Difference between revisions 2217605 and 2800390 on mswiki

Dalam [[sejarah perubatan]], '''perubatan Islam''' atau '''perubatan Arab''' merujuk kepada [[perubatan]] yang dibangunkan pada [[Zaman Keemasan Islam|zaman pertengahan Islam]] dan ditulis dalam [[bahasa Arab]], ''[[lingua franca]]'' tamadun Islam. Walaupun namanya sedemikian, banyak [[ahli sains]] sewaktu zaman itu bukanlah [[orang Arab]]. Sesetengah pakar menganggap bahawa label "Islam-Arab" sebagai tidak tepat dari segi sejarah, dan mendebatkan bahawa label itu langsung tidak menghargai kepelbagaian [[sarjana]] [[Dunia Timur|Timur]] yang kaya yang telah memberi sumbangan kepada [[Sains zaman pertengahan Islam|sains Islam]] pada zaman itu.<ref>Behrooz Broumand, The contribution of Iranian scientists to world civilization, Arch Iranian Med 2006; 9 (3): 288 – 290</ref> [[Terjemahan Latin abad ke-12|Terjemahan]] karya perubatan Arab dalam [[bahasa Latin]] amat mempengaruhi pembangunan perubatan moden, sebagaimana dengan teks Arab yang membabadkan karya perubatan budaya-budaya yang lebih awal. 
<br /><br />

==Gambaran keseluruhan==
Perubatan Islam adalah jenis tulisan perubatan yang dipengaruh oleh berbagai sistem perubatan berlainan, termasuk perubatan [[Arabia]] pada zaman [[nabi Muhammad]], dan [[perbuatan Iran silam]] di [[Akademi Gundishapur]].

===Penubuhan===
Doktor Islam yang pertama dipercayai adalah [[nabi Muhammad]] sendiri, seperti mana yang beberapa bilangan [[hadis]] berkaitan perubatan dipuncakan dari baginda. Beberapa [[Sahabat nabi]] dikatakan telah merawat secara berjaya pada sesetengah penyakit dengan mengikuti nasihat perubatan nabi Muhammad. Tiga kaedah pada perawatan telah dijelaskan oleh baginda adalah [[madu]], [[cawanan]], dan [[kelecuhan]], walaupun baginda menentang kegunaan kelecuhan selain jika ia "sesuai pada [[penyakit]]." Menurut [[Ibn Hajar al-Asqalani]], nabi Muhammad tidak suka kaedah ini kerana ia menyebabkan "kesakitan dan menace pada seorang pesakit" sejak tiada [[anestesia]] pada waktu baginda.<ref name=Deuraseh>Nurdeen Deuraseh, "Ahadith of the Prophet (s.a.w) on Healing in Three Things (al-Shifa’ fi Thalatha): An Interpretational", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2003 (4): 14-20.</ref> Muhammad juga merupai seorang yang pertama untuk mencadangkan sifat [[Penyakit berjangkit|berjangkit]] pada [[kusta]] atau ''[[leprosy]]'', ''[[mange]]'' dan [[penyakit kelamin]];<ref name=Conrad/> dan sentiasa ada suatu sebab dan rawatan untuk setiap [[penyakit]],<ref name=Deuraseh/><ref name=Borchardt>{{citation|first=John K.|last=Borchardt|title=Arabic Pharmacy during the Age of the Caliphs|journal=Drug News & Perspectives|year=2002|volume=15|issue=6|page=383}}</ref> menurut beberapa hadith dalam [[Sahih al-Bukhari]], [[Sunan Abi Dawood]] dan [[Al-Muwatta]] dianggap berpunca dari Nabi Muhammad, seperti:

{{quote|"Tiada penyakit yang Allah telah ciptakan, kecuali yang Dia telah menciptakan rawatannya."<ref>[[Sahih al-Bukhari]], {{Bukhari-usc|7|71|582}}</ref>}}

{{quote|"Gunalah rawatan perubatan, kerana Allah tidak menyebabkan suatu penyakit tanpa melantikkan suatu ubat untuknya, dengan pengecualian satu penyakit, iaitu keuzuran."<ref>[[Sunan Abi Dawood]], [http://www.usc.edu/dept/MSA/fundamentals/hadithsunnah/abudawud/028.sat.html 28:3846]</ref>}}

{{quote|"Allah telah mengirimkan penyakit dan rawatan, dan Dia telah melantikkan rawatan untuk semua penyakit, jadi rawatlah dirimu sendiri dengan perubatan."<ref>[[Sunan Abi Dawood]], [http://www.usc.edu/dept/MSA/fundamentals/hadithsunnah/abudawud/028.sat.html 28:3865]</ref>}}

{{quote|"Yang telah mengirimkan penyakit telah mengirimkan ubat."<ref>[[Al-Muwatta]], {{Muwatta-usc|50|5|12|}}</ref>}}

{{quote|"Untuk setiap penyakit, Allah telah memberikan suatu rawatan."<ref name=Borchardt/>}}

Kepercayaan bahawa adanya rawatan untuk setiap penyakit menggalakkan umat Islam awal untuk terlibat dalam [[kajian bioubat]] dan mencarikan suatu rawatan untuk setiap penyakit yang diketahui oleh mereka.<ref name=Borchardt/> Banyak para pengarang awal perubatan Islam adalah biasanya ahli [[ulama]] daripada [[physician]]s, dan telah dianjurkan amalan perubatan tradisional sewaktu Muhammad s.a.w, seperti yang dijelaskan dalam [[al-Quran]] dan [[Hadis]]. Contohnya, [[terapi]] tidak memerlukan seorang [[pesakit]] untuk melalui mana-mana tatacara pembedahan pada masa itu.

Dari abad ke-9, [[Hunayn ibn Ishaq]] menterjemahkan sebilangan karya [[Galen]] ke dalam [[bahasa Arab]], diikuti oleh terjemahan ''[[Sushruta Samhita]]'', ''[[Charaka Samhita]]'', dan karya [[Farsi Tengah]] dari Gundishapur. Tabib (physicians) Muslim kemudiannya mula membuat banyak kemajuan dan sumbangan mereka sendiri terhadap perubatan, termasuk bidang [[alergologi]], [[anatomi]], [[bakteriologi]], [[botani]], [[pergigian]], [[embriologi]], [[alam sekitar]], [[etiologi]], [[imunologi]], [[mikrobiologi]], [[obstetrik]], [[Oftalmologi dalam zaman pertengahan Islam|oftalmologi]], [[patologi]], [[pediatrik]], [[perinatologi]], [[fisiologi]], [[psikiatri]], [[psikologi]], [[Pulse|pulsology and sfigmologi]], [[bedah]], [[terapi]], [[urologi]], [[zoologi]], dan [[sains farmaseutikal]] seperti [[farmasi]] dan [[farmakologi]], di antara yang lainnya.

Perubatan adalah suatu bahagian pusat budaya Islam zaman pertengahan. Memberikan jawapan ke alasan masa dan tempat, fisisian (physician) dan cendikiawan Islam membangunkan sastera perubatan yang besar dan kompleks menjelajahi dan mencipta teori dan amalan perubatan.<ref name=NLM> arkib digital [[Perpustakaan Kebangsaan Perubatan]].</ref> perubatan Islam pada mulanya dibinakan pada adat, terutamanya ilmu teori dan amalan yang dibangunkan di [[Arabia]], [[Parsi]], [[Greece]], [[Rome]], dan [[Sejarah India|India]]. [[Galen]] dan [[Hippocrates]] adalah pihak berkuasa yang pra-eminen, seperti juga [[Ayurveda|doktor India]] [[Sushruta]] dan [[Charaka]], dan cendikiawan [[Hellenistic civilization|Hellenistik]] di [[Iskandariah]]. Para cendikiawan Islam menterjemahkan bab-bab karya mereka dari [[bahasa Greek]] dan [[Sanskrit]] ke dalam [[bahasa Arab]] dan kemudian menghasilkan ilmu perubatan baru berasaskan teks-teks tersebut.<ref>Hakeem Abdul Hameed, [http://www.salaam.co.uk/knowledge/hakeems.php Exchanges between India and Central Asia in the field of Medicine]</ref> Untuk membuatkan adat-adat Greek dan India lebih mudah dicapai, difahami, dan diajar, para cendikiawan Islam memerintahkan dan membuat ilmu perubatan Greco-Rom dan India sistemetik yang besar dan kadang-kadang tidak konsisten dengan mengarang ensiklopedia dan ringakasan.<ref name=NLM/> Ia adalah melalui terjemahan bahasa Arab yang orang Barat mempelajari perubatan Hellen, termasuk karya-karya [[Galen]] dan [[Hippocrates]]. Dari pengaruh yang sama jika tidak lebih hebat di Eropah Barat adalah karya teratur dan komprehensif seperti ''[[Qanun Perubatan]]'' [[Avicenna]], yang telah diterjemahkan ke dalam bahasa Latin dan kemudian disebar luas pada manuskrip dan bentuk cetakan sepanjang Eropah. Sewaktu abad ke-15 dan ke-16 sendiri, ''The Canon of Medicine'' telah diterbitkan lebih daripada 35 kali.<ref name=NLM/>

===Hospital dan Universiti===
{{main|Bimaristan}}
[[Doktor]]-doktor Muslim mendirikan [[hospital]] terawal didedikasikan dari segi yang moden, digelar [[Bimaristan]], iaitu pertubuhan di mana para pesakit disambut dan dijaga oleh pekerja yang layak, dan adalah secara jelas berlainan dari [[kuil rawatan]] silam, [[kuil tidur]], [[hospis]], [[assylum]], [[lazaret]] dan rumah-[[leper]] yang lebih khuatir dengan mengasingkan yang [[sakit]] dan [[gila]] dari masyarakat "daripada memberikan mereka mana-mana cara untuk rawatan yang benar."<ref>{{citation|last=Micheau|first=Francoise|contribution=The Scientific Institutions in the Medieval Near East|pages=991–2}}, in {{Harv|Morelon|Rashed|1996|pp=985-1007}}</ref> Hospital Bimaristan kemudian berfungsi sebagai [[hospital awam]] pertama,<ref>[[Peter Barrett]] (2004), ''Science and Theology Since Copernicus: The Search for Understanding'', p. 18, [[Continuum International Publishing Group]], ISBN 056708969X.</ref> [[psychiatric hospital]]s<ref name=Syed/> dan perolehan-[[diploma]] [[universiti]] [[Sekolah perubatan|perubatan]].<ref>{{citation|last=Sir Glubb|first=John Bagot|author-link=John Bagot Glubb|year=1969|title=A Short History of the Arab Peoples|url=http://www.cyberistan.org/islamic/quote2.html#glubb|accessdate=2008-01-25}}</ref>

Di dunia zaman pertengahan Islam, hospital-hospital dibina di semua bandar utama; di Kaherah contohnya, Hospital Qalawun dapat merawat 8,000 pesakit, dan seorang pekerja yang termasuk para doktor, ahli farmasi, dan jururawat. Seorang dapat mencapai sebuah gudang ubat, dan kemudahan pengajian yang membawa ke kemajuan, di mana termasuk penemuan sifat [[Penyakit berjangkit|berjangkit]] pada [[penyakit]], dan pengajian ke atas [[optik]] dan mekanisme [[mata]]. [[Doktor]] Muslim telah mengalihkan [[katarak]] dengan [[Jarum hipodermik|jarum lekuk]] 1000 lebih tahun sebelum doktor Barat berani mencuba tugas seperti itu. Hospital dibina bukan hanya untuk yang bertubuh sakit, tetapi juga untuk mempunyai masalah hilang akal. Salah satu dari [[hospital sakit jiwa]] pertama yang merawat yang kehilangan akal dibina di Kaherah. Hospital-hospital kemudian bersebar di sepanjang Eropah sewaktu [[Perang Sabil]], diilhamkan oleh hospital-hospital di Timur Tengah. Hospital pertama dibina di [[Paris]], Les Quinze-vingts, ditubuhkan oleh was [[Louis IX dari Perancis|Louis IX]] selepas kepulangannya dari Perang Sabil di antara 1254-1260.<ref name=Sarton>{{citation|first=George|last=Sarton|author-link=George Sarton|title=Introduction to the History of Science|year=1927-31|url=http://www.cyberistan.org/islamic/Introl1.html#sarton2|accessdate=2008-01-25}}</ref>

Hospital-hospital di dunia Islam mencirikan [[ujian kecekapan]] untuk doktor, peraturan ketulenan [[ubat]], [[jururawat]] dan [[intern]]s, dan [[pembedahan|tatacara pembedahan]] yang maju.<ref name=Woods>Michael Woods, [http://www.post-gazette.com/pg/04102/299292.stm Islam, once at forefront of science, fell by wayside], ''[[Pittsburgh Post-Gazette|Post-Gazette National Bureau]]'', Sunday, April 11, 2004.</ref> Hospital juga dicipta dengan wad yang berpisah untuk [[penyakit]] tertentu, supaya orang dengan [[penyakit berjangkit]] dapat dipisahkan dari para pesakit lain.<ref>[http://www.bookrags.com/history/islam-science-technology-health/sub12.html Medicine And Health], "Rise and Spread of Islam 622-1500: Science, Technology, Health", ''World Eras'', [[Thomson Gale]].</ref>

Salah satu ciri-ciri pada hospital zaman pertengahan Islam yang memperbezakan mereka dari sezaman mereka dan terdahulunya adalah piawai yang secara banyak lebih tinggi pada [[etik perubatan]]. Hospital-hospital di dunia Islam merawat para pesakit pada semua agama, perkauman, dan latar belakang, sementara hospital-hospital sendiri sering menggunakan pekerja dari latar belakang Kristian, Yahudi dan minoriti yang lain-lain. Doktor Islam dianggap mempunyai tanggung jawab terhadap para pesakit mereka, tidak terkiranya kekayaan atau latar belakang mereka. Piawai etik doktor Islam pertama kali diletakkan pada abad ke-9 oleh Ishaq bin Ali Rahawi, yang mengarang ''Adab al-Tabib'' (''Kelakuan seorang Doktor''), perjanjian pertama berdedikasi pada etik perubatan. Dia menganggap doktor-doktor sebagai "pengawal nyawa dan badan", dan menulis dua puluh adegan pada pelbagai topik berkaitan dengan etik perubatan.<ref name=Ethics>[http://www.muslimheritage.com/topics/default.cfm?ArticleID=570 Islamic Science, the Scholar and Ethics], Foundation for Science Technology and Civilisation.</ref>

Suatu lagi ciri unik hospital zaman pertengahan Islam adalah pernan pekerja wanita, yang jarang digunakan di kuil rawatan yang silam dan zaman pertengahan di tempat lain di dunia. Hospital-hospital zaman pertengahan Islam biasanya menggunakan [[jururawat]] wanita, termasuk jururawat dari sejauh [[Sudan]], suatu tanda kejayaan cemerlang yang hebat. Hospital Islam juga adalah yang pertama untuk mendapatkan doktor wanita dari keluarga [[Ibn Zuhr|Banu Zuhr]] yang berkhidmat pemerintah [[Almohad]] [[Abu Yusuf Ya'qub al-Mansur]] pada abad ke-12.<ref>[http://www.nlm.nih.gov/exhibition/islamic_medical/islamic_13.html The Art as a Profession], [[United States National Library of Medicine]]</ref> Kemudian pada abad ke-15, [[pembedah]] wanita telah digambarkan untuk kali pertama di ''Cerrahiyyetu'l-Haniyye'' (''Pembedahan Kemaharajaan'') [[Şerafeddin Sabuncuoğlu]].<ref>G. Bademci (2006), First illustrations of female "Neurosurgeons" in the fifteenth century by Serefeddin Sabuncuoglu, ''Neurocirugía'' '''17''': 162-165.</ref>

===Ensiklopedia===
[[Ensiklopedia]] perubatan pertama dalam bahasa Arab berada dalam ''Firdous al-Hikmah'' (''"Syurga Kebijaksaan"'') [[Ali ibn Sahl Rabban al-Tabari]], ditulis dengan tujuh bahagian, c. [[860]]. Ia adalah yang pertama mengurus dengan [[pediatrik]] dan [[perkembangan kanak-kanak]], dan juga [[psikologi]] dan [[psikoterapi]]. Dalam bidang perubatan dan psikoterapi, karya ini secara asas dipengaruhi oleh [[Falsafah Islam Awal|buah fikiran Islam]] dan [[Ayurveda|Indian physicians]] silam seperti [[Sushruta]] dan [[Charaka]]. Tidak seperti doktor-doktor awal, meskipun, al-Tabari mengemfasiskan pertalian kuat di antara [[psikologi]] dan perubatan, dan keperluan psikoterapi dan [[kenasihatan]] pada rawatan terapeutik pesakit.<ref name=Amber>Amber Haque (2004), "Psychology from Islamic Perspective: Contributions
of Early Muslim Scholars and Challenges to Contemporary Muslim Psychologists", ''Journal of Religion and Health'' '''43''' (4): 357-377 [361]</ref>

[[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) menulis ''Buku Komprehensif Perubatan'' pada abad ke-9. ''Komprehensif Besar'' adalah yang paling dicarikan selepas kesemuanya penggubahannya, di mana Rhazes merakamkan perkara-perkara [[klinik]] pada pengalamannya dan memberikan rakaman sangat berguna pada pelbagai [[penyakit]]. ''Buku Komprehensif Perubatan'', dengan pengenalan [[campak]] dan [[cacar]], adalah sangat berpengaruh di Eropah.

[[Ali ibn Abbas al-Majusi]] (Haly Abbas)'s  ''Kitab Kamil as-sina'a at-tibbiyya'' ("''Buku Lengkap Seni Perubatan''"), c. [[980]], lebih digelar sebagai ''Kitab al-Maliki'' ("''Buku Diraja''", [[bahasa Latin]]: ''Liber regalis'') dengan mulianya penaung diraja [['Adud al-Dawla]].  Dalam dua puluh bahagian, sepuluhnya teori dan sepuluhnya amalan, ia lebih sistematik dan ringkas dari ''Hawi'' Razi, tetapi lebih praktikal daripada ''Kanon'' Avicenna, di mana ia telah digantikan.  Dengan banyak interpolasi dan penggantian, ia berkhidmat sebagai asas untuk ''[[Pantegni]]'' (c. 1087) dari [[Constantinus Africanus]], penubuhan teks [[Schola Medica Salernitana]] di [[Salerno]].<ref>Charles S. F. Burnett, Danielle Jacquart (eds.), ''Constantine the African and ʻAlī Ibn Al-ʻAbbās Al-Magūsī: The Pantegni and Related Texts''. Leiden: Brill, 1995. ISBN 9004100148</ref>

[[Abu al-Qasim|Abu al-Qasim al-Zahrawi]] (Abulcasis), dianggap bapa [[perbedahan]] moden,<ref name=Araguz/> menyumbang secara hebat pada disiplin [[perbedahan]] perubatan dengan ''[[Al-Tasrif|Kitab al-Tasrif]]'' ("''Buku Konsesi''"), sebuah [[encyclopedia]] perubatan 30-jilid diterbitan pada [[1000]], di mana ia kemudian ditejemahkan ke dalam [[bahasa Latin]] dan digunakan dalam [[sekolah perubatan]] Eropah berabad-abad. Dia mencipta beberapa [[alat perbedahan]] dan menjelaskan mereka dalam ''al-Tasrif''.

