Difference between revisions 3851285 and 3928169 on glwiki

{{atención|data=decembro de 2009|Non está redactado como artigo enciclopédico, semella un ensaio con valoracións do autor}}
{{Sen referencias}}
'''Eutanasia''' (do [[Lingua grega|grego]] ''eu'' perfecto e ''thanatos'' morte) é a práctica pola cal se abrevia, sen dor ou sufrimento, a vida dun enfermo incurable. A eutanasia representa actualmente unha cuestión [[ética]] controvertida, pois algunhas persoas achan errado matar un ser humano, mesmo no caso de que este padeza un terrible sufrimento e queira morrer por vontade propia.

Independentemente de que a eutanasia estea legalizada ou non, resulta un asunto controvertido, existindo sempre [[pro]]s e [[contra]]s, teorías eventualmente mutables co tempo e a evolución da sociedade, que sempre teñen en conta o valor dunha Vida Humana.

Sendo a eutanasia un concepto moi vasto, distínguense a continuación os tipos e valores intrinsecamente asociados: '''''Eutanasia''''', '''''Distanasia''''', '''''Ortotanasia''''', a propia '''''Morte''''' e a '''''Dignidade Humana'''''.

== Conceptos ==
Pódense dar dous tipos de eutanasia, a '''Eutanasia activa''' e a '''Eutanasia pasiva'''.  

A eutanasia activa conta co trazado de accións que teñen por obxectivo pór termo á vida, na medida en que é planeada e negociada entre o doente e o profesional que vai levar á práctica o acto.  

A eutanasia pasiva, á súa vez, non provoca deliberadamente a morte, así a todo, co pasar do tempo, conxuntamente coa interrupción de todos os coidados médicos, farmacolóxicos ou outros, o doente acaba por falecer. Son cesadas todas e calquera accións que teñan por fin prolongar a vida. Non hai por iso un acto que provoque a morte (tal como na eutanasia activa), mais non hai ningún que a impida (como na Distanasia).  

É relevante distinguir eutanasia de '''Suicidio asistido''', na medida en que na primeira é unha terceira persoa que executa, e no segundo é o propio doente quen provoca a súa morte, aínda que para iso dispoña da axuda de terceiros.

=== Distanasia ===
(contracted; show full)
A morte pode significar o fin ou interrupción definitiva da vida humana. É o fin da existencia de calquera ser posuidor dun corpo, que respira, que se move, que ten sentidos e sentimentos, sensacións e emocións. Para determinados individuos, inseridos nunha determinada cultura e nun determinado contexto, a morte dun ente querido, dun amigo é algo intensamente doloroso de vivenciar, mentres que para outros, en contextos, culturas e sociedades diferentes, a morte significa o renacemento, a liberación.
  

=== Dignidade humana ===
A '''Dignidade humana''' está sempre acompañada de preto polo respecto, pola honra, pola consciencia que cada un de nós ten do seu propio valor como cidadán e [[ser humano]], detentor dunha vida e dunha individualidade, ben como portador de características únicas que fan del un ser sen igual. A dignidade humana comporta tamén, no seo da súa esencia, os valores dunha sociedade. Así a todo, e no caso dun ser humano en estado terminal, a súa dignidade pa(contracted; show full) polo contrario, condenaban o suicidio. No coñecido [[Xuramento de Hipócrates]], consta: ''”A ninguén darei por compracer, nin remedio mortal nin un consello que induza a perda.”'' Desta forma, a escola hipocrática xa nesta altura se posicionaba contra o que hoxe chamamos eutanasia ou suicidio asistido. O tema da eutanasia non se restrinxiu só á [[Grecia Antiga]]: [[Cleopatra VII]] (69 a.C. – 30 a.C.) creou no [[Exipto]] unha Escola co obxectivo de estudar formas de morte menos dorosas.
  

A discusión sobre a eutanasia atravesou verticalmente toda a [[Historia da Humanidade]]. O renacentista [[Thomas More]] publicou en [[1516]] o libro ''Utopía'', no cal describía a cidade perfecta onde o suicidio asistido era practicado nos vellos e doentes que o pedían. Foi no [[século XVII]] cando o termo “Eutanasia” foi proposto por primeira vez por [[Francis Bacon (filósofo)|Francis Bacon]] na súa obra ''Tratado da Vida e da Morte''. No [[século XVIII]], [[Kant]](contracted; show full)8]], a [[Asociación Mundial de Medicina]] adoptou unha posición contraria á eutanasia. En [[1980]], o [[Vaticano]] divulgou unha ''Declaración sobre a Eutanasia'' onde se expón a hipótese do duplo efecto e da interrupción do tratamento considerado fútil. En 1990, a [[Real Sociedade Médica dos Países Baixos]] e o [[Ministerio da Xustiza]] estableceran unha rutina de notificación para a eutanasia, non legalizándoa sino liberando ao profesional que a realizara de responsabilidade criminal.
  

En [[1991]], houbo unha tentativa frustrada para introducir a eutanasia no Código Civil de [[California]] (EUA) e, no mesmo ano, o [[Papa Xoán Paulo II]], nunha carta aos bispos, reiterou a súa posición contra a eutanasia e mailo aborto. En [[1996]], os Territorios do Norte de [[Australia]], aprobaron unha lei que posibilita formalmente a eutanasia, lei que foi revocada uns meses despois. Nese ano tamén o [[Brasil]] asistiu a presentación dunha proposta semellante, mais non deu resultados. En [[maio]] de (contracted; show full)

Son raciocinios que participan na defensa da autonomía absoluta de cada ser individual, na alegación do dereito á autodeterminación, dereito á escolla pola súa vida e polo momento da morte. Unha defensa que asume o interese individual por riba do da sociedade que, nas súas leis e códigos, busca protexer a vida. A eutanasia non defende a morte, senón a escolla pola mesma por parte de quen a concibe como mellor opción ou única.
  

