Difference between revisions 89051 and 89060 on fawikisource

{{سرصفحه داستان
| عنوان = [[قانون اساسی ایالات متحده آمریکا]]
| قسمت =
| قبلی = [[قانون اساسی کشورها]]
| بعدی = [[اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا]]
| یادداشت =
}}

'''قانون اساسی ایالات متحده آمریکا'''

مقدمه:

ما مردم ایالات متحده، به منظور تشکیل اتحادیه‌ای کامل‌تر، استقرار عدالت، تضمین آسایش ملی، تأمین دفاع مشترک، ارتقای رفاه عمومی و پاسداشت برکات آزادی برای خود و آیندگان‌مان، قانون اساسی حاضر را برای ایالات متحده آمریکا وضع و مقرر می‌نماییم.

== اصل اول ==
بخش ۱

کلیه اختیارات قانونگذاری اعطا شده در این قانون اساسی، به کنگره ایالات متحده مرکب از مجلس سنا و مجلس نمایندگان، واگذار می‌گردد.

بخش ۲

[۱] مجلس نمایندگان متشکل از اعضایی است که مردم ایالت‌های مختلف هر دو سال یکبار آنان را انتخاب می‌کنند، و رای‌دهندگان در هر ایالات باید از همان شرایط لازم برای رای‌دهندگان ایالتی که مجلس آن ایالات بیشترین نماینده را دارد، برخوردار باشند.

[۲] هیچ‌کس تا زمانی که به سن بیست و پنج سالگی نرسد و هفت سال تبعه ایالات متحده نباشد و در زمان انتخاب، مقیم ایالتی که از آنجا انتخاب می‌گردد نباشد، نمی‌تواند نماینده (مجلس) شود.

[۳] تعداد نمایندگان و میزان مالیات‌های مستقیم ایالت‌هایی که به این اتحادیه ملحق می‌شوند برحسب تعداد جمعیت آنها تعیین می‌شود. تعداد جمعیت با افزودن سه‌پنجم سایر افراد به کل افراد آزاد معین می‌شود. افراد آزاد شامل کسانی است که برای یک دوره چند ساله تعهد خدمت داشته باشند ولی سرخ‌پوستان معاف از مالیات را در بر نمی‌گیرد. سرشماری اصلی ظرف سه سال پس از نخستین اجلاس کنگره ایالات متحده و در هر دوره ده ساله بعدی، به طریقی که کنگره از طریق قانون تعیین می‌کند، انجام خواهد شد. برای هر سی هزار نفر، شمار نمایندگان نباید از یک نفر تجاوز کند، لیکن هر ایالت باید حداقل یک نماینده داشته باشد و تا زمان انجام سرشماری مزبور هر یک از ایالت‌ها به تعداد ذیل نماینده انتخاب می‌کنند: ایالت نیوهمپشیر، سه نماینده؛ ماساچوست، هشت نماینده؛ رود آیلند و توابع، یک نماینده؛ کانکتیکت، پنج نماینده؛ نیویورک، شش نماینده؛ نیوجرسی، چهار نماینده؛ پنسیلوانیا، هشت نماینده؛ دلاویر، یک نماینده؛ مریلند، شش نماینده؛ ویرجینیا، ده نماینده؛ کارولینای شمالی، پنج نماینده؛ کارولینای جنوبی، پنج نماینده؛ و جورجیا، سه نماینده.

[۴] هرگاه کرسی‌های نمایندگی ایالتی خالی شود، مقامات اجرایی آن ایالت دستور انتخابات را به منظور پرکردن آن کرسی‌ها صادر می‌کنند.

[۵] مجلس نمایندگان رئیس و سایر «مقامات» خود را انتخاب می‌نماید و دارای اختیار انحصاری «اعلام جرم علیه مقامات دولتی» است.

بخش ۳

[۱] سنای ایالات متحده متشکل است از دو سناتور از هر ایالت که مجلس قانونگذاری آن ایالت برای مدت شش سال انتخاب می‌کند؛ و هر سناتور دارای یک رای است.

