Difference between revisions 35558903 and 35583561 on nlwiki

{{NPOV||2013|03|07}}
{{samenvoegen|Geschiedenis van de Lage Landen}}
{{Zijbalk geschiedenis België|afbeelding=Pieter Bruegel d. Ä. 093.jpg|titel=''Winterlandschap met schaatsers en vogelknip'', [[Pieter Bruegel de Oude]], 1565}}{{Zijbalk geschiedenis Nederland|afbeelding=The IJ at Amsterdam with the former flagship 'Gouden Leeuw' (Willem van de Velde II).jpg|titel=''Het IJ voor Amsterdam met de '[[Gouden Leeuw (vlaggenschip)|Gouden Leeuw]]', het voormalige v(contracted; show full)
In de regio oost van de Schelde, waaronder Brabant, Gelderland, werd deze ontwikkeling van ‘''domini terrae''’, of ‘''principes''’ iets later ingezet, maar ze week er niet echt af van die in Vlaanderen en Holland. Wel poogden de Duitse koningen van de Saksische en Salische dynastie de alsmaar sterker wordende seculiere [[Landsheerlijkheid|landsheerlijkheden]] er hun gezag op te leggen door het benoemen van [[hertog]]en. In [[
Hertogdom Lotharingen|Lotharingen]] kreeg [[Bruno van Keulen|Bruno]], aartsbisschop van Keulen en broer van [[Keizer Otto I de Grote|Otto I]] (936–973), de titel van hertog. Deze splitste het toen op in Opper- en Neder-Lotharingen. De graven van Leuven en van Limburg werden vervolgens hertogen van [[Neder-Lotharingen]], dat door de eersten Brabant werd genoemd terwijl de laatsten zich [[hertogen van Limburg]] noemden. In Lotharingen was de Duitse keizer een stuk machtiger doordat hij met het [[rijkskerkenstelsel]] bisschoppen me(contracted; show full)
Toen de machtige gerespecteerde graaf [[Karel de Goede]] (r. 1119-1127) in Brugge vermoord werd zonder kinderen na te laten, veroorzaakte dat in Vlaanderen een crisis, waar niet alleen de adel en de steden in betrokken raakten, maar ook de [[West-Francië|Franse]] koning. Graafschap Vlaanderen speelde dus bovendien nog een belangrijke rol bij de politieke strijd rond de [[West-Francië|Franse]] kroon.

Later volgden de andere grote gebieden - die van [[
Hertogdom Lotharingen|Lotharingen]] - deze zelfde ontwikkeling, toen rond 1100 de Duitse kroon verzwakt raakte door de [[Investituurstrijd]]. Brabant, Henegouwen, Holland en Namen breidden zich toen uit tot grotere landsheerlijkheden. De hertogen en de plaatselijke graven konden nu hun stem doen gelden in de verkiezingen van het [[kapittel]]. Daarmee eindigde ook de onbetwiste macht van de keizer, die deze tot aan het [[Edict van Worms]] door middel van zijn bisschoppen had weten uit te oefenen in de Lage Landen. Zo kreeg bijvoo(contracted; show full)[[Categorie:Geschiedenis van België]]
[[Categorie:Geschiedenis van Nederland]]
[[Categorie:Geschiedenis van Luxemburg]]
[[Categorie:Geschiedenis van de Nederlanden in de oudheid]]
[[Categorie:Heksenvervolging]]

[[ro:Țările de Jos de Sud]]
[[simple:Low Countries]]