A escolla pola morte non poderá ser froito da irreflexión. As compoñentes biolóxicas, sociais, culturais, económicas e psíquicas teñen que ser avaliadas, contextualizadas e pensadas, de forma a asegurar a verdadeira autonomía do individuo que, alleo de influencias exteriores á súa vontade, certifique a imposibilidade de arrepentimento.

(contracted; show full)amén moitos os argumentos “contra” a eutanasia, dende os relixiosos e éticos ata os políticos e sociais. Dende o punto de vista relixioso, a eutanasia é tida como unha usurpación do dereito á vida humana, debendo ser algo exclusivamente reservado ao [[Deus|Creador]]. “''A Igrexa, a pesar de ser consciente dos motivos que levan a un doente a pedir morrer, defende por riba de todo o carácter sagrado da vida''” ([[Susana Pinto|Pinto, Susana]]; [[Florido Silva|Silva, Florido]], [[2004]], p.
   37).

Desde a perspectiva da ética [[Medicina|médica]], tendo en conta o xuramento de Hipócrates, segundo o cal o médico non pode ser xuíz da vida ou da morte de ninguén, a eutanasia está considerada como [[homicidio]]. Cabe así ao médico, cumprindo o xuramento Hipocrático, asistir o paciente, dándolle todo e calquera medio necesario para a súa subsistencia.  

''"Nunca é lícito matar o outro: aínda que el o quixese, mesmo se el o pedise (...) nin é lícito sequera cando o doente xa non estivese en condicións de sobrevivir"'' ([[Agostiño de Hipona|Santo Agostiño]] na [[Epístola]])

== Perspectivas ==
=== O doente ===

As persoas con [[doenza crónica]] e, polo tanto, incurable, ou en estado terminal, teñen naturalmente momentos de desesperación, momentos dun sufrimento físico e psíquico moi intenso, mais tamén teñen momentos en que viven a alegría e a felicidade. Estas persoas loitan día tras día para vivir un só segundo máis. Moitas veces acontece o contrario, tentan loitar contra a [[Morte]], tal como refire [[Lucien Israël]]: ''"Non defenden unha política do todo ou nada. Aceptan ficar diminuídos dende que sobrevivan, e aceptan sobrevivir mesmo que sintan que a doenza os levará un día. (...) dinnos con toda a simplicidade: se for necesario, eu quero servir de cobaia. (...) arriscan o termo para nos encoraxaren á audacia.'' (Israël, Lucien; 1993; 86-87).  

Contrariando esta tendencia de loita a todo custo, nalgúns casos xorden os doentes que realmente están cansados de vivir, que non aguantan máis sentirse un fardo, ou sentírense sós, acompañados dun enorme sufrimento de orde física, psíquica ou social. Unha persoa cuxa existencia deixou de ter sentido sofre, no seu íntimo, e moitas veces illada no seu mundo interior; sente que paga cada segundo que pasa unha pena demasiado pesada polo simple feito de existir.  

Nese momento, e cando a morte parece ser a única saída que o doente albisca, deberáse informarlle dos efectos, riscos, sentimentos, das reaccións que a eutanasia comporta, da forma como é ou vai ser practicada. Só así o doente poderá decidir conscientemente e ter a certeza de que, para el, esa é a mellor opción. Así e todo, e á par da información, o doente debe ser acompañado psicoloxicamente, a fin de se esclarecer que este non sofre de calquera desorde mental, permanente ou temporal, e está capacitado para decidir por si e pola súa vida.

Hai autores que defenden que un Ser Humano, aínda que estea a sufrir demasiado, se for ben tratado, non pide a eutanasia. Hoxe en día poden ser administrados [[analxésico]]s e outros [[fármaco]]s que minimicen sufrimentos e efectos da [[doenza]] e de intervencións técnicas, a unha persoa en estado terminal.  

No entanto, e despois das consideracións anteriores, non é correcto pensar que unha petición de eutanasia non poida ser a verdadeira vontade daquel Ser Humano, allea a factores económicos, sociais, culturais, relixiosos, físicos e psíquicos.  

=== Familia/Sociedade ===
O [[ser humano]] como [[animal]] cultural, social e individual, cando se insire nos diferentes grupos, vai ofrecerlles toda a súa complexidade que caracteriza o particular e o común aos diferentes elementos que os constitúen. A [[Familia (socioloxía)|familia]], grupo elemental para cada individuo e para a [[Sociedade]], cando se confronta coa morte actúa na especificidade que a caracteriza, cando a confrontación é coas diferentes situacións que poden levar un ser humano a loitar polo dereito a morrer, esas especificidades non desaparecen.  

É a diferenza esencialmente cultural e social, que fai que a [[lexislación]] mude de [[país]] a outro, que fai que [[Países Baixos]] legalizase a eutanasia e outros país non.

Salvar, facer uso dos medios, do coñecemento, de tódolos recursos para salvar é lóxico. Así a todo, os coidados paliativos que pretenden a mellor [[calidade de vida]] posible para o doente e para a familia, pode ou non equivaler a definición de calidade deses intervenientes, o que pode levantar dúbidas, incentivar as habituais polémicas asociadas ao debate do tema.

[[Categoría:Ética]]
[[Categoría:Medicina]]
[[Categoría:Dereito penal]]