[۲] در جلسه‌ای که سناتورهای مجلس سنا پس از نخستین انتخابات تشکیل می‌دهند، سناتورها باید بلافاصله به سه دسته در حد امکان مساوی تقسیم شوند. کرسی‌های سناتورهای دسته نخست در پایان سال دوم، کرسی‌های دسته دوم در پایان سال چهارم و کرسی‌های دسته سوم در پایان سال ششم خالی می‌شود، به طوری که بتوان هر دو سال یک بار یک سوم نمایندگان را انتخاب نمود؛ و چنانچه در دوره فترت مجلس قانونگذاری ایالتی، کرسی سناتوری به دلیل استعفا یا نظایر آن خالی شود، مقامات اجرایی آن ایالت می‌توانند تا برگزاری اجلاس آینده مجلسِ قانونگذاریِ ایالتی که آن کرسی‌های خالی را پر می‌نماید، به طور موقت انتصاب‌هایی را انجام دهند.

[۳] هیچ‌کس تا زمانی که به سن سی سالگی نرسد و نه سال تبعه ایالات متحده نباشد و در زمان انتخاب مقیم ایالتی نباشد که از آن انتخاب می‌شود، نمی‌تواند سناتور شود.

[۴] معاون رئیس جمهوری ایالات متحده، ریاست مجلس سنا را به عهده دارد ولی حق رای نخواهد داشت، مگر زمانی که تعداد نمایندگان موافق و مخالف مساوی باشد.

      [۵] سنا سایر مقامات خود و نیز یک نفر رئیس موقت را برای مواقع غیبت معاون رئیس جمهور و یا زمانی که وی به جای رئیس جمهور ایالات متحده انجام وظیفه می‌نماید، انتخاب خواهد کرد.
⏎
[۶] مجلس سنا به طور انحصاری اختیار دارد که به کلیه «اعلام‌های جرم علیه مقامات دولتی» رسیدگی کند. به هنگام تشکیل جلسه به منظور فوق، اعضا باید سوگند یاد نمایند یا رسماً اظهار کنند که جز حقیقت نگویند. زمانی که شخص رئیس جمهور ایالات متحده محاکمه می‌شود، ریاست جلسه با رئیس دیوان عالی کشور می‌باشد: و هیچ‌کس را نمی‌توان مجرم شناخت مگر اینکه دو سوم نمایندگان حاضر در این مورد اتفاق نظر داشته باشند.

[۷] در مورد اعلام جرم علیه مقامات دولتی، حکم صادره فراتر از حدود عزل از سمت و سلب صلاحیت احزار هرگونه سمت افتخاری یا مسئولیت تعهدآور و یا انتفاعی در ایالات متحده نخواهد بود؛ با این حال کسی که محکوم می‌شود، متهم خواهد بود و مطابق قانون تحت پیگرد، محاکمه، محکومیت و مجازات قرار می‌گیرد.

بخش ۴
⏎
[۱] مجلس قانونگذاری هر ایالت، زمان، مکان و شیوه برگزاری انتخابات سنا و مجلس نمایندگان را مشخص خواهد کرد؛ ولی کنگره در هر زمان، از طریق وضع قانون می‌تواند مقررات مزبور را به جز در موارد مربوط به مکان انتخاب سناتورها، تنظیم نماید و یا تغییر دهد.

[۲] کنگره در هر سال حداقل یک بار تشکیل جلسه می‌دهد، و جلسه مزبور در اولین دوشنبه ماه دسامبر می‌باشد، مگر اینکه نمایندگان به موجب قانون روز دیگری را تعیین نمایند.

بخش ۵

    [۱] هر یک از مجلسین بر انتخابات، گزارش آرای انتخابات و صلاحیت اعضای خود نظارت می‌نماید؛ و جلسات [آنها] با حضور اکثریت نمایندگان رسمیت می‌یابد. اما در صورت به حد نصاب نرسیدن تعداد حضار، جلسه به روز دیگری موکول خواهد شد و هر یک از مجلسین مجاز خواهد بود که حضور اعضای غایب را به شیوه و با تنبیهاتی که خود تعیین می‌کند الزامی سازد.

    [۲] هر یک از مجلسین می‌تواند آیین‌نامه داخلی خود را تهیه و اعضای خود را به دلیل بی‌انضباطی مجازات و با اتفاق نظر دو سوم نمایندگان، عضوی را اخراج نماید.

