Revision 49040 of "Էջ:Հայկական տպագրութիւն.djvu/f - 0030" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
թ՜եան ա ուա ֆին գործ համաիել, ինչպէս եղել էր մինչև, այգ) 1565․․/^ ա սլված ((Ս աղմոսր»։ Բայց դա աւելորդ մի վիրաւորան, էր։ Ժ՝ա ման ա կագը բութիւնը վախել չէ կարելի, և բացի դրանից1 այդ երևոյթն էլ շատ բնական էր։

հայերի մէ^ էլ ապարանը հէնց ա ուա ֆին քայ չում ցոյց էր տալիս, որ ինքը պիտ ի ծառայէ հհ չոյսին և թէ խաւարին, գիաութեան և ագիտու թեան․ նրա միջոցով մարդիկ թէ պիտի կեն դա  ՛նանայ ին և թէ թունաւորվէին։ Այս շատ նշանաւոր հանգամանքը պարզել էր ի․․․ՔԸ) տպագրութեան հայր Դ ուտ են բերդը; որի ապարանից դուրս եկաւ մարդկային մի աւելի մեծ և վնասակար յիմարու-

թ՜իլն-ինդուլգենցիաներ, այսինքն մեղքերի թռ

դութիւն շնորհոդ տոմսակհերյ որոն, կրում էին իրանց վրա կղերի էլն իքը և վաճաուվում էին հրա՜ պարաէլներում) իրբև եկեղեցական գանձարանների համար շատ շահաւէտ ապրանք։ Բայց տպա բանի այդ եբկդիմութիւնը վաանգաւոր չէր դուլգենցիա տպագրող մամուլը տպում և հրատա բակում էր նաև Ուլրիխ ֆօնհուտտէնի կրակոտ

գրուածքները։ Լոյսի և խաւարի կուիւ-այսպէս էր

1 պա հանվում այն անդադար շարժումը/ որ կրթումդ ուժեղացնում է նրա միտքը։ Այդ կուի) այդ ^ յլանդոտ շարժման ԴոԲ^ի, դարձաւ տպագրութիւնը։ Միայն այսպէս կարող էր նա իրագործել մի մեծ յեղավւոխութիւն աշխարհի վրա։ Ահա այդ կո-իւե ու շարժուէէե էր, որ չը կար մեր նկա բագրած ժամանակի հայաստանում։<noinclude>
</div></noinclude>