Difference between revisions 4129486 and 4130538 on glwiki

{{ligazóns internas}}
{{ortografía}}
{{aparato informático
 |nome               = ZX81
 |imaxe              = 
 |imaxe_nota         = 
 |imaxe2             = 
 |imaxe2_nota        = 
 |outros_nomes       = 
 |creador            = Sir [[Clive Sinclair]]
 |fabricante         = [[Sinclair Research]]<br/>[[Timex Corporation]]
 |familia            = ZX81
 |tipo               = Ordenador doméstico
 |xeración           = 
 |lanzamento         = 5 de marzo de 1981<ref name="FT 6 Mar 1981">[[#FT060381|Crisp (6 de marzo de 1981)]]</ref>
 |encerramento       = 
 |lonxevidade        = 
 |medidas            = 
 |peso               = 
 |unidade   = Máis de 1,5 millóns<ref name="Sinclair-Research">[[#SinclairResearch|Sinclair Research website]]</ref>
 |prezo              = 
 |vendas             = 
 |media              = 
 |sistema_operativo  = 
 |consumo            = 
 |procesador         = [[Z-80]]
 |memoria            = [[RAM]] de 2K&nbsp;kB
 |almacenaxe         = 
 |monitor            = 
 |gráficos           = [[Semigráfico]]
 |son                = 
 |entradas           = 
 |saídas             = 
 |controladores      = 
(contracted; show full)

O ZX81 foi proxectado para ser pequeno, sinxelo e, sobre todo, barato, utilizando o mínimo posible de compoñentes para manter o custo baixo. A saída de vídeo foi pensada para usar máis unha televisión ca un monitor dedicado. Os programas e os datos eran cargados e grabados en fita casete. Había só catro chips na [[placa base]] e apenas 1
K&nbsp;kB de memoria. A máquina non tiña ningunha chave de potencia ou calquera partes mobles (coa excepción dunha chave selectora do canal do VHF presente nos primeiros modelos ZX81 estadounidenses e nos Timex Sinclair 1000). O teclado usado era do tipo de membrana sensible.

(contracted; show full)

== Características ==
[[Ficheiro:Sinclair_ZX81_PCB_Revision_3_Keyboard.JPG|miniatura|Teclado do ZX81, revisión 3 da placa base]]
O ZX81 era vendido con 1
KB&nbsp;kB de memoria na placa base, que oficialmente podería ser expandido externamente ata 16KB. Os circuítos eran acondicionados dentro dunha caixa plástica en forma de cuña, medindo 167mm (6"6) por 40mm (1"6) de altura. A memoria RAM era provida por un só chip 4118 (1024 bytes × 8) ou dous 2114 (1024 bytes × 4). Había soamente máis outros tres chips: un [[microprocesador]] Z-80A, de 8 bits e 3.5&nbsp;MHz, da NEC, unha (ULA), da Ferranti, e un chip de memoria ROM con 8KB, que almacenaba un intérprete simple de [[BASIC]]. A máquina enteira pesaba só 350 gramos (12&nbsp;oz).<ref name="ZX81OS">[[#ZX81OS|''ZX81 Operating Supplement'' (1982)]]</ref> As primeiras versións da extensión externa de RAM contiñan 15K&nbsp;kB e utilizaban unha variedade de chips de memoria, mentres as versións máis tardías contiñan 16, mais o kilobyte de nivel máis baixo ficaba desactivado.