  [۳] هر مجلس مشروح مذاکرات خود را در نشریه‌ای تنظیم و هر از چندگاه آن را منتشر می‌کند و مذاکراتی را که محرمانه ماندن آنها ضروری باشد، از انتشار مستثنی می‌نماید؛ و آرای مثبت و منفی نمایندگان هر مجلس در زمینه مسائل مختلف باید با تمایل یک پنجم اعضای حاضر، در روزنامه درج گردد.

  [۴] در مدت تشکیل جلسات کنگره، هیچ‌یک از مجلسین نباید بدون موافقت مجلس دیگر، تشکیل جلسه را بیش از سه روز به تعویق اندازد و یا به مکان دیگری غیر از محل تشکیل جلسات دو مجلس منتقل نماید.

بخش ۶

    [۱] سناتورها و نمایندگان کنگره در برابر خدمت‌شان حقوق و مزایایی را که قانون تعیین می‌کند و از محل خزانه‌داری ایالات متحده پرداخت می‌شود، دریافت می‌نمایند. آنان در هنگامی که در جلسه‌های مجلس مربوطه حضور دارند، در زمان رفت و آمد به مجلس، در کلیه دعاوی به جز خیانت، جنایت و اخلال در نظم عمومی از بازداشت مصون خواهند بود؛ و برای هرگونه بحثی یا سخنرانی که در هر یک از مجلسین ایراد نمایند، در هیچ مکان دیگری نباید مؤاخذه شوند.

  [۲] هیچ سناتور یا نماینده کنگره‌ای طی دوره نمایندگی خود نباید به یک سمت دولتی در دستگاه حاکمه ایالات متحده منصوب شود که در زمان تصدی مقام نمایندگی وی ایجاد شده است، یا موجب افزایش حقوق و مزایای آن در طی دوره مزبور فراهم می‌گردد؛ و شخصی که در ایالات متحده دارای سمت دولتی باشد تا زمانی که تصدی سمت فوق را داشته باشد، نباید به عضویت هیچ‌یک از مجلسین در آید.

بخش ۷

    [۱] کلیه لوایح برای تحصیل درآمد در مجلس نمایندگان تصویب می‌شود، ولی سنا می‌تواند همانند سایر لوایح در مورد آنها اصلاحاتی را پیشنهاد یا با اصلاحات موافقت نماید.

  [۲] هر لایحه‌ای که به تصویب مجلس نمایندگان و سنا برسد، پیش از آنکه به صورت قانون درآید تقدیم رئیس جمهور ایالات متحده خواهد شد: رئیس جمهوری در صورت تأیید، آن را امضا می‌نماید، در صورت عدم تأیید آن را، با ذکر دلایل مخالفت به مجلسی که لایحه در آن تصویب شده‌است ارجاع خواهد داد و مجلس مزبور ضمن درج موارد مخالفت در نشریه خود، در لایحه تجدید نظر خواهدکرد. چنانچه بعد از تجدید نظر فوق، لایحه با رای دو سوم اعضای آن تصویب شود، همراه با مواد مخالفت به مجلس دیگر ارسال خواهد شد تا به روش مشابه، آن را بررسی نماید و در صورتی که دو سوم اعضای مجلس مزبور نیز آن را تأیید نمایند به صورت قانون در خواهد آمد، ولی در همه این موارد آرای هر دو مجلس به صورت «آری» و «نه» مشخص خواهد شد و اسامی موافقان و مخالفان لایحه در هر یک از مجلسین، در نشریه آن مجلس ثبت خواهد شد. اگر لایحه‌ای پس از ارائه به رئیس جمهوری ظرف مدت ده روز (بدون احتساب یکشنبه‌ها) توسط وی اعاده نگردد، لایحه امضا شده تلقی خواهد شد و به صورت قانون در خواهد آمد، مگر اینکه کنگره طی دوره فترت از ارجاع آن امتناع ورزد که در این حالت، لایحه به صورت قانون در نخواهد آمد.

    [۳] هرگونه دستور، تصمیم یا رای که نیاز به نظر موافق سنا و مجلس نمایندگان داشته باشد (به جز مسئله تعویض) باید به رئیس جمهور ایالات متحده ارائه و قبل از اجرا توسط وی تأیید شود؛ و در صورت عدم موافقت وی، با رای دو سوم اعضای سنا و مجلس نمایندگان، مطابق قوانین و حدودی که در مورد لوایح تعیین شده‌است، می‌توان لایحه را دوباره بررسی و تصویب کرد.

