Revision 58585 of "Πορτραίτο (Βαγγέλης Φίλος)" on elwikisource

{{copyright}}*'''Πορτραίτο'''
(ποιητής- Βαγγέλης Φίλος)


Κάτι αόρατο, υποψία ελπίδας<br />

μου θυμίζει τη γέννα μου.<br />

Διαστέλλεται ο χρόνος.<br />

Η προσμονή μου ανασαίνει.<br />

Έμοιαζε ο κάμπος θάλασσα,<br />

όταν σφύριζε το τρένο<br />

στους λόφους με τις σκοπιές.<br />

Το δειλινό με προσπέρναγε,<br />

στιγμιαία ανάμνηση<br />

άστραμμα στα μάτια μου.<br />

Όρθιος εγώ φρουρός αντίκρυ<br />

στο ποτάμι, που όλο φούσκωνε.<br />

Καθώς έχασα το δάχτυλο μου,<br />

βούτηξα στο σκοτάδι να το πάρω πίσω<br />

κι έχασα το χέρι μου.<br />

Πού να σκεφτώ πως έπρεπε<br />

να υπερασπιστώ<br />

αυτά που μου απόμειναν<br />

στο χαράκωμα με τα’ αγκάθια;<br />

Όλο θρηνούσα τα μεσημέρια<br />

κι όλο βάδιζα,<br />

μέχρι που το ακουστικό του τηλεφώνου<br />

με πυροβόλησε.<br />

Έγειρα πίσω και σηκώθηκα πάλι.<br />

Έλεγα, πότε θα περάσει η Άνοιξη;<br />

πότε θα χαθεί η θλίψη των φύλλων;<br />

πότε θα στερέψουν οι θάλασσες<br />

του καλοκαιριού;<br />

πότε θα βρέξει μαύρη βροχή,<br />

να λιώσει το άσπιλο χιόνι;<br />


Όταν γύρισα από την έρημο,<br />

βρήκα τις πόρτες καρφωμένες<br />

κι όλοι μπαινόβγαιναν<br />

από τις χαραμάδες.<br />

Στάθηκα ορθός<br />

στο κρεβάτι των αναμνήσεων<br />

και μου ’φεραν κρασί κοκκινισμένο<br />

-σιωπηλά πρόσωπα περιέφεραν<br />

τον επιτάφιο των ονείρων.<br />

Δραπέτευσα πάλι στη μοναξιά,<br />

με τύλιξε το φεγγάρι<br />

και με περικύκλωσαν οι σκιές.<br />

Κυνηγημένος κρύφτηκα<br />

σε δρόμους άγνωστους,<br />

λυπητερούς…<br />

Κόκκινα φώτα.<br />

Δασύτριχοι άντρες με φόβο<br />

κατέβαιναν τις σκάλες<br />

και η γυναίκα μπαινόβγαινε σφραγίζοντας<br />

κάρτες στις ουρές των ανέργων.<br />

Ξέθαψα το μεγάλο μυστικό<br />

και γύρεψα άνθρωπο να το φωνάξω.<br />

Μα το σπίτι το είχαν ζώσει οι χωροφύλακες<br />

που πάλευαν τώρα με τα σκυλιά.<br />

Έλιωνε η μνήμη το χώμα<br />

καθώς η πομπή με πλησίαζε.<br />

Ζήλευα το μάρμαρο<br />

που δεν τα σκουριάζει η βροχή…<br />

Η Άνοιξη κατέβαινε μέσα στις φλόγες.<br />


Κάτι αόρατο, υποψία ελπίδας,<br />

μου θυμίζει τη γέννα μου.<br />




'''Από το βιβλίο Μηδενική Ακολουθία, 1989'''<br />