Revision 56391 of "Σολομών" on elwikisource

{{delete|Άρθρ που ανείκει στη Βικιπάιδεια όπου και υπάρχει είδη.}}{{copyright}}

Τρίτος και τελευταίος βασιλιάς του ενωμένου βασιλείου του Ισραήλ, βασίλευσε μετά το Σαούλ και το Δαβίδ. Ήταν ο δεύτερος γιος του Δαβίδ από τη Βηρσαβεέ, πρώην σύζυγο του Ουρία. Το όνομά του στα εβραϊκά σημαίνει "ειρηνικός", ενώ ονομάστηκε από το Νάθαν Ιεδιδίας, δηλαδή "αγαπημένος του Κυρίου" . Ανέβηκε στο θρόνο του Ισραήλ στα 972 π.Χ. και βασίλεψε επί 40 χρόνια. Έγινε βασιλιάς μετά από παραίνεση της μητέρας του και του προφήτη Νάθαν, και τον έχρισε ο ιερέας Σαδώκ στη Γιών κατ' εντολή του πατέρα του, την εποχή που ο αδερφός του Αδωνίας είχε ανακηρυχθεί βασιλιάς.
Έγραψε 3.000 παροιμίες, 1005 τραγούδια και δύο ψαλμούς (72, 127). Έψαξε και βρήκε αρκετές παροιμίες τις οποίες αφού μελέτησε ποιες από αυτές ήταν αληθινές και σωστές τις κατέγραψε με τα καλύτερα λόγια (Εκκλησιαστής 12,9-10). Τα βιβλία Άσμα Ασμάτων, Παροιμίες και Εκκλησιαστής αποδίδονται στο Σολομώντα και αποτελούν πηγή για τη ζωή και το έργο του.
Ο Σολομών έλαβε επιμελημένη ανατροφή προκειμένου να διαδεχθεί τον πατέρα του. Όταν όμως ο πρωτότοκος Αβεσσαλώμ επαναστάτησε και φονεύθηκε, ο Δαυίδ κατά το τέλος της βασιλείας του όρισε τον Ιεδιδία διάδοχο ονομάζοντάς τον Σολομώντα (που σημαίνει Ειρηνικός). Ο Σολομών αφού αποκατέστησε γρήγορα την τάξη από την ανταρσία του παραγκωνισμένου μεγαλύτερου αδελφού, οργάνωσε το κράτος με συγκεντρωτισμό και απολυταρχικό σύστημα και βασικό άξονα δράσης τη στρατηγική σύναψης συμμαχιών και εμπορικών συμφωνιών. Συνεργαζόμενος με του Φοίνικες συγκρότησε μεγάλο εμπορικό στόλο, ώστε άρχισε εντατικό εμπόριο με μακρινές χώρες αποκομίζοντας τεράστια πλούτη. Στη συνέχεια ανέπτυξε ιδιαίτερες σχέσεις με την Αίγυπτο όπου και νυμφεύθηκε την κόρη του Φαραώ, της οποίας το όνομα δεν μνημονεύει η Βίβλος και η οποία για τον γάμο της πήρε ως προίκα την πόλη Γεζέρ, που είχε καταλάβει ο Φαραώ από τους Χαναναίους (Α' Βασιλέων 3,1. 9,15-17).
Κατά την παράδοση κάποτε ο Σολομών είδε σε όνειρο τον Κύριο ο οποίος τον ρώτησε τι θα προτιμούσε να του χαρίσει, δόξα πλούτη ή σοφία; Και ο Σολομών απάντησε Σοφία και εξ αυτού ο Θεός ευχαριστημένος από την επιλογή, του χάρισε και τα τρία, πλούτη από το εμπόριο, δόξα από τους λαούς της εποχής του αλλά και πολλή σοφία. Η σοφία του ήταν τέτοια που ήταν ο σοφότερος όλων των ανθρώπων και η φήμη του μάλιστα έφτασε σε όλα τα γύρω έθνη . Η φήμη του είχε φτάσει στα πέρατα του κόσμου. Περιθρύλητη έμεινε η επίσκεψη της Βασίλισσας του Σαββά όταν τον επισκέφθηκε με πολύ μεγάλη συνοδεία προσφέροντάς πολύτιμα δώρα, υφάσματα, πολύτιμες πέτρες, χρυσάφι κι αρώματα (Α' Βασιλέων 10,1-13). Δείγμα της σοφίας του αποτελεί η απόδοση δικαιοσύνης στην περίφημη εκείνη δίκη των δύο γυναικών που διεκδικούσαν το ίδιο παιδί όπου στην απόφασή του περί διαμελισμού του παιδιού η πραγματική μητέρα παραιτήθηκε της διεκδίκησης (Α' Βασιλέων 3,16-28).
