Revision 49031 of "Էջ:Հայկական տպագրութիւն.djvu/f - 0021" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
նա կից հազիւ. քսան և հինգ տարի անցած․ այն աեղ գործում էին 150 տ սլարանն եր ․ 25 աարվայ ընթացքում Վենետիկի մէ^ ա սլված գրքերի թի․Ը հասնում է 2 միլի(էնի   

Բայց մեծադործութ իւ5ևը միայն այդ ահագին քանակութիւնը չէ։ Մ ինչդեռ Դերմանի այ ում և ուրիշ տեղերում ապարանը հրատարակում էր մեծ մասամբ կրօնական գրուածքներ և դասագրքեր9 Վենեաիկը սկսեց անյայաութեան խաւարից լոյս հանել հին կլասիկներին։ Այդ գործով հոչակվել և անմահացել է մանաւանդ Ալդօ Պ իօ, որ ապարան հիքքնեց XV Դարի վերջերում և որի ժառաՂւգները երկար ժամանակ նոյնպէս հոչակաւոր տպագրիչ․ ներ էին։

Դաժան$ հոգեմաշ գործ էր հին ձեռագի բներ հրատարակելը, մանաւանդ երբ դրան, Պլաաօնի և Արիսաօաէլի նման հանճարների գրուածքներն էին։ Պ է ա, էր մանրակրկիտ համեմատութիւններ անեի հետազօաել ձեռագիրն երի տարբերութիւն ները, գտնել աղաւ.աղուէքները, պէտք էր արթուն լինեի որ իւրաքանչիւր կէա իր տեղը լինի։ Մօտ երեսուն գիտուն մարդիկ օգնում էին Ալդօ Պիօին, մեծ մասը ՅԼրի, ոգեորված գործի վեհութեամբէ Ղ․ա գրքերի մի պարզ հրատարակութիւն չէր է այէ սրբագործութիւն տպագրիչները գիշերները չէին բնումդ աշխատում էին աղօթելով, լալ հասկանա լով թէ ինչ մեծ եւ պատասխանատու գործի են ձեռնարկել։

Տպարանը$ իբրև նոր գործ, բազմաթիւ պա կասութիւններ ունէր․ բայց վէքնետիկեան հուչա<noinclude>
</div></noinclude>