Revision 10635 of "કોઇનો લાડકવાયો" on guwikisource

{{header
 | title      = કોઇનો લાડકવાયો
 | author     = ઝવેરચંદ મેઘાણી
 | translator = 
 | section    = 
 | previous   = 
 | next       = 
 | notes      = 
}}

રક્ત ટપકતી સો સો ઝોળી સમરાંગણથી આવે,<br/>
કેસરવરણી સમરસેવિકા કોમલ સેજ બિછાવે;<br/>
ઘાયલ મરતાં મરતાં રે! માતની આઝાદી ગાવે.<br/>

કોની વનિતા, કોની માતા, ભગિનીઓ ટોળે વળતી,<br/>
શોણિતભીના પતિ-સુત-વીરની રણશૈયા પર લળતી;<br/>
મુખથી ખમ્મા ખમ્મા કરતી માથે કર મીઠો ધરતી.<br/>

થોકે થોકે લોક ઊમટતા રણજોધ્ધા જોવાને,<br/>
શાબાશીના શબ્દ બોલતા પ્રત્યેકની પિછાને;<br/>
નિજ ગૌરવ કેરે ગાને જખમી જન જાગે અભિમાને.<br/>

સહુ સૈનિકનાં વહાલાં જનનો મળિયો જ્યાં સુખમેળો,<br/>
છેવાડો ને એક્લવાયો અબોલ એક સૂતેલો;<br/>
અણપૂછયો અણપ્રીછેલો કોઇનો અજાણ લાડીલો.<br/>

એનું શિર ખોળામાં લેવા કોઇ જનેતા ના’વી;<br/>
એને સીંચણ તેલ-કચોળા નવ કોઇ બહેની લાવી;<br/>
કોઇના લાડકવાયાની ન કોઇએ ખબર પૂછાવી.<br/>

ભાલે એને બચીઓ ભરતી લટો સુંવાળી સૂતી,<br/>
સન્મુખ ઝીલ્યાં ઘાવો મહીંથી ટપટપ છાતી ચૂતી;<br/>
કોઇનો લાડકવાયાની આંખડી અમ્રુત નીતરતી.<br/>

કોઇના એ લાડકવાયાનાં લોચન લોલ બિડાયાં,<br/>
આખરની સ્મ્રતિનાં બે આંસુ કપોલ પર ઠેરાયાં;<br/>
આતમ-લપક ઓલાયો, ઓષ્ટનાં ગુલાબ કરમાયાં.<br/>

કોઇનાં એ લાડકડા પાસે હળવે પગ સંચરજો,<br/>
હળવે એનાં હૈયા ઊપર કર-જોડામણ કરજો;<br/>
પાસે ધૂપસળી ધરજો, કાનમાં પ્રભુપદ ઉચરજો!<br/>

વિખરેલી એ લાડકડાની સમારજો લટ ધીરે,<br/>
એને ઓષ્ટ-કપોલે-ભાલે ધરજો ક હુંબન ધીરે;<br/>
સહુ માતા ને ભગિની રે! ગોદ લેજો ધીરે ધીરે.<br/>

વાંકડિયા એ ઝુલ્ફાંની મગરૂબ હશે કો માતા,<br/>
એ ગાલોની સુધા પીનારા હોઠ હશે બે રાતા;<br/>
રે! તમ ચુંબન ચોડાતાં પામશે લાડકડો શાતા.<br/>

એ લાડકડાની પ્રતિમાનાં છાનાં પૂજન કરતી,<br/>
એની રક્ષા કાજા અહનિરશ પ્રભુને પાયે પડતી;<br/>
ઉરની એકાંતે રડતી વિજોગણ હશે દિનો ગણતી.<br/>

કંકાવટીએ આંસુ ધોળી છેલ્લું તિલક કરતાં,<br/>
એને કંઠ વીંટાયાં હોશે કર બે કંકણવંતા;<br/>
વસમાં વળામણાં દેતાં બાથ ભીડી બે પળ લેતાં.<br/>

એની કૂચકદમ જોતી અભિમાન ભરી મલકાતી,<br/>
જોતી એની રૂધિર – છલક્તી ગજગજ પ્હોળી છાતી;<br/>
અધબીડ્યાં બારણિયાંથી રડી કો હશે આંખ રાતી.<br/>

એવી કોઇ પ્રિયાનો પ્રીતમ આજ ચિતા પર પોઢે,<br/>
એકલડો ને અણબૂઝેલો અગન-પિછોડી ઓઢે;<br/>
કોઇના લાડકવાયાને ચૂમે પાવકજ્વાલા મોઢે.<br/>

એની ભસ્માંકિત ભૂમિ પર ચણજો આરસ-ખાંભી,<br/>
એ પથ્થર પર કોતરશો નવ કોઇ કવિતા લાંબી;<br/>
લખજો: ‘ખાક પડી આંહી કોઇના લાડકવાયાની’.<br/>

[[ઝવેરચંદ મેઘાણી]]

[[શ્રેણી:ગુજરાતી]]
[[શ્રેણી:ઝવેરચંદ મેઘાણી]]