[[Avicenna]] (Ibn Sina), seorang [[Hanbali]] dan falsafah [[Mu'tazili]] dan doktor pada awal [[abad ke-11]], adalah seorang lagi tokoh yang berpengaruh. Dia dianggap bapa perubatan moden,<ref name=Cesk>Cas Lek Cesk (1980). "The father of medicine, Avicenna, in our science and culture: Abu Ali ibn Sina (980-1037)", ''Becka J.'' '''119''' (1), p. 17-23.</ref> dan salah satu pemikir dan cendikiawan terhebat dalam sejarah. Ensiklopedia perubatannya, ''[[Kanon Perubatan]]'' (c. 1020), tetap menjadi sebuah buku teks di Eropah berabad-abad, sehingga pembaharuan tradisi Islam pada perubatan saintifik. Dia juga menulis ''[[Buku Rawatan]]'' (sebenarnya sebuah ensiklopedia yang lebih umum pada sains dan falsafah), yang menjadi sebuah lagi buku teks masyhur di Eropah. Di kalangan yang lain, sumbangan Avicenna pada perubatan termasuk pengenalan [[eksperimen]]tasi dan sistematik [[kuantifikasi]] pada kajian [[fisiologi]],<ref name=Park>Katharine Park (March 1990). "''Avicenna in Renaissance Italy: The Canon and Medical Teaching in Italian Universities after 1500'' by Nancy G. Siraisi", ''The Journal of Modern History'' '''62''' (1), p. 169-170.</ref> penemuan sifat berjangkit [[penyakit berjangkit]], pengenalan [[kuarantin]] untuk menghadkan sebaran penyakit berjangkit, pengenalan [[perubatan bereksperimen]],<ref name=Jacquart>{{citation|journal=European Review|year=2008|volume=16|pages=219–27|publisher=[[Cambridge University Press]]|title=Islamic Pharmacology in the Middle Ages: Theories and Substances|first=Danielle|last=Jacquart|doi=10.1017/S1062798708000215}}</ref> [[evidence-based medicine]], [[clinical trial]]s,<ref name=Tschanz>David W. Tschanz, MSPH, PhD (August 2003). "Arab Roots of European Medicine", ''Heart Views'' '''4''' (2).</ref>
[[randomized controlled trial]]s,<ref name=Eldredge>Jonathan D. Eldredge (2003), "The Randomised Controlled Trial design: unrecognized opportunities for health sciences librarianship", ''Health Information and Libraries Journal'' '''20''', p. 34–44 [36].</ref><ref name=Bloom>Bernard S. Bloom, Aurelia Retbi, Sandrine Dahan, Egon Jonsson (2000), "Evaluation Of Randomized Controlled Trials On Complementary And Alternative Medicine", ''International Journal of Technology Assessment in Health Care'' '''16''' (1), p. 13–21 [19].</ref>
[[efficacy]] tests,<ref name=Brater-449>D. Craig Brater and Walter J. Daly (2000), "Clinical pharmacology in the Middle Ages: Principles that presage the 21st century", ''Clinical Pharmacology & Therapeutics'' '''67''' (5), p. 447-450 [449].</ref><ref name=Daly>Walter J. Daly and D. Craig Brater (2000), "Medieval contributions to the search for truth in clinical medicine", ''Perspectives in Biology and Medicine'' '''43''' (4), p. 530–540 [536], [[Johns Hopkins University Press]].</ref>
[[farmakologi klinik]],<ref name=Brater-448>D. Craig Brater and Walter J. Daly (2000), "Clinical pharmacology in the Middle Ages: Principles that presage the 21st century", ''Clinical Pharmacology & Therapeutics'' '''67''' (5), p. 447-450 [448].</ref>
analisis [[faktor risko]], dan gagasan suatu [[sindrom]] pada [[diagnosis]] penyakit khusus,<ref name=Goodman>Lenn Evan Goodman (2003), ''Islamic Humanism'', p. 155, [[Oxford University Press]], ISBN 0195135806.</ref>
penjelasan pertama pada [[bakteria]] dan [[organisme]] [[virus|virus]],<ref name=Unani>[http://www.unani.com/avicenna%20story%203.htm The Canon of Medicine], The American Institute of Unani Medicine, 2003.</ref> perbezaan [[mediastinitis]] dari [[pleurisy]], sifat berjangkit pada [[fitisis]] dan [[tuberkulosis]], pengedaran [[penyakit]] oleh [[air]] dan [[tanah]], dan penjelasan teliti pertama pada masalah [[kulit]], [[penyakit kelamin]], [[perversion]]s, dan [[Nervous system|nervous]] [[ailment]]s,<ref name=Sarton/> dan juga kegunaan [[ais]] untuk merawat [[demam]], dan pemisahan [[perubatan]] dari [[farmakologi]], yang manada adalah penting pada perkembangan [[sains farmakeutikal]].<ref name=Saad/>

''Kitab-al-Saidana'' [[Abū Rayhān al-Bīrūnī]] adalah suatu ensiklopedia ekstensif yang mensintesiskan perubatan Islam dengan [[Ayurveda|perubatan India]]. Penyelidikan perubatannya termasuk salah satu penjelasan terawal pada [[kembar siam]].<ref>Dr. A. Zahoor (1997), [http://www.unhas.ac.id/~rhiza/saintis/biruni.html Abu Raihan Muhammad al-Biruni], [[Hasanuddin University]].</ref> [[Ibn Al-Thahabi]] (d. 1033) dikenali dengan tulisan ensiklopedia mengikut abjad perubatan.

[[Ibn al-Nafis]] (1213-1288) menulis ''Al-Shamil fi al-Tibb'' (''Buku Komprehensif pada Perubatan''), sebuah ensikpedia perubatan berisi padu terdahulunya dirancang untuk mendirikan 300 isi padu, tetapi dia hanya dapat menyelesaikan 80 isi padu disebabkan kematiannya pada 1288. Meskipun, walaupun dalam keadaan tidak lengkap, buku tersebut adalah digelar salah satu ensiklopedia perubatan terbesar dalam sejarah, walaupun hanya sedikit portion ''Buku Komprehensif pada Perubatan'' telah kekal. Sewaktu kehidupannya, ''Buku Komprehensif pada Perubatan'' telah akhirnya ''Kanon Perubatan'' Ibn Sina sebagai suatu pihak berkuasa perubatan sewaktu [[Zaman Kegemilangan Islam|dunia zaman pertengahan Islam]]. Biografi bahasa Arab dari abad ke-13 selanjutnya menganggap Ibn al-Nafis doktor terhebat dalam sejarah, sesetengah merujuknya sebagai "Ibn Sina yang kedua", dan yang lain menganggapnya lebih hebat dari Ibn Sina.<ref>Nahyan A. G. Fancy (2006), "Pulmonary Transit and Bodily Resurrection: The Interaction of Medicine, Philosophy and Religion in the Works of Ibn al-Nafīs (d. 1288)", p. 58 & 61, ''Electronic Theses and Dissertations'', [[University of Notre Dame]].[http://etd.nd.edu/ETD-db/theses/available/etd-11292006-152615]</ref>

Ensiklopedia perubatan utama terakhir dari dunia Islam adalah [[atlas]] perbedahan [[Şerafeddin Sabuncuoğlu]], ''Cerrahiyyetu'l-Haniyye'' (''Perbedahan Kemaharajaan''). Walaupun karyanya kebanyakan berasas pada ''[[Al-Tasrif]]'' [[Abu al-Qasim al-Zahrawi]], dia juga memperkenalkan banyak inovasinya sendiri.

===Legasi===
[[George Sarton]], bapa [[sejarah sains]], mengarang dalam ''Pengenalan pada Sejarah Sains'':<ref name=Sarton>[[George Sarton]], ''Introduction to the History of Science''.<br>([[cf.]] Dr. A. Zahoor dan Dr. Z. Haq (1997), [http://www.cyberistan.org/islamic/Introl1.html Quotations From Famous Historians of Science], Cyberistan.</ref>

{{quote|"Melalui penyelidikan perubatan mereka tidak sedikitnya melebarkan baringan perubatan, tetapi membesarkan konsep kemanusiaan secara umumnya. [...] Walaupun ia tidak sukarnya telah menjadi secara kebetulan bahawa para pengajian itu seharusnya membawa mereka yang secara tidak dapat dielak melebihi pencapaian tuan-tuan Greek. Jika ia dianggap sebagai simbolik bahawa pencapaian terhebat tidak kelihatan secara kebetulan bahawa perubatan Islam awal seharusnya membawa ke suatu penemuan yang agak serevolusi walaupun kemungkinan lebih suka berbuat kebajikan."}}

{{quote|"Suatu falsafah self-centredness, di bawah apa-apa disguise, adalah tidak difahami dan reprehensible pada fikiran umat Islam. Minda adalah incapable pada kelihatan manusia, sama ada dalam kesihatan atau kesakitan seperti terpencil dari Tuhan, dari umat manusia, dan dari dunia di kelilingnya. Ia mungkin inevitable bahawa umat Islam seharusnya mendapati bahawa [[penyakit]] tidak perlu dilahirkan pada pesakit sendiri tetapi mungkin dicapai dari di luar, dalam kata-kata lain, bahawa mereka seharusnya menjadi yang pertama untuk menubuhkan secara jelas kewujudan [[Penyakit berjangkit|jangkitan]]."}}

{{quote|"Salah seorang eksponen termasyhur [[universalisme]] Islam dan tokoh eminen dalam kajian Islam adalah [[Ibn Sina]], dikenali di Barat sebagai Avicenna (981-1037). Untuk seribu tahun dia telah mengekalkan terdahulunya yang bernamaan sebagai salah seorang pemikir dan sarjana perubatan terhebat dalam sejarah. Karya perubatan terpentingnya adalah [[Qanun Perubatan|Qanun (Kanon)]] dan suatu perjanjian pada [[ubat]] [[Jantung|Kardiak]]. '[[Qanun Perubatan|Qanun fi-l-Tibb]]' adalah suatu ensiklopedia immense pada perubatan. Ia mengandungi sesetengah pemikiran berilumasi pertaining pada perbezaan [[mediastinitis]] dari [[pleurisy]]; [[Penyakit Berjangkit|sifat berjangkit]] [[fitisis]]; pengedaran penyakit oleh air dan tanah; penjelasan berhati-hati pada masalah kulit; pada [[penyakit seksual]] dan [[perversion]]s; pada [[ailment]] [[Nervous system|nervous]]."}}

{{quote|"Kita mempunyai alasan untuk mempercayai bahawa apabila, sewaktu perang sabil, Eropah pada akhirnya bermula untuk menubuhkan hospital, mereka diilhamkan oleh orang [[Arab]] dari Timur berhampiran.... Hospital pertama di [[Paris]], Les Quinze-vingt, ditubuhkan oleh [[Louis IX dari Perancis|Louis IX]] selepas pengembaliannya dari perang sabil sewaktu 1254-1260."}}

==Cara saintifik==
Sebagaimana bidang lain dalam [[sains Islam]], pakar kesihatan dan doktor Muslim membangunkan kaedah saintifik pertama dalam bidang perubatan. Ini termasuk pengenalan methmatik, kuantifikation, ujian, ubat ujian,<ref name=Jacquart/> ubat berasaskan bukti, ujian klinikal,<ref name=Huff/> [[dissection]], ujian haiwan,<ref name=Saad/> ujian pada manusia dan dan postmortem [[autopsi]] oleh pakar perubatan Islam, sementara hospital dalam dunia Islam mencirikan ujian ubat pertama, peraturan ketulinan ubat, dan ujian kelayakan bagi doktor.<ref name=Woods/>

===Pematematikan===
Pada abad ke-9, [[al-Kindi]] (Alkindus), dalam ''[[De Gradibus]]'', menunjukkan penggunaan [[Matematik Islam|matematik]] dan [[pengkuantitian]] pada perubatan, khususnya dalam bidang [[farmakologi]]. Ini termasuk perkembangan sebuah skala matematik untuk quantify kekuatan [[ubat]], dan sebuah sistem yang akan membenarkan seorang doktor untuk menentukan terdahulunya [[Keadaan perubataan|hari yang terkritik]] pada penyakit seorang pesakit, berasaskan fasa [[Bulan]].<ref name=Frank/>

===Cara pengujikajian===
Pada abad ke-10, [[Rhazes|Razi]] (Rhazes) memperkenalkan [[Kawalan saintifik|eksperimen berkawal]] dan [[pemerhatian]] [[klinik]] ke dalam bidang ubat, dan menolak pelbagai teori-teori [[Galen]] yang belum diverified oleh [[eksperimen]]tasi.<ref name=Huff/> Eksperimen terawal perubatan dijalankan oleh Razi supaya dapat mencari tempat yang terbersih untuk membina sebuah hospital. Dia menggantung berketulan daging di tempat-tempat sepanjang [[Baghdad]] abad ke-10 dan memerhatikan di mana daging mereput secara kurang cepat, dan di mana dia membina hospital. Dalam ''Buku Ubat Komprehensif''nya, Razi merakam kes-kes [[klinik]] pada pengalaman dan memberikan rakaman yang sangat berguna pada pelbagai [[penyakit]]. Dalam ''Was-was pada Galen''nya, Razi juga adalah orang yang pertama untuk membukti bahawa teori [[Galen]] pada [[humorisme]] dan teori [[Aristotle]] pada [[elemen klasikal]] salah dengan menggunakan eksperimentasi.<ref name=Stolyarov/> Dia juga memperkenalkan [[urinalysis]] dan [[stool test]]s.<ref name=Berjak>Rafik Berjak and Muzaffar Iqbal, "Ibn Sina—Al-Biruni correspondence", ''Islam & Science'',  December 2003.</ref>

[[Avicenna]] (Ibn Sina) dianggapkan bapa [[perubatan]] moden,<ref name=Cesk/> dengan pengenalan [[eksperimen]]tasi teratur dan [[kuantifikasi]] ke dalam kajian [[fisiologi]],<ref name=Park/> pengenalan [[ubat bereksperimen]],<ref name=Jacquart/> [[percubaan klinik]],<ref name=Tschanz/> analisis [[fakta risko]], dan gagasan suatu [[sindrom]] dalam [[diagnosis]] pada penyakit yang terutama,<ref name=Goodman/> dalam ensiklopedia perubatannya, ''[[Kanun Perubatan]]'' (c. 1025), yang juga adalah buku pertama yang menguruskan dengan [[ubat berasas-bukti]], [[pembicaraan kawalan random]],<ref name=Eldredge/><ref name=Bloom/> dan ujian-ujian [[efficacy]].<ref name=Brater-449/><ref name=Daly/>

Menurut Toby Huff dan A. C. Crombie, ''Kanon''nya mengandungi "suatu peraturan yang memuatkan keadaaan untuk kegunaan [[eksperimen]] dan uji [[ubat]]" yang adalah "suatu panduan tepat untuk eksperimentasi praktikal" dalam proses "penemuan dan membuktikan kekesanan [[rawatan perubatan|bahan ubat]]."<ref name=Huff>{{Citation
 |first=Toby
 |last=Huff
 |year=2003
 |title=The Rise of Early Modern Science: Islam, China, and the West
 |publisher=[[Cambridge University Press]]
 |isbn=0521529948
 |pages=218
 }}</ref> Emfasis Avicenna pada perubatan kajian memberikan foundations untuk suatu pencapaian bereksperimen pada [[farmakologi]].<ref>{{citation|last=Jacquart|first=Danielle|journal=European Review|volume=16|issue=2|pages=219–227 [219 & 222–5|title=Islamic Pharmacology in the Middle Ages: Theories and Substances}}</ref> ''Qanun'' meletakkan peraturan dan prinsip-prinsip untuk mengujikan kekesanan [[ubat]] dan [[rawatan]] baru, yang masih membentukkan asas [[farmakologi klinik]]<ref name=Brater-448/> dan [[percubaan klinik]] moden:<ref name=Tschanz/>

#"Ubat harus bebas dari mana-mana kualiti extraneous accidental."
#"Ia seharusnya digunakan pada suatu penyakit yang mudah, bukan yang dahsyat."
#"Ubat seharusnya diujikan dengan dua jenis yang bertentangan, kerana kadang-kadang suatu perubatan merawat suatu penyakit oleh kualiti pentingnya dan satu lagi dengan accidental ones."
#"Kualiti ubat seharusnya berkorespon dengan kekuatan penyakit. Contohnya, ada sesetengah ubat yang kurang daripada kesejukan sesetengah penyakit, supaya mereka tidak akan mempunyai kesan pada mereka."
#"Waktu tindakan harus diperhatikan, supaya inti dan secara kebetulan tidak dikelirukan."
#"Kesan ubat harus dilihat bermuncul secara konstan atau pada banyak kejadian, jika ini tidak berlaku, ia adalah suatu kesan secara kebetulan."
#"Eksperimentasi seharusnya dilakukan dengan badan manusia, untuk menguji suatu ubat pada seekor singa atau seekor kuda tidak akan membuktikan apa-apa pada kesannya pada lelaki."

Salah satu doktor-doktor digelar telah melakukan [[pembedahan]] dan [[autopsi]] postmortem pada eksperimen perubatan adalah [[Ibn Zuhr]] (Avenzoar),<ref name=Hutchinson/> yang memperkenalkan kaedah eksperimen pada [[perbedahan]],<ref name=Rabie2005/> untuk yang mana dia dianggap bapa pembedahan bereksperimen.<ref name=Rabie2006/> Aada sebilangan pengamal awal lain pada pembedahan manusia dan autopsi pada waktu itu,<ref name=Smith>{{citation|first=Emilie|last=Savage-Smith|title=Attitudes Toward Dissection in Medieval Islam|journal=Journal of the History of Medicine and Allied Sciences|year=1995|volume=50|issue=1|publisher=[[Oxford University Press]]|pages=67–110|doi=10.1093/jhmas/50.1.67|pmid=7876530}}</ref> termasuk [[Ibn Tufail]],<ref>Jon Mcginnis, ''Classical Arabic Philosophy: An Anthology of Sources'', p. 284, [[Hackett Publishing Company]], ISBN 0872208710.</ref> doktor-doktor kepada [[Saladin]] al-Shayzari<ref name=Smith/> dan Ibn Jumay, [[Abd-el-latif]],<ref name=Emilie/> dan [[Ibn al-Nafis]].<ref name=Oataya/>

Kaedah bereksperimen telah diperkenalkan pada [[botani]], [[materia medica]] dan [[sains pertanian]] pada abad ke-13 oleh ahli botani [[Al-Andalus|Andalus]]-Arab Abu al-Abbas al-Nabati, guru pada [[Ibn al-Baitar]]. Al-Nabati memperkenalkan teknik-teknik [[empirical]] pada pengujiannya, penjelasan dan pengenalan beberapa materia medica, dan dia mengasingkan laporan tidak diverify dari yang disokong oleh pengujian dan pemerhatian sebenarnya.<ref name=Huff/>

===Penilaian semula rakan===
Penjelasan dokumen pertama pada suatu proses [[kajian semula rakan]] boleh didapati di ''Etik Physician'' written by Ishaq bin Ali al-Rahwi (854–931) of al-Raha, [[Syria]], yang menggambarkan proses penilaian rakan sepakaran perubatan (medical peer review) pertama. Penulisannya, dan juga buku panduan perubatan Arab selepasnya, menyatakan bahawa pakar kesihatan melawat mesti membuat salinan nota berkenaan keadaan pesakit pada setiap lawatan. Apabila pesakit telah sihat atau meninggal, nota pakar perubatan tersebut dikaji oleh pakar perubatan lain dalam dewan perubatan tempatan, yang akan menilai nota pakar perubatan yang berkhidmat untuk memutuskan samaada his/her performance have met the required standards of medical care. If their reviews were negative, the practicing physician could face a [[lawsuit]] from a maltreated patient.<ref>Ray Spier (2002), "The history of the peer-review process", ''Trends in Biotechnology'' '''20''' (8), p. 357-358 [357].</ref>

==Anatomi dan Fisiologi==

Dalam [[anatomi]] dan [[fisiologi]], doktor pertama yang menyabari teori [[humorisme]] [[Galen]]' adalah [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) dalam ''Doubts berkaitan Galen'' pada abad ke-10. Dia mengkritik teori Galen bahawa badan memiliki empat "humor" (bahan cecair) yang berlainan, yang seimbangnya adalah kunci pada kesihatan dan sebuah tubuh yang mempunyai badan yang berdarjah biasa. Razi adalah yang pertama untuk membuktikan teori ini salah dengan menggunakan sebuah [[eksperimen]]. Dia menjalankan suatu eksperimen yang mana akan merosakkan sistem ini dengan memasuki suatu cecair dengan berlainan darjah ke dalam badan menyebabkan suatu ketambahan atau kekurangan panas badan, yang mewakili darjah pada cecair yang khusus itu. Razi menyatakan bahawa suatu minuman panas akan memanaskan badan ke suatu darjah yang lebih tinggi daripada darjah asalnya, oleh itu minuman akan trigger jawapan dari badan, daripada mengirimkan kepanasan atau kesejukan sendirinya pada itu. Garisan kritikan ini adalah refutasi bereksperimen berkefahaman yang pertama pada teori Galen pada humor dan teori [[elemen klasik]] empat [[Aristotle]] pada mana ia telah dilatarkan. Eksperimen [[Alkimia (Islam)|kimia]] Razi sendiri bercadangkan kualiti-kualiti ciri, seperti "ke[[minyak]]an" dan "ke[[sulfur]]an", atau [[inflammability]] dan [[salinity]], yang tidak diadakan penjelasan oleh bahagian elemen tradisional api, air, tanah dan udara.<ref name=Stolyarov>G. Stolyarov II (2002), "Rhazes: The Thinking Western Physician", ''The Rational Argumentator'', Issue VI.</ref>

