτή αταξία, η ανοικτή προδοσία του ευρωπαικού Διαφωτισμού και των λαικών αγώνων δεν αναγνωρίζει καμμιά αξία και αρχή, εκτός από μία: το συμφέρον του ισχυρότερους στον οποίο οι υπόλοιποι οφείλουν να υποκύπτουν. 

Αποφασίζουν για τα πάντα χωρίς να λογοδοτούν σε κανένα. Από το διαδίκτυο και το μαζικό ηλεκτρονικό φακέλωμα, την ανοικτή κατασκοπεία κρατών, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων του Εσελον, τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική κι άρα το εργατικό εισόδημα και την ανεργία, τη λεηλασία παραγωγικών δυνάμεων μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, το φορολογικό σύστημα, τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα, το σύστημα υγείας, την παιδεία. Τα μεταλλαγμένα προιόντα, τις διοξίνες, τις τρελές αγελάδες, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την αγορά δικαιωμάτων μόλυνσης. Τον πόλεμο, το βάρβαρο βομβαρδισμό κυρίαρχων κρατών, το διαμελισμό τους με τη δημιουργία και την προσάρτηση μη βιώσιμων προτεκτοράτων. 

Σε όλα αυτά η Ευρωπαική Ενωση δεν υπολείπεται σε τίποτε από τις ΗΠΑ και ενίοτε την καθοδηγεί. Οι πολιτικοί θεσμοί της δεν συνιστούν «έλλειμα δημοκρατίας» όπως ισχυρίζονται ορισμένοι κολαούζοι, αφού αυτό ενυπήρχε πάντα σε μεγαλύτερη ή μικρότερη κλίμακα σ' όλες τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες αλλά ένα σύστημα διαφορετικό που αναιρεί τη θεμελιώδη αρχή της λαικής κυριαρχίας. Για πρώτη φορά η εκτελεστική εξουσία αποκόπτεται όχι μόνο απ' το κοινοβούλιο αλλά από την πηγή, από το λαό, από τον οποίο υποτίθεται ότι αντλεί την εξουσία της. 

Δεν ελέγχεται, δεν λογοδοτεί, δεν υφίσταται κυρώσεις απ' αυτόν κι ούτε από τη διαμεσολάβησή του το κοινοβούλιο. Το σύστημα αυτό είναι υλοποίηση της νέας «θεωρίας» ότι ο λαός όχι μόνο δεν είναι κυρίαρχος και η πηγή κάθε εξουσίας, αλλά δεν είναι σε θέση, δεν είναι αρμόδιος να αποφασίζει. Οι εκλογές δεν συνεπάγονται νομιμοποίηση από την πηγή κάθε εξουσίας, αλλά είναι απλώς μια τεχνική διαδικασία επιλογής γραφειοκρατών που υλοποιούν αποφάσεις άλλων και ασχολούνται με δευτερεύοντα ζητήματα. Αυτοί είναι σήμερα οι decision makers, οι decideurs, λέξεις ανύπαρκτες πριν, αφού δεν ήταν άλλοι από την κυβέρνηση, τους πληρεξούσιους αντιπροσώπους του έθνους βουλευτές, το κοινοβούλιο και τον κυρίαρχο λαό.   

ΠΑΣΟΚ ΙΣΟΝ ΣΥΓXPΟNH ΔΕΞIA 

Μέσα σ' αυτά τα πλαίσια βρίσκονται και οι σημερινές εκλογές στη χώρα μας. Σ' αυτές καλείται ο ελληνικός λαός να επιλέξεις ανάμεσα σε δύο κόμματα, που σύμφωνα με την εύστοχη παρά πάνω άποψη του αμερικανικύ υποψήφιοι για την προεδρία «έχουν πουλήσει τη χώρα στον πλειοδότη μέσω του γενικευμένου συστήματος δωροδοκίας τους». 

