Revision 49045 of "Էջ:Հայկական տպագրութիւն.djvu/f - 0035" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
•	ժանված լինելով հարիւրաւոր տեղական փոքբէկ իշխանութիւնների մէջ, երկիրը, այնուամենայնիվ,

միայն հր կնճվեց վերանա կան ապէս, այլ և յա․ ճախ ապստամբութիւններ էր յարուցանումճ իր հաչը, իր աւանդութիւնները սլա շտ սլան ելու համար։ Երկիրը մի,անի անգամ խեղդվեց ար եան հեղեղների մէջ, բայց և այդպէս, նորից գլուխ էր բարձրացնում իր աւերակների աա կից․ Ո․բանդից էը նա այդքան ոյժ ստանում։

Աւատական կազմակերսլութիւնը հայաստանի,աղաքական թուլութեան մշտական սլա աճա ոն էր։ Բայց արաբական տիրապետութեան ժամանակ հայկական ֆէօդալականութիւնը կարողանում էր ան^ատ ոյժերով, երբեՏքե և մի ութ ի աններ կազմելով, դուրս գալ տիրողների դէմ։ Հայ ազնուական ութ ի էնը երկրի ռազմիկ ոյժերի ներկայացուցիհե էր և այդ սլատճառ.ով էլ մի վտանգաւոր տարը էր կազմում։ Արաբները նրա դէմ ուղղեցին իրանց հարուածները, և հայ իշխանները դարերի ընթացքում կոտորած՛ի էին ենթարկվում։ Զը նայած այդ սարսափելի հանգամանքներին, հայ իշխանները ոչ միայն բնաջինջ չէին դառնում, այլ և կարողանում էին տեղական սահմանափակ անկախութիւններ, թագաւորութիտններ էլ հաստատել, օգտվելով քաղաքական բարեյաջող հանգամանքներից: Եւ այդ փոքբիկ գահերը ծագում ու . ապրում էինճ ցոյց տալու համար թէ դեռ. որքան կենսոէնակութիւն և կուլտուրական մեծ ոյժ ունի

•	՛հայ ժողովուրդը։

Իններորգ դարում արաբները հայաստանում<noinclude>
</div></noinclude>