Difference between revisions 31468233 and 31563017 on nlwiki[[Bestand:Mogutin&Grigoriev.jpg|thumb|300px|Мogoetin (r.) met Tchatski.]] [[Bestand:Mogutin&Allen Ginsberg.jpg|thumb|300px|Mogoetin (l.) met [[Allen Ginsberg]].]] '''Jaroslav (Slava) Mogoetin''' ([[Kemerovo]], [[12 april]] [[1974]]), eigenlijk '''Jaroslav Joerjevitsj Mogoetin''' ([[Russisch]]: Ярослав Юрьевич Могутин), is een in [[New York City|New York]] gevestigd Russisch [[kunstenaar]] en [[Auteur|schrijver]], die met verschillende media werkt, zoals [[fotografie]], [[video]], [[tekst]], [[installatie (kunstwerk)|installatie]]s, [[Beeldhouwkunst|beeldhouwwerk]] en [[schilderkunst]]. Mogoetin, die geboren werd in [[Siberië]], verhuisde als tiener naar [[Moskou]]. Spoedig begon hij daar te werken voor de eerste onafhankelijke Russische uitgevers, nieuwsbladen en radiostations. Toen hij 21 jaar was werd hij door de critici geloofd, maar werd hij officieel veroordeeld wegens zijn uitgesproken homoseksuele geschriften en [[filosofisch activisme|activisme]]. Hij werd beschuldigd van "het openlijk en vrijwillig misprijzen van algemeen aanvaarde morele normen", "kwaadaardig hooliganisme met een uitzonderlijk cynisme en een extreme onbeschaamdheid" , "aanzetten tot sociale, nationale en religieuze verdeeldheid" en "propaganda van brutaal geweld, fysieke pathologie en seksuele perversiteiten". Hij werd verplicht om [[Rusland]] te verlaten wegens zijn publicaties in [[Dodolev]]s nieuwsblad [[Novy Vzglyad]]. Met de steun van [[Amnesty International]] kreeg Mogoetin [[politiek asiel]] in de [[Verenigde Staten]]. In [[New York City|New York]] richtte Mogoetin zijn aandacht naar de [[beeldende kunst]] en werd hij actief van de kunstscène in het stadscentrum. Vanaf 1999 werden zijn foto's internationaal tentoongesteld en verschenen ze in diverse publicaties, zoals BUTT, [[The New York Times]], [[The Village Voice]], [[i-D]], [[Visionaire]] en [[Vogue (tijdschrift)|L’Uomo Vogue]]. Mogoetin is de auteur van twee fotomonografieën ("Lost Boys" en "334 NYC Go-Go") en van zeven boeken met geschriften in het [[Russisch]]. Zijn [[poëzie]], fictiewerk, [[essay]]s en interviews verschenen in diverse publicaties en bloemlezingen in zes verschillende talen. Hij vertaalde de poëzie van [[Allen Ginsberg]], essays van [[William S. Burroughs II]] en verhalen van [[Dennis Cooper]] naar het Russisch. Hij trad ook als acteur op in de [[agitprop]] [[Pornografie|pornofilm]] "Skin Flick uit 1999 van [[Bruce LaBruce]] en in de onafhankelijke productie van Laura Colella "Stay Until Tomorrow" uit 2004. In 2004 richtte hij samen met zijn partner-medewerker Brian Kenny "SUPERM" op, een multimediaal team voor museumshows in [[New York City|New York]], [[Los Angeles]], [[Moskou]], [[Berlijn]], [[Londen]], [[Oslo]], [[Bergen (Noorwegen)|Bergen]], [[Haifa]] en [[León (Spanje)|Leon]]. ==Externe links== * [http://www.slavamogutin.com Officiële website] ===Monografieën=== *[http://www.powerhousebooks.com/book/81 Lost Boys] *[http://www.powerhousebooks.com/book/373 Lost Boys limited edition] *[http://www.powerhousebooks.com/book/334 NYC Go-Go] {{DEFAULTSORT:Mogutin, Slava}} [[Categorie:Russisch kunstenaar]] [[Categorie:Russisch schrijver]] [[Categorie:Russisch fotograaf]] [[de:Slava Mogutin]] [[en:Slava Mogutin]] [[fr:Iaroslav Mogoutine]]⏎ [[pl:Jarosław Mogutin]] [[ru:Могутин, Ярослав Юрьевич]] All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://nl.wikipedia.org/w/index.php?diff=prev&oldid=31563017.
![]() ![]() This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|