Καλείται να επιλέξει ποιο κόμμα θα υλοποιήσει αποφάσεις πούχουν ληφθεί αλλού σε βάρος του, τόσο εσωτερικά όσο και σε σχέση με τα εθνικά ζητήματα και την Τουρκία. Ενώ γι' αυτά τα κέντρα εξουσίας είναι αδιάφορο ποιός θα υλοποιήσει αυτήν την πολιτική, εντούτοις το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Οντας στην εξουσία εξουδετερώνεται οποιαδήποτε λαϊκή αντίσταση σ' αυτήν, πράγμα που δεν συμβαίνει αν είναι στην αντιπολίτευση. Ολες οι επιθέσεις στη Δυτική Ευρώπη ενάντια στους εργαζόμενους, το εισόδημά τους, την απασχόληση, τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, ενάντια σε μια σειρά κατακτήσεις και δικαιώματα, ενάντια σε ότι απέμεινε απ' το Κράτος Πρόνοιας, αλλά και ορισμένες άγριες ιδιωτικοποιήσεις έγιναν από Σοσιαλιστές ή Σοσιαλδημοκράτες. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρωπαϊκή Ενωση όσο και το ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο υποστηρίζουν απροκάλυπτα το ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ είναι η σύγχρονη Δεξιά. 

Σε μια εποχή όπου μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης η ανεπτυγμένη καπιταλιστική Δύση δεν αντιμετωπίζει κανέναν ορατό εχθρό ή αντίπαλο που να συνιστά σοβαρή απειλή προς την ειρήνη και την επικράτηση του διεθνούς δικαίου, οι δύο σημαντικοί πόλεμοι σε διάστημα 8 χρόνων, αλλά και η σημερινή αλματώδης αύξηση των στρατιωτικών δαπανών των ΗΠΑ σε επίπεδα που ξεπερνούν αυτά των κρισιμότερων στιγμών του ψυχρού πολέμου δείχνουν το αντίθετο. 

Η βαρβαρότητα των δύο πολέμων, η καταστροφή της οικονομίας δύο χωρών κάθε άλλο παρά υπανάπτυκτων, η μαζική σφαγή ενάμιση εκατομμυρίου αμάχου κυρίως πληθυσμού στο Ιράκ και η προετοιμασία της Δύσης για νέους πολέμους δείχνουν ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και οι υπόλοιπες μεγάλες Δυτικές χώρες έχουν αναγάγει τον πόλεμο και την ανοικτή τρομοκρατία σε βασικό μέσο επιβολής τους, υποταγής τόσο των χωρών που καταστρέφουν όσο και των υπόλοιπων. 

Οι πόλεμοι αυτοί δεν πρόκειται να σταματήσουν. Νέοι χασάπηδες και νέα ανθρωπιστικά καθήκοντα θα επινοηθούν για να χτυπηθούν αύριο καίρια οι πραγματικοί στόχο. Η καπιταλιστική κι όχι «σοσιαλιστική» Ρωσία της οποίας η οικονομία σε μερικά χρόνια θάχει βγει απ' το σημερινό χάος (κι ενώ την αφήνουν σήμερα να μιμείται τους νατοικούς, σφάζοντας τους Τσετσένους, γιατί την έχουν προς το παρόν ανάγκη) η Κίνα και οι νέες ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις του τρίτου κόσμου που θ' αποτελέσουν σοβαρή οικονομική απειλή. 

Οι χώρες αυτές δεν έχουν άλλη επιλογή, για ν' αποφύγουν την καταστροφή τους και την εκμηδένιση της όποιας προόδου τους, από την παραγωγή όπλων μαζικής καταστροφής στα οποία ήδη η Δύση απαντάει υπερεξοπλιζόμενη. Δείχνοντας ότι, μπροστά στην προοπτική να χάσουν την πρωτοκαθεδρία οι δι-εθνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι, οι Ford, IBΜ, BP, General Electric και σία, δεν θα διστάσουν να επαναλάβουν όσα έκαναν στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Το μέλλον διαγράφεται ζοφερό, εκτός κι αν οι λαοί στη Δύση, βγουν απ' το λήθαργο, σταματήσουν να υπνώττουν όπως φαίνεται να το δείχνουν ορισμένες πρώτες μικρές ενδείξεις. 

