Revision 10498 of "આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !" on guwikisource

આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>
યારો ! ફનાના  પંથ  પર  આગે કદમ !<br/>

આગે  કદમ : પાછા  જવા  રસ્તો  નથી ;<br/>
રોકાઓ  ના — ધક્કા   પડે  છે  પીઠથી ;<br/>

રોતાં   નહિ — ગાતાં  ગુલાબી  તોરથી :<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

બેસી   જનારાં !   કોણ   દેશે  બેસવાં ?<br/>
આ  હરઘડી સળગી  રહ્યાં  યુદ્ધો  નવાં ;<br/>

આશા   ત્યજો    આરામ-સેજે   લેટવા :<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

આગે  કદમ !  દરિયાવની  છાતી  પરે ;<br/>
નિર્જન  રણે,   ગાઢાં  અરણ્યે,    ડુંગરે ;<br/>
પંથ  ભલે  ઘન   ઘૂઘવે   કે  લૂ   ઝરે :<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

રહેશે   અધૂરી   વાટ,   ભાતાં   ખૂટશે ;<br/>
પડશે   ગળામાં   શોષ,  શક્તિ   તૂટશે ;<br/>
રસ્તે,  છતાં,  ડુકી  જવાથી   શું   થશે ?<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

આવે    ન    સાથીઓ    સાથે    છતાં,<br/>
ધિક્કાર,   બદનામી,    બૂરાઈ   વેઠતાં,<br/>
વેરીજનોનાં       વૈરનેયે        ભેટતાં :<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

ક્યાં   ઊભશો ?  નીચે તપે છે પથ્થરો :<br/>
બાહેર   શીતળ,  ભીતરે  લાવા  ભર્યો ;<br/>
અંગાર  ઉપર  ફૂલડાં   શીદ   પાથરો !<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

આ  તો  બધાં  છેલ્લા  પછાડા  પાપના ;<br/>
થશે ખતમ — જો  ભાઈ ઝાઝી વાર ના !<br/>
પૂરી   થશે   તારીય      જીવનયાતના :<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

જ્વાલામુખીના    શૃંગ   ઉપર   જીવવા<br/>
તેં  આદરી પ્યારી સફર,  ઓ   નૌજવાં !<br/>
માતા   તણે    મુક્તિ-કદંબે     ઝૂલવાં :<br/>
આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>

આગે કદમ ! આગે કદમ ! આગે કદમ !<br/>
યારો ! ફનાના  પંથ  પર  આગે કદમ !<br/>

[[શ્રેણી:ગુજરાતી]]
[[શ્રેણી:ઝવેરચંદ મેઘાણી]]