Difference between revisions 9180673 and 9559698 on fawiki

=== قرن اول، دوم و سوم هجری ===
[[پرونده:Hallaj.jpg|thumb|180px|اعدام [[حسین بن منصور حلاج]]]]
علما و دانشمندان ایرانی در نخستین قرون تمدن اسلامی همان تربیت‌یافتگان مکتب پیش از اسلام هستند که به علت عدم توجه خلفا و شاید گریزی که از نزدیک شدن به ارباب قدرت داشتند گمنام زیسته و ذکری از آنها در تاریخ نیامده‌است. به تدریج در قرن اول هجری کسانی که مایل به کسب شهرت و قدرت بودند به فراگرفتن زبان عربی پرداختند و به علت نیاز شدید خلفا به مشاور و حسابدار و سیاستمدار ایرانیانی که در این فنون تبحر و تخصص داشتند، جذب در(contracted; show full)که بزرگترین شاگرد [[خواجه نصیرالدین طوسی]] است و شاگرد نام‌آورش [[کمال‌الدین فارسی]] نام برد که هر دو در دانش [[نجوم]] و [[فیزیک]] و ریاضی استاد بودند. این سده از وزرای دانشمند که بعضی از آنها در خوشنویسی نیز دستی قوی داشتند، خالی نبود. [[امیر مقرب‌الدین مسعود]] وزیر [[اتابک سعد زنگی]]، [[مجدالدین فارسی]] و [[شرف‌الدین خطاط شیرازی]] از جمله خوشنویسان این سده هستند.<ref>بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۲۶۱</ref>

=== قرن هشتم هجری ===
در میان عرفای این سده دو نفر از دیگران شاخصترند یکی [[امین‌الدین 
کازروبلیانی]] ممدوح شاعر معروف [[خواجوی کرمانی]] و در بین علما و مفسرین این زمان [[قطب‌الدین فالی]] و [[مجدالدین اسماعیل بن علی خنجی]] و [[قوام‌الدین ابوالبقاء عبدالله]] که یکی از استادان [[حافظ]] است، از دیگران نام‌آورترند. از قضات نامی این عصر قاضی [[مجدالدین اسماعیل بن یحیی]] و [[بهاءالدین ابوالمحاسن]] سرآمد دیگران بوده‌اند.  از زمرهٔ شعرا سر آمد شاعران و خورشید تابان آسمان تصوف و عرفان [[حافظ شیرازی]] در این برهه از زمان می‌زیست. جز او [[ معین‌الدین ابوالقاسم جنید شیرازی]] صاحب کتاب معروف [[شدالازار]] و [[ابوالع(contracted; show full){{پانویس}}

== منابع ==
{{یادکرد|نویسنده=میر، محمد تقی|کتاب=بزرگان نامی پارس، جلد اول|ترجمه=|چاپ=اول|سال=۱۳۶۸|ناشر= انتشارات دانشگاه شیراز|شهر=شیراز|شابک=}}

{{مشاهیر شیراز}}

[[رده:اهالی استان فارس]]