Η βαρβαρότητα όμως και οι καταστροφές μέσω των οποίων οι ΗΠΑ και σία προσπαθούν εκμεταλλευόμενες την αναμφισβήτητη οικονομική και στρατιωτική υπεροχή τους να παρουσιαστούν σαν νέα πανίσχυρη αυτοκρατορία, που εγκαθιδρύει νέες αποικιοκρατικές σχέσεις, δύσκολα μπορούν να κρύψουν το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της αυτοκρατορίας, την αδυναμία της. 

Γιατί ναι μεν μπορούν να καταστρέψουν και να κερδίζουν στρατιωτικά ορισμένους πολέμους, τα πολιτικά όμως αποτελέσματα αυτών των νικών, είναι δυσανάλογα μικρά σε σχέση με τις συνταλεσθείσες καταστροφές και τις σφαγές. 

Εναν αιώνα πριν, οποιαδήποτε αποικιοκρατική δύναμη, θάχε νετάρει το Ιράκ το πολύ σε μερικές βδομάδες. Μετά από ορισμένες χερσαίες μάχες, θα τόχε καταλάβει στρατιωτικά απ' τον πληθυσμό, ειρηνεύοντας τη χώρα. Σήμερα δέκα χρόνια μετά την καταστροφή του Ιράκ και τη στρατιωτική νίκη της Δύσης και παρά το συνεχιζόμενο μέχρι σήμερα οικονομικό εμπάργκο και τους περιοδικούς βομβαρισμούς από αμερικανικά και βρετανικά αεροπλάνα, οι πλανητάρχες δεν έχουν πετύχει το βασικό πολιτικό τους στόχο, την τοποθέτηση φιλοαμερικανικής κυβέρνησης στη Βαγδάτη, αφού ο Σαντάμ Χουσείν είναι πάντα εκεί. 

Ένα χρόνο μετά το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας επί 78 ημέρες και την καταστροφή της χώρας, και παρά τη συνέχιση του οικονομικού εμπάργκο αλλά και την απώλεια εδαφών, ο Μιλόσεβιτς παρά τις λυσσαλέες προσπάθεις της Δύσης να τον ανατρέψει. Για να μην μιλήσουμε για τις πολιτικές αποτυχίες τόσο στο Κόσοβο όσο και στη Βοσνία όπου οι δυτικές νατοικές δυνάμεις που επρόκειτο ν' αποχωρήσουν δυο χρόνια μετά το Ντέιτον, δεν έχουν ακόμη εξασφαλίσει ντόπιες διλοδυτικές εξουσίες. 

Αδυναμία που δείχνει ανάγλυφα το γεγονός της Σομαλίας που αναφέρει ο Χομπσμπάουμ όπου άρκεσαν μερικές ένοπλες αντιαμερικανικές ενέργειες με δυο δεκάδες αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, για να τα μαζέψει η αμερικανική αυτοκρατορία και να φύγει. Και του Λιβάνου όπου μια μόνο βομβιστική ενέργεια με αρκετούς αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, ήταν αρκετή για να αποχωρήσουν οι αμερικανοί. 