بخش ۸

    [۱] کنگره در موارد ذیل دارای اختیار است: وضع و وصل مالیات‌ها، عوارض گمرکی، تعرفه‌ها، مالیات‌های غیرمستقیم، پرداخت بدهی‌ها و تأمین دفاع مشترک و رفاه عمومی ایالات متحده؛ لکن کلیه عوارض گمرکی، تعرفه‌ها و مالیات‌های غیرمستقیم می‌باید در سراسر ایالات متحده یکسان باشد.

    [ ۲] دریافت وام با استفاده از اعتبار ایالات متحده.

    [۳] وضع مقررات برای تجارت با کشورهای خارجی، تجارت بین ایالتهای مختلف و تجارت با قبایل سرخ‌پوست.

    [۴] تهیه قانون واحد برای اعطای تابعیت و قوانین واحد در مورد ورشکستگی در سراسر ایالات متحده.
  ⏎
[۵] انتشار پول، تعیین ارزش آن و ارزش پول خارجی و تعیین معیارهای وزن و اندازه‌گیری.
    ⏎
[۶] تعیین مجازات جعل اوراق بهادار و پول رایج ایالات متحده.

[۷] تأسیس ادارات پستی و ایجاد راه‌های مراسلاتی.

[۸] تشویق پیشرفت علم و هنرهای سودمند از راه حفظ حق انحصاری برای تالیفات و اختراعات نویسندگان و مخترعان برای مدت زمان محدود.

[۹] تشکیل دادگاه‌های تالی دیوان کشور.

[۱۰] تعریف و مجازات دزدی‌های دریایی وجنایات ارتکابی در دریاهای آزاد و جرایم بر علیه حقوق ملل.

[۱۱] اعلان جنگ «صدور مجوز اقدام مقابله به مثل» و وضع قوانین مربوط به متصرفات زمینی و دریایی.

[۱۲] تشکیل ارتش وحمایت از آن؛ اختصاص هرگونه اعتبار به منظور استفاده در این زمینه برای بیش از یک دوره دو ساله مجاز نخواهد بود.

[۱۳] تشکیل و نگهداری نیروی دریایی.

[۱۴] وضع مقررات برای اداره نیروهای زمینی ودریایی و ایجاد نظم در میان آنها.

[۱۵] فراخوانی نیروهای مردمی برای اجرای قوانین اتحادیه، سرکوب شورش‌ها و دفع تهاجمات.

[۱۶] سازماندهی، تأمین سلاح و منظم ساختن نیروهای شبه‌نظامی و ترتیب به خدمت گرفتن بخشی از آنان به طوری که در خدمت ایالات متحده باشند؛ در عین حال، اختیار نصب افسران و آموزش شبه‌نظامیان طبق قواعد انظباطی مقرر از سوی کنگره، برای ایالات محفوظ می‌باشد.

[۱۷] اعمال قانونگذاری انحصاری در همه موارد برای منطقه‌ای (با مساحت حداکثر ده مایل مربع) که با واگذاری ایالت‌های خاص و پذیرش کنگره می‌تواند مقر حکومت ایالات متحده گردد و نیز اِعمال اختیارات مشابه در مورد مکان‌هایی که با موافقت مجلسِ قانونگذاریِ ایالتی برای ایجاد استحکامات، زرادخانه، وزارت‌خانه، کارخانه‌های کشتی‌سازی و سایر تأسیسات مورد نیاز در آن ایالت خریداری می‌شوند.

[۱۸] و تدوین کلیه قوانین ضروری و مقتضی برای اِعمال اختیارات آینده و سایر اختیاراتی که به موجب این قانون اساسی به دولت ایالات متحده یا هر وزارتخانه یا دستگاه اجرایی واگذار شده است.

بخش ۹

[۱] کنگره نباید مهاجرت یا ورود افرادی را که هر یک از ایالت‌های فعلی پذیرش آنان را تأیید می‌کنند تا قبل از سال یک هزار و هشتصد و هشت ممنوع نماید، اما می‌تواند برای این‌گونه ورود، مالیات یا عوارض گمرکی را حداکثر تا ده دلار مقرر کند.

