Revision 53205 of "Michel de Ghelderode" on nlwikiquote

{{auteur
|naam=Michel de Ghelderode
|wikipedia=Michel de Ghelderode
|periode=1898-1962 
|beschrijving=is een Franstalige schrijver van Vlaamse origine
}}

* Doch terwijl de dieren aan de sterrenhemel het zwarte en blauwe rad van het zenit traden, gebeurde het dat de adem der lente zich onder de winden mengde. En die bracht tover. Wolken vervluchtigden. De meerminnen keerden uit warmere wateren weer en stoeiden op het schuimende strand. De driekoekige formaties van ooievaars bewogen zich door het azuur. En Kwiebus begroette de onsterfelijke Natuur en hief een oud heidens loflied aan. Maar toen hij bij avondval de geuren van de milde lucht opsnoof, raakte zijn ziel geroerd. Terwijl de meikevers om zijn hoofd begonnen te brommen, aanschouwde hij vanaf de kust het vlakke land dat dommelde onder de veelkleurige westerhemel: de gele linten van de straatwegen, de spitse klokkentorentjes boven de ruige toefen groen, het nevelige verschiet waarin zich de steden bevonden met bij klare dag hun mensendrommen, hun belforten, hun markten, brasserijen en kermissen.


* Toen zag hij een ezel die naar hem had geluisterd en met een glazige blik naar hem keek. De ezel, die hij kende, was een zeer verstandig dier dat ook in het duinland leefde en het gezegende beroep van filosoof uitoefende. Kwiebus sprak hem aan: 'Hoe, heer, oordeelt u over deze kwestie?'


* Op een sombere, mistige morgen dwaalde ik door ik-weet-niet-welke groezelige handelswijk, een soort stinkende stapelplaats of verstikkende doolhof langs de slijkerige Theems. Het miezerde. Tijdgenoten die ik op mijn weg ontmoette, hadden boeventronies of zagen eruit als leverlijders. Zou ik die zwerftocht over de glibberige straatkeien, te midden van een mist die wel zwanger scheen van de dampen van alle pestepidemieën uit de wereldgeschiedenis, nog een wandeling kunnen noemen?


* Dat de duivel bestaat, daar twijfel ik niet aan: mijn opvoeders hebben me dat ingeprent en tot op heden is zelfs de grootste rationalist er niet in geslaagd me te bewijzen dat dat geloof, of dat dogma, slechts een bakersprookje is. Of ik in de duivel geloof? Allicht! En op een standvastiger manier dan in God en zijn heiligen.



Uit: ''Reis door mijn Vlaanderen'', Houtekiet, Antwerpen, 2008, vertaald door Chris van de Poel en Hilde Rits, p. 9-10, p. 91-94.

{{menu}}

{{DEFAULTSORT:Ghelderode, Michel de }}
[[Categorie:Schrijver]]
[[Categorie:Belgisch persoon]]

[[fr:Michel de Ghelderode]]