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι η Δύση έχει σήμερα σαν ύψιστη πρωτεραιότητα τον αγώνα ενάντια σ' αυτό, που μετά το Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία ηχεί ολότελα υποκριτικό, ψεύτικο και γελοίο, την «τρομοκρατία». Που δεν είναι άλλο από τη δίκαια και νόμιμη λαική αντίσταση στο σύγχρονο φασισμό της σφαγής αμάχων και της συστηματικής μαζικής τρομοκρατίας των λαών. Γιατί γνωρίζουν ότι οι Τόμαχοκ, οι Κρουζ και τα Φάντομ μπορεί να καταστρέφουν χώρες είναι όμως ανίσχυροι απέναντι σε απλά μέσα, στο πιστόλι και στο δυναμίτη. Απόδειξη το γεγονός ότι μετά 25 χρόνια δράσης της 17Ν και τις δίκαιες εκτελέσεις σειράς αμερικανών στρατιωτικών και πρακτόρων (σταθμάρχης της CIΑ, ναύαρχος, στρατιωτικός ακόλουθος, ανώτεροι αξιωματικοί), όχι όμως απλών πολιτών όπως ψευολογούν οι αμερικανοί, η «αυτοκρατορία» αδυνατεί να την εξαθρώσει. 

Η φύση των στρατιωτικών δυνάμεων τόσο των ΗΠΑ όσο και των άλλων μεγάλων Δυτικών χωρών, έχει μεταβληθεί. Τα τελευταία πενήντα χρόνια κανένας απ' αυτούς τους στρατούς δεν διεξήγαγε κάποιον αμυντικό πατριωτικό πόλεμο απάναντι σ' επιτιθέμενο, αλλά αντίθετα επιτέθηκαν και κατέστρεψαν περισσότερο ή λιγότερο μια σειρά χώρες, δολοφονώντας μεγάλο αριθμό αμάχων. Ετσι αποτελούνται σήμερα όχι από κληρωτούς που εκτελούν το καθήκον τους προς την πατρίδα τους που αμύνεται, αλλά από επαγγελματίες μισθοφόρους που φέρουν σε πέρας αυτές τις δολοφονικές επιθέσεις ενάντια σε λαούς. 

Η πάση θυσία αποφυγή θυμάτων, με τη διεξαγωγή πολέμου απο ύψος 5.0000 μέτρων, δεν είναι παρά έμμεση ομολογία της ενοχής τους, της παραδοχής της εγκληματικής φύσης της δράσης τους. Γιατί στην Ιστορία δεν υπάρχει κοινωνία που να μην δέχτηκε τα θύματα των δίκαιων πατριωτικών πολέμων και να μην τα θεώρησε ήρωες. 

Καμιά δικαιολογία δεν μπορεί να υπάρχει για τον πιλότο, που υπακούοντας τυφλά στις εντολές των ανωτέρων του βομβαρδίζει εν ψυχρώ μια αγορά γεμάτη κόσμο, ένα τρένο εν κινήσει, ένα λεωφορείο γεμάτο, ένα νοσοκομείο, ένα εργοστάσιο μιας ανυπεράσπιστης κι αδύνατης σε σχέση με τη δική του, χώρας. Ούτε για το πλήθος των υπόλοιπων στρατιωτών που από τα ραντάρ και τη συλλογή πληροφοριών μέχρι τις χερσαίες δυνάμεις, συμμετέχουν αποφαστιστικά σ' αυτή τη δολοφονικη πρακτική. Αυτοί οι κύριοι δεν είναι παρά μισθοφόροι, επαγγελματίες δολοφόνοι κι ο καθέναςμας, έχει απόλυτο δικαίωμα και καθήκον να τους κτυπάει, όπου τους βρει, κι όπως μπορεί. 

Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον στρατιωτικό ακόλουθο της βρετανικής πρεσβείας πτέραρχο της αεροπορίας Στ. Σόντερς. 

Μ' αυτήν του την ιδιότητα έλαβε ενεργό μέρος στο σχεδιασμό τον περσινών βάρβαρων αεροπορικών βομβαρδισμων της Γιουγκοσλαβίας και άρα είναι ένας από τους υπεύθυνοςυ του περσινού ναζιστικού εγκλήματος, τις δολοφονίες χιλιάδων αμάχων, την καταστροφή της οικονομίας κι της υποδομής της χώρας. 