αγάπη του για το Θεό αλλά και η επιθυμία του πατέρα του Δαβίδ για την ανοικοδόμηση του Ναού του Θεού, είχε ως αποτέλεσμα να κατασκευάσει ένα μοναδικό και άκρως επιβλητικό ναό. Τα σχέδια τα είχε πάρει από τον πατέρα του (Α' Παραλειπομένων 29,11-19), ο οποίος είχε μαζέψει αρκετά πολύτιμα υλικά για το σκοπό αυτό (Α' Βασιλέων 7,51, Α' Παραλειπομένων 22,2-5 και 29,1-9). Συμμάχησε με το βασιλιά της Τύρου Χειράμ (Χιράμ), ο οποίος του προμήθευε ξυλεία για τις κατασκευές (Α' Βασιλέων 5,15-26, Α' Παραλειπομένων 17,4-6). Η ανοικοδόμηση του άρχισε τον τέταρτο χρόνο της βασιλείας του ή 480 χρόνια μετά την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο. Οι εργασίες κράτησαν 7 χρόνια, ενώ η τελετή των εγκαινίων μετά την αποπεράτωσή του ήταν εντυπωσιακή. Στην τελετή ο Σολομώντας έβγαλε λόγο, κατόπιν προσευχήθηκε στον Κύριο και πρόσφερε θυσία 22.000 βοδιών και 100.000 χιλιάδων προβάτων (Α' Βασιλέων κεφ. 8). Η Κιβωτός του Διαθήκης μεταφέρθηκε από τους ιερείς, από τη Σιών στα Άγια των Αγίων. Ο Θεός του υποσχέθηκε ότι θα ευλογούσε αυτόν και τους διαδόχους του εάν έμεναν πιστοί σ' Αυτόν (Α' Βασιλέων 9,1-9).
Επίσης οργάνωσε και εξόπλισε σημαντικά το στρατό του (10,26-28, Β' Παραλειπομένων 1,14, 9,25). Επί των ημερών ο λαός ευημερούσε (Α' Βασιλέων 4,20). Δημιούργησε ένα ισχυρό και πλούσιο βασίλειο που η φήμη ήταν γνωστή παντού (Α' Βασιλέων 10,23-25). Στα τελευταία όμως χρόνια λόγω της πνευματικής του κατάπτωσης και των λανθασμένων επιλογών που ακολούθησαν, έφεραν το βασίλειο στο χείλος του γκρεμού, κάτι που συνέβη όταν ανέβηκε στο θρόνο ο γιος του Ροβοάμ.
Ζούσε με χλιδή σε μεγαλοπρεπή ανάκτορα και οι πολλοί γάμοι του και οι γυναίκες στις οποίες προσκολλήθηκε (Α' Βασιλέων 11,1-2), τελικά τον οδήγησαν στην αποστασία από το Θεό, κάτι που αναφέρεται χαρακτηριστικά στην Αγία Γραφή. Απέκτησε 700 γυναίκες και 300 παλλακίδες (Α' Βασιλέων 11,3), οι οποίες ήταν ειδωλολάτρισσες (Α' Βασιλέων 11,1-2). Και μάλιστα χάριν των αλλοεθνών παλλακίδων έκτισε και ειδωλολατρικούς ναούς στην κορυφή του όρους των Ελαιών που είχε ονομασθεί και όρος του Σκανδάλου, επειδή και ο ίδιος ο Σολομών τέλεσε εκεί θυσίες σε θεούς ειδωλολατρών. Αποτέλεσμα ήταν να ξεσπάσει η κρίση του Θεού.
Η ειρηνική διακυβέρνηση είχε αρχίσει να βρίσκεται στο τέλος της. Οι βαριές φορολογίες και οι αγγαρείες που επέβαλλε για την εκτέλεση των μεγάλων έργων εξήγειραν την αγανάκτηση του λαού κατά τα τελευταία χρόνια της Βασιλείας όπου στο κράτος του σημειώθηκαν μεγάλες αποστασίες με αποτέλεσμα μετά τον θάνατό του το περισπούδαστο Ιουδαϊκό κράτος να διασπασθεί, να παρακμάσει και τελικά να καταρρεύσει.