A parte de fronte do chasis ficaba ocupada por un teclado de membrana con 40 posicións que amosaba 20 gráficos e 54 caracteres invertidos de vídeo.<ref name="ZX81OS"/> Cada tecla posuía ata cinco funcións, accedidas vía accionamento das teclas SHIFT e FUNCTION. ''Verbi gatia'', a tecla P combianaba os caracteres <code>p</code> e <code>"</code> mailos comando da linguaxe BASIC <code>PRINT</code> e <code>TAB</code>. O ZX81 empregaba unha disposición estándar do teclado [[QWERTY]]. O teclado era mechanicamente ben sinxelo, consistindo de 40 membranas e 8 [[díodo]]s baixo o panel plástico, conectado nunha matriz de oito liñas e cinco columnas.{{sfn|Thomasson|1983|p=40}}
{{teclado|ZX80}}
Os portos de entrada e saída do ZX81 eran dispostos en catro conectores no lado sinistro da caixa. A máquina utilizaba unha televisión común para servir coma monitor de video, por medio dun modulator de RF incorporado. O modo de texto podía exhibir 24 liñas de 32 columnas de caracteres, e, utilizando unha matriz de 2×2 bloques de [[semigráfico]]s desde o conxunto de carácter da máquina, amosaba un modo gráfico de 64 × 44 puntoixeles, tamén directamente usable vía a linguaxe BASIC por medio dos comandos <code>PLOT</code> e <code>UNPLOT</code>, deixando 2 liñas libres na base do vídeo. Dúas tomas de 3,5mm conectan o ZX81 á saída de áudio e ó microfone e servían para ligar un reprodutor casete, habilitando o almacenamento de datos, lidos e grabados nunha taxa de 50 bauds, o que fornecía um medio de almacenamento  um pouco inestable para o sistema,  que non fora construída con este tipo de recurso. Tódala máquia c(contracted; show full)| 640 × 200 pixeles
| unha voz
|- style="background-color:white;"
|[[TRS-80|Radio Shack TRS-80 Modelo III]]
|16&nbsp;kB
|48&nbsp;kB
|Zilog Z80, a 1,78&nbsp;MHz (8-bit)
|Casete / disco flexíbel (até 175&nbsp;
KkB por unidade)
|Si
|699
|Monocromático
|128 × 48 pixeles
|Son básico pola interface casete
|-
|Radio Shack TRS-80 Color
(contracted; show full)a en dificultades serias, pois perdera a súa capacidade de competir eficazmente no mercado de calculadoras que fora inundado por unha nova xeración de produtos xaponeses producidos con [[Pantalla de cristal líquido|pantallas de cristal líquido]], a cal era moito máis capaz e eficiente que as calculadoras da Sinclair, que usaban LED.{{sfn|Adamson|1986|p=36}} Proxectos para desenvolver unha televisión de peto e o reloxo dixital resultaron en fracaso moi caro. As perdas da empresa atangueron cifras de 350,000
£ o 1975– de [[libra esterlina|libras esterlinas]] entre 1975 e 1976, traéndoo ás marxes da bancarrota.{{sfn|Adamson|1986|p=39}} O xullo de 1977, a Radionics foi rescatada por unha axencia estatal, o Taboleiro de Empresa Nacional (NEB), o cal recapitalizoua, proporcionou unha facilidade de préstamo e tomou control da 73% da empresa.{{sfn|Adamson|1986|p=35}}

(contracted; show full) Bretaña".<ref name="valery19770519">{{cita novas|url=https://books.google.com/books?id=Rt5VRWY4aR8C&lpg=PA405&pg=PA405#v=onepage&f=false|título=Spare a byte for the familly|lingua=inglés|xornal=New Scientist|data=19 de maio de 1977|dataacceso=25 de xaneiro de 2015|apelidos=Valéry|nome=Nicholas|páxinas=405–406}}</ref> As computadoras persoais no mercado estaban tamén dispoñibles para o mercado de alto desempeño, mais era extremadamente caro. Olivetti ofrecía por 2.000
£ libras, e o Commodore PET, lanzado o 1979, era vendido por 700£ libras. Non existía nada para o entusiasta no mercado de baixo custo. Sinclair percibiu que isto proporcionaba unha boa oportunidade comercial.{{sfn|Dale|1985|p=95}}