Επιλέξαμε έναν ανώτατο Αγγλο αξιωματικό όχι μόνο γιατί η Αγγλία συμμετείχε ενεργά στους βομβαρδισμούς -όπως αλλωστε συμμετέχει μαζί με τις ΗΠΑ στους συνεχιζόμενους περιοδικά βομβαρδισμούς του Ιράκ- αλλά γιατί η αγγλική πολιτική όπως εκφράστηκε από τους Μπλερ, Κουκ, και Ρόμπερτσον πέρα από την παραδοσιακή αγγλική υποκρισία, ξεπέρασε σε προκλητικότητα, κυνισμό και επιθετικότητα και αυτούς ακόμη τους αμερικάνους. 

--------------- 

Αναλαμβάνουμε επίσης τηνευθύνη για της παρά κάτω ενέργειες που πραγματοποιήσαμε πέρσι: 

Στις 31 Μάρτη ενάντια στα κετνρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη με εκτόξευση ρουκέτας. 

Στις 3 Απρίλη με βόμβα ενάντια στα τοπικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη λεωφόρο Γαλατσίου. 

Στις 5 Μάη με τρεις ρουκέτες που εκτξεύσαμε στον Πειραιά, ενάντια σε τρεις Δυτικές τράπεζες, την Αμερικανική Chase Manhattan, τη Βρετανική Midland, και τη Γαλλική BNΡ. 

Στις 8 Μάη με έκρηξη βόμβας ενάντια στην Ολλανδική πρεσβεία στην οδό Λυκείου. 

Στις 16 Μάη με εκτόξευση ρουκέτας ενάντια στην κατοικία του πρέσβη της Γερμανίας στο Χαλάνδρι. 

  

Αθήνα Μάρτης 2000 
Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟEMBPΗ 

  

Υ.Γ1 Είναι γνωστό ότι λίγο πριν καταρρεύσει η Ανατολική Γερμανία η CIΑ σε μια απ' τις σπάνιες, τα τελευταία χρόνια, επιτυχίες της κατόρθωσε, έναντι αδράς αμοιβής, ν' αρπάξει όλα τα αρχεία της Στάζι. Τα οποία, εκτός από ελάχιστα στοιχεία, αρνείται μέχρι σήμερα να δώσει τους Γερμανούς που τα διεκδικούν. Ο λόγος είναι βέβαια ότι μέσω αυτών γνωρίζουν σήμερα όλους όσοι υπήρξαν πράκτορες της Ανατολικής Γερμανίας και τους έχουν του χεριού τους. 

Ανάμεσα σ' αυτούς υπήρχε και κάποιος Ελληνας που παριστάνει τον επιτυχημένο επιχειρηματία στον κλάδο των νέων τεχνολογιών. Η CIΑ μόλις ανακάλυψε στα αρχεία ότι η επιχείρησή του στήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου με κεφάλαια της πρώην Ανατολικής Γερμανίας τον επισκέφθηκε και του είπε, πιάνοντάς τον από το αυτί: Ωστε έτσι λοιπόν, συνάδελφος και εσύ, κλεφτάκος και πρακτοράκος. Σαν τζέντλεμαν, θα σου προτείνουμε ένα ντηλ και εσύ θα διαλέξεις. Η σε δικάζουμε για κατασκοπεία και σε χώνουμε στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωή σου, πράγμα θλιβερό ή τα ξεχνάμε όλα, τα σβήνουμε αλλά από δω και πέρα θα δουλεύεις για μας. Και για να μην ξεχνάμε και τη δουλειά μας, τις μπίζνες, θα μας «πουλήσεις» εν καιρώ την επιχείρηση έναντι του συμβολικού ποσού του ενός δολαρίου. Προς το παρόν προσπάθησε να φανείς αντάξιος της εμπιστοσύνης μας, εκμεταλλευόμενος το προφίλ σου. Ελληνας, αυτοδημιούργητος, βαλκάνιος, πρώην συμπαθών. Αλλο είναι να επενδύει στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στην Αρμενία, στον ΟTE μια αμερικάνικη εταιρεία κι άλλο εσύ. 

