Revision 50342 of "Էջ:Անի.djvu/16" on hywikisource

<noinclude><pagequality level="1" user="ՋոկերԲոտ" /><div class="pagetext">


</noinclude> 
լինի անուններով և ազգանուններով, Շաա աղեղ վրդովե գուցիչ բաներ են դրանք, Բայց երբ մի րոպե մտածում եք ,:եսնում եք, որ վայրենի վարմունքը մասամբ հասկանալի I Մարդր ուզեցել է մի որեէ կերպով արտահայտել իր ւգաւյմունքր, Իսկ թե զգացմունքը ո՛ր աստիճան կարող I֊ ,։երել, հափշտակել մարդուն,֊այդ կարելի է իմանալ միայն Անիում, Վանահոր սենյակում կա այցելուների մի հին լրքրված մատյան, Այդտ1ղ էլ դուք կկարդաք բազմաթիվ դրություններ հայերեն և այլ լեզուներով, եվ տեսնում եք ր ոլոք անտարբեր այցելու չէ եղել, հիացել է ամեն մեկը ի-նչ նոր բան կարելի է ասել,

Այնուամենայնիվ, էս էլ դրում եմ իմ տպավորություI Արը, ի՛նչ իրավունքով,

Պատասխանի տեղ ես էլ հարցնում եմ V զ ի՜նչ իրս քունքով ամեն մեկր կարող է գրել արշալույսի դարնան,ս յին պատկերների կանալ սարերի, բնության վեհ երևույթ >կի մասին, թեև հարյարավոր ու հազարավոր մարդիկ դրել էլ են երգեյ էլ, Ինչո՛ւ գեղեցկությունը մինչև այժմ չ1 սպառվել ոչ գրականության ոչ արվեստի, ոչ պաշտամունքք մեջ, Ինչո՛ւ սրբությունը այսօր էլ երգվում, մեծարվում է էնչպէս հաըյռրավոր և հազարավոր տարիների ընթացքում Ահա իմ իրաԼունքր, Բնության մեջ կան հավիտենակսն դրություններ որոնք միշտ մնում են, միշտ կենդանի են I որությունր նրանց մկ չպետք է որոնել այլ մարդկանց մեջ րոնք կանգնում են նրանց առջև հասկանում էն նրաԱց .յնպես ինչպես կարողանում էն, ճիշտ է, նրանց հաոկա ածի մեջ միշա կրկնիւմ է հավիտենականը անփոփոխե ,1 ն, բայց անկարելի է որ անհատականությունը այս կամ յն նոր հնչյունր նոր շեշտր չմտցնե այդ կրկնությունների Տեր Լուսնի տակ ասում էն, նորություն չկա, ամեն ինլ կրկնություն է, Այսպես պիտի լինի մանավանդ զգացմունք Ների աշխարհում, Բայց և այնպես մենք միշտ գտնում ենք քարմ նորություն թեև գիտենք, որ կրկնություն է ամեն ինչ, Անին կարելի է քկարագրկ անթիվ անգամ ինչզես<noinclude>
<references/></div></noinclude>