Difference between revisions 38878269 and 38878335 on nlwiki

{{twijfel|Het algeheel gebrek aan bronnen en de vaagheid van de "mogelijke criteria" laten me twijfelen aan de [[WP:VER|verifieerbaarheid]] van het gestelde en in het verlengde aan de [[WP:NPOV|neutraliteit]].|2=2012|3=08|4=03}}
Een '''particratie''' of '''partitocratie''' is een staatsvorm waarbij de [[wetgevende macht]] in handen is van [[politieke partij]]en. Via een systeem van [[Representatieve democratie|proportionele representatie]] kiest het volk haar vertegenwoordigers. In de praktijk kunnen de meeste staten van de westerse wereld als particratieën worden gezien.

Het elementaire verschil tussen een particratie en een democratie is de kwestie of het volk soeverein is. Een exacte scheidingslijn lijkt er in eerste instantie niet, want in een demoparticratie zijn er meestal ook partijen en een [[parlement]]. Toch worden staten als democratieën beschouwd indien het volk formeel het laatste woord kan hebben over concrete wetsvoorstellen, dus concrete politieke macht heeft. In een particratie kan de bevolking enkel om de paar jaar het aandeel van de verschillende partijen in het parlement wijzigen, dus enkel 'achteraf' bijsturen.

Bij deze regeringsvorm⏎
⏎
Bij een particratie werkt men wel meestal wel met verkozen volksvertegenwoordigers maar de wetgevende macht wordt onrechtstreeks uitgeoefend door de politieke partij(en), in sommige gevallen zijn ditdoor maar enkele personen binnen de partij. ⏎
⏎
⏎
⏎
Een particratie kan men herkennen als in het parlement overwegend volgens de partijlijn gestemd wordt. Dit toont aan dat de verkozenen niet persoonlijk in eer en geweten hun stem kunnen uitbrengen.

(contracted; show full)

De verweving met sommige aspecten uit de democratie, zoals vrije verkiezingen, wordt aangegrepen om de Particratie als Democratie te laten doorgaan

Referenties :
 ...⏎
⏎

1 Italian Politics Today

ISBN 0719049431 Hilary Partridge Manchester University Press

Particracy

(page 69)….. A particracy is a form of government in which influential personages within the political parties, rather than an executive accountable to parliament, are the primary base of rule, determining the use of public resources, the allocation of important posts and ultimately the development of policy. Real power resides in the faction leaders and party bosses, who negotiate among themselves to distri(contracted; show full)particratie (een andere manier van oligarchie). Als gevolg hiervan... kiest men vaak de logica van de minste kwaad, of soms de blanco stem (ik protesteer, ik stem blanco omdat mijn democratische bewustzijn zich niet kan uiten via een authentiek kanaal van vrije meningsuiting) of zelfs kiest men voor de zogenaamde straf stemming (dat wil zeggen, een radicale optie die nooit gaat winnen, maar wiens electorale promotie speciaal pijnlijk zou zijn voor de de regering of de politieke klasse in het algemeen)...


⏎
⏎
Mogelijke kenmerken van een particratie zijn:
* afwezigheid van een bindend [[Volksraadpleging|referendum]];
* enkel [[volksvertegenwoordiging|volksvertegenwoordigers]] kunnen over wetten stemmen;
* de partijen bepalen onderling de samenstelling van de [[regering]];
* mandatarissen kunnen enkel door hun partij of justitie afgezet worden.
* dat alle verkozenen die behoren tot eenzelfde partij in het parlement over alle onderwerpen gelijk stemmen volgens de instructies van die partij.

==België==
(contracted; show full)orbeeld altijd partijpolitiek benoemd, pogingen om het gekozen burgemeesterschap (waar met name [[D'66]] een sterk voorstander van was) in te voeren hebben het niet gehaald. Wel zijn er in [[Utrecht (stad)|Utrecht]] en [[Eindhoven]] proeven met gekozen burgemeesters geweest, hierbij kon men slechts kiezen tussen kandidaten van dezelfde partij (in beide gevallen [[PvdA (Nederland)|PvdA]]; de opkomst bij deze verkiezingen was dan ook niet erg groot).

{{Navigatie staatsvormen}}

[[Categorie:Staatsvorm]]