Από τη στιγμή που ο άνθρωπός μας παίζει το νέο του ρόλο, του ελληνικού Δούρειου Ιππου των αμερικάνικων επιχειρήσεων, οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη. Τι προβολή από το CNΝ. Τι διθύραμβοι στον αγγλόφωνο τύπο. Τι λίστες όπου η επιχείρησή του συναγωνίζεται σε κεφαλαιοποιημένη αξία τους μεγαλύτερους δυτικούς ομίλους. Τι αγκαλιές με τον Μπερνς. Τι συνεργασίες με το MIΤ. Τι σεμινάρια και ιδρύματα στις ΗΠΑ. Τι μοντέρνες άυλες επενδύσεις, αντάξιες της νέας οικονομίας, όπου η παραχώρηση του μάναντζμεντ και πακέτου μετοχών σε αμερικάνικη επιχείρηση, στη Ρουμανία, δεν γίνεται με την αναχρονιστική μέθοδο της είσπραξης αντίτιμου κεφαλαίου αλλά δωρεάν! Τι συμφωνία με άλλη αμερικάνικη εταιρεία, για προσφορά υπηρεσιών Ιντερνετ με στόχο να καταβροχθίσουν κοψοχρονιά τον ΟTE σαν γνήσιοι, ορίτζιναλ robber barons (αμερικανοί «βαρώνοι της ληστείας», απατεώνες μεγαλοκαπιταλιστές της αρχής του εικοστού αιώνα). 

Ολα αυτά βέβαια τα οποία είναι πασίγνωστα σ' όλα τα Βαλκάνια, τα αγνοεί ο ελληνικός λαός αφού τα MMΕ, σε εφαρμογή μιας αμερικανόπνευστης δημοκρατικής λογοκρισίας δεν τολμούν να ψελλίσουν λέξη, να του αφαιρέσουν τη λεοντή. Παρά το γεγονός, ότι οι αμερικάνοι, με το γνωστό άγαρμπο στυλ τους και το συνεχές λιβανιστήρι τον έχουν καβουρντίσει. Δεν τολμούν ν' αναρωτηθούν πως είναι δυνατόν να σχεδιάζει κάποιος να πουλήσει τις μετοχές του (πλην του 5%) μιας επιχείρησης με τόσες πρόσφατες επιτυχίες και με λαμπρό μέλλον. Απ' τη μεριά μας ελπίζουμε ότι τα αφεντικά του, αναγνωρίζοντας τις πολύτιμες υπηρεσίες του δεν θα του τα πάρουν όλα και θα του αφήσουν το γνωστό του χόμπι στον αθλητισμό για ασχολία τώρα στα γεράματα. 

  

Υ.Γ2 Πριν από μερικά χρόνια είχαμε καταγγείλει και ξεσκεπάσει τη σκευωρία των ασφαλίτικων μηχανισμών με τις λίστες ονομάτων μελών της 17Ν, πούχαν δήθεν βρεθεί στα αρχεία της Στάζι. Σκευωρία αμερικανόπνευστη πούχε στόχο να δικαιολογηθούν συλλήψεις «γνωστών υπόπτων» τύπου Κοροβέση, Σκυφτούλη και άλλων. 

Η σκευωρία αυτή ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε από τους εμπνευστές της, τη CIΑ - FBΙ και εμφανίζεται κατά καιρούς σε διάφορες παραλλαγές. Πέρσι την περίοδο της προδοσίας Οτζαλάν παρουσιάζονταν με τη μορφή ενός νεφελώματος, «νέων στοιχείων» που άλλοτε εμπλούτιζαν, άλλοτε διασταυρώνονταν με τα παλιά. Κι όταν τους προκαλέσουμε ανοιχτά να μας συλλάβουν κάναμε πίσω και τα στοιχεία ξεφούσκωσαν, ενώ είχαμε αρχίσει μια νέα σειρά βομβιστικών ενεργειών. 