===Anatomi dan fisiologi bereksperimen===
[[Image:Mansur1911.jpg|right|thumb|250px|Dari: Mansur ibn Ilyas: Tashrīḥ-i badan-i insān. {{lang|ar| تشريح بدن انسان}}. Manuskrip, ca. 1450, U.S. National Library of Medicine.]]
Sumbangan [[Ibnu Sina]] dalam bidang fisiologi termasuk pengenalan kepada ujikaji kuantitif dan bersistematik kedalam bidang fisiologi dalam ''[[Qanun Perubatan]]'' (c. 1020).<ref name=Park/> Sumbangan [[Ibn al-Haytham]] (Alhacen) dalam bidang fisiologi (''physiology'') dan anatomi termasuk penjelasannya yang betul mengenai proses penglihatan dan persepsi penglihatan bagi kali pertama dalam ''[[Buku Optik]]'', diterbitkan pada [[1021]].<ref name=Saad/> Ciptaan lain yang diperkenalkan oleh pakar perubatan Muslim dalam bidang phisiologi pada masa ini adalah penggunaan ujian pada haiwan<ref name=Saad/> dan bedah siasat manusia.<ref name=Smith/>

Suymbangan [[Avicenna]] pada [[fisiologi]] termasuk pengenalan [[eksperimen]]tasi dan [[kauntifikasi]] bersistem ke dalam kajian fisiologi dalam ''[[Qanun Perubatan]]'' (c. 1020).<ref name=Park/> Sumabangan [[Ibn al-Haytham]] (Alhacen) pada [[anatomi]] dan fisiologi termasuk penjelasan benar pada proses [[kelihatan]] dan [[tangkapan visual]] untuk kali pertama dalam ''[[Buku Optik]]'', diterbitkan pada [[1021]].<ref name=Saad/> Inovasi lain diperkenalkan oleh doktor Islam pada bidang fisiologi pada masa itu termasuk kegunaan [[pengujian haiwan]]<ref name=Saad/> dan [[pembelahan]] manusia.<ref name=Smith/>

[[Ibn Zuhr]] (Avenzoar) (1091-1161) adalah salah seorang doktor awal yang telah menjalankan [[pembelahan]] manusia dan [[autopsi]] postmortem. Dia membukti bahawa [[scabies]] [[Senarai penyakit kulit|penyakit kulit]] telah disebabkan oleh seekor [[parasit]], suatu penemuan yang merosakkan teori [[humorisme]] disokong oleh [[Hippocrates]] and [[Galen]]. Pengalihan parasit dari badan pesakit tidak termasuk [[pencaharan]], [[perdarahan]], atau apa-apa rawatan tradisional lain berkaitan dengan empat humor.<ref name=Hutchinson>[http://encyclopedia.farlex.com/Islamic+medicine Islamic medicine], ''[[Hutchinson Encyclopedia]]''.</ref>

Pada abad ke-12, doktor kepada [[Saladin]], al-Shayzari<ref name=Smith/> dan Ibn Jumay, juga adalah di kalangan yang terawal untuk menyertai pembelahan manusia, dan mereka melakukan rayuan eksplisit untuk doktor lain untuk melakukannya juga. Sewaktu musim [[kemarau]] di [[Mesir]] pada [[1200]], [[Abd-el-latif]] memerhatikan dan [[pemeriksaan|memeriksa]] sebilangan besar [[rangka]], dan dia mendapati bahawa [[Galen]] tidak benar mengenai pembentukan [[tulang]] pada bahagian bawah [[rahang]] dan [[sacrum]].<ref name=Emilie>Emilie Savage-Smith (1996), "Medicine", pp. 951-2, in {{Harv|Morelon|Rashed|1996|pp=903-962}}</ref>

[[Image:ibn al-nafis page.jpg|300px|thumb|Halaman pembukaan suatu karya oleh [[Ibn al-Nafis]], bapa [[Fisiologi kardiovaskular|fisiologi kejalanan darah]]. Ini mungkin adalah suatu salinan yang dibuatkan di [[India]] sewaktu abad ke-17 dan ke-18.]]

===Fisiologi dan anatomi kitaran darat===
[[Ibn al-Nafis]], bapa [[Fisiologi kardiovaskular|fisiologi kardiovaskular]],<ref>Chairman's Reflections (2004), "Traditional Medicine Among Gulf Arabs, Part II: Blood-letting", ''Heart Views'' '''5''' (2), p. 74-85 [80].</ref> adalah salah seorang lagi penyokong awal bagi pembelahan manusia.<ref name=Oataya/> Pada 1242, dia adalah yang pertama untuk menjelaskan [[kitaran pulmonari]],<ref name=Dabbagh>S. A. Al-Dabbagh (1978). "Ibn Al-Nafis and the pulmonary circulation", ''[[The Lancet]]'' '''1''', p. 1148.</ref> [[coronary circulation]],<ref>Husain F. Nagamia (2003), "Ibn al-Nafīs: A Biographical Sketch of the Discoverer of Pulmonary and Coronary Circulation", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'' '''1''', p. 22–28.</ref> dan [[capillary]] circulation,<ref>Dr. Paul Ghalioungui (1982), "The West denies Ibn Al Nafis's contribution to the discovery of the circulation", ''Symposium on Ibn al-Nafis'', Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait ([[cf.]] [http://www.islamset.com/isc/nafis/drpaul.html The West denies Ibn Al Nafis's contribution to the discovery of the circulation], ''Encyclopedia of Islamic World'')</ref> yang membentuk asasnya [[sistem kardiovaskular]], yang mana dia dianggap salah seorang [[ahli fisiologi]] yang terhebat dalam sejarah.<ref>[[George Sarton]] ([[cf.]] Dr. Paul Ghalioungui (1982), "The West denies Ibn Al Nafis's contribution to the discovery of the circulation", ''Symposium on Ibn al-Nafis'', Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait) <br> ([[cf.]] [http://www.islamset.com/isc/nafis/drpaul.html The West denies Ibn Al Nafis's contribution to the discovery of the circulation], ''Encyclopedia of Islamic World'')</ref> Penjelasan orang Eropah yang pertama mengenai pulmonari kardiovaskular muncul hanya beberapa abad kemudian, oleh [[Michael Servetus]] pada 1553 dan [[William Harvey]] pada 1628. Ibn al-Nafis juga menjelaskan konsep terawal pada [[metabolisme]],<ref name=Roubi>Dr. Abu Shadi Al-Roubi (1982), "Ibn Al-Nafis as a philosopher", ''Symposium on Ibn al-Nafis'', Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait ([[cf.]] [http://www.islamset.com/isc/nafis/drroubi.html Ibn al-Nafis As a Philosopher], ''Encyclopedia of Islamic World'').</ref> dan mengembangkan sistem Nafisian pada anatomi, fisiologi, dan [[psikologi]] yang baru untuk menggantikan doktrin [[Avicenna]] dan [[Galen]], sementara mengutuk banyak kesilapan teori mereka mengeai [[humorisme|empat humor]], [[Pulse|pulsasi]],<ref>Nahyan A. G. Fancy (2006), "Pulmonary Transit and Bodily Resurrection: The Interaction of Medicine, Philosophy and Religion in the Works of Ibn al-Nafīs (d. 1288)", p. 3 & 6, ''Electronic Theses and Dissertations'', [[University of Notre Dame]].[http://etd.nd.edu/ETD-db/theses/available/etd-11292006-152615]</ref> [[tulang]], [[otot]], [[usus kecil]], [[Sistem deria|organ deria]], [[hempedu]] [[Canal (anatomi)|canals]], [[esofagus]], [[perut]], dan [[anatomi]] hampir setiap bahagian lain pada [[badan manusia]].<ref name=Oataya>Dr. Sulaiman Oataya (1982), "Ibn ul Nafis has dissected the human body", ''Symposium on Ibn al-Nafis'', Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait ([[cf.]] [http://www.islamset.com/isc/nafis/index.html Ibn ul-Nafis has Dissected the Human Body], ''Encyclopedia of Islamic World'').</ref>

Doktor [[Arab]] Ibn al-Lubudi (1210-1267), juga berasal dari [[Damsyik]], menulis ''Pengumpulan perbincangan berkaitan dengan lima puluh soalan berpsikologi dan perubatan'', yang mana dia menolak teori empat [[Humorisme|humor]] yang disokong oleh [[Galen]] dan [[Hippocrates]], menemukan bahawa [[badan]] dan pengekalannya terpulang secara eksklusifnya pada [[darah]], menolak gagasan Galen bahawa wanita dapat menghasilkan [[sperma]], dan menemukan bahawa gerakan [[arteri]] tidak tergantung pada gerakan [[jantung]], bahawa jantung adalah organ pertama untuk membentuk dalam sebuah badan [[fetus]] (daripada [[otak]] seperti yang didakwa oleh Hippocrates), dan bahawa [[tulang]] yang membentuk [[tengkorak]] dapat bertumbuh ke dalam [[tumor]]. Dia juga memberi nasihat bahawa bagi kejadian [[demam]] yang lampau, seorang pesakit seharusnya tidak dikeluarkan dari hospital.<ref>L. Leclerc (1876), ''Histoire de la medecine Arabe'', vol. 2, p. 161, [[Paris]]. <br> ([[cf.]] Salah Zaimeche, [http://www.muslimheritage.com/topics/default.cfm?ArticleID=497 The Scholars of Aleppo: Al Mahassin, Al Urdi, Al-Lubudi, Al-Halabi], Foundation for Science Technology and Civilisation)</ref>

Pada abad ke-15, ''Tashrih al-badan'' (''Anatomi badan'') ditulis oleh [[Mansur ibn Ilyas]] mengandungi tatarajah komprehensif pada struktur badan, [[Sistem saraf|saraf]] dan [[sistem kardiovaskular]].<ref name=Turner>H. R. Turner (1997), ''Science in Medieval Islam: An Illustrated Introduction'', p. 136-138. [[University of Texas Press]], Austin.</ref>

===Pulsologi dan sfigmologi===
Doktor Islam adalah perintis pada [[Pulse|pulsologi dan sfigmologi]]. Pada zaman silam, [[Galen]] dan juga [[Perubatan Cina tradisional|doktor Cina]] secara silap mempercayai bahawa adanya jenis unik pada [[pulse]] pada setiap [[organ (anatomi)|organ]] badan dan setiap [[penyakit]].<ref name=Hajar>Rachel Hajar (1999), "The Greco-Islamic Pulse", ''Heart Views'' '''1''' (4), pp. 136-140 [138].</ref> Galen juga secara silap mempercayai bahawa "setiap bahagian arteri berdenyut serentak" dan mosi denyutan adalah oleh kerana mosi asli (arteri mengembang dan mengecut secara asli) ditentangkan dengan mosi paksaan (jantung menyebabkan arteri untuk sama ada mengembang atau mengecut).<ref>Fancy, pp. 224-228</ref> Penjelasan betul pertama pada kedenyutan diberikan oleh ahli fizik Muslim. 

[[Avicenna]] adalah seorang perintis sfigmologi selepas dia menghaluskan teori Galen pada pulse dan menemukan pada yang berikut dalam ''[[Qanun Perubatan]]'':<ref name=Hajar/>

{{quote|"Setiap denyutan pulse terdiri dari dua gerakan dan dua hentian. Oleh itu, perkembangan : hentian : kontraksi : hentian. [...] Pulse adalah suatu gerakan dalam jantung dan arteri ... yang mengambil bentuk perkembangan dan kontraksi alternatif."}}

Avicenna juga merintiskan pencapaian moden pada memeriksaan kedenyutan melalui pemeriksaan [[pergelangan tangan]], yang masih diamalkan dalam zaman moden. Alasannya untuk memilih pergelangan tangan sebagai tempat unggul ada oleh kerana ia secara mudah diadakan dan pesakit tidak perlu merasa tertekan pada pendedahan tubuhnya. Terjemahan bahasa Latin pada ''Qanun'' kepunyaannya juga meletakkan asas untuk reka cipa lain pada [[sfigmograf]].<ref>Rachel Hajar (1999), "The Greco-Islamic Pulse", ''Heart Views'' '''1''' (4), pp. 136-140 [139-140].</ref>

[[Ibn al-Nafis]], dalam ''Pengulasan pada Anatomi dalam Qanun Avicenna'' kepunyaanya, menolak keseluruhannya teori Galen pada kedenyutan selepas penemuannya pada [[peredaran paru-paru]]. Dia mengembangkan teori Nafis tersendirinya pada kedenyutan slepas menemukan bahawa kedenyutan adalah akibatnya mosi asli dan paksaan, dan bahawa "mosi paksaan seharusnya mengecutkan [[arteri]] disebabkan oleh pengembangan [[heart]], dan mosi asli seharusnya dijadikan pengembangan arteri." Dia juga menyatakan bahawa "arteri dan jantung tidak mengembang dan mengecut pada waktu yang sama, tetapi daripada itu yang mengecut ketika yang satu lagi mengembang" dan sebaliknya. Dia juga mengakui bahawa tujuan denyut adalah untuk menolong disperse menyuraikan [[darah]] dari jantung ke bahagian lain badan. Ibn al-Nafis secara ringkas meringkaskan teori barunya pada denyutan:<ref>Fancy, pp. 224-228</ref>

{{quote|"Tujuan asas pengembangan dan pengecutan jantung adalah menyerapkan udara sejuk dan membuangkan pembaziran roh dan udara panas; meskipun, ventrikel jantung adalah lebar. Tambahan, apabila ia mengambang ia tidak mungkin untuknya untuk menyerap udara sehingga ia penuh, oleh kerana itu akan merosakkan temperament roh, bahannya dan texture, dan juga temperament jantung. Oleh itu, jantungnya diperlukan dipaksa untuk menyelesaikan isinya dengan menyerapkan roh."}}

==Epidemiologi, Etiologi, Patologi==

Dalam [[etiologi]] dan [[epidemiologi]], ahli perubatan Muslim ertanggungjawab bagi jumpaan [[penyakit berjangkit]] dan sistem imunisasi, kemajuan dalam [[pathologi]], dan hipotesis awal mengenai [[bakteriologi]] dan [[mikrobiologi]].<ref name=Saad/> Jumpaan mereka mengenai terutamanya mengenai [[penyakit berjangkit]] dianggap berevolusi dan satu dari jumpaan paling penting dalam perubatan.<ref name=Sarton/> Idea awal mengenai penyakit berjangkit boleh dijejak kepada beberapa [[hadith]] oleh [[Nabi Muhammad s.a.w.]] pada [[abad ke-7]], yang dikatakan memahami sifat berjangkit [[kusta]], [[kurap]], dan [[penyakit jangkitan seksual]].<ref name=Conrad>Lawrence I. Conrad and Dominik Wujastyk (2000), ''Contagion: Perspectives from Pre-Modern Societies'', "A Ninth-Century Muslim Scholar's Discussion". [[Ashgate]], ISBN 0754602583.</ref> Idea awal mengenai jangkitan timbul dari beberapa sikap bersimpati umum oleh pakar perubatan Muslim terhadap pesakit kusta (yang sering dilihat dari segi negatif oleh masyarakat kuno dan zaman pertengahan lain) yang boleh dijejak kembali melalui hadis disandarkan kepada Nabi Muhammad s.a.w. dan menurut nasihat yang diberikan dalam [[Al-Quran]]:<ref>Michael W. Dols (1983), "The Leper in Medieval Islamic Society", ''Speculum'' '''58''' (4), p. 891-916.</ref>

{{quote|"Tiada silap pada yang buta, dan jika tiada silap bagi yang pincang, dan tiada silap bagi yang sakit."}}

Ini akhirnya membawa kepada theori penyakit berjangkit, yang difahami sepenuhnya oleh [[Avicenna]] pada abad ke-11. Ketika itu, pathologi jangkitan telah difahami sepenuhnya, dan hasilnya, hospital dibuka dengan wad khusus bagi penyakit khas, agar merea dengan penyait berjangkit boleh dijauhkan daripada pesakit lain yang tidak mempunyai enyakit berjangkit.<ref>[http://www.bookrags.com/history/islam-science-technology-health/sub12.html Medicine And Health], "Rise and Spread of Islam 622-1500: Science, Technology, Health", ''World Eras'', [[Thomson Gale]].</ref> In ''[[The Canon of Medicine]]'' (1020), Avicenna mendapati sifat jangkitan [[penyakit berjangkit]] seperti [[phthisis]] dan [[batuk kering]], penyebaran penyakit melalu [[air]] dan [[tanah]], dan memahami sepenuhnya sifat jangkian [[penyakit kelamin]].<ref name=Sarton/> Dalam epidemiologi, dia memperkenalkan kaedah [[kuarantin]] sebagai cara menghadkan penyebaran penyakit berjangkit,<ref name=Tschanz/> dan memperkenalkan kaedah analisa [[faktor risiko]] dan gagasan mengenai [[sindrom]] dalam [[diagnosis]] penyakit khusus.<ref name=Goodman/>

Supaya dapat mencari tempat yang terbersih untuk membina sebuah hospital, [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) menjalankan sebuah [[eksperimen]] di mana dia menggantung kepingan daging di tempat-tempat di sepanjang abad ke-10 [[Baghdad]] dan memerhatikan daging yang decomposed kurang cepat. Razi juga menulis ''Buku Komprehensif Perubatan'' pada abad ke-9. ''Komprehensif Besar'' adalah yang paling dicarikan selepas kesemua penggubahannya, di mana Razi merakamkan kejadian [[klinkal]] pada pengalaman sendiri dan memberikan rakaman yang terguna pada pelbagai [[penyakit]], dan juga penemuan [[campak]] dan [[cacar]]. ''Komprehensif Besar'' juga mengkritik pandangan-pandangan [[Galen]], selepas Razi telah memerhatikan banyak kajian klinikal yang tidak mengikut penjelasan Galen pada [[demam]]. Contohnya, dia menyatakan penjelasan Galen pada [[ailment]] [[pundi kencing]] tidak tepat oleh kerana dia hanya melihat tida kejadian, sementara Razi mengajikan beratus-ratus kejadian seperti itu di hospital [[Baghdad]] dan [[Rayy]].<ref>Emilie Savage-Smith (1996), "Medicine", p. 917, in {{Harv|Morelon|Rashed|1996|pp=903-962}}</ref> ''Buku Komprehensif Perubatan'', khususnya dengan pengenalannya pada campak dan cacar, telah menjadi berpangaruh di Eropah.