O primeiro computador doméstico de Sinclair era o MK14, o cal foi lanzado en forma de kit o xuño de 1978, pero estaba moi lonxe de ser un produto de masa.{{sfn|Adamson|1986|p=80}} O propio nome MK, un acrónimo de "Microcomputer Kit", era indicativo das súas orixes como produto desenvolvido por e para aficcionados. O modelo non tiña pantalla mais usaba un mostrador de [[LED]] (a Science of Cambridge produciu un módulo en tarxeta que habilitaba a conexión a unha televisión de UHF); non tiña ningún chasis, consistindo dunha placa de circuíto exposto; non tiña dispositivo de almacenamento incorporado e só 256 [[byte]]s de memoria; e a entrada era por un teclado [[Código hexadecimal|hexadecimal]] con vinte posicións.<ref>[[#MK14advert|MK14 advertisement (1978)]]</ref> A pesar das limitacións, a máquina vendeu a respectable contía de 10–15,000 unidades; en comparación, o Apple II, que era moito máis caro, vendeu só 9.000 unidades nos Estados Unidos, un moito mercado ben máis grande, o 1978.{{sfn|Adamson|1986|p=81}}{{sfn|Adamson|1986|p=61}} Este éxito convenceu Clive Sinclair que había un mercado virxe para computadores de baixo custo.

Sinclair seguiu o MK14 coa produción do ZX80, na época, a computadora máis pequecha e máis barata do mundo, que foi lanzada o xaneiro de 1980, custando £99,95 libras (equivalente a £319 libras a prezos de 2009).<ref>[http://www.measuringworth.com/ MeasuringWorth.com] (Táboa de prezos finais)</ref> A empresa non conduciu absolutamente ningunha pescuda de mercado antes do lanzamento do ZX80; segundo Clive Sinclair, el tivo sinxelamente unha intuición que o público xeral estaría suficientemente interesado para facer tal proxecto factíbel e foi adiante pedindo 100,000 conxuntos de partes de modo que podería lanzar en alto volume.<ref name="Lorenz" />

[[Ficheiro:ZX80.jpg|miniatura|O Sinclair ZX80 (1980). Era o predecesor inmediato do ZX81 e compartiu moitos das mesmas características de deseño.]]
O deseño do ZX80  presentaba moitas características chaves que foron levadas ó ZX81; así Sinclair máis tarde dixo, "o ZX80 era moitísimo unha un paso na dirección do ZX81".<ref name="YC-Interview">[[#YCAugSept81|Scot (Agosto/Setembro de 1981)]]</ref> O deseño foi conducido enteiramente ata o prezo desexado – a máquina tería que custar menos que £100 libras mais aínda teñer un bo lucro.{{sfn|Dale|1985|p=95}} A súa distinta caixa branca en forma de cuña e o teclado de membrana sensible ó toque eran concepción de Rick Dickinson, un novo deseñador industrial británico que foi entón recentemente contratado por Sinclair. Tempos máis tarde recordou Sinclair que "todo era feito co pensamento nos custos. O deseño era a cara da máquina."<ref name="BBC23-4-07">[[#BBC230407|BBC News (23 de abril de 2007)]]</ref> O teclado incomún era o resultado dos cortes nos custos. Era usada unha folla de plástico na cal as teclas foron imprimidas, soprepondo un circuíto metálico que rexistrab cando unha tecla era premida. Isto evitou o gasto cun teclado do tipo de dactilógrafo, aínda que tal tipo de proxecto tivese moitos inconvenientes no uso ordinario e canto á sensibilidade.{{sfn|Adamson|1986|p=90}}

Dentro do chasis, había  moitas máis semellanzas co ZX81. Coma o seu sucesor, utilizaba un microprocesador [[Z-80|Z-80A]] e tiña só 1 K&nbsp;kB de memoria RAM. Posuía un intérprete de BASIC especialmente escrito nun chip de ROM dedicado e podería utilizar unha televisión coma monitor de vídeo. Para almacenaxe de datos usaba un gravador casete común. A diferenza principal entre as dúas máquinas estaba na programación interna, e cando o ZX81 foi lanzado, os dono do ZX80 podían actualizar os esquipamento polo simple troco da ROM.<ref name="FT 6 Mar 1981" />