Ο Σολομώντας βασίλευσε στην Ιερουσαλήμ για 40 χρόνια και όταν πέθανε το 931 π.X. τον έθαψαν στην πόλη Δαβίδ, δηλαδή την Ιερουσαλήμ (Α' Βασιλέων 11,43). Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ροβοάμ, τον οποίο απέκτησε από τη Νααμά, στη βασιλεία του οποίου έγινε και η διαίρεση του βασιλείου του Ισραήλ.

•  «Αδερφός που βοηθιέται απ' τον αδερφό του μοιάζει σαν πόλη οχυρωμένη και ψηλή, ισχύει δε η ομόνοια σαν θεμελιωμένο βασίλειο.»
•  «Η δικαιοσύνη ανυψώνει το έθνος.»
•  «Καλύτερα να κατοικεί κανένας σε μια γωνιά ενός μικρού δωματίου, παρά σε σπίτι ευρύχωρο με γυναίκα γκρινιάρα.»
•  «Ο άκακος πιστεύει σε κάθε λόγο.»
•  «Το μίσος δημιουργεί φιλονικίες, μα η αγάπη καλύπτει τα σφάλματα.»
•  «Το τεμπέλικο χέρι φέρνει φτώχια, και πλούτο φέρνει το χέρι του εργατικού.»
«Ο φόβος του ασεβή θα ’ρθει επάνω του• ενώ η επιθυμία των δικαίων θα εκπληρωθεί.»
«Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα• ενώ αυτός που εμπιστεύεται τον Κύριο θα είναι σε ασφάλεια.»
Οι ασεβείς φεύγουν, αν και δεν τους καταδιώκει κανένας• ενώ οι δίκαιοι έχουν θάρρος σαν λιοντάρι.
Αλλά η τέλεια αγάπη βγάζει έξω τον φόβο• επειδή ο φόβος έχει κόλαση. Εκείνος που φοβάται δεν έχει τελειοποιηθεί στην αγάπη.

«Επειδή ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δύναμης και αγάπης και σωφρονισμού.»
«Αρχή σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου• οι άφρονες καταφρονούν τη σοφία και τη διδασκαλία.»
«Εκείνος που καταφρονεί τον λόγο θα αφανιστεί• ενώ αυτός που φοβάται την εντολή θα ανταμειφθεί.»
«Στον φόβο του Κυρίου υπάρχει ισχυρή ελπίδα• και στα παιδιά του θα υπάρχει καταφύγιο.»
«Ο φόβος του Κυρίου είναι πηγή ζωής που απομακρύνει από παγίδες θανάτου.»
«Είναι φοβερό το να πέσει κάποιος στα χέρια του ζωντανού Θεού.»