[[Ibn Zuhr]] (Avenzoar) adalah doktor yang pertama untuk memberikan suatu [[etiologi]] saintifik benar bagi [[Inflamasi|penyakit inflamasi]] pada [[telinga]], dan yang pertama untuk menjelaskan penyebab-penyebab [[stridor]].<ref>Prof. Dr. Mostafa Shehata, "The Ear, Nose and Throat in Islamic Medicine", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2003 (1): 2-5 [4].</ref> Dia juga memberikan penjelasan tepat pertama pada penyakit [[neurologikal]], termasuk [[meningitis]], intracranial [[thrombophlebitis]], dan [[mediastinal germ cell tumor]]s. [[Averroes]] bercadang kewujudan [[Penyakit Parkinson]] dan attributed ciri-ciri [[photoreceptor]] pada [[retina]]. [[Maimonides]] menulis tentang ketidakstabilan [[neuropsychiatrik]] dan menjelaskan [[rabies]] dan keracunan [[Deadly nightshade|belladonna]].<ref name=Araguz/>

===Alergologi dan imunologi===
Kajian [[alergologi]] dan [[imunologi]] berasal dari dunia Islam.<ref name=Saad/> [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) telah bertanggung jawab pada penemuan "[[asthma]] beralergi", dan adalah doktor pertama diketahui telah menulis rencana-rencana pada [[alergi]] dan [[sistem imun]]. Dalam ''Sense of Smelling'', dia menjelaskan kemunculan [[rhinitis]] selepas membau sekuntum mawar sewaktu Musim Bunga. Dalam ''Rencana pada Alasan Mengapa Abou Zayd Balkhi Menderita dari Rhinitis Apabila Membau Mawar pada Musim Bunga'', dia membincangkan rhinitis bermusim, yang adalah sama dengan athma beralergi atau [[demam hay]]. Al-Razi adalah orang yang pertama untuk menyedari bahawa [[demam]] adalah suatu mekanisme pertahan yang asli, cara badan melawan penyakit.

Perbezaan di antara [[cacar]] dan [[campuk]] juga berasal balik pada al-Razi. Tatacara perubatan pada [[inokulasi]] telah diamalkan pada zaman pertengahan Islam supaya dapat merawat cacar. Ini kemudian diikuti oleh [[vaksin cacar]] pertama dalam bentuk [[cowpox]], dicipta di [[Turki]] pada awal abad ke-18.<ref name=Vallely>Paul Vallely, [http://findarticles.com/p/articles/mi_qn4158/is_20060311/ai_n16147544 How Islamic Inventors Changed the World], ''[[The Independent]]'', 11 March 2006.</ref>

===Hematologi===
Dalam [[hematologi]], [[Abu al-Qasim al-Zahrawi]] (Abulcasis) mengarang penjelasan pertama pada  [[haemophilia]] dalam ''[[Al-Tasrif]]'', di mana dia mengarangkan sebuah keluarga Andalusia yang ahli lelakinya meninggal dunai disebabkan berdarah selepas injury kecil.<ref name=Patricia/>

===Mikroorganisme===http://ms.wikipedia.org/w/index.php?title=Perubatan_pada_zaman_pertengahan_Islam&action=edit&section=17
Doktor Islam berspekulasi pada kewujudan [[bakteria]] dan [[mikroorganisme]], walaupun teori-teori awal tidak dibuktikan atau diperhatikan hingga abad ke-17, apabila penyelidikan pada [[mikrobiologi]] hanya dibuat boleh dengan penciptaan [[mikroscop]].  Gagasan awal ini, meskipun, mempengaruhi [[Girolamo Fracastoro]].

[[Avicenna]] memhipothesis [[rembesan]] tubuh dikotori oleh badan bumi asing sebelum dikenakan penyakit.<ref name=Syed>Ibrahim B. Syed PhD, "Islamic Medicine: 1000 years ahead of its times", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2002 (2): 2-9.</ref><ref name=Unani/>

Apabila [[wabak bubonic]] [[Kematian Hitam]] mencapai [[al-Andalus]] pada abad ke-14, Ibn Khatima berhipothesiskan bahawa penyakit berjangkit disebabkan oleh "[[Mikroorganisme|tubuh minit]]" kecil yang memasuki tubuh manusia dan dapat menyebabkan penyakit. Seorang lagi doktor abad ke-14 Andalusia, Ibn al-Khatib (1313-1374), menuliskan suatu perjanjian bergelar ''On the Plague'', yang dia menyatakan:<ref name=Syed/>

{{quote|"Kemunculan penjangkitan ditubuhkan dengan pengalaman, penyiasatan, bukti pancaindera dan laporan amanah. Kenyataan ini membentukkan suatu perdebatan kukuh. Kenyataannya pada penjangkitan menjadi jelas pada penyiasat yang menyatakan bagaimana dia menubuhkan hubungan dengan yang dijangkiti aftlicted mendapatkan penyakit, sedangkan dia tidak berhubungan tetap selamat, dan bagaimana penjangkitan dikesan melalui pakaian, vessel dan subang."}}

===Parasitologi===
Dalam [[parasitologi]], [[Ibn Zuhr]], melalui [[pembelahan]]nya, dapat membukti bahawa [[kudis]] [[Senarai penyakit kulit|penyakit kulit]] disebabkan oleh suatu [[parasit]], suatu penemuan yang akan merosakkan teori [[humorisme]] disokonh oleh [[Hippocrates]], [[Galen]] dan Avicenna. Pengalihan parasit dari badan pesakit tidak terlibat [[purging]], [[berdarah]], atau mana-mana rawatan tradisional lain berkaitan dengan empat humor.<ref name=Hutchinson/>

==Pergigian==
===Pembedahan pergigian===
Doktor gigi Islam adalah perintis pada [[pergigian]], khususnya [[pembedah pergigian]] dan [[pengekalan pergigian]]. Teks perubatan terawal untuk deal dengan pembedahan pergigian dengan rinci adalah ''[[Al-Tasrif]]'' oleh [[Abulcasis]]. Dia memberikan kaedah yang rinci untuk kejayaan pertumbuhan semula pada gigi yang telah tercabut.<ref>Henry W. Noble, PhD (2002), [http://www.rcpsg.ac.uk/hdrg/2002oct4.htm Tooth transplantation: a controversial story], History of Dentistry Research Group, Scottish Society for the History of Medicine.</ref>

===Pemulihan pergigian===
Seorang lagi doktor gigi Arab dari kurun ke-10, Abu Gaafar Amed ibn Ibrahim ibn abi Halid al-Gazzar, dari [[Afrika Utara]], menjelaskan kaedah pemulihan gigi dalam ''Kitab Zad al-Musafir wa qut al-Hadir'' (''Peruntukan untuk pengembara dan pemakanan berkhasiat untuk banyak duduk''), yang kemudian diterjemahkan ke dalam bahasa Latin sebagai ''Viaticum'' oleh [[Constantine orang Afrika]] di [[Salerno]]. Dia memberikan rawatan terawal untuk merawat [[kereputan gigi]]:<ref>Salma Almahdi (2003), "Muslim Scholar Contribution in Restorative Dentistry", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'' '''2''', pp. 56-57.</ref>

{{quote|"Dengan kereputan pembersihan perlu dilakukan dahulu, dan kemudian baru gigi dapat diisi dengan kacang [[hempedu]], [[dye]]r’s, [[buckthorn]], [[damar]] terbinth, damar [[pokok sedar]], [[myrrh]], [[Anacyclus pyrethrum|pellitory]] dan [[madu]], atau [[Pengasapan|diasapkan]] dengan akar [[colocynth]]."}}

Al-Gazzar mencadangkan majmuk [[arsenik]] dalam [[preskripsi]]nya untuk lubang-lubang di [[gigi]], dan juga terhadap kereputan gigi, kelonggaran, dan menenangkan saraf yang disebabkan oleh terlalu banyak [[cecair]].<ref name=Almahdi>Salma Almahdi (2003), "Muslim Scholar Contribution in Restorative Dentistry", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'' '''2''', pp. 56-57 [57].</ref>

[[Avicenna]] mengkhususkan banyak bab ''[[Qanun Perubatan]]'' pada rawatan pergigian, terutamanya bagi pemulihan gigi. Dipengaruh oleh al-Gazzar, dia memberikan rawatannya sendiri untuk kereputan gigi, menyatakan bahawa gigi berlubang seharusnya ditampal dengan [[daun sipres]], [[rumput]], [[mastiks]], myrrh, atau [[styrax]], di kalangan yang lain, dengan kacang hempedu, [[sulfur]] kuning, [[lada]], [[kapur barus]], dan dengan [[ubat]] untuk [[kelegaan kesakitan]], seperti arsenik atau susu [[serigala]]. Dia selanjutnya bahawa arsenik dimasak dengan [[minyak]] seharusnya dititis ke dalam kecacatan yang reput.<ref name=Almahdi/>

Avicenna dan al-Gazzar berdua, meskipun, mempercayai bahawa kereputan gigi disebabkan oleh "ulat gigi" sperti yang apa orang zaman silam mempercayai. Ini dibukti salah pada 1200 oleh soerang doktor Muslim bernama Gaubari dalam ''Buku Elite melibatkan kededahan misteri dan koyakan vel'' yang membaktikan sebuah adegan pada pergigian. Dia juga adalah yang pertama untuk menolak gagasan kereputan disebabkan oleh ulat-ulat, dan dia menyatakan bahawa ulat fifi ternyatanya tidak pun wujud. Teori ulat gigi tidak lagi diteruma dalam masyarakat perubatan Islam dari kurun ke-13 dan selanjutnya.<ref name=Almahdi/>

==Obstetrik==
===Perinatologi===
Doktor Islam telah membuat banyak kemajuan pada [[obstetrik]], khususnya [[perinatologi]]. Dalam masa silam, pengarang Greek dan Hellenistik seperti [[Hippocrates]], [[Galen]], [[Ptolemy]] dan [[Paul dari Aegina]] secara silap mempercayai bahawa [[Contraction (kelahiran anak)|kontraksyen uterine]] adalah hanya suatu indikasi pada onset [[kelahiran anak]] dan bahawa [[fetus]] akan subsequently berenang keluar dari [[womb]] dan [[birth canal]]. Pada abad ke-10, [[Ali ibn Abbas al-Majusi]] membukti teori ini salah sejak dia menemukan bahawa uterine contractions adalah ternyatanya penyebab pengiriman fetus. [[Abu al-Qasim al-Zahrawi]] memberikan nasihat pada [[midwives]] pada kelahiran anak dan obstetrik kompleks dalam ''[[Al-Tasrif]]'' (1000) dan membuat sebilangan kemajuan dalam bidang itu. Dia memerintiskan kaedah [[kraniotomi]] fetal untuk pengiriman obstructed labour, dan dia memperkenalkan alat perbedahan yang diperlukan untuk operasi ini. [[Caesarean section]]s telah dijelaskan dengan rinci oleh [[Ferdowsi]] dalam ''[[Shahnameh]]'' (1010) dan oleh [[al-Biruni]] dalam ''Al-Athar al-Baliyah''.<ref name=Abouleish>Ezzat Abouleish, "Contributions Of Islam To Medicine", in Shahid Athar (1993), ''Islamic Perspectives in Medicine'', [[Edinburgh University Press]], Edinburgh.</ref>

===Embriologi===
:''Maklumat lanjut: [[Hubungan di antara Islam dan sains#Embriologi|Hubungan di antara Islam dan sains: Embriologi]]''

[[Embryology]] telah dibincang ke sesetengah tahap dalam [[sastera Islam]], termasuk sastera [[al-Quran]] dan [[Hadis]] (lihat [[Hubungan di antara Islam dan sains]] untuk perincian yang lanjut).

[[Ibn al-Nafis]] mengkritikkan [[Aristotelianisme|Aristotelian]] terdahulunya, penjelasan Galenic dan Avicenia pada [[embriologi]] dan proceeds untuk mengembangkan teori-teori sendirinya pada embriologi dan [[keturunan]]. Dia mempercayai bahawa apabila suatu campuran [[air mani]] lelaki dan wanita, dan apabila mereka mencipta suatu [[ciri]] bercampuran yang adalah temperament sesuai untuk menerima suatu [[jiwa]] haiwan atau manusia, [[Tuhan]] mengisu suatu jiwa pada ciri ini, yang kemudian berkembang ke suatu [[embrio]] yang membesar dan mengenerasikan [[organ (anatomi)|organ]].<ref>Fancy, pp. 147-148</ref> Dia selanjutnya mengarang:

{{quote|"Galen mempercayai bahawa setiap pada kedua-dua semen dalamnya telah fakulti aktif yang difesyenkan, meskipun fakulti aktif adalah lebih kuat dalam air mani lelaki sementara yang pasif pada air mani wanita. Para penyiasat di kalangan ''falasifa'' mempercayai bahawa air mani lelaki hanya mempunyai fakulti aktif, sementara wanita
hanya mempunyai fakulti pasif. ... Pada pendapat kami pula pada ini, dan Tuhan mengetahui yang terbaik, tidak pun kedua-dua air mani itu telah ada dalamnya suatu fakulti aktif untuk difesyenkan."<ref>Fancy, p. 236</ref>}}

Dia kemudian menunjukkan bahawa apabila air mani lelaki dan wanita telah dibawakan dalam rahim, air mani wanita memadamkan api panas pada air mani lelaki melalui sifatnya yang sejuk dan basah.<ref>Fancy, p. 237</ref>

Doktor Arab Ibn al-Quff (1233-1305), seorang pelajar Ibn al-Nafis, menjelaskan embyologi dan perinatologi lebih tepat dalam ''Al-Jami'':

{{quote|"Pembentukan suatu tahap foam pada hari 6 hingga 7 yang pertama, yang dalam 13 hingga 16 hari, secara beransur-ansur bertukaran ke suatu suatu membeku dan secara beransur-ansur menjelma ke suatu 28 hingga 30 hari ke suatu keping daging yang kecil. Pada 38 hingga 40 hari, kepala bermuncul berasingan dari bahu, tangan dan kaki. Otak dan hati diikuti oleh hatu dibentuk sebelum organ lain. Fetus mengambil makanannya dari ibunya supaya dapat membesar dan mengisi semula apa yang ia membuang atau kehilangan ... Ada tiga membran meliputi dan melindungi fetus, yang mana menghubung arteri dan urat saraf dengan mereka yang ada dalam rahim ibu melalui tali pusat. Urat saraf meluluskan untuk makanan fetus, sementara arteri menyampaikan udara. Pada akhirnya tujuh bulan, semua organ adalah lengkap ... Selepas pengiriman, tali pusat bayi dipotong di suatu jarak lebar empat jari dari badan, dan diikat dengan tali pintal bersakhlat lembut dan halus. Bahagian potong dilipiuti dengan suatu basahan filamen dalam minyak zaitun ke atas mana suatu stiptik untuk mencegahkan berdarah direnjiskan ... Selepas bersalin, bayi disusu oleh ibunya yang susunya adalah yang terbaik. Kemudian bidan meletakkan bayi tidur dalam sebuah bilik tidur gelap... Penyusuan bayi dilakukan dua atau tiga kali sehari. Sebelum menyusu, dada ibu seharusnya dipicit dua atau tiga kali untuk mengalirkan susu berhampiran puting susu."<ref name=Abouleish/>}}

==Sains farmakeutikal==
[[Al-Kindi]] adalah seorang doktor [[Arab]] abad ke-9 yang bernamaan yang menulis banyak buku pada tajuk perubatan. Karya terpenting dalam bidang adalah ''[[De Gradibus]]'', di mana dia menunjukkan kegunaan [[Matematik Islam|matematik]] pada perubatan, khususnya pada bidang [[farmakologi]]. Ini termasuk perkembangan skala matematik untuk mengukur kekuatan ubat, dan sebuah system yang berasaskan fasa-fasa [[Bulan]].<ref name=Frank>Felix Klein-Frank (2001), ''Al-Kindi'', in [[Oliver Leaman]] and [[Hossein Nasr]], ''History of Islamic Philosophy'', p. 172. [[Routledge]], London.</ref>

Dalam ''Comprehensive Book of Medicine'', [[Rhazes|Razi]] (Rhazes) merakamkan kejadian [[kilink]] pada pengalamannya dan memberikan rakaman yang sangat berguna pada pelbagai [[penyakit]]. ''Comprehensive Book of Medicine'', dengan pengenalan [[campak]] dan [[cacar]], adalah sangat berpengaruh di Eropah. Razi juga menjalankan sebuah [[eksperimen]] supaya dapat mencari sebuah tempat yang terbersih pada kesihatan untuk membina sebuah hospital. Dia menggantung kepingan daging di tempat-tempat di sepanjang [[Baghdad]] pada abad ke-10 dan memperhatikan di mana daging mereput kurang cepat, dan di situlah di mana dia membina hospital.

Pada abad ke-10, Abu al-Mansur [[al-Muwaffak]] menjelaskan pada kali pertama sesetengah [[Alkimia (Islam)|fakta kimia]] untuk membezakan sesetengah ubat.<ref>Georges C. Anawati, "Arabic alchemy", p. 868, in {{Harv|Morelon|Rashed|1996|pp=853-902}}</ref>

===Farmakologi Klinik===
Sumbangan [[Avicenna]] pada [[farmakologi]] dan [[sains farmakeutikal]] dalam ''[[Qanun Perubatan]]'' (1020an) termasuk pengenalan [[eksperimen]]tasi bersistem dan [[kuantifikasi]] ke dalam farmakologi dan kajian fisiologi,<ref name=Park/> pengenalan [[farmakologi klinik]],<ref name=Brater-448/>
[[ubat bereksperimen]],<ref name=Jacquart/> [[ubat berasaskan bukti]], [[percubaan klinik]],<ref name=Tschanz/>
[[percubaan berganjil kawalan]],<ref name=Eldredge/><ref name=Bloom/>
ujian [[efikasi]],<ref name=Brater-449/><ref name=Daly/>
kegunaan bereksperimen dan [[Ujian ubat|pengujian ubat]], sebuah panduan tepat untuk eksperimentasi praktikal dalam proses penemuan dan membuktikan keberkesanan [[Bahan kimia|bahan]] perubatan,<ref name=Huff/> dan penjelasan berhati-hati pertama pada masalah [[kulit]], [[penyakit kelamin]], [[ketentangan]], dan [[penyakit]] [[Sistem saraf|saraf]],<ref name=Sarton/> dan juga kegunaan [[ais]] untuk merawat [[demam]], dan pemisahan [[ubat]] dari [[farmakologi]], yang juga penting bagi perkembangan sains farmakeutikal.<ref name=Saad/> ''Qanun'' meletakkan peraturan dan prinsip-prinsip untuk pengujian keberkesanan [[ubat]] dan [[rawatan]] baru, yang masih membentuk asas farmakologi klinik<ref name=Brater-448/> and modern clinical trials:<ref name=Tschanz/>

#"Ubat seharusnya bebas dari mana-mana kualiti kemalangan tidak berkaitan."
#"Ia seharusnya digunakan pada penyakit yang mudah, bukan komposit."
#"Ubat seharusnya diujukan dengan dua jenis penyakit, kerana kadang-kadang ubat merawat satu penyakit dengan kualiti asasnya dan lagi satu dengan yang tidak sengaja."
#"Kualiti ubat seharusnya berkorespon dengan kekuatan penyakit. Contohnya, ada sesetengah ubat yang kepanasannya kurang daripada kesejukan sesetengah penyakit, walaupun mereka tidak mempunyai kesan pada mereka."
#"Waktu tindakan seharusnya diperhatikan, supaya intipati dan kemalangan tidak dikelirukan."
#"Kesan ubat seharusnya dilihat bermuncul secara tetap atau dalam banyak hal, jika ia tidak berlaku, ia adalah suatu kesan tidak sengaja."
#"Eksperimentasi seharusnya dilakukan dengan tubuh manusia, untuk mengujikan ubat pada seekor singa atau seekor kuda mungkin tidak dapat membuktikan apa-apa mengenai kesannyua pada manusia."