(contracted; show full)''Engineering Today'' (22 de febreiro de 1982)]]</ref> Pouco despois da Acorn gañar o contrato coa BBC, o Goberno emitiu unha lista de computadores recomendados, incluíndo o BBC Micro e Research Machines 380Z, que as escolas poderían adquirir, coa axuda dunha subvención, para prezo medio; os produtos de Sinclair non foron incluídos na lista. Sinclair Respondeu lanzando o seu propio programa de medio prezo, no que ofrecía ás escolas a posibilidade de comprar un ZX81 con 16 RAM por 
£60 libras, máis unha ZX Printer tamén a medio prezo, nun total de £90 libras. Unha vez que o equipamento máis barato da lista do Goberno custaba £130 libras, isto era unha oferta bastante atractiva para moitas escolas, e aproximadamente 2.300 compraron o produto de Sinclair.{{sfn|Dale|1985|p=106-7}}<ref name="campbell19830714">{{cita novas|url=https://books.google.com/books?id=xrjGVFIzLykC&lpg=PA133&pg=PA133#v=onepage&q&f=false|título=New clothes for IT in schools|xornal=New Scientist|data=14 de xullo de 1983|dataacceso=26 de xaneiro de 2015 |autor=Campbell, Robert|páxina=133}}</ref>

=== Desenvolvemento e fabricación ===
(contracted; show full) ata nove semanas para unha computadora ser entregada por correo. E non foi ata setembro de 1981, cinco meses após o lazamento do ZX81, que o tempo de entrega finalmente atendeu o prazo prometido de vinte e oito días.{{sfn|Adamson|1986|p=111}} Quen xa posuía ou adquirira recentemente o ZX80 non foi excluído, e calquera un que pedira un ZX80 nas dúas semanas antes do lançamento do ZX81 recibiría a máquina máis nova, mentres os donos vetustos eran capaces de actualizar o seu equipamento pola aquisición, por 
£20 libras, dun chip de ROM para ser agregado á placa base.<ref name="FT 6 Mar 1981"/>

A fiabilidade do ZX81 era polémica. W.H. Smith, un dos distribuidores chaves da máquina, tiña unha política na súa empresa de pedir un equipamento a máis do que era de feito requirido para venda, de modo que tería bastantes substitucións para máquinas defectuosas.{{sfn|Adamson|1986|p=112}} Problemas similares foron informados no mercado estadounidense, onde os informes da época suxeriron que só a terra parte dos ZX(contracted; show full)as palabras do [[The Sun]], "o máis prodixioso inventor dende [[Leonardo da Vinci|Leonardo]].") Cando Ian Adamson e Richard Kennedy colocaon, Sinclair fixo aumentar "a función de fabricante de microcomputadoras e aceptou o manto de científico pioneiro da Gran Bretaña conducíndoa a unha utopía tecnolóxica."{{sfn|Adamson|1986|p=97}}{{sfn|Adamson|1986|p=114}}

Os prezos eran centrais para a estratexia de vendas, coma eran para a carreira de Sinclair. O ZX81 foi proxectado para para custar 
£70 libras e foi lanzado por £69,95 libras (montado) ou £49,95 (kit). Un folleto da Sinclair presentaba unha comparación do ZX81 coas catro máquinas que consideradas como os seus rivais principais – o [[Acorn Atom]], Apple II Plus, Commodore PET e [[TRS-80]]. A comparación destacaba as diferenzas en custo, dende £630 libras, no caso do Apple II Plus a apenas £70 libras, polo ZX81, aínda así, mesmo pola comparación de Sinclair, a da Apple era por lonxe a máquina máis capaz.<ref name="SRbrochure">[[#SRbrochure|Sinclair Research sales brochure (1981)]]</ref>

Segundo polo propio Sinclair, o prezo de £69,95 prezolibras foi escollido despois de aplicar a "[[Boston Consulting Group#Experience curve|curva de experiencia]]" desenvolvida polo ''[[Boston Consulting Group]]''. A experiencia previa de Sinclair no mercado de calculadoras destacaba o feito que un produto será máis rendíbel se vendido (por exemplo) a dúas veces o seu custo de produción do que a tres. Poderíase lanzar o ZX81 cun prezo máis alto, promovéndoo nun xeito máis tradicional como produto superior, mais escolleu non facer. En ef(contracted; show full)

