Difference between revisions 32303295 and 32303345 on nlwiki

{{wiu|[[WP:NPOV]]}}
'''Frederik Croene''' (geboren 1973) is een Vlaamse pianist. Naast projecten waarin het experimenteren met het fenomeen van de pianist, zijn piano en het recital centraal staat, is Frederik Croene freelance pianist.
Hij speelde solorecitals op prestigieuze festivals als het Holland Festival, maar werkt ook regelmatig samen met Vlaamse ensembles als Ictus, Champ d'Action, Spectra Ensemble, Symfonie Orkest Vlaanderen en recentelijk ook Hermes Ensemble. Hij speelde kamermuziek concerten met Arne Deforce, Tomma Wessel, Karin De Fleyt, Benjamin Dieltjens, Boyan Vodenitcharov en vele anderen.

[[Bestand:Croene-ok.jpg|thumb|Frederik Croene]]

==Biografie==

Frederik Croene (1973) bouwde in zijn nog jonge carrière naam op met zijn avontuurlijke pianoprogramma’s. Op zijn repertoire prijken klassiekers van Mozart en Beethoven naast composities die pas gisteren werden voltooid. In al deze verschillende stijlperiodes lijkt hij volledig op zijn gemak. Bovendien presenteert hij vaak nieuwe Belgische muziek waarvoor hij in 2005 een onderscheiding kreeg met de Pelemansprijs.

Het past dan ook bij Croenes eigenzinnige talent dat hij zich een tijd als autodidact ontwikkelde alvorens een muziekstudie te volgen. Vanwege zijn groeiende belangstelling voor hedendaagse muziek en nieuwe uitvoeringspraktijken verhuisde hij halverwege de jaren 90 naar Gent. Hij volgde er pianolessen bij Claude Coppens en vertrok daarna naar Brussel waar hij in 1999 bij Boyan Vodenitcharov afstudeerde. Hij volgde daarnaast verscheidene internationale masterclasses bij onder meer Jos van Immerseel, Hans Leygraf, György Kurtag en Alexei Lubimov.

Toen hij in 2003 zijn debuut-cd maakte, koos hij niet voor een veilige weg. Croene liet een radicale mix van stijlen en speeltechnieken horen die zowel door de pers als door het publiek enthousiastzeer goed werd ontvangen. Intussen heeft hij verschillende cd’s op zijn naam staan zoals Hout (2005), Voile au vent (2009) en Le Piano Démécanisé (2010).

Naast zijn focus op het creëren van nieuwe pianostukken van (bevriende) jonge componisten, herdenkt Croene vanuit het concept van de gedeconstrueerde piano traditionele situaties waarin het instrument en zijn uitvoerder terechtkomen. Dat mondde uit in (piano)muziek voor dans, live-begeleidingen van stomme films, muziekinstallatiekunst en solo-performances met Le P(contracted; show full)t kunstzinnige van de muziek, niet om het ‘heroïsche’ van het pianospel.'' en ook in de Morgen: ''Hou deze pianist in de gaten: jonge musici die zich door muzikaal en akoestisch verstand in plaats van virtuositeit onderscheiden, en technisch onmogelijke verwachtingen irrelevant maken door toewijding en leerzaamheid, zijn zeldzaam.'' .

==Externe Links==

[http://www.frederikcroene.com Website van Frederik Croene]

[http://www.youtube.com/user/frederikcroene Youtube van Croene]