===Farmasi===
Dalam bidang [[farmasi]], [[kedai ubat]] yang pertama dibuka oleh ahli parmasi Muslim di [[Baghdad]] pada 754,<ref name=Hadzovic>S. Hadzovic (1997). "Pharmacy and the great contribution of Arab-Islamic science to its development", ''Medicinski Arhiv'' '''51''' (1-2), p. 47-50.</ref> sementara kedai [[apotekari]] telah juga dibuka oleh para pengamal Muslim.<ref>Sharif Kaf al-Ghazal, ''Jounal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2004 (3), pp. 3-9 [8].</ref>

Kemajuan dilakukan sewaktu di Timur Tengah oleh [[Alkimia (Islam)|ahli kimia Muslim]] dalam [[botani]] dan [[kimia]] membawa doktor-doktor Muslim dengan banyak membangunkan [[farmakologi]]. [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) (865-915), contohnya, bertindak untuk kegunaan perubatan majmuk kimia. [[Abu al-Qasim al-Zahrawi]] (Abulcasis) (936-1013) merintiskan penyediaan ubat dengan [[pemejalwapan]] dan [[penyulingan]]. ''Liber servitoris'' adalah suatu keminatan khususnya, oleh kerana ia memperuntukkan pembaca dengan resipi dan menjelaskan bagaimana hendak menyediakan 'ringkasan' dari mana ia memajmukkan ubat kompleks kemudian digunakan secara umum. [[Shapur ibn Sahl]] (d 869), adalah, meskipun, doktor pertama untuk memulakan [[farmakopoeia]], menjelaskan ubat dan remedi untuk penyakit. [[Al-Biruni]] (973-1050) mengarangkan salah satu dari karya Islam ternilai pada farmakologi berjudul ''Kitab al-Saydalah'' (''Buku Ubatan''), di mana dia memberikan ilmu rinci pada ciri-ciri ubat dan menggariskan bentuk watak farmasi dan fungsi dan tugas ahli farmasi. [[Avicenna|Ibn Sina]] (Avicenna), juga, menjelaskan tidak kurang daripada 700 penyediaan, ciri-ciri mereka, cara membuat tindakan dan penandaan mereka. Dia membaktikan ternyatanya keseluruhan jilid pada ubat mudah dalam ''[[Qanun Perubatan]]''. Kesan hebat adalah juga karya-karya oleh al-Maridini dari [[Baghdad]] dan [[Kaherah]], dan Ibn al-Wafid (1008-1074), kedua-dua mereka dicetakkan dalam [[bahasa Latin]] lebih daripada lima puluh kali, bermuncul sebagai ''De Medicinis universalibus et particularibus'' oleh `[[Mesue]]' yang lebih muda, dan ''Medicamentis simplicibus'' oleh `Abenguefit'. [[Peter dari Abano]] (1250-1316) menterjemahkan dan menambah suatu tambahan pada karya al-Maridini di bawah judul ''De Veneris''. Sumbangan Al-Muwaffaq dalam bidang itu juga dirintiskan. Hidup pada kurun ke-10, dia menulis ''asas ciri-ciri benar Remedi'', di kalangan yang lain menjelaskan [[arsenious oxide]], dan mengenalkan [[asid silikik]]. Dia membuatkan perbezaan di antara [[natrium karbonat]] dan [[karbonat kalium]], dan menarik perhatian pada sifat keracunan majmuk [[tembaga]], khususnya [[vitriol]] tembaga, dan juga majmuk [[lead]]. Untuk ceritanya, dia juga menyebut [[Air sulingan|penyulingan air laut]] sesuai untuk minum.<ref>Levey M. (1973), ''Early Arabic Pharmacology'', E. J. Brill, Leiden.</ref>

===Analgesik, antiemetik, antipiretik, diuretik===
Di [[Zaman Kegemilangan Islam|dunia zaman pertengahan Islam]], para doktor Arab menemukan ciri [[diuretic]], [[antiemetic]], [[antiepileptic]], [[anti-inflammatory]], [[analgesic]] (pain killing) dan [[antipyretic]] pada [[kanabis perubatan]], khususnya [[cannabis sativa]], dan menggunanyua secara lebar sebagai [[rawatan]] dari abad ke-8 hingga ke-18.<ref>Indalecio Lozano PhD (2001), "The Therapeutic Use of Cannabis sativa (L.) in Arabic Medicine", '' Journal of Cannabis Therapeutics'' '''1''' (1): 63-70</ref>

===Antiseptik===
[[Rhazes|Razi]] (abad ke-10) mengguna majmuk [[Merkuri (elemen)|merkuri]] sebagai [[antiseptik]] betajuk. Dari abad ke-10, doktor dan doktor bedah Islam menggunakan [[alkohol]] pada luka sebagai suatu ajen antiseptik. Doktor bedah Islam Sepanyol menggunakan kaedah khas untuk mengekalkan antisepsis sebelum dan selepas waktu operatif. Kadar kejayaan adalah sangat tinggi bahawa rombongan sepanjang Eropah datang ke [[Córdoba, Sepanyol|Córdoba]], [[Sepanyol]], untuk dirawat di mana telah perbandingnya "[[Klinik Mayo]]" pada Zaman Pertengahan.<ref name=Ajram/>

===Ubat perubatan dan terapeutik===
[[Rhazes|Razi]], [[Avicenna]], [[al-Kindi]], [[Ibn Rushd]], [[Abu al-Qasim]], [[Ibn Zuhr]], [[Ibn al-Baitar]], [[Ibn Al-Jazzar]], Ibn Juljul, Ibn al-Quff, Ibn an-Nafs, [[al-Biruni]], [[Ibn Sahl]] dan beratus-ratusan doktor Islam lain mengembangkan [[Farmakologi|terapi ubat]] dan [[ubat]] [[perubatan]] untuk rawatan simptom dan penyakit khusus. Perkataan "drug" (ubat) berasal dari bahasa Arab{{Fact|date=July 2007}}. Kegunaan pengalaman beramal dan pemerhatian secara hati-hati adalah ekstensif.<ref name=Ajram/> 

[[Ubat]] [[kemoterapi]] pertama dikembangkan di dunia Islam. Doktor Islam menggunakan sepelbagaian bahan khusus untuk membinasakan [[Microorganism|microbes]]. Mereka menggunakan [[sulfur]] mengikut topik khususnya untuk membunuh [[scabies]] [[mite]].<ref name=Ajram/>

[[Abulcasis]] mengembangkan sepelbagaian [[perubatan]], yang dia menjelaskan dalam adegan [[kosmetik]] ''[[Al-Tasrif]]'' (c. 1000). Untuk [[sawan]] dan [[seizure]]s, dia mencipta [[perubatan]] digelar ''Ghawali'' dan ''Lafayfe''. Untuk ketenangan dan rawatan [[common cold]]s, dia mencipta ''Muthallaathat'', yang disediakan dari [[camphor]], [[musk]] dan [[madu]], mirip dengan [[Vicks]] Vapour Rub, suatu [[Cream (pharmaceutical)|cream]] [[topical]] moden. Abulcasis juga mencipta [[nasal spray]]s dan [[Losen|krim tangan]], dan mengembangkan [[pencuci mulut]] yang berkesan.<ref name=FSTC>{{cite web|title=Muslim Contribution to Cosmetics|url=http://muslimheritage.com/topics/default.cfm?ArticleID=364|publisher=FSTC Limited|date=2003-05-20|accessdate=2008-01-29}}</ref>

===Alkohol perubatan===
Pelbagai [[ahli kimia]] Islam menghasilkan gred-ubat [[alkohol]] melalui [[penyulingan]] seawal abad ke-10 dan mengilangkan pada suatu skala besar alat penyulingan pertama untuk kegunaan dalam [[kimia]]. Mereka menggunakan alkohol sebagau suatu [[pelarut]] dan antiseptik.<ref name=Ajram/>

==Bedah==
<!-- Deleted image removed: [[Image:Albucasis.gif|thumb|right|[[Abu al-Qasim]] (Abulcasis), the father of modern [[surgery]], performed surgeries under [[inhalant]] [[anesthesia]], and invented the [[plaster]] and many [[surgical instruments]].]] -->

[[Abu al-Qasim|Abu al-Qasim al-Zahrawi]] (Abulcasis), dianggapkan bapa [[pembedahan]] moden,<ref name=Araguz>Martin-Araguz, A.; Bustamante-Martinez, C.; Fernandez-Armayor, Ajo V.; Moreno-Martinez, J. M. (2002). "Neuroscience in al-Andalus and its influence on medieval scholastic medicine", ''Revista de neurología'' '''34''' (9), p. 877-892.</ref> menyumbang secara hebat pada disiplin [[pembedahan]] perubatan dengan ''[[Al-Tasrif|Kitab al-Tasrif]]'' (''Buku Konsesi'' atau ''Kaedah Ubat''), sebuah [[ensiklopedia]] perubatan 30 jilid diterbitkan pada [[1000]], yang kemudian diterjemahkan ke dalam [[bahasa Latin]] dan digunakan dalam [[sekolah perubatan]] Eropah selama berabad-abad. ''Al-Tasrif'' berpengaruhnya memperkenalkan pengutipan masyhurnya pada melebihi 200 [[peralatan pembedahan]]. Banyak peralatan ini tidak pernah digunakan sebelum mana-mana pembedah terdahulunya. Hamidan, contohnya, menyenaraikan sekurang-kurangnya dua puluh peralatan pembedahan berinovasi yang tidak dikenali sebelum Abulcasis. Peralatan pebedahan yang dia menciptakan termasuk peralatan pertama unik dengan wanita,<ref name=Saad>Bashar Saad, Hassan Azaizeh, Omar Said (October 2005). "Tradition and Perspectives of Arab Herbal Medicine: A Review", ''Evidence-based Complementary and Alternative Medicine'' '''2''' (4), p. 475-479 [476]. [[Oxford University Press]].</ref> dan juga kegunaan pembedahan [[catgut]] dan [[forceps]], [[Ligatur (perubatan)|ligatur]], [[jarum pembedahan]], [[scalpel]], [[curette]], [[retractor]], [[sudu]] pembedahan, [[Sound (medical instrument)|sound]], [[cangkuk]] pembedahan, [[batang kayu lurus]] pembedahan, [[Spekulum (perubatan)|spekula]],<ref name=Hadidi/> [[gergaji]] tulang,<ref name=Vallely/> and [[plaster]].<ref name=Khan>Zafarul-Islam Khan, [http://milligazette.com/Archives/15-1-2000/Art5.htm At The Threshold Of A New Millennium – II], ''The Milli Gazette''.</ref> Kerjanya juga termasuk penjelasan beranatomi dan bahagian-bahagian pada [[pembedahan ortopedik]] dan  [[oftalmologi]].<ref>Dr. Monzur Ahmed, [http://www.ummah.net/history/scholars/el_zahrawi El Zahrawi (Albucasis) - father of surgery], ''Muslim Technologist'', August 1990.</ref> Pengaruh ''Al-Tasrif'' akhirnya menyebabkan kemerosotan [[pembedahan pencangkuk]] yang tersebar luas sebelum waktunya, dan mereka daripada itu digantikan oleh doktor-pembedah di dunia Islam. 

[[Ibn al-Haytham]] (Alhacen) membuat kemajuan penting dalam [[pembedahan mata]], dan dia mengajikan dan secara betul menjelaskan proses [[penglihatan]] dan [[tanggapan penglihatan]] untuk kali pertama dalam ''[[Buku Optik]]'', diterbitkan pada [[1021]].<ref name=Saad/> [[Avicenna]] adalah yang pertama untuk menjelaskan tatacara pembedahan [[intubation]] supaya dapat memudahkan ke[[nafas]]an, dan dia juga menjelaskan "span soporifik", suatu [[anesthesia]] diselubungi dengan [[aromatik]] dan [[narkotik]], yang telah diletakkan di bawah hidung pesakit sewaktu operasi pembedahan. Dia juga menjelaskan rawatan pembedahan pertama dikenali untuk [[kenser]], menyatakan bahawa [[excision]] seharusnya menjadi radical dan bahawa semua [[Tissue (biology)|tissue]] berpenyakit seharusnya dialihkan, termasuk kegunaan [[pemotongan]] atau pengalihan [[urat]] berjalan dalam arah [[tumor]].<ref name=Patricia/> Ammar ibn Ali al-[[Mosul|Mawsili]] juga terkenal dengan mencipta [[picagari]] [[Suntikan (ubat)|suntikan]] dan [[jarum hipodermik]] untuk pencabutan [[katarak]] dalam [[pembedahan katarak]] berjaya pertamanya.<ref name=Syed-7/><ref name=Finger/>

[[Ibn al-Nafis]] mendedikasikan sejilid ''Buku Komprehensif pada Perubatan'' pada pembedahan. Dia menjelaskan tiga tahap pada operasi pembedahan. Tahap pertama adalah jangka pra-operasi yang dia menggelarkan "waktu penyampaian" apabila pembedah menjalakan suatu [[diagnosis]] pada bahagian terlibat pada tubuh pesakit. Tahap kedua adalah operasi acutal yuang dia menggelarkan "waktu rawatan operatif" apabila pembedah memperbaikikan [[Organ (anatomi)|organ]] yang terlibat pesakit. Tahap ketiga adalah jangka selepas operasi yang dia menggelarkan "waktu pemeliharaan" apabila pesakit perlu memelihara dirinya dan dijaga oleh [[jururawat]] dan doktor hingga dia pulih.<ref>Dr. Albert Zaki Iskandar (1982), "Comprehensive Book on the Art of Medicine", ''Symposium on Ibn al Nafis'', Second International Conference on Islamic Medicine: Islamic Medical Organization, Kuwait ([[cf.]] [http://www.islamset.com/isc/nafis/iskandar.html Comprehensive Book on the Art of Medicine], ''Encyclopedia of Islamic World'')</ref> ''The Comprehensive Book on Medicine'' was also the earliest book dealing with the [[decubitus]] of a patient.<ref>Albert Z. Iskandar (1974), "Ibn al-Nafis", in ''[[Dictionary of Scientific Biography]]'', Vol. 9, p. 602-606 [603].</ref>

===Anestesiologi===
[[General anesthesia]] dan [[general anesthetic]]s telah diperintiskan oleh [[ahli anestesiologi]], adalah yang pertama untuk menggunakan [[Inhalational anaesthetic|inhalant anesthetics]] dan juga lisan. Di [[Al-Andalus|Sepanyol Islam]], [[Abu al-Qasim]] dan [[Ibn Zuhr]], di kalangan pembedah Islam lain, melakukan beratus-ratusan [[pembedahan]] di bawah inhalant [[anesthesia]] dengan kegunaan [[narcotic]]-soaked [[sponge]]s yang diletak ke atas muka. Doktor Islam juga memperkenalkan nilai anestetik derivatif [[ubat]] sewaktu [[Zaman Pertengahan]]. [[Avicenna|Ibn Sina]] (Avicenna) mengarang mengenai kegunaan perubatannya dalam karyanya, yang kemudian mempengaruhi karya [[Paracelsus]]. [[Sigrid Hunke]] mengarang:<ref name=Ajram>Dr. Kasem Ajram (1992). ''Miracle of Islamic Science'', Appendix B. Knowledge House Publishers. ISBN 0911119434.</ref><ref>[[Sigrid Hunke]] (1969), ''Allah Sonne Uber Abendland, Unser Arabische Erbe'', Second Edition, pp. 279-80 ([[cf.]] Prof. Dr. M. Taha Jasser, [http://www.islamset.com/hip/i_medcin/taha_jasser.html Anaesthesia in Islamic medicine and its influence on Western civilization], Conference
on Islamic Medicine)</ref>

{{quote|"Sains perubatan telah mendapatkan penemuan hebat dan sangat penting dan bahawa kegunaan anestetik umum untuk kejalanan pembedahan, dan bagaimana unik, berefisien, dan penyayang untuk mereka yang mencubanya secara anestetik Islam elah digunakan. Ia agak berlainan dari minuman orang India, Rom dan Greek memaksa pada pesakit mereka untuk ketenangan kesakitan. Ada juga alegasi pada kredit penemuan ini pada seorang Itali atau seorang rakyat Alexandria, tetapi kebenarannya adalah dan sejarah membuktikan bahwa, seni menggunakan sponge anestetik adalah tulennya teknik Islam, yang tidak diketahui terdahulunya. Sponge telah digunakan untuk dicedok dan ditinggalkan dalam suatu campuran disediakan dari kanabis, candu, hioskiamus dan suatu tumbuhan bergelar Zoan."}}

===Perbedahan Katarak===
:''Lihat [[#Oftalmologi|Oftalmologi]]''

===Bedah pergigian===
:''Lihat [[#Pergigian|Pergigian]]''

===Bedah bereksperiman===
[[Ibn Zuhr]] (Avenzoar) dianggap bapa bedah [[eksperimen]],<ref name=Rabie2006>Rabie E. Abdel-Halim (2006), "Contributions of Muhadhdhab Al-Deen Al-Baghdadi to the progress of medicine and urology", ''Saudi Medical Journal'' '''27''' (11): 1631-1641.</ref> untuk memperkenalkan kaedah eksperiman pada bedah dalam ''Al-Taisir''.<ref name=Rabie2005>Rabie E. Abdel-Halim (2005), "Contributions of Ibn Zuhr (Avenzoar) to the progress of surgery: A study and translations from his book Al-Taisir", ''Saudi Medical Journal 2005; Vol. 26 (9): 1333-1339''.</ref> Dia adalah orang yang pertama untum menggunakan [[pengujian haiwan]] supaya dapat bereksperimen dengan tatacara perbedahan sebelum menggunakan mereka pada pesakit manusia.<ref name=Rabie2005/> Dia juga melakukan [[pembelahan]] pertama dan [[autopsi]] postmortem pada manusia dan haiwan.<ref name=Hutchinson/>

===Pembedahan mata===
{{main|Oftalmologi pada zaman pertengahan Islam}}

===Neurobedah===
{{main|Psikologi Islam}}

===Trakeotomi===
Tatacara pembedahan [[trakeotomi]] telah dicipta oleh [[Ibn Zuhr]] (Avenzoar) pada abad ke-12.<ref name=Makki/>

==Alat pembedahan==
===Adhesive bandage and Plaster===
[[Abu al-Qasim al-Zahrawi]] (Abulcasis), dalam ''[[Al-Tasrif]]'' (1000), mencipta [[plaster]] moden dan [[adhesive bandage]], yang mana masih digunakan di [[hospital]] di seluruh dunia.<ref name=Khan>Zafarul-Islam Khan, [http://milligazette.com/Archives/15-1-2000/Art5.htm At The Threshhold (sic) Of A New Millennium – II], ''The Milli Gazette''.</ref> Kegunaan plaster untuk [[fraktur]] telah menjadi suatu amalan piawai untuk doktor Arab, walaupun amalan ini tidak digunakan secara besar di Eropah hingga abad ke-19.<ref name=Patricia/>

===Tali dan alat angkup===
Kegunaan [[Abu al-Qasim]] pada [[tali]] untuk jahitan bahagian dalam masih diamalkan dalam pembedahan moden. [[Tali]] kelihatan adalah satu-satunya bahan tulen yang berupaya  dissolving dan diterima oleh badan

Abu al-Qasim juga mencipta [[alat angkup]] untuk mencabut [[janin]] yang mati, seperti dilustrasikan dalam ''[[Al-Tasrif]]''.<ref>Ingrid Hehmeyer and Aliya Khan (2007). "Islam's forgotten contributions to medical science", ''Canadian Medical Association Journal'' '''176''' (10).</ref>

=== Cauter dan Ligatur ===
Sebuah alat perubatan khusus yang digelar cauter, digunakan untuk [[cauterization]] [[arteri]], adalah yang pertama dijelaska oleh Abu al-Qasim dalam ''Kitab al-Tasrif''.<ref>Mohamed Kamel Hussein (1978), ''The Concise History of Medicine and Pharmacy'' ([[cf.]] Mostafa Shehata, "The Father Of Islamic Medicine: An International Questionnaire", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2002 (2): 58-59 [58])</ref>

Dalam ''[[Al-Tasrif]]'', [[Abu al-Qasim]] juga memperkenalkan kegunaan [[Ligatur (perubatan)|ligatur]] untuk arteri in lieu of [[cauterization]].<ref>Rabie E. Abdel-Halim, Ali S. Altwaijiri, Salah R. Elfaqih, Ahmad H. Mitwall (2003), "''Extraction of urinary bladder described'' by Abul-Qasim Khalaf Alzahrawi (Albucasis) (325-404 H, 930-1013 AD)", ''Saudi Medical Journal'' '''24''' (12): 1283-1291 [1289].</ref>

=== Pemakaian kapas dan jarum perbedahan ===
Al-Zahrawi adaah pembedah yang pertama menggunakan [[kapas]] sebagai suatu [[Pemakaian (perubatan)|pemakaian perubatan]] untuk mengawal [[Bleeding|hemorrhage]].<ref name=Patricia/>

[[Suture|jarum perbedahan]] telah dicipta dan dijelaskan oleh [[Abu al-Qasim]] dalam ''[[Al-Tasrif]]''.<ref name=Makki>A. I. Makki. "Needles & Pins", ''AlShindagah'' '''68''', January-February 2006.</ref>