Esta táctica probouse altamente exitosa, con Sinclair anunciando o marzo de 1982 que vendera 250.000 ZX81s mundialmente.[80] Cando as vendas caeron no intre ata o lanzamento do seu sucesor, o [[ZX Spectrum]], Sinclair reduciu o prezo da versión acabda a 
£49,95 libras o maio de 1982. Outro corte de £10 libras foi levado a cabo o abril seguinte. A pesar da competición aumentada con computadoras moito máis capaces, o ZX81 aínda vendía 30,000 unidades no mes ata fins de xullo de 1983, máis de dous anos despois do seu lanzamento.{{sfn|Adamson|1986|p=259}} Por aquel tempo, segundo Sinclair Research, algo alén de 1.5 millóns de máquinas foron vendidas.<ref name="Sinclair-Research"/>

=== Distribución ===
[[Ficheiro:ZX81_kit.jpg|dereita|miniatura|A versión en kit do ZX81 vendida por correo.]]
(contracted; show full) algo dunha aposta e Rowland  os colegas ficaron inicialmente indiferentes sobre o esquema. Compradores da marca pensaron que sería improbable vender máis que 10 ou 15 unidades do ZX81 no lanzamento.{{sfn|Adamson|1986|p=111}} Rowland el pensou que o ZX81 vendería algo de 10.000 unidades durante os primeiros cinco meses do acordo de venda, equivalente ás vendas por correo dun mes de Sinclair.<ref name="YC Nov 81" /> No acontecemento, o ZX81 foi un grande éxito para Smith's, vendido por 
£99 libras facéndoo o primeiro computador doméstico do Reino Unido posto no mercado por menos de £100 libras. As seccións de "coñecemento informático" foron asolagadas con clientes ávidos, atafegando os 300 vendedores que foron adestrados para demostrar as máquinas; un correspondente do ''Financial Times'' escribiu estar "atordado e perplexo polas multitudes de estudantes agrupados ó redor do ZX81 na tenda local da W.H. Smith."<ref name="Taylor"/> Dentro dun ano, Smith's vendera 350.000 máquinas, tornándoo un lucro estimado no todo de £10.000.000 libras. Vendas de periféricos, software, libros e revistas incrementaron aínda máis tal contía.{{sfn|Adamson|1986|p=112}}