[۲] حق «قرار احضار زندانی» قابل تعلیق نیست، مگر در موارد شورش یا تهاجم خارجی که امنیت عمومی آن را ایجاب نماید.

[۳] هیچ‌گونه لایحه‌ای دایر بر مجازات افراد بدون محاکمه و یا قانونی که عطف به ماسبق گردد، نباید تصویب شود.

[۴] هیچ‌گونه مالیات سرانه یا مالیات مستقیم دیگری نباید وضع شود مگر اینکه متناسب با آمارگیری یا سرشماری پیش‌بینی شده در این قانون باشد.
⏎
[۵] هیچ‌گونه مالیات یا عوارضی گمرکی بر کالاهای صادراتی هر یک از ایالات وضع نخواهد شد.

[۶] مقررات بازرگانی یا مالیاتی بندرها نباید هیچ امتیازی را برای یک ایالت نسبت به ایالت‌های دیگر قائل شود؛ کشتی‌هایی که عازم ایالتی هستند و یا از آن حرکت می‌کنند، مجبور به ورود یا ترخیص و یا پرداخت عوارض در بندر دیگر نیستند.

[۷] برداشت پول از خزانه‌داری فقط براساس اعتباراتی که قانون معین می‌کند خواهد بود؛ و اظهارنامه‌ها و صورتحساب دریافت و پرداخت کلیه وجوه دولتی به طور منظم و هر از چند گاه منتشر می‌شود.

[۸] ایالات متحده هیچ‌گونه عنوان اَشرافی اعطا نمی‌کند: هر کسی که در ایالات متحده دارای سمت رسمی تعهدآور یا امانی باشد نمی‌تواند بدون رضایت کنگره هیچ نوع هدیه، مقرری، سمت و یا عنوانی را از هیچ شاه، شاهزاده و یا دولت خارجی بپذیرد.

بخش ۱۰

[۱] انجام موارد ذیل برای ایالت‌ها ممنوع است: الحاق به معاهده، اتحادیه و یا کنفدراسیون، صدور مجوز اقدام مقابله به مثل؛ چاپ پول؛ انتشار اوراق بهادار؛ پیشنهاد هر چیزی غیر از سکه طلا و نقره برای پرداخت بدهی‌ها؛ تصویب هر نوع لایحه مجازات افراد بدون محاکمه یا قانونی که عطف به ماسبق شود یا قانونی که به تعهدات قراردادی لطمه وارد آورد و اعطای هرگونه عنوان اَشرافی.

[۲] هیچ ایالتی نمی‌تواند بدون موافقت کنگره هیچ‌گونه تعرفه یا عوارض گمرکی بر واردات و صادرات وضع نماید، به جز مواردی که برای اجرای قوانین بازرسی آن ایالت کاملاً ضروری باشد؛ سود خالص کلیه عوارض گمرکی و تعرفه‌ها که هر یک از ایالت‌ها بر واردات یا صادرات وضع می‌نمایند، باید از طریق خزانه‌داری ایالات متحده به مصرف برسد. کنگره می‌تواند تمامی این قوانین را بازنگری و بر آنها نظارت نماید.

[۳] هیچ ایالتی نباید بدون موافقت کنگره، عوارض بار یا مالیات وضع نماید، در زمان صلح سرباز یا کشتی جنگی نگهداری کند، با ایالت دیگر و یا با یک قدرت خارجی موافقت‌نامه یا میثاقی امضا نماید یا وارد جنگ شود، مگر اینکه عملاً مورد تهاجم قرار گیرد یا در معرض خطر قریب‌الوقوعی باشد که درنگ در برابر آن جایز نباشد.

== اصل دوم ==
بخش ۱

[۱] قوه مجریه در اختیار رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا قرار دارد. دوره ریاست جمهوری چهار سال است و با معاون رئیس جمهور که دوره وی نیز چهار سال می‌باشد به ترتیب ذیل انتخاب خواهند شد:

(contracted; show full)
[[رده:قوانین اساسی کشورها]]
[[رده:برگردان‌ها]]
[[رده:آثار انگلیسی]]
[[رده:برگردان‌های تأیید شده]]

[[ar:دستور الولایات المتحدة الأمریکیة]]
[[ko:아메리카 합중국 헌법]]