===Syringe suntikan dan jarum hipodermik===
{{terjemahan}}
Pembedah [[Iraq]] Ammar ibn Ali al-[[Mosul|Mawsili]] mencipta hollow [[hypodermic needle]] dan [[syringe]] [[suntikan]] pertama pada ''sekitar'' 1000 menggunakan sebuah tiub [[kaca]] hollow dan [[penyedut]] untuk mencabut dan mengalihkan [[katarak]] dari sebiji mata pesakit sewaktu [[pembedahan katarak]].<ref>{{citation|title=Origins of Neuroscience: A History of Explorations Into Brain Function|first=Stanley|last=Finger|year=1994|publisher=[[Oxford University Press]]|isbn=0195146948|pages=70}}</ref>

===Peralatan lain===
Peralatan perbedahan lain dicipta oleh [[Abu al-Qasim]] dan pertama dijelaskan dalam ''[[Al-Tasrif]]'' (1000) termasuk [[scalpel]], [[curette]], [[retractor]], [[sudu]] bedah, [[Suara (alat perubatan)|suara]], [[hook]] bedah, [[rod]] bedah, dan [[Spekulum (perubatan)|spekula]],<ref name=Hadidi>Khaled al-Hadidi (1978), "The Role of Muslem Scholars in Oto-rhino-Laryngology", ''The Egyptian Journal of O.R.L.'' '''4''' (1), p. 1-15. ([[cf.]] [http://muslimheritage.com/topics/default.cfm?ArticleID=674 Ear, Nose and Throat Medical Practice in Muslim Heritage], Foundation for Science Technology and Civilization.)</ref> dan juga [[gergaji]] tulang.<ref name=Vallely/>

==Therapi==
{{terjemahan}}
===Aromaterapi===
[[Penyulingan wap]] telah dicipta oleh [[Avicenna]] pada awal [[abad ke-11]] untuk tujuan menghasilkan [[minyak essential]], memberikan kenaikan pada [[aromaterapi]]. Oleh kerana itu, dia dianggap sebagai perintis [[aromaterapi]].<ref>Marlene Ericksen (2000). ''Healing with Aromatherapy'', p. 9. McGraw-Hill Professional. ISBN 0658003828.</ref>

===Terapi kenser===
Dalam [[terapi kenser tidak dibukti|terapi kenser]], [[Avicenna]] menjelaskan rawatan terkemuka pertama untuk [[kenser]] dalam ''[[Qanun Perubatan]]''; salah satunya adalah suatu kaedah pembedahan termasuk [[amputasi]] atau pengalihan [[urat]],<ref name=Patricia>Patricia Skinner (2001), [http://findarticles.com/p/articles/mi_g2603/is_0007/ai_2603000716 Unani-tibbi], ''Encyclopedia of Alternative Medicine''</ref> dan yang satu lagi adalah suatu ubat majmuk herba bernama "Hindiba", yang [[Ibn al-Baitar]] kemudian mengenalkan sebagai memiliki ciri-ciri "antikenser" dan yang mana dapat juga merawat [[tumor]] lain dan ketidaktentuan [[neoplastic]].<ref>{{cite web|author=Prof. Nil Sari ([[Istanbul University]], Cerrahpasha Medical School)|title=Hindiba: A Drug for Cancer Treatment in Muslim Heritage|publisher=FSTC Limited|date=06 June, 2007|url=http://muslimheritage.com/topics/default.cfm?ArticleID=707}}</ref> After recognizing its usefulness in treating neoplastic disorders, Hindiba was [[patent]]ed in 1997 by Nil Sari, Hanzade Dogan, and John K. Snyder.<ref>{{patent|US|5663196|Methods for treating neoplastic disorders}}</ref>

Avicenna's ''Canon'' juga menjelaskan rawatan pembedahan terkemuka pertama untuk [[kenser]], menyatakan bahawa [[excision]]nya seharusnya menjadi radikal dan bahawa semua [[Tisu (biologi)|tisu]] berpenyakit seharusnya dialihkan, termasuk kegunaan [[amputasi]] atau pengalihan [[urat]] yang berjalan pada arahan [[tumor]].<ref name=Patricia/>

===Kemoterapi===
[[Kemoterapi]] dirintiskan oleh [[al-Razi]] (Rhazes) pada abd ke-10, apabila dia memperkenalkan kegunaan [[bahan kimia]] dan ubat sebagai bentuk-bentuk [[perubatan]]. Kimia-kimia ini termasuk [[vitriol]], [[tembaga]], [[merkuri]] dan [[arsenic]] [[garam]], [[sal ammoniac]], [[emas]] [[skoria]], [[kapur]], [[tanah liat]], [[batu karang]], [[mutiara]], [[tar]], [[bitumen]] dan [[alkohol]].<ref>[http://www.muslimheritage.com/uploads/The_Valuable_Contributions_of_al-Razi_in_the_History_of_Pharmacy.pdf The Valuable Contribution of al-Razi (Rhazes) to the History of Pharmacy], FSTC.</ref>

===Kromoterapi===
Avicenna, yang melihatkan warna sebagai kepentingan besar pada [[diagnosis]] dan [[rawatan]], membuat sumbangan yang penting bagi [[kromoterapi]] dalam ''[[Qanun Perubatan]]''. Dia menulis bahawa "Warna adalah suatu tanda penyakit" dan juga mengembangkan suatu carta yang berkaitan dengan warna pada [[suhu darjah]] dan keadaan fizikal badan. Dia selanjutnya membincangkan ciri-ciri warna untuk rawatan dan adalah "yang pertama untuk menubuhkan bahawa warna ayng salah mencadangkan terapi akan elicit tiada jawapan pada penyakit yang khusus." Sebagai contohnya, "dia memerhatikan bahawa seorang dengan hidung berdarah tidak seharusnya melihat pada benda-benda yang berwarna merah dan tidak seharusnya didedahkan pada lampu merah kerana ini akan merangsangkan humour sanguineous, di mana warna biru akan menyenangnya dan mengurangkan pengaliran darah."<ref>Samina T. Yousuf Azeemi and S. Mohsin Raza (2005), "A Critical Analysis of Chromotherapy and Its Scientific Evolution", ''Evidence-Based Complementary Alternative Medicine'' '''2''' (4): 481–488.</ref>

===Hirudoterapi===
{{BM}}
[[Hirudoterapi]], kegunaan [[lintah perubatan]] untuk tujuan perubatan, diperkenalkan oleh [[Avicenna]] dalam ''[[Qanun Perubatan]]'' (1020an). Dia menganggap penggunaan [[lintah]] lebih berguna daripada [[menyawan]] pada "letting off the [[blood]] from deeper parts of the body." Dia juga memperkenalkan kegunaan lintah sebagai rawatan untuk [[penyakit kulit]]. Lintah menjadi suatu kaedah masyhur pada [[zaman pertengahan Eropah]] oleh kerana pengaruh ''Qanun''nya. Suatu kegunaan moden untuk lintah perubatan diperkenalkan oleh [[Abd-el-latif]] pada abad ke-12, yang menulis bahawa lintah dapat digunakan untuk mencuci [[Tisu (biologi)|tisu]] selepas operasi pembedahan. Dia telah, meskipun, memahami bahawa adanya risiko ke atas kegunaan lintah, dan menasihatkan para pesakit bahwa lintah seharusnya dibersihkan sebelum digunakan dan bahawa kotoran atau debu "clinging to seekor lintah seharusnya dilapkan" sebelum penggunaan. Dia selanjutnya mengarang bahawa selepas lintah telah menghisap darah, [[garam]] harus "direnjis pada bahagian badan manusia yang dikenakan."<ref>Nurdeen Deuraseh, "Ahadith of the Prophet (s.a.w) on Healing in Three Things (al-Shifa’ fi Thalatha): An Interpretational", ''Jounal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2004 (3): 14-20 [18].</ref>

===Farmakoterapi===
:''Lihat [[#Sains farmakeutikal|Sains farmakeutikal]] dan [[#Terapi kenser|Terapi kenser]]''

===Fisioterapi===
Doktor Islam mengembangkan suatu kaedah [[terapi]] yang bermula dengan [[tanahan makanan]] dan [[fisioterapi]]; jika ini tidak berhasil untuk pesakit, kemudian [[preskripsi]] untuk [[ubat]] dan [[rawatan]] diberikan; dan jika ini tidak berhasil, kemudian mereka bertindak untuk mendapat [[pemdebahan]]. Fisioterapi yang ditetapkan oleh doktor Islam biasanya termasuk [[senaman fizikal]] dan [[mandi]]. Para doktor Arab Muslim membangunkan sebuah sistem teliti [[tahanan makanan]], yang mana mempunyai kesedaran kekurangan makanan, dan [[pemakanan berkhasiat]] telah mempunyai benda penting pada rawatan. Ubat perubatan dibahagikan ke dalam dua kelompok: [[Kemajmukan|ubat majmuk]]. Apabila mereka menyedari interaksi di antara dadah, mereka menggunakan dadah mudah pada mulanya; jika mereka gagal, oleh itu dadah majmuk digunakan yang diperbuat dari satu atau dua majmuk; dan jika kaedah konservatif ini gagal, oleh itu pembedahan diambil sebagai jalan terakhir.<ref name=Abouleish/>

===Psikoterapi===
{{main|Buah fikiran psikologi Islam}}

===Fitoterapi===
Dalam [[fitoterapi]], Avicenna memperkenalkan kegunaan perubatan [[Taxus baccata]] L. dalam ''[[Kanon Perubatan]]''. Dia menamakan [[ubat]] herba ini "Zarnab" dan menggunakannya sebagai suatu remedi  [[Jantung|kardiak]]. Ini adalah kegunaan dikenali pertama pada suatu ubat [[penghadang saluran kalsium]], yang tidak digunakan di [[dunia Barat]] hingga zaman 1960an.<ref>Yalcin Tekol (2007), "The medieval physician Avicenna used an herbal calcium channel blocker, Taxus baccata L.", ''Phytotherapy Research'' '''21''' (7): 701-2.</ref>

==Urologi==
Doktor-doktor Islam dari dunia Islam melakukan banyak kemajuan pada bidang [[urologi]]. [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] memperkenalkan kaedah-kaedah [[urinalysis]] dan [[stool test]]ing,<ref name=Berjak/> sementara doktor-doktor lain mengurus dengan pengurusan perubatan dan rawatan [[batu buah pinggang]], [[keradangan]], [[penyakit]], dan [[disfungsi seksual]]. Mereka merintis pencapaian pembedahan maju pada rawatan batu pundi-pundi dan juga masalah [[zakar]] dan [[buah zakar]], menggunakan teknik-teknik yang masih digunakan oleh para doktor moden. Mereka juga adalah yang pertama untuk menghasilkan [[ubat]] diuji untuk rawatan banyak keadaan berselerak urologi.<ref>A. Al Dayel (2006), "Urology in Islamic medicine", ''Urology'' '''68''' (1), p. 253.</ref>

===Litotomi===
Dalam [[lithotomi]], [[Abulcasis]] melakukan pencabutan berjaya pertama pada bladder dan [[kidney stone]]s dari [[urinary bladder]] menggunakan sebuah alat baru yang dia mencipta — sebuah [[scalpel]] lithotomi dengan dua edge pemotong tajam-dan suatu teknik baru yang dia mencipta—[[Perineum|perineal]] [http://medical-dictionary.thefreedictionary.com/cystolithotomy cystolithotomy]—yang membenarkan dia untuk crush suatu batu yang besar, secara besar mengurangkan sebelum peralihannya kadar [[kematian]] terdahulunya disebabkan oleh percubaan lebih awal pada operasi ini oleh orang pada zaman silam.<ref name=Kaadan>Abdul Nasser Kaadan PhD, "Albucasis and Extraction of Bladder Stone", ''Jounal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2004 (3): 28-33.</ref>

===Kesihatan seksual===
Dalam [[kesihatan seksual]], doktor dan ahli farmasi Islam mengenalkan isu-isu [[difungsi seksual]] dan [[disfungsi ketegangan]], dan mereka adalah yang pertama untuk prajelas [[perubatan]] untuk rawatan masalah-masalah ini. Mereka mengembangkan beberapa kaedah [[terapi]] untuk isu ini, termasuk kaedah ubat satu di mana suatu [[ubat]] yang diprajelaskan, dan suatu "kaedah gabungan pada sama ada suatu ubat atau [[makanan]]." Ubat ini juga secara sering digunakan untuk [[kegunaan ubat rekreasi]] untuk memperbaikikan [[keseksualan lelaki]] pada umum oleh mereka yang tidak menderita dari disfungsi seksual. Kebanyakan ubat ini adalah perubatan lisan, walaupun sedikit pesakit juga dirawat melalui cara [[topical]] dan [[Transurethral resection of the prostate|transurethral]]. Disfungsi seksual dirawat dengan ubat diujikan dalam dunia Islam sejak abad ke-9 hingga abad ke-16 oleh sebilangan doktor dan ahli farmasi Islam, termasuk al-Razi, [[Thabit bin Qurra]], [[Ibn Al-Jazzar]], [[Avicenna]] (''[[Qanun Perubatan]]''), [[Averroes]], [[Ibn al-Baitar]], dan [[Ibn al-Nafis]] (''TBuku Komprehensif pada Perubatan'').<ref>A. Al Dayela and N. al-Zuhair (2006), "Single drug therapy in the treatment of male sexual/erectile dysfunction in Islamic medicine", ''Urology'' '''68''' (1), p. 253-254.</ref>

==Sumbangan zaman pertengahan lain==
Sumbangan perubatan lain pertama kali diperkenalkan oleh doktor-doktor Islam termasuk penemuan  [[sistem imun]], pengenalan [[microbiologi]], kegunaan [[uji haiwan]], dan penggabungan perubatan dengan [[sains]] lain (termasuk [[pertanian]], [[botani]], [[kimia]], dan [[farmakologi]]),<ref name=Saad/> dan juga [[kedai ubat]] pertama di [[Baghdad]] (754), perbezaan di antara ubat dan farmasi pada abad ke-12, dan penemuan sekurang-kurangnya 2,000 [[Bahan kimia|bahan]] perubatan.<ref name=Hadzovic/> Kemajuan perubatan lain tiba pada bidang-bidang [[farmakologi]] dan [[farmasi]],<ref name=Turner/> dan bidang berikut [[sains bioubat]]:

===Botani dan sains persekitaran===
{{main|Revolusi Pertanian Islam}}
{{see|Geografi Islam}}

Umat Islam mengembangkan suatu kecapaian saintifik pada [[botani]] dan [[pertanian]] berasaskan tiga elemen utama; sistem canggih [[putaran tanaman]], teknik [[irigasi]] dikembang secara tinggi, dan pengenalan kepelbagaian besar [[tanaman]] yang telah dikajikan dan dikatalog menurut [[musim]], jenis [[tanah]] dan jumlah [[air]] yang mereka memerlukan. Beberapa [[ensiklopedia]] pada [[botani]] dihasilkan, dengan [[precision]] dan perincian yang tinggi.<ref>Al-Hassani, Woodcock and Saoud (2007), ''Muslim heritage in Our World'', FSTC publishing, 2nd Edition, pp. 102–23.</ref> [[Al-Dinawari]] (828-896) dianggap penemu botani Arab untuk ''Buku Tumbuhan'', di mana dia menjelaskan sekurang-kurangnya 637 tumbuhan dan membincang [[evolusi tumbuhan]] dari kelahirannya hingga kematiannya, menjelaskan fasa-fasa [[perkembangan tumbuhan]] dan penghasilan bunga-bunga dan buah-buahan.<ref name=Fahd-815>{{citation|last=Fahd|first=Toufic|contribution=Botany and agriculture|pages=815}}, in {{Harvard reference |last1=Morelon |first1=Régis |last2=Rashed |first2=Roshdi |year=1996 |title=[[Encyclopedia of the History of Arabic Science]] |volume=3 |publisher=[[Routledge]] |isbn=0415124107}}</ref>

Pada abad ke-13, ahli biologi [[Al-Andalus|Andalusia]]-[[Arab]] Abu al-Abbas al-Nabati membangunkan suatu [[kaedah saintifik]] awal untuk botani, memperkenalkan [[berempayar]] dan teknik [[eksperimen]] pada pengujian, penjelasan dan pengenalan pelbagai [[materia medica]], dan memisahkan laporan unverified dari yang disokong oleh ujian sebenarnya dan [[pengawasan]].<ref>{{Citation |first=Toby |last=Huff |year=2003 |title=The Rise of Early Modern Science: Islam, China, and the West |page=218 |publisher=[[Cambridge University Press]] |isbn=0521529948 |pages=813–852}}</ref> Pelajarnya[[Ibn al-Baitar]] menerbitkan ''Kitab al-Jami fi al-Adwiya al-Mufrada'', yang dianggapkan salah datu dari kompilasi botani terhebat dalam sejarah, dan adalah suatu pihak berkausa botani untuk berkurun-kurun. Ia mengandungi perincian pada sekurang-kurangnya 1,400 [[tumbuh]]-tumbuhan, [[makanan]] dan [[ubat]] berlainan, 300 darinya adalah penemuannya sendiri. ''Kitab al-Jami fi al-Adwiya al-Mufrada'' adalah juga berpengaruh di [[Eropah]] selepas ia diterjemahkan ke dalam [[bahasa Latin]] pada 1758.<ref>Diane Boulanger (2002), "The Islamic Contribution to Science, Mathematics and Technology", ''OISE Papers'', in ''STSE Education'', Vol. 3.</ref><ref>Russell McNeil, [http://www.mala.bc.ca/~mcneil/baitart.htm Ibn al-Baitar], [[Malaspina University-College]].</ref>

Perjanjian diketahui terawal menguruskan dengan [[kepersekitaran]] dan [[sains sekitar]], khususnya[[pencemaran]], adalah perjanjian bahasa Arab ditulis oleh [[al-Kindi]], [[Qusta ibn Luqa]], [[al-Razi]], [[Ibn Al-Jazzar]], [[al-Tamimi]], [[al-Masihi]], [[Avicenna]], [[Ali ibn Ridwan]], Ibn Jumay, [[Isaac Israeli ben Solomon]], [[Abd-el-latif]], Ibn al-Quff, dan [[Ibn al-Nafis]]. Karya-karya mereka meliputi sebilangan tajuk berkaitan dengan pencemaran seperti [[pencemaran udara]], [[pencemaran air]], [[pencemaran tanah]], kesalahgunaan [[pembaziran pepejal perbandaran]], dan [[taksiran kesan persekitaran]] sesetengah kawasan tempatan.<ref>L. Gari (2002), "Arabic Treatises on Environmental Pollution up to the End of the Thirteenth Century", ''Environment and History'' '''8''' (4), pp. 475-488.</ref> [[Córdoba, Sepanyol|Cordoba]], [[al-Andalus]] juga mempunyai kemudahan [[pembekal pembaziran]] dan [[pembaungan pembaziran]] untuk pengutipan [[sampah]].<ref>S. P. Scott (1904), ''History of the Moorish Empire in Europe'', 3 vols, J. B. Lippincott Company, Philadelphia and London. <br> F. B. Artz (1980), ''The Mind of the Middle Ages'', Third edition revised, [[University of Chicago Press]], pp 148-50. <br> ([[cf.]] [http://www.1001inventions.com/index.cfm?fuseaction=main.viewSection&intSectionID=441 References], 1001 Inventions)</ref>
<!-- fair use image with no rationale for this article.  Hopefully a free one can be found. [[Image:Rhazes.jpg|thumb|right|150px|[[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes), the father of [[pediatrics]], made significant advances in [[psychiatry]] and [[psychotherapy]], presenting definitions, symptoms and treatments for [[mental disorder]]s. He also used [[Mercury (element)|mercurial]] compounds as topical [[antiseptic]]s.]]-->

===Perkembangan kanak-kanak dan pediatrik===
[[Ali ibn Sahl Rabban al-Tabari]] adalah seorang perintis [[pediatrik]] dan bidang [[perkembangan kanak-kanak]], yang dia membincang pada ''Firdous al-Hikmah''nya.<ref name=Amber/>