As cades de tendas británicas [[Boots]], [[John Menzies]] e os [[Currys]] empezaron vender o ZX81 tan logo o contrato de distribución exclusiva da Smith's concluiuse[85] e un número de empresas asegurou dereitos de distribución ultramarina para o ZX81, o cal era vendido en 18 países o [[marzo de 1982]].<ref name="Needle">[[#Needle|Needle (15 de marzo de 1982)]]</ref> Sinclair lanzou o ZX81 nos Estados Unidos o novembro de 1981 nun prezo de US$149,95 dólares, a sersión montada, e US$99,95, a versión para montaxe, inicialmente vendendo directamente ó mercado americano por vía postal.<ref name="Wise">[[#Wise|Wise (2 de novembro de 1981)]]</ref> Para ser útil o computador necesitaba dunha memoria extra 16RAM de KB, que custaba US$49,95. dólares. As vendas lograron 15,000 por mes o xaneiro de 1982, mentres [[American Express]] vendeu máis outos millares ós seus clientes. O [[febreiro de 1982]] a Timex obtivo unha licenza coa Sinclair para vender o ZX81 directamente a miles de tendas [[retallista]]s nos EE.UU., pagando á Sinclair Research un 5% de roalty en tódolos hardware e o software Sinclair vendidos.<ref name="FT13-02-82">[[#FT130282|Crisp (13 de febreiro de 1982)]]</ref> A empresa máis tarde pasou a producir os seus propios clons e variantes so licenza da Sinclair.{{sfn|Adamson|1986|p=108-9}} O agosto de 1982 Sinclair baixou os prezos dos ZX81 vendidos polo correo americano para 99,95 dólares (equipamento) e 79,95 (kit), e os seus anuncios expoñendo que "máis de 10.000 eran vendidos a cada semana".<ref name="byte198208">{{cita novas|url=https://archive.org/stream/byte-magazine-1982-08/1982_08_BYTE_07-08_Logo#page/n81/mode/2up|título=The $99.95 Personal Computer|lingua=inglés|xornal=BYTE|data=agosto de 1982|dataacceso=19 de outubro de 2013| autor=Advertisement|páxinas=82–83}}</ref> O [[decembro de 1981]] Mitsui obtivo dereitos para distribuír o ZX81 no Xapón, vendéndoo por vía postal por ¥38.700 (equivalente a £83 libras, a cambio de 1982), e vendía 5.000 unidades o xullo de 1982. A reacción favorable do mercado xaponés ó ZX81 levou Mitsui a empezar as vendas de balcón en librarías grandes o [[setembro de 1982]], coas vendas anuais previstas de 20,000 unidades.<ref>[[#FT300982|Shibata (30 de setembro de 1982)]]</ref> Nos Países Baixos, o Sinclair ZX81 común estaba dispoñible para venda logo que Bang & Olufsen fixeron unha versión chamada ''Beocomp''.<ref>{{cita web|url=http://www.h(contracted; show full)

== Periféricos e programación ==
[[Ficheiro:ZX81_-_rampack_-_ZX_Printer.jpg|dereita|miniatura|Un ZX81 conectado ós periféricos Sinclair oficiais – o inestable paquete de 16
K&nbsp;kB de RAM e a Impresora de ZX.]]
[[Ficheiro:ZX81-16K-RAM.png|dereita|miniatura|Vista do módulo de 16K RAM, amosando o seu connector]]
O éxito do ZX81 conduciu case inmediatamente ós entusiastas a produciren unha variedade enorme de periféricos e programas. Clive Sinclair estaba "entretido e satisfeito" pola atención que a súa máquina recibía, mais fixo pouco esforzo para explotar a demanda, cedendo de feito un mercado moi lucrativo a terceiros, unha decisión que indubidabelmente causou a perda de moito influxo de diñeiro.<ref name="Hayman"/> W.H. Smith, por exemplo, conseguiu aproveitar un peculiaridade do ZX81, que era os donos acharen que os grabadores casete de baixa fidelidade mono, tecnicamente obsoleto, traballaban mellor como dispositivos de almacenamento que sistemas de música de alta calidade. Smith adquiriu baratos grabadores de casete "shoebox" no [[Extremo Oriente]] e vendíaos  co logo W.H. Smith como "grabadores de dato. Foron vendidos máis de 100,000 en dezaoito meses.{{sfn|Adamson|1986|p=112}}

Alén do que Clarke describiu como "uns poucos e extraordinariamente pobres programas en casete"[68], Sinclair só liberou dous periféricos oficiais para o ZX81, un paquete de RAM de 16K&nbsp;kB (de feito igual un anteriormente liberado para o ZX80, mais remarcado) e a ZX Printer, ambos ligados ó conector traseiro. Eran vendidos nun prezo de lanzamento de £49,95 libras cada un, mais tiñan fallas notábeis. O paquete de RAM era moi pesado e apoiado só polo conector. Así, costumaba de caer do encaixe en momentos cruciais, trabando o sistema e facendo perder calquera cousa que o usuario escribira. Os usuarios empezaron a utilizar anacos de goma de mascar, fita adesiva de dous lados ou Blu-Tack para reparar o que ficou coñecido como o problema do "balanceo do paquete de RAM".{{sfn|Adamson|1986|p=96}} A ZX Printer era unha impresora de faísca minúscula que utilizaba d(contracted; show full)para o mercado estadounidense: Timex Sinclair 1000, [[Timex Sinclair 1000|Timex Sinclair 1500]] (ámbalas dúas, variantes do ZX81) e o [[Timex Sinclair 2068]] (unha variante do ZX Spectrum). O TS1000 foi lanzado o xullo de 1982 e causou un masivo aumento de interese, ó punto do telefone da Timex recibir máis de 5.000 chamadas nunha hora, 50.000 por semana, indagando sobre a máquina ou sobre microcomputers en xeral.{{sfn|Adamson|1986|p=121}} Foi case idéntico ó relanzamento do ZX81 coa adición dun extra de 1
 K&nbsp;kB de memoria, facendo o equipamento teñer un total de 2 KB. Nos cinco meses seguinte ó lanzamento do TS1000, a empresa vendeu 550.000 máquinas, dando á Sinclair máis de US$ 1,2 millóns de dólares en dereitos de autor.{{sfn|Adamson|1986|p=134}}

