Revision 33536168 of "Johan Christiaan Renno" on nlwiki

[[Afbeelding:Renno, JC.jpg||200px|thumb|Johan Christiaan Renno]]

'''Johan Christiaan Renno''' ([[Schwarzenau (Bad Berleburg)|Schwarzenau]] in [[Hessen-Darmstadt]], [[20 maart]] [[1864]] - [[21 januari]] [[1829]]) was een (van oorsprong [[Duitsland|Duits]]) Nederlands [[generaal]], provinciaal commandant van [[Gelderland]] en [[officier]] in de [[Militaire Willems-Orde]].

==Loopbaan==
Renno trad, op 1 april 1784, als [[Ruiter (persoon)|ruiter]] in dienst bij het [[regiment]] [[cavalerie]] van generaal van der Hoop, alwaar hij in maart 1790 als [[Adjudant (rang)|adjudant]] werd aangesteld. Met zijn regiment nam hij in [[Eerste Coalitieoorlog|1794]] deel aan de [[veldtocht]] in de [[Oostenrijkse Nederlanden]], waar hij zich vele malen onderscheidde. Hij nam dienst in het [[Bataafse Republiek|Bataafse leger]] en werd op 1 augustus 1795 benoemd tot eerste adjudant met [[Militaire rang|rang]] van [[eerste luitenant]] in het regiment [[dragonder]]s (onder [[kolonel]] Broux); dit regiment vertrok in 1796 naar [[Düsseldorf]], werd in 1797 bij [[Texel]] ingescheept, nam in 1799 deel aan de [[Brits-Russische expeditie naar Noord-Holland|veldtocht in Noord-Holland]] en in 1800 (onder [[Opperbevelhebber|opperbevel]] van generaal [[Pierre François Charles Augereau|Augereau]]) aan de [[Slag bij Hohenlinden|winterveldtocht]] aan de [[Main]]. Renno werd op 28 juni 1805 bevorderd tot [[Kapitein (rang)|ritmeester]] en op 7 augustus met het gehele [[legerkorps]] van [[Auguste de Marmont|Marmont]] ingescheept voor een expeditie tegen [[Engeland]]. Op 4 september ontscheepte het corps weer en nam deel aan de [[Derde Coalitieoorlog]] in Duitsland en [[Keizerrijk Oostenrijk|Oostenrijk]]. 

Renno werd op 1 oktober 1806 benoemd tot [[luitenant-kolonel]] en geplaatst bij het 2de regiment [[Huzaar|Huzaren]], waarmee hij [[Vierde Coalitieoorlog|in 1806 en 1807]] tegen de [[Pruisen]] en [[Zweden]] streed en zich op 1 april onderscheidde door met het 2de [[eskadron]] van zijn regiment de terugtocht van het observatiekorps onder de Franse generaal Grandjean te dekken. Hij was in [[Vijfde Coalitieoorlog|1809]] te velde tegen de in [[Walcherenexpeditie|Zeeland]] gelande [[Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland|Engelsen]]. Tijdens de [[inlijving]] van [[Nederland]] bij [[Eerste Franse Keizerrijk|Frankrijk]] bleef hij eerst bij hetzelfde regiment, onder kolonel Marie Joseph Geradus Collaert, dat als Frans huzarenregiment [[Vijfde Coalitieoorlog|in 1810]] naar [[Arras]] trok. Renno werd, in het begin van juni 1812, overgeplaatst naar het 5de regiment huzaren, onder kolonel Meuziau, en maakte later deel uit van de [[Divisie (landmacht)|divisie]] Sebastiani (later Pajol), behorend tot het 2de corps (generaal Montbrun) van de reserve-cavalerie (opperbevelhebber: [[Joachim Murat]]).  Renno ging aldus geheel in Franse dienst over en zijn dienststaat vermeldde op 16 augustus 1812: ''één zware en zes lichte wonden en [[Krijgsgevangene|krijgsgevangen]]''.

Renno werd op 15 januari 1815 tot [[luitenant-kolonel]] ([[majoor]] effectief) benoemd en aangesteld bij het lichte regiment dragonders nr. 4. Hij nam die maand het commando over van kolonel Barchman Wuytiers en verliet op 1 april het regiment [['s-Hertogenbosch]] om deel te nemen aan de [[Honderd Dagen (1815)|veldtocht in de zuidelijke Nederlanden]], bij de eerste brigade lichte cavalerie (generaal-majoor Ghigny), van de divisie Nederlandse Cavalerie, onder bevel van [[Jean Antoine de Collaert|luitenant-generaal Collaert]]. In de [[Slag bij Waterloo]] voerde Renno het regiment herhaalde malen ten aanval, tot zijn paard onder hem gedood en hijzelf gewond werd, zodat hij het bevel aan majoor von Staedel moest overdragen. Korte tijd daarna werd hij benoemd tot ridder in de Militaire Willemsorde derde klasse (Koninklijk Besluit van 18 juli 1815, nr. 68). Hij werd in september 1815 benoemd tot tweede kolonel, verliet op 1 januari 1817 het regiment om het bevel te gaan voeren over de afdeling [[Kurassier]]s nr. 2 en kreeg van zijn oude regiment als blijk van genegenheid en hulde een met diamanten versierd ridderkruis aangeboden. Renno nam gedurende negen jaar zijn commando waar en werd toen, bij [[Koninklijk Besluit]] van 20 oktober 1825, bevorderd tot [[generaal-majoor]] en provinciaal commandant van Gelderland. Hij stierf in 1829. 

{{Appendix|1=alles|2=
*1893. P.H.K. van Schendel. ''De Militaire Willemsorde.''
*1918. [[Philipp Christiaan Molhuysen|P.C. Molhuysen]] en [[Petrus Johannes Blok|P.J. Blok]]. ''Nieuw Nederlands Biografisch Woordenboek''. Deel 5. Bladzijde 591-593.
*1940. [[G.C.E. Köffler]]. ''De Militaire Willemsorde 1815-1940.'' Algemene Landsdrukkerij. Den Haag.
}}
{{DEFAULTSORT:Renno, Johan Christiaan}}
[[Categorie:Nederlands generaal]]
[[Categorie:Officier in de Militaire Willems-Orde]]
[[Categorie:Ridder in de Militaire Willems-Orde]]