Ετσι μετά την τελευταία μας ενέργεια ενάντια στην κατοικία του Γερμανού Πρέσβη το Μάη, η σκευωρία πήρε νέα μορφή. Το γεγονός ότι ένα σχεδόν χρόνο μετά, οι ασφαλίτικοι μηχανισμοί εξακολουθούν να παραμυθιάζουν μιλώντας για μέλος της 17Ν που τραυματίστηκε, για κηλίδες αίματος και για DNΑ δείχνει ότι όλα αυτά ήταν προσχεδιασμένα με βάση προηγούμενη ενέργειά μας πανομοιότυπη. 

Στις 2 Νοέμβρη του 91 χτυπήσαμε κλούβα των MAΤ που φύλαγε τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ στη Χαριλάου Τρικούπη με την ίδια ακριβώς τεχνική. Χρησιμοποιήσαμε ρουκέτα ίδιου διαμετρήματος και ίδιο πλαστικό σωλήνα που κρατούσε σύντροφος. Και τότε ο σωλήνας άνοιξε μόλις εκτοξεύτηκε η ρουκέτα και τον εγκαταλείψαμε επί τόπου, όπως ήταν σχεδιασμένο. Και τότε η αστυνομία είχε μιλήσει για τραυματία κι είχε ερευνήσει νοσοκομεία, ενώ βέβαια δεν υπήρχε κανένας τραυματίας. Φαίνεται όμως ότι το μικρό βήμα από το τραύμα στο αίμα δεν τόχαν σκεφτεί και δεν ήταν προετοιμασμένοι. Αναλύοντας εκ των υστέρων την ενέργεια το προέβλεψαν βια μελλοντική χρήση σε περίπτωση επανάληψης. 

Θα μας πουν. Μα γιατί δεν έκαναν τη σκευωρία σε προηγούμενη εκτόξευση ρουκέτας; Γιατί εκτός από την περίπτωση Χαριλάου Τρικούπη ποτέ άλλοτε δεν χρησιμοποιήσαμε αυτή τη μέθοδο: Σύντροφος που κρατάει τον πλαστικό σωλήνα. Η κρατούσε τον γνήσιο σιδερένιο όπως στην αμερικάνικη πρεσβεία το 96 ή κάναμε την εκτόξευση με πλαστικό σωλήνα με ωρολογιακό μηχανισμό αφού είχαμε απομακρυνθεί κι άρα δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν για τραυματισμένο. 

Απόδειξη αυτών αποτελεί η επίσημη θέση των ασφαλίτικων μηχανισμών. Εχουν, λένε, το DNΑ ενός μέλους της 17Ν αλλά δεν μπορούν να το εκμεταλλευτούν άμεσα ελέγχοντας 10 εκατομμύρια Ελληνες. Φαίνεται ότι οι αμερικάνοι περνάνε τον κόσμο για ηλίθιο. Απ' τη μια ισχυρίζονται ότι κατέχουν ολιγομελή λίστα μελών κι απ' την άλλη μιλάνε για όλο τον πληθυσμό. Αν όμως κάποια μυστική υπηρεσία στοιχειωδώς σοβαρή, κατείχε ένα τέτοιο στοιχείο όπως το DNΑ θα λειτουργούσε τελείως διαφορετικά. 

