Revision 49024 of "Էջ:Հայկական տպագրութիւն.djvu/f - 0014" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
1470 թւակունին, 8ով(հսն Գուտենթերգի մաճից երկու տարի միայն անցածդ Պւսրիցի  քւամալուսոսնիրէկտօ» Ֆիշէ հյուս, էր գիտնական Րօյւերտ հսպէնին.

«Փնչպէս ասում են, Մւսյնց քաղաքից ոչ նեււոււսպաւմ էր ոմն Յովնան Գուտենթերգ, որ ննուրեց տպագրութևունւսքուեստր . . . Այս մւսրդր նշմուրտապէս արժանի է, որ թոլոր մուսաները, բոլոր արուեստներյւ եւ մարդկային բոլորւսյնւեգուներլկ ոլան, օգտվում են գրքից, փառաբանեն Օրուն աստուաձսսյին գովեստներով»։

Այժմ տօնվում է Գուտեհբերգի ձննդե։սն քփնգ 1աււփլր էսմեւսյ տարեդարձը եւ աստուած՚ային գովեստները լսվում են քաղաքակրթված՛ ուշխուրքփ բոլոր կայզերից։ Լուռ չ;ւ պիտի մլւհւա(ւ, եւ մենք, քանի որ մենք էլ մէկն են, այն լեզուներից, ո–րոն, այնքան երախտապարտ են Գուտենբերգին։

Տասն երե, տարուց յետոյ տորա նուրիւր տարի կանցնիւսյն •օրից, երթ յոյս տեսաւ և սյերէն աւււսջին տպ՚սգոս^ գիրքլ–Չորս դարերի այդ երկար շրջանում եթէ քսսյկակւսն կեանքիւքէջ կու–րեփ է գտնել մի մխիթարական երեւոյթ, - դա միայն տպարանական մամուլն է։ Զորս դարերի մեր ուստմութիւնը այդ նոսշւսփ գործ՛իքի ուստմութիւնն է,—մենք, ի,ոսրկէ, այն ուստմութիւնը տունեն, ի նկատի, որ նայիւսրեւսն, արտւսսունքների եւ ստրկութեան մասին է խօսում, այլ այն պուտմութիւնլւ, որի ուււարկան մեր կուլտուրական ու մտւուոր աււաջւսդիւ1ութիւնը պիտի լինի։

ճիշտ է, կար եւ մի այլ ասուսրէգ—վանաււակւսնութիւ6ր, ուր նայը ցոյց էր տալիս իր կուլտուոսկւսն լւնդունւսկութիւններբ։ 1․ույց վանւոււականութեան մասին դեռ Աւփստօտէլն ասում էր. «Ոսկին դուրձե է նպատակ, մինչդեռ. նւս պիտի լինի

0ւցւիւ26օ1 ե7<noinclude>
</div></noinclude>