Revision 49030 of "Էջ:Հայկական տպագրութիւն.djvu/f - 0020" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
րութիւն։ Մեր բերած ցուցակը ցոյց է փալիս որ այս կամ այն ազգի տպագրութիւն հաստատվեց նոյն ազգին պատկանող երկրում։ Այսպէս չէր և այսպէս չէր էլ կարող լինել հայկական տպագրու

թիձւը. 1512-1513 թւ.ակա\քների հրատարակու

թիւնները հայաստանի մէ^ չը լոյս տեսան, այէ նրանից շատ և շաու հևուու մի տեղ, Վեն ետի կում։

Իւրաքանչիլր ազգ մի առ.անձին պարծանքով է սլա հում իր առաջին տպագրիչի անունը։ Իսկ մենք չը գի ա են, թէ ով էր որ առաջին անգամ հայերէ՜ն տառեր ձուլեց և գիր, ապեց։ ճիշտ էյ 1513 ի հրատարակութիւնների մէ^ յ ի շատ ա կվում ^է մի ոցե Յա կոր, բայց այս մարդու մասին մենք ոչ տեղեկութիւն չունենք։ Եւ. հազիւ թէ Յա-կորը եղած լինի առաջին հայ տսլարանատէրն ու տպագրիչը։ Մի ան գա մ այն հաւանական էէ որ այդ բոլոր վեն և տ ի կեան հրատ ար ակութիւհները տպա գրված են իտալական տպարանում, իտալացին և բի ձեռքով։

Վենետիկը ) հայերի լուսաւորութեան այս գեղեցիկ հայրենիքը> փաուաւոր տեղ է գրաւում ար պագրութեան պատմութեան մէջ։ Ի տա լական քա դաքԱ երից ոչ մէկը հարուստ ու լուսաւոր Վենե տիկի պէս չը Հռչակվեց իր տպարանական գոր ծերով։ Աւգրի ական ծովի չքնաղ թագուհին ոչ մի այն կատարելագործեց տպագրական տաուերը, զարմանալի նրբութեան հասցրեց արուեստը> այլ և առաջինն էր, որ ցոյց տուեց թէ ինչ կոչում ունի տպարանը մարգկութեան համար։ Տպագրութիւնը Վեն ետ ի կ մաաւ 1469 թւ-ին։ Այդ ժամա<noinclude>
</div></noinclude>