A Timex produciu unha segunda versión do ZX81, chamada TS1500, que era esencialmente unha versión americanizada do ZX81, lanzada o agosto de 1983. El cambiou o teclado de membrana por un similar áquel do ZX Spectrum e incorporou 16 K&nbsp;kB de memoria xa na placa base.{{sfn|Adamson|1986|p=140}} Era basicamente unha versión paliativa intermediaria entre o ZX81 e o ZX Spectrum. Con todo, saiuse un fracaso debido á competición aumentada coas máquinas nativas rivais e o efectos da publicidade malfeita sobre o TS1000. A pesar de que o TS1000 inicialmente fose un éxito grande, a Timex fallou non proporcionando un paquete de RAM adicional durante dous ou tres meses despois de que lanzou o TS1000. Os consumidores levarían a máquina para casa, encendenrían e descubrirían que non faría calquera cousa útil debido á falta de memoria.{{sfn|Adamson|1986|p=135}}

Despois, a actitude dos consumidores estadounidenses era bastante diferente da dos británicos. Clive Sinclair dixo á revista ''Informatics'' de xuño de 1981 que "os nosos competidores pensaron que os consumidores non eles querían aprender programación. Nós [da Sinclair Research] pensamos que fallaron debido a isto e debido a prezos".{{sfn|Adamson|1986|p=135}} A Timex evidentemente compartiu esta crenza, mais os acontecementos probárono  ser unha suposición falsa. A vantaxe do prezo do TS1000/ZX81  foi borrada cando as súas rivais principais – o [[Texas Instruments]] [[TI99/4A]] e o Commodore VIC 20 – tiveron os seus prezos cortados para menos da importante marca de US$ 100100 dólares.{{sfn|Adamson|1986|p=137}} Competidores como Apple, Atari, Commodore e Texas Instruments promoveron as súas máquinas para o usos empresarial ou para diversión máis que educación, destacando o valor de computadores con programas prontos e características máis avanzadas como gráficos, cor e son.{{sfn|Adamson|1986|p=136}}

(contracted; show full)

As máquinas non eran todas copias fidedignas do ZX81; algúns, como o CP 200, tiña máis memoria e un chasis meirande (a miúdo cun teclado tipo chiclet en cambio ó teclado orixinal de membrana). Un clon, o TL801, da TELLAB, de Italia, podería emular ámbolos ZX80 e ZX81 e cambiando entre as dúas máquinas vía unha chave.

== Impacto e legado ==
O ZX81 tivo un impacto inmediato na sorte da Sinclair Research e do propio Clive Sinclair. A lucratividade da empresa  aumentou enormemente, dun lucro sen impostos de 
£818.000 libras nun volume de negocios de £4,6 millóns de libras entre 1980 e 1981 e, depois, entre 1981 e 1982, de £8,55 millóns nun volume de £27,17 millóns de libras. Clive Sinclair tornouse nun dos maiores empresarios británicos  e un millonario, recibindo bonificación de £1 millón de libras sobre o salario de £13.000 libras.{{sfn|Adamson|1986|p=119}} recibiu o título de Cabaleiro no aniversarios da raíña  e de Xove Empresario de 1983.<ref>[[#BBC080803|BBC News (8 de agosto de 2003)]]</ref>

