Revision 49043 of "Էջ:Հայկական տպագրութիւն.djvu/f - 0033" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
բոզ էին, պահպանել ծանր, սարսափելի զոհերի ալԱով։ ՝Եւ նրան, չը խնայեցին այդ զոհաբեբու թիտնը, որ ձգվում էր դարից դար, որ շարունակ Վում է մինչև մեր ժա մանաէլներ ը։

Այսպէս էր տրամադրում ևրկրի աշխարհա գրական դիրքբ․ այսսվէս

էի հարկադրում այն ներքին և արտաքին հանգամանքները, որոն, ծանրացած էին այդ ազգի վրա։ Երֆապատված ասիա կանութեան հաւատարիմ Տքնացած տարրերով. հայ ազգը շատ շուտով ըհկաւ ասիական սկզրուեքների գէմ կ ուողի դրոլթեան մէջ։ Դա մի շաստ ծանրքրայց անխուսափելի ճակատագիր էր։ Մի փոքրիկ, թ"յլ ազգէ օժտված կուլտուրական ըեդու նակութիւններով, նա հարկադրված էր իր հողի վր ա մեն մեն ակ արիւնահեղ պայքար մղեի պաշա

.պանելով քր ի ս տոն էական քաղաքակրթութեան ^սկզբ ուԱքները Աս ի այ ի այս խուլ անկիւհում։

Եւ .այդքան ծս/եր խահյը կրելու համար նարաւական ոյժ գտաւ իր ներսումէ իր մտքի ու հոգ ու մէհ։ Հրաժարվելով իր հեթան ոսականա ս ի ական անցեալից, նա եռանդով սկսեց աշակեր .տել Արևմուտքին և մի կարճ միջոցում մտաւոր

>.կրթական մի շարժում առա^ բերեց, որ յ այտն ի .է հինգերորդ գար անունով և որի մէ^ նա ցոյց տուեց քնքևուրոյնութիւն, պատրաստութիւն , տռ կուն ոյժ։ Բայց այդ փարթամ ծաղկումը էժան հը նստեց հայերին։ Ասիականութիւնը ներկայացնող Պարսկաստանը յարձակվեց այդ խորթ, անհասկա նալի լուսաւորութեան վրա, և հայերը ստիպված ձղան իրանց արեաե գետերով պահպանել իրանց

0ւցւիւ26օ1 ե7<noinclude>
</div></noinclude>