Revision 67847 of "ترجمه قرآن (خلیفه)/نوح" on fawikisource

با نام خدا، رحمتگر، بخشایشگر

ما نوح را نزد قومش فرستادیم: «قوم خود را پیش از آنکه به عذابی دردناک گرفتار شود، هشدار ده.» (۱)

او گفت، «ای قوم من، من به عنوان هشداردهنده‌ای آشکار نزد شما آمده‌ام.(۲)

تا به شما هشدار دهم که خدا را بندگی کنید، از او پروا کنید، و از من اطاعت کنید.(۳)

سپس او گناهانتان را می‌آمرزد، و تا مدتی معین به شما مهلت می‌دهد. بیگمان، هرگاه اجلی که خدا تعیین کرده است فرا رسد، هرگز به تأخیر نمی‌افتد، کاش می‌دانستید.»(۴)

او گفت، «پروردگارا، من شب و روز قوم خود را دعوت کرده‌ام.(۵)

ولی دعوت من تنها بر بیزاری آن‌ها افزود.(۶)

هرگاه آن‌ها را به سوی آمرزش تو دعوت کردم، انگشتان خود را در گوش‌هایشان نهادند، ردای خود را بر دوش انداختند، پافشاری کردند و به خودبزرگ‌بینی دچار شدند.(۷)

سپس، دعوتم را برایشان علنی کردم.(۸)

و با صدای بلند به آگاهی رساندم، و بطور خصوصی نیز با ایشان گفتگو کردم.(۹)

و گفتم، از پروردگارتان آمرزش بخواهید؛ او آمرزنده است.(۱۰)

سپس او باران را به فراوانی بر شما فرو می‌فرستد.(۱۱)

و پول و فرزند، و باغ میوه، و جویبارها برای شما فراهم می‌کند.»(۱۲)

چرا نمی‌کوشید که خدابین شوید؟(۱۳)

اوست که شما را مرحله به مرحله آفرید.(۱۴)

آیا درنمی‌یابید که خدا هفت جهان را لایه لایه آفرید؟(۱۵)

او ماه را در آن گذارد تا نوری باشد، و خورشید را به عنوان چراغ قرار داد.(۱۶)

و خدا شما را مانند گیاهان از زمین رویاند.(۱۷)

سپس شما را به آن بازمی‌گرداند، و مسلما شما را از آن در می‌آورد.(۱۸)

خدا زمین را جای مناسبی برای زندگی شما قرار داد.(۱۹)

تا بتوانید در آن جاده ها بسازید.(۲۰)

نوح گفت، «پروردگارا، آن‌ها از من نافرمانی کردند، و از کسانی پیروی کردند که وقتی پول و فرزند به آنان داده شد، از قبل هم فاسدتر شدند.(۲۱)

و نیرنگ زدند، نیرنگ‌هایی هولناک.(۲۲)

و گفتند، «هرگز معبودانتان را ترک نکنید. از وَدّ، سُواع، یَغوث، یَعُوق، و نَسر دست نکشید.»(۲۳)

و بسیاری را گمراه کردند. بنابراین، بگذار ستمگران در گمراهی بیشتر فرورَوَند.»»(۲۴)

آن‌ها بخاطر گناهانشان غرق شدند و به آتش دوزخ واگذار شدند. آن‌ها کسی را نیافتند که در برابر خدا بتواند به ایشان کمک کند.(۲۵)

نوح همچنین گفت، «پروردگارا، هیچ کافری را در زمین باقی مگذار.(۲۶)

اگر آن‌ها را باقی گذاری، بندگان تو را گمراه می‌کنند، و فقط افراد کافر و تباهکار می‌زایند.(۲۷)

پروردگارا، مرا و والدینم را، و هر با ایمانی را که به خانه‌ام، وارد می‌شود، و تمام مردان با ایمان و زنان با ایمان را بیامرز.
ولی به کافران چیزی جز هلاکت مده.»(۲۸)