Pelajarnya [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) adalah dianggap bapa [[pediatrik]] untuk menulis ''Penyakit Kanak-kanak'', buku pertama yang menguruskan dengan pediatrik sebagai suatu bidang tersendiri pada perubatan.<ref name=Tschanz/>

===Endocrinologi===
Pada [[endocrinologi]], [[Avicenna]] (980-1037) memberikan suatu keterangan rinci pada [[penyakit kencing manis]] dalam ''[[Kanon Perubatan]]'', "menjelaskan abnormal appetite dan kejatuhan fungsi seksual dan dia mendokumentasikan rasa manis pada kencing kencing manis." Like [[Aretaeus of Cappadocia]] sebelumnya, Avicenna mengakui suatu kencing manis asas dan secondary. Dia juga menjelaskan [[gangren]] kencing manis, dan merawat kencing manis menggunakan campuran [[lupin]]e, [[trigonella]] ([[fenugreek]]), dan biji [[zedoary]], yang menghasilkan suatu pengurangan banyak dalam pengumuhan gula, suatu rawatan yang masih ditetapkan dalam zaman moden. Avicenna juga "menjelaskan insipidus kencing manis secara sangat tepat untuk pertama kali", walaupun ia adalah kemudian [[Johann Peter Frank]] (1745-1821) yang pertama membezakan di antara kencing manis mellitus dan kencing manis insipidus.<ref>{{citation|journal=International Journal of Endocrinology and Metabolism|year=2003|volume=1|pages=43–45 [44–5]|title=Clinical Endocrinology in the Islamic Civilization in Iran|last=Nabipour|first=I.}}</ref>

Pada kurun ke-12, [[al-Jurjani]] memberikan penjelasan pertama pada [[penyakit Graves]] selepas menyatakan persatuan [[goitre]] dan [[eksoftalmos]] dalam ''Tesaurus Shah dari Khwarazm'', kamus perubatan utama pada zamannya.<ref name=WNI>{{WhoNamedIt|synd|1517|Basedow's syndrome or disease}} - the history and naming of the disease</ref><ref>{{citation|journal=Lakartidningen|year=1983|date=August 10, 1983|volume=80|issue=32-33|title=Who was the man behind the syndrome: Ismail al-Jurjani, Testa, Flagani, Parry, Graves or Basedow? Use the term hyperthyreosis instead|last=Ljunggren|first=J. G.|pages=2902}}</ref> Al-Jurjani juga menubuhkan perkaitan di antara beguk dan [[debaran jantung]].<ref>{{citation|journal=International Journal of Endocrinology and Metabolism|year=2003|volume=1|pages=43–45 [45]|title=Clinical Endocrinology in the Islamic Civilization in Iran|last=Nabipour|first=I.}}</ref>

===Gerontologi dan geriatrik===
''[[Qanun Perubatan]]'' [[Avicenna]] adalah buku pertama untuk memberikan arahan untuk jagaan [[Ketingkatan umur|meningkat umur]], membayangkan [[gerontologi]] dan [[geriatrik]] moden. Dalam sebuah adegan berjudul "Rejimen Usia Tua", Avicenna menuliskan bahawa "orang tua memerlukan banyak tidur. Jangka waktu digunakan di kerusi panjang seharusnya liberal - lebih daripada yang sah untuk orang dewasa." Dia menuliskan bahawa selepas bangun, tubuh seharusnya [[Sapuan|disapukan]] dengan [[minyak]] "untuk merangsang fakulti kesensifan". Berkenaan [[senaman]], dia mencadangkan [[jalan kaki]] atau [[Kekuestrianan|tunggang kuda]]. Dia menyatakan:<ref name=Howell-58>{{citation|last=Howell|first=Trevor H.|title=Avicenna and His Regimen of Old Age|journal=Age and Ageing|year=1987|volume=16|pages=58-59 [58]}}</ref>

{{quote|"Faktor-faktor dianggapkan berkaitan dengan senaman pada orang tua adalah pelbagai kenyataan tubuh berlainan orang; susulan lebih lagi dipunca dari [[penyakit]]; dan kelakuan terdahulu mereka dianggapkan senaman."}}

Dia berkata bahawa jika badan sihat, ia dapat melakukan senaman yang attempered, tetapi jika sebahagian dari badan infirm, "kemudian bahagian itu seharusnya tidak disenamkan sehingga seloepas berehat", dan bahawa senaman tidak harusnya secara terhad graduated "sebagai jika badanya seharusnya dikuatkan". ''Qanun'' mengakui empat tempoh [[kehiduapan]]: tempoh [[Pembesaran Manusia (biologi)|pembesaran]], [[Dewasa|perdana hidup]], tempoh [[Usia pertengahan tahun|kemerosotan ketuaan]] (dari usia empat puluh ke enam puluh tahun), dan usia [[Kelemahan otot|decrepit]]. Dia menyatakan bahawa sewaktu tempoh terakhir, "ada kekerasan pada [[tulang]] mereka, kekasaran [[kulit]], dan waktu yang panjang sejak mereka menghasilkan [[air mani]], [[darah]] dan [[Kenafasan|nafas]] vaporal". Meskipun, dia bersetuju dengan [[Galen]] bahawa [[Bumi (elemen klasik)|elemen bumi]] adalah lebih prominen pada yang berumur dan decrepit daripada yang pada tempoh-tempoh lain. Avicenna tidak bersetuju dengan konsep infirmity, meskipun, menyatakan:<ref name=Howell-58/>

{{quote|"Tidak perlunya untuk assert bahawa ada tiga keadaan pada kesakitan badan manusia, kesihatan dan suatu keadaan yang tidak sakit mahupun penyakit. Yang pertama meliputi segalanya."}}

[[Disertasi|Tesis]] III dari ''Qanun'' membincangkan [[penahanan makanan]] sesuai untuk [[Umur tua|orang tua]]. Avicenna menulis bahawa mereka seharusnya diberikan [[makanan]] dalam jumlah sedikit pada satu waktu dan bahawa mereka dapat makan dua atau tiga kali sehari, dibahagikan menurut kuasa kecernaan dan keadaan umum pada orang tua itu dalam soalan. Dia juga mencadangkan [[buah-buahan]], seperti [[Ficus|figs]] dan [[buah prun]]. Dia juga menyatakan:<ref name=Howell-59>{{citation|last=Howell|first=Trevor H.|title=Avicenna and His Regimen of Old Age|journal=Age and Ageing|year=1987|volume=16|pages=58-59 [59]}}</ref>

{{quote|"Sesetengah pemakanan berkhasiat patut dipuji boleh dibenarkan sewaktu tidur, [tetapi] orang tua gemuk boleh menjadi seorang pemakan lewat malam, asalkan mereka mencegahkan mana-mana [[pemakanan berkhasiat|makanan]] kasar... semua makanan panas, tajam atau [[Desiccation|dessicative]], seperti [[Hidangan (makanan)|hidangan]] diperbuat dari [[vinegar]], [[garam]], [[aromatik]] panas, [[perasa]] dan [[acar]]. [Susu adalah bagus untuk yang meningkat umur, dijadikan] berkhasiat dan humectant pada sifatnya. [Meskipun] articles makanan dengan tindakan laxative adalah sangat sesuai untuk yang tua."}}

Doktor Arab masyhur [[Ibn Al-Jazzar]] Al-Qayrawani (Algizar, sekitar 898-980), juga menuliskan sebuah buku khas pada perubatan dan kesihatan orang tua, berjudul ''Kitab Tibb al-Machayikh''<ref>[http://www.islam.org.br/al_jazzar.htm Al Jazzar]</ref> or ''Teb al-Mashaikh wa hefz sehatahom''.<ref>[http://www.bium.univ-paris5.fr/ishm/vesalius/VESx1998x04x01.pdf ''Vesalius'' Official journal of the International Society for the History of Medicine]</ref> Dia juga menuliskan sebuah buku pada [[keadaan kelam-kabut tidur]] dan satu lagi pada [[kelupaan|sifat pelupa]] dan bagaimana hendak menguatkan [[ingatan]], berjudul ''Kitab al-Nissian wa Toroq Taqwiati Adhakira'',<ref>[http://www.medarus.org/Medecins/MedecinsTextes/al_jazzar.htm Algizar a web page in french]</ref><ref>[http://www.nlm.nih.gov/hmd/arabic/bioI.html#jazzar Ibn Jazzar]</ref><ref>[Geritt Bos, ''Ibn al-Jazzar'', ''Risala fi l-isyan'' (Treatise on forgetfulness), London, 1995 ]</ref> dan sebuah perjanjian pada penyebabnya [[keakhlakan]] berjudul ''Rissala Fi Asbab al-Wafah''.<ref>[http://www.islam.org.br/al_jazzar.htm Al Jazzar]</ref> Seorang lagi doktor Arab pada kurun ke-9, Ishaq ibn Hunayn (meninggal pada 910), anak lelaki [[Hunayn Ibn Ishaq]], menuliskan sebuah ''Perjanjian pada Ubat untuk Yang Bersifat Pelupa'' (''Risalah al-Shafiyah fi adwiyat al-nisyan'').<ref>[http://www.nlm.nih.gov/exhibition/islamic_medical/islamic_08.html Islamic culture and medical arts]</ref>

[[Image:Cheshm manuscript.jpg|right|thumb|Sebuah manuskrip [[bahasa Arab]], bertarikh 1200 M, bertajuk ''Anatomi Mata'', dikarang oleh al-Mutadibih.]]

===Oftalmologi===
{{Main|Oftalmologi pada zaman pertengahan Islam}}

Dari kesemua cabang perubatan Islam, [[oftalmologi]] adalah salah satu yang terpenting. Peralatan khas yang digunakan pada jalan operasi mereka menjadi skor-skor. Inovasi seperti “[[Suntikan (ubat)|suntikan]] [[syringe]]”, dicipta oleh seorang doktor [[Iraq]] Ammar ibn Ali dari [[Mosul]], yang digunakan untuk pencabutan dengan sedutan [[katarak]] lembut, masih agak umum. Dalam [[perbedahan katarak]], Ammar ibn Ali mencubakan pencabutan terawal katarak menggunakan [[penyedut]]. Dia memperkenalkan suatu [[jarun hipodermik]] syringe berlogam yang hollow melalui  [[sclerotic]] dan secara berjaya mencabutkan katarak melalui penyedut.<ref name=Syed-7/><ref name=Finger>{{citation|title=Origins of Neuroscience: A History of Explorations Into Brain Function|first=Stanley|last=Finger|year=1994|publisher=[[Oxford University Press]]|isbn=0195146948|page=70}}</ref>

[[Ibn al-Haytham]] (Alhacen) membuat sumbangan yang penting pada ophthalmology dan [[perbedahan mata]], sejak dia mengaji dan secara betul menjelaskan proses [[kelihatan]] dan [[pandangan visual]] untuk pertama kali dalam ''[[Buku Optik]]'', diterbit pada [[1021]].<ref name=Saad/> Dia juga adalah orang yang pertama untuk mengagak pada [[retina]] menjadi terlibat dalam proses pembentukan [[imej]].<ref name=Wade1998>{{cite book | author=N. J. Wade | year=1998 | title=A Natural History of Vision. | publisher=Cambridge, MA: MIT Press.}}</ref>

[[Ibn al-Nafis]], dalam ''Buku Polished pada Ophthalmologi Bereksperimen'', mendapati bahawa [[otot]] di belakang biji [[mata]] tidak menyokong [[ophthalmic nerve]], yang mereka ditidak berhubung dengannya, dan bahawa [[optic nerve]]s [[transect]] tetapi tidak bercantum sesama sendiri. Dia juga mendapati bahawa banyak rawatan baru untuk [[glaukoma]] dan kelemahan [[Sistem visual|visi]] pada satu mata apabila dikesankan oleh [[penyakit]].<ref>Mohamad S. M. Takrouri (King Khalid University Hospital Riyadh), [http://www.angelfire.com/md/Takrouri/Ibn_alNafis.htm Medical aspects of Ala al-Din Abu'l-Hasan Ali Ibn Abi'l-Haram al-Qurashi (Ibn al-Nafis)'s contributions to science]</ref>

===Psikiatri dan psikhologi===
{{main|Psikologi Islam}}

[[Hospital psikiatrik]] dan rumah sakit otak pertama telah dibina di dunia Islam seawal abad ke-8. Hospital-hospital psikiatrik pertama dibina oleh umat Arab Islam di [[Baghdad]] pada 705, [[Fez]] pada awal abad ke-8, dan [[Kaherah]] pada 800. Hospital psikiatrik masyhur lain dibina di [[Damsyik]] dan [[Aleppo]] pada 1270.<ref>Ibrahim B. Syed PhD, "Islamic Medicine: 1000 years ahead of its times", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2002 (2): 2-9 [7-8].</ref> Tidak seperti para doktor zaman pertengahan Kristian yang bergantung pada penjelasan ke[[jin]]an untuk penyakit akal, para doktor pertengahan Islam bergantung kebanyakannya pada [[psikiatrik klinik]] dan observation klinik pada para pesakit dengan penyakit akal. Mereka mempunyai kemajuan penting pada psikiatri dan adalah yang pertama untuk memberikan [[psikoterapi]] dan [[rawatan akhlak]] untuk para pesakit yang sakit akal, tambahannya pada bentuk-bentuk rawatan baru seperti  [[bathing|bath]]s, [[rawatan]] ubat, [[terapi muzik]] dan [[terapi occupational]].<ref name=Syed-7>Ibrahim B. Syed PhD, "Islamic Medicine: 1000 years ahead of its times", ''Journal of the International Society for the History of Islamic Medicine'', 2002 (2): 2-9 [7].</ref>

Konsep [[kesihatan mental]] dan "kesucian mental" telah diperkenalkan oleh doktor Islam [[Ahmed ibn Sahl al-Balkhi]] (850-934). Dalam ''Masalih al-Abdan wa al-Anfus'' (''Sustenance for Body and Soul''), dia adalah yang pertama untuk secara berjaya membincangkan penyakit-penyakit yang berkaitan dengan badan dan minda, dan berdebat bahawa "jika nafsu menjadi sakit, badan juga tidak mendapati kenikmatan pada hidup dan akhirnya menbinakan suatu penyakit fizikal."<ref name=Talib>Nurdeen Deuraseh and Mansor Abu Talib (2005), "Mental health in Islamic medical tradition", ''The International Medical Journal'' '''4''' (2), p. 76-79.</ref> Al-Balkhi juga seorang perintis psychotherapy, [[psikofisiologi]] dan [[ubat psikosomatik]]. Dia mengakui bahawa [[tubuh]] dan [[nyawa]] dapat menjadi sihat atau sakit, atau "seimbang atau tidak seimbang", dan bahawa penyakit akal dapat mendapatkan [[psikologikal]] dan/atau sebab [[fisiologikal]]. Dia menulis bahawa ketidakseimbangan badan dapat menyebabkan [[demam]], [[pening kepala]] dan penyakit fizikal lain, sementara ketidakseimbangan nyawa dapat menyebabkan [[kemarahan]], [[kebimbangan]], [[kesedihan]] dan simptom akal lain. Dia memperakui dua jenis [[Kemurungan klinik|kemurungan]]: suatu yang disebabkan oleh alasan yang diketahui seperti [[kehilangan]] atau [[kegagalan]], yang dapat dirawat secara psikologi; dan penyebab lain dengan alasan tidak dikenali disebabkan oleh alasan psikologi, yang dapat dirawat melalui ubat fizikal.<ref name=Talib/>

Najab ud-din Muhammad (kurun ke-10) menjelaskan sebilangan penyakit akal dalam rinci. Dia membuatkan banyak [[pengawasan]] berhati-hati pada para pesakit yang berpenyakit akal dan menyusum mereka dalam sebuah buku yang "memperbuatkan kebanyakan klasifikasi lengkap pada penyakit akal oleh itu dikenali." Penyakit akal mula-mulanya dijelaskan oleh Najab termasuk [[kemurangan terganggu fikiran]], [[neurosis]], [[priapisme]] dan [[impoten]] seksual (''Nafkhae Malikholia''), [[psikosis]] (''Kutrib''), dan [[penyakit otak]] (''Dual-Kulb'').<ref name=Syed-7/> Simptom merupakan [[skizofrenia]] juga telah dilaporkan dalam kemudian sastera perubatan bahasa Arab.<ref>Hanafy A. Youssef and Fatma A. Youssef (1996), "Evidence for the existence of schizophrenia in medieval Islamic society", ''History of Psychiatry'' '''7''' (25): 55-62.</ref> 

[[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] (Rhazes) dan al-Balkhi adalah doktor pertama dikenali untuk mempelajari psikoterapi. Razi khususnya membuat banyak kemajuan besar dalam psikiatri dalam teks markah tanahnya ''El-Mansuri'' dan ''Al-Hawi'' pada [[kurun ke-10]], yang menyampaikan [[takrifan]], [[simptom]] dan [[rawatan]] untuk masalah berkaitan dengan [[kesihatan akal]] dan [[penyakit akal]]. Dia juka menjalankan wad psikiatrik dalam sebuah hospital [[Baghdad]]. Sebanrangan institusi tidak dapat wujud di Eropah pada waktu itu kerana ketakutan [[kepunyaan syaitan]].<ref name=Syed-7/>

Di [[al-Andalus]], [[Abu al-Qasim]] (Abulcasis), bapa [[pembedahan]] moden, membangunkan reka bentuk bahan dan teknikal yang masih digunakan dalam [[pembedahan neuro]]. [[Ibn Zuhr]] (Avenzoar) memberikan penjelasan tepat pertama pada keadaan kelam-kabut [[neurologi]], termasuk [[meningitis]], intracranial [[thrombophlebitis]], dan [[mediastinal germ cell tumor]]s, dan membuat sumbangan pada [[neurofarmakologi]] moden. [[Averroes]] mencadangkan kewujudan [[penyakit Parkinson]] dan memuncakan ciri-ciri [[fotoreseptor]] ke [[retina]]. [[Maimonides]] menuliskan tentang keadaan kelam-kabut [[neuropsikiatrik]] dan menjelaskan [[penyakit anjing gila]] dan kemabukan [[Deadly nightshade|belladonna]].<ref name=Araguz>Martin-Araguz, A.; Bustamante-Martinez, C.; Fernandez-Armayor, Ajo V.; Moreno-Martinez, J. M. (2002). "Neuroscience in al-Andalus and its influence on medieval scholastic medicine", ''Revista de neurología'' '''34''' (9), p. 877-892.</ref>

[[Ibn al-Haytham]] dianggapkan oleh sesetengah orang sebagai penemu [[psikologi bereksperimen]] dan [[psikofizik]],<ref name=Khaleefa>Omar Khaleefa (Summer 1999). "Who Is the Founder of Psychophysics and Experimental Psychology?", ''American Journal of Islamic Social Sciences'' '''16''' (2).</ref> dengan karya perintasannya pada [[psikologi]] [[tanggapan penglihatan]] dalam ''[[Buku Optik]]''.<ref name=Steffens/> Dalam Buku III dari ''[[Buku Optik]]'', [[Ibn al-Haytham]] adalah [[ahli sains]] pertama untuk memperdebatkan bahawa penglihatan bermuncul di otak, daripada di mata. Dia menunjukkan bahwa pengenalan peribadi mempunyai suatu kesan pada apa yang orang melihat dan bagaimana mereka melihat, dan penglihatan dan tanggapan itu adalah [[subjektif]].<ref name=Steffens>Bradley Steffens (2006). ''Ibn al-Haytham: First Scientist'', Chapter 5. Morgan Reynolds Publishing. ISBN 1599350246.</ref> Bersama dengan [[al-Kindi]] dan Ibn al-Haytham, [[al-Biruni]] juga seorang perintis psikologi bereksperimen psikologi, sedangkan dia adalah yang pertama untuk secara [[berempayar]] menjelaskan konsep [[waktu reaksi]].<ref>[[Muhammad Iqbal]], ''[[The Reconstruction of Religious Thought in Islam]]'', "The Spirit of Muslim Culture" ([[cf.]] [http://www.allamaiqbal.com/works/prose/english/reconstruction] and [http://www.witness-pioneer.org/vil/Books/MI_RRTI/chapter_05.htm])</ref>