Θα προσπαθούσε με κάποιο απλό αλλά καλυμμένο τρόπο (π.χ. παίρνοντας τη νύχτα απ' το αυτοκίνητο του υπόπτου τρίχες που αφήνουν όλοι απ' τα μαλιά τους, για να μη μιλήσουμε για πιο εξελιγμένες μεθόδους) να εξακριβώσουν σε ποιον ανήκε το DNΑ αφού ο αριθμός των υπόπτων είναι περιορισμένος. Και τότε θάχαν κάνει το μεγάλο, αποφασιστικό βήμα. Γιατί θάταν, απολύτως σίγουροι ότι ο ύποπτος είναι και μέλος. Θα συγκέντρωναν σ' αυτόν όλες τους τις δυνάμεις, ρίχνοντάς τους καλύτερους πράκτορες και τα τελειώτερα μέσα, στήνοντας μια επιστημονική παρακολούθηση από μη κινητά σημεία και θα έφταναν και σε άλλα μέλη και σε σημαντικό χτύπημά μας. 

Η καινούργια αυτή παραλλαγή είναι αμερικάνικων προδιαγραφών και έχει ένα και μόνο στόχο. Να προσδώσει μια «επιστημονική» επίφαση στη σκευωρία παρέχοντάς της δήθεν εχέγγυα αντικειμενικότητας. Οι σχεδιαζόμενες συλλήψεις δεν θα είναι αποτέλεσμα χαλκευμένων στοιχείων στα αρχεία της Στάζι, αλλά θα επιβάλλονται από την ουδέτερη «επιστήμη» για τον έλεγχο του DNΑ. Παράλληλα, μέσω της μανιπουλάτσιας της επιστήμης ανοίγεται ευρύ πεδίο για οποιαδήποτε αυθαιρεσία και την ενοχοποίηση οποιουδήποτε, αφού εκτός των ειδικών επιστημόνων που στην προκειμένη περίπτωση είναι υπάλληλοι των ασφαλίτικων μηχανισμών, κανείς άλλος δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη συζήτηση και να ελέγξει τα δήθεων βιολογικού τύπου στοιχεία. Παράδειγμα, η αθώωση στις ΗΠΑ, μέσω του DNΑ, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, διάσημου κατηγορούμενου για δύο δολοφονίες και ενώ όλα τα στοιχεία και τα ευρήματα ήταν συντριπτικά κι έδειχναν ότι ήταν ένοχος. 

Ας προσθέσουμε τέλος ότι τα ίδια τα έργα και οι ημέρες των αμερικανών τους διαψεύδουν. Γιατί είναι ποτέ δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι η σημερινή «αυτοκρατορία» κατείχε επί 6 μήνες μέχρι την επίσκεψη Κλίντον, ένα τέτοιο στοιχείο και δεν το εκμεταλλεύτηκε χτυπώντας τη 17Ν και προτίμησε να διακινδυνεύσει μια αντιαμερικάνικη ενέργειά της η οποία βέβαια όπως όλοι καταλαβαίνουν τυχαία δεν πραγματοποιήθηκε. 

Είναι δυνατόν να προτίμησε αγόγγυστα να επιδείξει όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σ' ολόκληρο τον κόσμο ένα φοβισμένο πρόσωπο μπρος στο ενδεχόμενο δράσης της 17Ν. Με τις αναβολές, τις παλινωδίες, τις άναρθρες κραυγές του αμερικανικοόυ τύπου ενάντια στη 17Ν, τους εκατοντάδες πράκτορες με τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, με τις πιέσεις και την επιβολή πρωτοφανών μέτρων απαγόρευση της κυκλοφορίας και των διαδηλώσεων, που ξεσήκωσαν τους πάντες εναντίον τους. Ολα αυτά αποτελούν τίτλο τιμής για μας, το πιο θερμό εγκώμιο της 17Ν από την «αυτοκρατορία», την αναγνώριση και επιβεβαίωση της σωστότητας των επιλογών και της δράσης της, συνιστά έμπρακτη ομολογία ότι το μόνο που την πονάει, το μόνο που φοβάται, το μόνο που λογαριάζει σοβαρά είναι η δίκαιη ένοπλη λαική αντίσταση.

[[Κατηγορία:Υποσελίδες|2000-03]]