(contracted; show full)

Novos programas e hardware continúan a ser desenvolvidos para o ZX81, incluíndo:
* Un webserver.<ref>[http://zx81-siggi.endoftheinternet.org/index.html Siggis ZX81 web server main page]</ref>
* O ''ZXpand'', unha combinación de interface de [[Secure Digital|cartón de SD]], configurable expansión de memoria de 32
K&nbsp;kB e porto de joystick porto opcional e interface de son AY.<ref>[http://www.rwapsoftware.co.uk/zx812.html The Sinclair ZX81]</ref>
* Xogos novos en casete por Revival Studios, como Avalanche, Mayhem, Down, Stairrunner e máis.<ref>[http://zx81.revival-studios.com Revival Studios ZX81 games]</ref>

== Notas ==
{{listaref|30em}}
== Véxase tamén ==
=== Bibliografía ===
{{refbegin}}
(contracted; show full)
* {{cita novas|ref=Wise|apelidos=Wise|nome=Deborah|título=British company announces inexpensive computer|url=https://books.google.co.uk/books?id=ZD0EAAAAMBAJ&pg=PA1#v=onepage&q&f=false|xornal=InfoWorld|data=2 de novembro de 1981|lingua=inglés}}
{{refend}}


=== Outras fontes ===
{{refbegin|colwidth=50em}}
* <span class="citation" id=MK14advert>"From Science of Cambridge: the new MK14" (advertisement). Cambridge, England: Science of Cambridge (1978)</span>
* <span class="citation" id=ZX81OS>''ZX81 Operating Supplement.'' Cambridge, England: Sinclair Research (1982)</span>
* <span class="citation" id=SRbrochure>''Sinclair ZX81 Personal Computer'' (brochure). Cambridge, England: Sinclair Research (undated, ''circa'' March 1981)</span>
* <span class="citation" id=SRadvert>Sinclair Research advertisement. ''Everyday Electronics'', April 1981, pp.&nbsp;284–285</span>
* <span class="citation" id=PopSciadvert>[https://books.google.co.uk/books?id=ia91vNwYgLIC&pg=PA129&hl=en&ei=D_AkTb2mAcPKhAe2_5WJAg&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3&ved=0CC4Q6AEwAg#v=onepage&q&f=false Sinclair Research advertisement]. ''Popular Science'', October 1982, pp.&nbsp;284–285</span>
* <span class="citation" id=McManus>[http://www.themcmanus-dundee.gov.uk/content/collections/database/sinclair-zx81-home-computer-mapsoft-keyboard-attached Sinclair ZX81 Home Computer, with "Mapsoft" keyboard attached]." McManus Galleries, Dundee. Retrieved 13 January 2011</span>
* <span class="citation" id=MCI-TK85>[http://www.mci.org.br/micro/microdigital/tk85.html TK85]. Museu da Computação e Informática. Retrieved 2 January 2011</span>
* <span class="citation" id=Dickinson>[http://www.flickr.com/photos/9574086@N02/1221488047/ ZX81DES1]. Rick Dickinson, 24 August 2007. Retrieved 2 January 2011.</span>
* <span class="citation" id=SinclairResearch>[http://www.sinclairzx.com/about-us.html#12 Sinclair ZX81]. Sinclair Research. Retrieved 5 January 2011.</span>
{{refend}}⏎
⏎
=== Ligazóns externas ===
* [https://www.dmoz.org/Computers/Systems/Sinclair/ZX81 ZX81] <span>en</span> [[DMOZ]] 
* [http://www.zx81museum.net/ ZX81 Museo Conectado]
* [http://www.zx81.nl/ ZX81 Descargas de Software]
* [http://www.zdnet.com/photos/sinclair-zx81-teardown/6196518?tag=photo-frame;get-photo-roto Sinclair ZX81 Teardown] – unha ollada detallada no ZX81  hardware

[[Categoría:Ordenadores]]