[[Avicenna]] adalah seorang perintis psikofisiologi dan ubat psikosomatik. Dia memperakui '[[psikologi berfisiologi]]' dalam rawatan penyakit melibatkan [[perasaan]], dan membangunkan sebuah sistem untuk mengaitkan perubahan dalam kadar [[nadi]] dengan perasaan mendalam, yang dilihatkan sebagai suatu tindakan awal ujian [[perkaitan kata]] dipuncakan ke [[Carl Jung]].<ref name=Syed-7/> Avicenna adalah juga seorang perintis [[neuropsikiatri]]. Dia juga menjelaskan berbilang keadaan neuropsikiatrik, termasuk [[hallucination]], [[insomnia]], [[mania]], [[mimpi buruk]], [[melankolia]], [[demensia]], [[epilepsi]], [[paralisis]], [[strok]], [[Vertigo (peruabtan)|vertigo]] dan [[tremor]].<ref>S Safavi-Abbasi, LBC Brasiliense, RK Workman (2007), "The fate of medical knowledge and the neurosciences during the time of Genghis Khan and the Mongolian Empire", ''Neurosurgical Focus'' '''23''' (1), E13, p. 3.</ref>

===Rheumatologi===
Dalam [[rheumatologi]], [[Muhammad ibn Zakarīya Rāzi]] melaporkan suatu [[kajian kes]] psychotherapeutic dari seorang doktor Muslim sezaman abad ke-10 yang merawat seorang wanita menderita dari [[kekejangan]] utama pada jointnya which made her unable to rise. Doktor merawatkannya dengan mengangkat skirtnya, memberikannya malu. Dia menulis: "Suatu curahan kepanasan telah dihasilkan dalamnya yang mana membubarkan kejenakaan rheumatik."<ref name=Syed-7/>

===Zoologi===
:''Maklumat lanjut: [[Falsafah Islam awal#Evolusi|falsafah Islam awal: Evolusi]]''

Dalam bidang [[zoologi]] pada [[biologi]], ahli biologi Islam mengembangkan teori pada [[evolusi]] dan [[pilihan asli]] yang secara lebar diajar di sekolah-sekolah zaman pertengahan Islam. [[John William Draper]], seorang sezaman [[Charles Darwin]], menganggapkan "teori evolusi umat Muhammad (iaitu umat Islam)" dikembangkan "lebih maju daripada apa yang kita harus gunakan, memanjangkan walaupun ke benda [[Inorganic compound|inorganic]] atau [[mineral]]." Menurut [[al-Khazini]], gagasan pada evolusi adalah tersebar di kalangan "rakyat biasa" dalam dunia Islam pada abad ke-12.<ref>[[John William Draper]] (1878). ''History of the Conflict Between Religion and Science'', p. 154-155, 237. ISBN 1603030964.</ref>

Ahli biologi Islam pertama untuk mengembangkan suatu teori pada evolusi adalah [[al-Jahiz]] (781-869). Dia menulis pada kesan-kesan persekitaran pada kemungkinan seekor haiwan untuk kekal hidup, dan dia pertama menjelaskan [[Asal usul Spesis#Perjuangan untuk wujud, dan pilihan asli|perjuangan untuk wujud]] dan suatu bentuk awal [[pilihan asli]].<ref>Conway Zirkle (1941). Natural Selection before the "Origin of Species", ''Proceedings of the American Philosophical Society'' '''84''' (1), p. 71-123.</ref><ref>Mehmet Bayrakdar (Third Quarter, 1983). "Al-Jahiz And the Rise of Biological Evolutionism", ''The Islamic Quarterly''. [[London]].</ref> Al-Jahiz juga adalah yang pertama untuk membincangkan [[rantai makanan]],<ref>Frank N. Egerton, "A History of the Ecological Sciences, Part 6: Arabic Language Science - Origins and Zoological", ''Bulletin of the Ecological Society of America'', April 2002: 142-146 [143]</ref>
dan juga adalah seorang pengikut awal [[determinisme alam sekitar]], mendebatkan bahawa alam sekitar dapat determine ciri-ciri fizikal penduduk pada sebuah masyarakat dan bahawa asal-usul [[kulit manusia berlainan]] adalah penyebab alam sekitar.<ref>Lawrence I. Conrad (1982), "Taun and Waba: Conceptions of Plague and Pestilence in Early Islam", ''Journal of the Economic and Social History of the Orient'' '''25''' (3), pp. 268-307 [278].</ref>

[[Ibn al-Haytham]] menulis sebuah buku yang dia mendebatkan untuk [[evolusinisme]] (walaupui bukan pilihan asli), dan beberapa sarjana Islam dan ahli sains lain, seperti [[Ibn Miskawayh]], the [[Brethren of Purity]], [[al-Khazini]], [[Abū Rayhān al-Bīrūnī]], [[Nasir al-Din Tusi]], dan [[Ibn Khaldun]], membincang dan mengembang gagasan ini. Diterjemahkan ke dalam bahasa Latin, karya-karya ini bermula muncul di Barat selepas [[Zaman Pembaharuan]] dan bermuncul telah mempunyai kesan pada sains Barat.

''Al-Fawz al-Asghar'' [[Ibn Miskawayh]] dan '[[Ensiklopedia Brethren of Purity]]'' (''The Epistles of Ikhwan al-Safa'') [[Brethren of Purity]] pada 'expressed evolutionary ideas on how species evolved from [[matter]], into [[vapor]], dan kemudian [[air]], kemudian [[mineral]], kemudian [[tumbuhan]], kemudian [[haiwan]], kemudian [[beruk]], dan kemudian [[manusia]]. Ini adalah karya-karya dikenali di Eropah dan kemungkinan telah mempengaruhi [[Darwinisme]].<ref name=Hamidullah>[[Muhammad Hamidullah]] and Afzal Iqbal (1993), ''The Emergence of Islam: Lectures on the Development of Islamic World-view, Intellectual Tradition and Polity'', p. 143-144. Islamic Research Institute, Islamabad.</ref>

==Sumbangan moden==
Selepas abad ke-15, ada sedikit penyumbangan perubatan dari ahli sains Islam sehingga abad ke-20 dan 21, apabila ahli sains [[Pakistan]], [[Turki]], [[Iran]], [[Saudi Arabia]], [[Yemen]], [[Malaysia]] dan [[Muslim Amerika]] melakukan banyak penyumbangan pada perubatan moden dan [[kajian bioubat]].

===Farmakologi dan kimia hasil asli===
Pada abad ke-20, [[Salimuzzaman Siddiqui]] adalah seorang ahli sains utama Pakistan di [[kimia]] [[hasil asli]]. Dia adalah pioneer pada pencabutan majmuk kimia dari [[Neem]] dan [[Rauwolfia]], dan juga digelar dengan mengasingkan majmuk kimia novel dari pelbagai [[flora]] lain di [[subbenua India]]. Sebagai pengarah [[H.E.J. Research Institute of Chemistry]], dia menjalankan kajian lebar dengan sekumpulan ahli sains pada [[farmakologi]] pada pelbagai tumbuhan untuk mencabut sebilangan bahan kimia pada kepentingan [[perubatan]].<ref>M. Akhtar (1996), Salimuzzaman Siddiqui, ''Biographical Memoirs of Fellows of the Royal Society'', Vol. 42, November, pp. 400-417</ref>

===Dermatologi dan neurologi===
[[Penyakit Behçet]] dinamakan selepas [[Hulusi Behçet]] (1889-1948), [[dermatologis]] dan [[ahli sains]] Turki yang pertama mengetahui sindrom pada salah seorang pesakitnya pada 1924 dan melaporkan kajiannya pada penyakit itu dalam ''Jurnal Penyakit Kulit dan Venereal''pada 1936.<ref name="WhoNamedIt">{{WhoNamedIt|synd|1863}}</ref><ref>H. Behçet. Über rezidivierende, aphtöse, durch ein Virus verursachte Geschwüre am Mund, am Auge und an den Genitalien.
Dermatologische Wochenschrift, Hamburg, 1937, 105(36): 1152-1163.</ref>

Pada 1991, para pengaji perubatan Saudi menemukan "penyakit neuro-Behcet",<ref name=Ravi>Ravi Malhotra (2004), "Saudi Arabia", ''Practical Neurology'' '''4''': 184-185.</ref> suatu kelibatan [[neurologikal]] pada penyakit Behcet, dianggap salah satu penyataan yang terdahsyat penyakit.<ref>S. Saleem (2005), [http://www.neurographics.org/4/2/1/4.shtml Neuro-Behcet's Disease: NBD], ''Neurographics'', Vol. 4, Issue 2, Article 1.</ref> Pada 1989, ahli neurologi Saudi juga menemukan "neurobruselosis", suatu kelibatan neurologi pada [[brucelosis]].<ref name=Ravi/>

===Penyakit kencing manis dan hematologi===
Ahli sains Iran [[Samuel Rahbar]] adalah seorang perintis dalam [[hematologi]] dan kefahaman [[penyakit kencing manis]]. Pada 1969, dia menemukan [[glycosylated hemoglobin]] (HbA1C), suatu bentuk [[hemoglobin]] digunakan secara asas untuk mengenalkan [[penumpuan]] [[glukosa]] [[plasma darah|plasma]] dari masa ke masa. Dia juga seorang yang pertama untuk menjelaskan ketambahan pada [[penyakit kencing manis]].<ref>{{cite journal |author=Rahbar S, Blumenfeld O, Ranney HM |title=Studies of an unusual hemoglobin in patients with diabetes mellitus |journal=Biochem. Biophys. Res. Commun. |volume=36 |issue=5 |pages=838–43 |year=1969 |pmid=5808299 |doi=10.1016/0006-291X(69)90685-8}}</ref>

===Teknologi perubatan===
Doktor dan jurutera Iran [[Toffy Musivand]] mencipta suatu pelbagai [[teknologi perubatan]], termasuk [[jantung tiruan|pam kardiak tiruan]] sebagai rawatan untuk [[lemah jantung]], "pengiriman kuasa remote untuk [[alat perubatan]] implantable, pesakit remote berkawal ([[telemedicine]]), bio[[fluid dynamics]] untuk mengurangkan/eliminate [[thrombosis]] dalam alat conducting darah, [[Simulated patient|patient care simulation]] centre, [[detection]] devices and methods for detection, [[in situ]] sterilization, medical devices ([[failure analysis]] and regulatory process), and medical [[sensor]]s."<ref>[http://www.ottawaheart.ca/UOHI/bio/Tofy_Mussivand.jsp  Tofy Mussivand PhD, FRSC], [[University of Ottawa Heart Institute]].</ref>

===Perubatan bahagian dalam, patologi, rheumatologi===
Dr. Muhammad B. Yunus adalah seorang doktor Amerika yang mengamal [[perubatan bahagian dalam]] dan [[rheumatologi]].<ref>
[http://www.healthgrades.com/directory_search/physician/profiles/dr-md-reports/Dr-Muhammad-Yunus-MD-044503D8.cfm Dr. Muhammad Yunus, MD], [[HealthGrades, Inc]].</ref> Pada 1981, dia menerbitkan "citi-ciri kajian terkawal klinik" pada sindrom [[fibromyalgia]], yang mana dia dianggap sebagai "bapa pandang moden kita pada fibromyalgia."<ref name=Winfield/> Karyanya adalah "[[Percubaan klinik|kajian klinik]] yang berkawal pertama" pada fibromyalgia "dengan validation of known [[simptom]] dan sudut-sudut tender" dan dia juga bercadang "kriteria asas-data pertama." Pada 1984, dia bercadang konsep penting bahawa sindrom fibromyalgia dan keadaan-keadaan mirip lain berhubungan. Dia menunjukkan [[ubat]] [[serotonergik]] dan norepinefrik sebagai berkesan pada 1986, menerbitkan suatu kriteria untuk fibromyalgia pada 1990, dan mengembangkan mekanisme [[neurohormon]] dengan [[sensitisasi]] pusat pada 1990an.<ref>F. Fatma Inanici and Muhammad B. Yunus (2004), "History of fibromyalgia: Past to present", '''8''' (5): 369-378.</ref>

Dia juga melakukan kemajuan penting pada kefahaman [[sindrom keletihan kronik]] pada umumnya, [[model biopsikososial]], [[sosiologi perubatan]], [[neurologi]], perkembangan [[psikososial]], dan [[patologi]] [[neurokimia]].<ref>[http://www.sciencedaily.com/releases/2007/06/070625095756.htm Further Legitimization Of Fibromyalgia As A True Medical Condition], ''[[Science Daily]]'', June 25, 2007.</ref> "Tinjauan biopsikososial"nya pada fibromyalgia dan sindrom fatigue kronik adalah "satu-satunya cara untuk mensintesiskan sumbangan berbeza pada kepelbagaian semacam itu seperti gene dan pengalaman kanak-kanak adverse, desakan dan kesengsaraan hidup, desakan keadaan berselerak lepas trauma, keadaan berselerak angin, self-efficacy untuk kawalan sakit, catastrophizing, coping style, dan sokongan masyarakt ke gambar evolving pada disfungsi sistem central nervous vis-a-vis chronic pain dan fatigue."<ref name=Winfield>John B. Winfield (2007), "Fibromyalgia and Related Central Sensitivity Syndromes: Twenty-five Years of Progress", ''Seminars in Arthritis and Rheumatism'' '''36''' (6): 335-338.</ref>

===Virologi===
Dalam [[virologi]], ahli sains Yemen Sheikh [[Abdul Majeed al-Zindani]] sedang terlibat dalam mencari suatu rawatan untuk [[HIV]] dan [[AIDS]] menggunakan kaedah-kaedah diilhamkan oleh [[al-Quran]] dan [[Hadis]].<ref>Gregory D. Johnsen, [http://www.jamestown.org/terrorism/news/article.php?articleid=2369951 Profile of Sheikh Abd al-Majid al-Zindani]</ref> Pada 2007, dia mendakwa telah mendapati suatu remedi untuk HIV dan AIDS dan memetik Hadis sebagai inspirasinya.<ref>{{YouTube|id=yeFr5t19aQs|Yemenite Sheik Claims to Have Found the Cure for AIDS}}</ref> Dia memberikan suatu tuturan yang memujikan kualiti kajian saintifik dan perubatan yang dijalankan di [[Universiti Iman]], mendakwa bahawa mereka telah secara berjaya merawati banyak kes-kes AIDS. Dalam dua puluh kes, al-Zandani berkata bahawa virus telah hilang secara keseluruhan tanpa side effect dan memanggil [[UN]], yang "membelajakan banyak jumla wang untuk melawan panyakit tersebut," untuk mengirim "ahli sains senior mereka untuk mengaji semula pencarian [universiti].”

Tiada kajian pada dakwaan-dakwaan ini telah dilakukan sejak 2005 apabila pada mulanya diumumkan dan menurut doktor-doktor Saudi Arabia, para pesakit telah diberitahu mereka diuji bebas dari jangkitan untuk HIV.

===Kajian bioubat di angkasa===
Pada 2007, ahli sains Malaysia [[Sheikh Muszaphar Shukor]], yang adalah seorang [[astronaut]] dan [[doktor bedah ortopedik]], menjadi yang pertama untuk menjalankan [[kajian bioubat]] di [[angkasa lepas]]. Eksperiman perubatannya di [[Stesen Angkasa Antarabangsa]] berkaitan dengan ciri-ciri penumbuhan [[kenser]] hati dan sel-sel [[leukemia]], dan kristalisasi pada pelbagai [[protein]] dan [[microbe]] di angkasa.<ref>{{Cite web|url=http://thestar.com.my/news/story.asp?file=/2007/10/11/nation/19136025&sec=nation|title=Mission in space|accessyear=2007|accessmonth=October 13|publisherTheStar|year=2007|author=theStar|language=English}}</ref> Ekperimen-eksperiman berkaitan dengan kenser hati, sel-sel leukemia dan mikrob akan memanfaatkan sains umum dan kajian perubatan, sementara eksperimen-eksperimennya berkaitan dengan kristalisasi protein, lipases dalam kes ini, akan secara lanjut memanfaatkan industri-industri tempatan Malaysia.<ref name="star1">{{Cite web|url=http://thestar.com.my/news/story.asp?file=/2007/9/22/nation/18514133&sec=nation|title=Tapping into space research|accessyear=2007|accessmonthday=September 22|publisher=TheStar|year=2007|author=theStar|language=English}}</ref>

==Nota==
{{reflist|2}}

==Rujukan==
*{{Harvard reference
 |last1=Morelon
 |first1=Régis
 |last2=Rashed
 |first2=Roshdi
 |year=1996
 |title=[[Encyclopedia of the History of Arabic Science]]
 |volume=3
 |publisher=[[Routledge]]
 |isbn=0415124107
 }}

==Bacaan lanjut ==
<div class="references-2column">
* {{cite book|first=Edward G.|last=Browne|authorlink=Edward Granville Browne|title=Islamic Medicine|year=2002|publisher=Goodword Books|id=ISBN 81-87570-19-9}}
* {{cite book|first=Michael W.|last=Dols|title=Medieval Islamic Medicine: Ibn Ridwan's Treatise "On the Prevention of Bodily Ills in Egypt"|series=Comparative Studies of Health Systems and Medical Care|publisher=University of California Press|year=1984|id=ISBN 0520048369}}
* {{cite book|first=Peter E.|last=Pormann|coauthors=Emilie Savage-Smith|title=Medieval Islamic Medicine|publisher=Edinburgh University Press|year=2007|id=ISBN 0748620664}}
* {{cite book|first=Roy|last=Porter|title=The Cambridge Illustrated History of Medicine|publisher=Cambridge University Press|year=2001|id=ISBN 0521002524}}
* {{cite book|first=Manfred|last=Ullmann|title=Islamic Medicine|series=Islamic Surveys|volume=11|year=1978|id=ISBN 0852243251}}
</div>

==Pautan luar==
*[http://www.nlm.nih.gov/hmd/chome.html Manuscripts] at the [[National Library of Medicine]].
*[http://www.levity.com/alchemy/ Influence  On the Historical Development of Medicine] by Prof. Hamed Abdel-reheem Ead.
*[http://www.islamicmedicine.org Islamic Medicine on Line] by Dr.Sharif Kaf Al-Ghazal
*[http://www.ishim.net/ishimj/3/08.pdf Al-Zahrawi (Albucasis) - A light in the Middle Ages in Europe] by Dr. Sharif Kaf Al-Ghazal
*[http://www.muslimheritage.com/uploads/The_Influence_of_Islamic_Philosophy_on_Development_of_Medicine.pdf The Influence of Islamic Philosophy and Ethics on The Development of Medicine During the Islamic Renaissance] by Dr. Sharif Kaf Al-Ghazal 
*[http://www.survivorsareus.com/index.cfm/Islamic_Medicine  All about Islamic Medicine for magic, possession and more]
*[http://www.macalester.edu/~cuffel/contagionislam2.htm Contagion - Perspectives from Pre-Modern Societies]
*[http://www.islamset.com/bioethics/vision/salami.html The Islamic Vision of Some Medical Practices]

==Lihat juga==
*''[[Medical Encyclopedia of Islam and Iran]]''
*''[[De Gradibus]]
*''[[Al-Tasrif]]''
*''[[Kanon Perubatan]]''
*[[Bimaristan]]
*[[Unani]]
*[[Zaman Keemasan Islam]]
*[[Sains Islam]]
*[[Senarai reka cipta pada zaman pertengahan Islam]]

{{Traditional Medicine}}
{{Islamic studies}}

[[Kategori:Perubatan Islam| ]]⏎
⏎
[[ar:الطب والصيدلة في عصر الحضارة الإسلامية]]
[[de:Arabische Medizin]]
[[el:Ισλαμική ιατρική]]
[[en:Medicine in the medieval Islamic world]]
[[fa:پزشکی اسلامی]]
[[fr:Médecine dans la civilisation islamique]]
[[it:Medicina islamica]]
[[ro:Medicina islamică]]
[[sh:Islamska medicina]]
[[tr:İslam tıbbı]]