Difference between revisions 31646646 and 31650909 on nlwiki

{{Infobox auteur
| naam           = Leone Ginzburg
| afbeelding     = Leone Ginzburg.jpg 
| onderschrift   = 
| citaat         = 
| volledige naam = 
| pseudoniem     = Leonida Gianturco
| bijnaam        = 
| geboren        = 4 april 1909
| overleden      = 2 mei 1944
| land           = Italië
| beroep         = Italiaanse uitgever, auteur en journalist
| jaren-actief   = 
| genre          = 
| stroming       = 
| invloeden      = 
| bekende-werken = 
| uitgeverij     = 
| dbnl           = 
| handtekening   = 
| website        = 
}}

Leone Ginzburg.jpg 
'''Leone Ginzburg''' (4 april 1909 - 2 mei 1944) was een Italiaanse uitgever, auteur en journalist.
Hij was ook een belangrijke [[anti-fascistisch]]e politieke activist en een held van het opstand. Hij was de echtgenoot van de beroemde auteur [[Natalia Ginzburg]] en de vader van de historicus [[Carlo Ginzburg]].

== Het levensloop ==

Ginzburg werd geboren in [[Odessa (stad)|Odessa]] (Rusland) Zijn ouders waren van joodse afkomst.
Op een zeer jonge leeftijd verhuisde hij met zijn ouders naar Berlijn en later naar [[Turijn (stad)|Turijn]]. Hij studeerde aan de [[Massimo d'Azeglio liceo]] in Turijn het school Liceo Classico Vincenzo Gioberti (Torino). Deze school was gevormd van intellectuelen en politieke activisten die zouden [[fascistische]] [[regime]] van [[Benito Mussolini]]  bestrijden.
en uiteindelijk bijdragen aan het creëren van de naoorlogse democratische Italië. Zijn klasgenoten waren onderandere: Norberto Bobbio, Piero Gobetti, Cesare Pavese, [[Giulio Einaudi]], [[Massimo Mila]], [[Vittorio Foa]], [[Giancarlo Pajetta]] en [[Felice Balbo]]. Die waren bijzonder intellectueel.

In de vroege jaren 1930, doceerde [[Ginzburg]] [[Slavische]] talen en Russische literatuur aan de universiteit van Turijn. Hij werd gewaardeerd voor het helpen introduceren van de Russische auteurs in de Italiaanse publiek. In 1933, Ginzburg werd mede-oprichter, samen met Giulio Einaudi, van de uitgeverij Einaudi. 
Hij verloor zijn doceer positie in 1934, hij  weigerde  om een [[eed]] af te leggen die opgelegd werd door het fascistische regime.

== Vervolging en interne ballingschap==

Natalia en Leone Ginzburg
[[Plaquette]], in het huis waar Leone Ginzburg in [[Pizzoli]] dichtbij [[L'Aquila (stad)|L'Aquila]] woonde.
Kort daarna werden hij en 14 andere jonge [[Turijnse joden]], ook inbegrepen [[Sion Segre Amar]], gearresteerd voor medeplichtigheid aan de zogenaamde "[[Ponte Tresa Affair]]" (zij hadden [[anti-fascistische]] literatuur bij zich wanneer ze de grens overstaken van Zwitserland), maar Ginzburg’s werd niet zo zwaar gestraft. 
Hij werd opnieuw gearresteerd in 1935 voor zijn activiteiten als leider (met [[Carlo Levi]]) van de Italiaanse partij [[Giustizia e Libertà]], de Raad Justitie en Partij voor de Vrijheid, die Carlo Rosselli had in Parijs opgericht in 1929.  
In 1938 trouwde hij met Natalia Ginzburg. 
In hetzelfde jaar verloor hij zijn Italiaans staatsburgerschap wanneer het fascistische regime de antisemitische rassenwetten introduceerde. 
In 1940, kreeg Ginzburgs de fascistische straf bekend als [[Confino]] of ook gekend als interne [[ballingschap]]. Dit in een afgelegen, verarmde dorp, in hun geval Pizzoli in de Abruzzen, waar ze verbleven van 1940-1943. Op een of andere manier was Leone in staat was om zijn werk als hoofd van de uitgeverij Einaudi te blijven voortzetten. 
In 1942 was hij medeoprichter van de clandestiene Partito d'Azione of "[[Action Party]]", een partij van het democratisch verzet. Hij bewerkte  ook hun krant [[L'Italia Libera]].

== Moord ==
In 1943, na de geallieerde invasie van[[ Sicilië]] en de val van [[Mussolin]]i, Leone ging naar Rome, Hij liet zijn familie in de Abruzzi achter. Toen Nazi-Duitsland viel in september, vluchtten Natalia Ginzburg en hun drie kinderen van Pizzoli naar Rome. Zij klommen aan een Duitse vrachtwagen en vertelden de chauffeur dat ze de oorlogsvluchtelingen waren die hun  papieren (identiteitsbewijs) hadden verloren. Aangekomen in Rome ontmoetten ze daar Leone en onderdoken samen  in de hoofdstad. Op 20 november 1943, Leone - die nu de schuilnaam [[Leonida Gianturco]] had , werd gearresteerd door de Italiaanse politie in een [[clandestiene]] drukkerij van de krant L'Italia Libera. Hij werd meegenomen naar het Duitse gedeelte van het Regina Coeli gevangenis. Ze onderwierpen hem aan zware martelingen. Op 5 februari 1944 overleed hij door van verwondingen, hij was slechts vierendertig jaar oud.

== Externe links ==
[http://www.youtube.com/watch?v=s5WzIOKKSXw&feature=results_main&playnext=1&list=PL78FE63607002549E Video Natalia Ginzburg]

[http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/707496/2003/08/27/Ode-aan-Leone-Natalia-en-Carlo-Ginzburg.dhtml Krantenartikel : Ode aan Leone, Natalia en Carlo Ginzburg]

[http://www.lucderooy.nl/Nawoord%20Het%20grote%20vuur.pdf Artikel over Leone Ginzburg en collega's]

== Bibliografie ==
* ''La strada che va in città'' (1942), ''De weg naar de stad''
* ''È stato così'', (1947), ''Zo is het gebeurd''
* ''Tutti i nostri ieri'' (1952), ''Al onze gisterens''
* ''Leone Ginzburg. Scritti (2000)
* ''Al onze gisterens, (1952)
* ''De kleine deugden, (1962) 
* ''Famielielexicon, (1963)
[[Categorie:Italiaans uitgever|Ginzburg, Leone]]
[[Categorie:Italiaans schrijver|Ginzburg, Leone]]
[[Categorie:Italiaans journalist|Ginzburg, Leone]]

[[an:Leone Ginzburg]]
[[ca:Leone Ginzburg]]
[[de:Leone Ginzburg]]
[[en:Leone Ginzburg]]
[[es:Leone Ginzburg]]
[[fr:Leone Ginzburg]]
[[it:Leone Ginzburg]]
[[la:Leo Ginzburg]]