Difference between revisions 67693 and 67694 on fawikisource

الهی      سوختم    بی     غم         الهی      ***    کرامت   کن  نم   اشکی    و     آهی 

 
 

چه اشک,اشکی  که  چون  ریزد  زمژگان      ***   شود    دامان   ازو   رشک    گلستان 

 


چه آه, آهی  که  چون از  دل  زند سر     ***    بسوزاند      دل      یاقوت      احمر 

 


دل  بی   عشق  بر جان  بس گران  است     ***   سر   بی  شور   مشتی    استخوان  است 

 


تو را  خلد و  مرا  باغ  و  چمن  عشق     ***   تو  را حور  و مرا  گور   و  کفن عشق

 


ز  عشق از  هر  چه  برتر  میتوان شد     ***   خدا  گر  نه ,   پیمبر   میتوان    شد 

 


اگر  یزدان  پاک از  لات    عشق  است     ***   جهان   را   قاضی الحاجات  عشق    است  

 


نداند     عقل    راه    خانه   عشق     ***   که    عقل   کل  بود     دیوانه  عشق 

 


خراب     عشق       آبادی     ندارد     ***   بد  و  نیک  و  غم  و  شادی    ندارد 

 


نداند  دوست   از  دشمن  گل  از  خار     ***    برش   یکسان   بود   تسبیح  و   زنار 

 


ز    لذتهای   عالم     گر  کنم   یاد      ***   بجز     خون    جگر    چشمم     مبناد  

 


مبادا   مرهم     داغم    جز    آتش     ***   رضی   خواهی    بعالم   گر    دلی  خُوَش
منبع: دیوان رضی الدین آرتیمانی