Revision 7286194 of "حیات‌الغیب" on fawiki

{{ جعبه اطلاعات امامزاده
 | نام          = محمد
 | تصویر        = 
 | اندازه تصویر = 
 | عنوان تصویر  = 
 | نقش          = 
 | کنیه         = 
 | زادروز       = 
 | زادگاه       = 
 | درگذشت       = 
 | مدفن         = روی تپه‌ای مشرف به [[روستای قالبی]]
 | محل زندگی     = 
 | القاب        = حیات الغیب
 | پدر          = احمدرضی الدین (ایشان از نوادگان [[موسی کاظم]] هستند)
 | مادر         = 
 | همسران        = 
 | فرزندان      = 
 | طول عمر      = 
}}
مقبره '''‌محمد بن احمدرضی الدین''' از نوادگان [[موسی بن جعفر]] ملقب به '''حیات الغیب''' در کنار رودخانه کشکان و جاده [[خرم آباد]] - [[اندیمشک]] در شهر[[ویسیان]] [[شهرستان دوره چگنی]]  واقع شده‌است. بنای مقبره حیات الغیب در روستایی با همین نام و  بر روی تپه‌ای مشرف به [[روستای قالبی]] قرار دارد. در این آرامگاه علاوه بر مقبره حیات الغیب مقبره [[شهاب الدین الیاس لنبکی]] از حکم رانان [[لر]] کوچک است طوایف حیات الغیبی و پیرحیاتی خود را از نوادگان حیات الغیب می دانند.

[http://www.iran.ir/image/image_gallery?uuid=46ccbce8-4d16-4560-9926-c98b6b93020d&groupId=35403&t=1316953628239]

پلان مقبره حیات الغیب به صورت مستطیل و معماری آن از یک ورودی ''(کفش کن)'' تشکیل شده‌است. مقبره با پلان مربع که گنبدی به سبک نار دو پوسته بر پایه‌ای مدور کوتاه بر روی آن قرار گرفته‌است .سطح مقبره ۲۵ متر در ۶ متر در ۶ متر و ۵/۴ متر در۵/۴ متر است . در دیوار جنوبی محرابی به بلندای ۲×۱ متر با [[گچبری]] ساده بر حاشیه آن ساخته شده‌است گنبد مقبره قدیمی تر از دیگر قسمتها است . بر بالای فضای داخلی مقبره نقاشیهایی با نقش کبوتر وچند گچبری دیگر به شکل گل دیده می‌شود. این بنا مربوط به دوره [[قاجار]] و به شماره ۱۹۲۲ در فهرست آثار ملی [[ایران]] به ثبت رسیده‌است.
<ref>[http://www.lorestanchto.ir/DIndex.aspx?WebForm=10&site=Lorestanchto.ir&Lang=fa سایت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان لرستان]</ref>
<ref>[http://dpp.irib.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=3118:--&catid=306:1389-01-15-07-06-24&Itemid=119 سایت معاونت امور استانهای صدا و سیما]</ref>
== منابع ==
{{پانویس}}

[[رده:استان لرستان]]
[[رده:امامزاده‌ها در استان لرستان]]
این امام زاده هم عصر با دوره قاجار و در زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار بوده است که به علت شورش حاکمان لر ناصرالدین شاه والی پشتکوه (مصطفی خان ابو قداره ) را مسئول سرکوب بزرگان لر می کند  که به اقامت این والی در نزدیکی پلدختر منجر می شود و چون این بزرگوار از بزرگان و از سادات با نفوذ این منطقه بوده است از طرف والی مورد مواخذه قرار می گیرد که برای سرکوب حاکمان لر مداخله نماید اما ایشان به دستور والی تن نمی دهد در بین درگیری ها بردازه های این سید پسر والی را مسئول دستگیری ایشان بودند به هلاکت می رسانند و به منطقه حمیل در استان کرمانشاه شهرستان اسلام آبادغرب از ایل زنگنه پناه می برند و خود ایشان توسط والی پشتکوه برای مدتی بازداشت شده و چون والی از کرامات ایشان می ترسید او را ازاد نمود و در همان مکان فعلی بعد از مدتی به دیار فانی رفت. از اولاد این بزرگوار در تمام این ایران می شود پیدا کرد چه در زمان والی پشتکوه به ایل زنگنه تبعید شدند که از آنها ده ها نفر به جا مانده که در آن منطقه به سادات چشمه خاور و فاطمی معروف هسصتند و بزرگان آنها دارای کرامات خاصی بودند برخی از اولاد ایشان در شهرستان آبدانان ، شلت ایلام ،اصفهان، اردل چهارمحال و بختیار، بوشهر ، ورامین و گیلانغرب پراکنده شده اند.بیشتر اولاد ایشان دارای کرامات بوده اند و دارای محبوبیت در میان مردمان اطراف خود بوده اند.