 |
 |
If you find this site useful or just support what I'm doing, I'd really appreciate if you could donate. To cover server costs and for the hundreds of hours I've put into making this happen.
|
 |
If you spot content on this site that is genuinely illegal or actually puts someone in real danger, contact [email protected]. We have multiple agents reviewing tickets 24/7. Note that we try to maintain as much transparency as possible, both about ourselves and of the actions of Wikipedians. For example, if we removed a live link to CSAM content that was posted by a Wikipedia admin, we would replace it a placeholder like "<link to CSAM that was posted by Demiurge1000 redacted by Undersight>". Note that "I don't like it" is NOT a valid removal reason. If instead you are a Wikipedophile trying to get all the dark secrets of Wikipedia censored, please follow this guide instead.
If you would like to contact the owner of this about something else (e.g. press inquires, feature requests, bug reports), e-mail [email protected] or [email protected].
|
Revision 38618 of "Apocriefe boeken/2 Makkabeën 14" on nlwikisource{{Taxobox document
| naam = 2 Makkabeën 14
| auteur = Anoniem
| genre = Religie
| taal = Nederlands
| datum = 1906
| vertaler = Adolf Visscher (1686-1746)
| bron = Anoniem (1906) ''De apocriefe boeken. Uit de Hoogduitsche vertaling van M. Luther eertijds door Adolf Visscher in het Nederduitsch overgezet'', [Amsterdam]: Nederlandsch Bijbelgenootschap, pp. 150-152. Zie [[:Bestand:De apocriefe boeken p 150.jpg]], [[:Bestand:De apocriefe boeken p 151.jpg]] en [[:Bestand:De apocriefe boeken p 152.jpg]].
| auteursrecht = [[Publiek domein]]
| artikelwikipedia =
}}
{|
| colspan="3" |
{{Navigatie 2 Makkabeën}}
<font color="#666666">[150]
[...]</font>
<center>
<big>HOOFDSTUK 14.</big>
<font style='text-align:left;font-size:90%;'>Alcimus en koning Demetrius. — Nicanors trouweloosheid. — Dood van Rhazis.</font>
</center>
|-
|
| <big><big>N</big></big>A den tijd van drie jaren vernam Judas en de zijnen, dat <sup>''a''</sup> Demetrius,
| <small>''a'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 7|1 Makk. 7]] : 1-38.</small>
|-
|
| de zoon van Seleucus, met veel volk en vele schepen te Tripolis aan-
|-
| align="right" | 2
| gekomen was, en dat land ingenomen, en Antiochus met Lysias, zijnen
|-
| align="right" | 3
| voogd, verslagen had. Maar Alcimus, die tevoren hoogepriester geweest
|-
|
| en ten tijde der vervolging afgevallen was, en nu dacht, dat hij niet
|-
|
| in het leven blijven noch weder tot het hoogepriesterschap komen zou,
|-
| align="right" | 4
| trok naar koning Demetrius, in het honderdéénenvijftigste jaar, en bracht
|-
|
| hem eene gouden kroon en palmen en olijftakken, die in den tempel
|-
| align="right" | 5
| behoorden. En den eersten dag hield hij zich stil, totdat hij zijnen tijd
|-
|
| zag, die hem de geschrikste scheen tot zijne boosheid. Toen nu Demetrius
|-
|
| hem in den raad roepen en vragen liet, hoe het met de Joden stond,
|-
| align="right" | 6
| en wat zij voorhadden, antwoordde hij aldus: De Joden, die zich vromen
|-
|
| noemen, wier hoofdman is Judas Makkabeüs, verwekken gedurig oproer
|-
| align="right" | 7
| en laten uw rijk geen vrede. Zij hebben mij ook van mijne vaderlijke
|-
|
| heerlijkheid, namelijk van het priesterschap, beroofd; daarom ben ik
|-
| align="right" | 8
| hier gekomen: ten eerste, den koning ten goede, en omdat ik het
|-
|
| getrouw meen; ten tweede, omdat ik ook aan mijn volk hulp wilde
|-
|
| verschaffen; want met zulke wanorde zal ons geheele geslacht tegronde-
|-
| align="right" | 9
| gaan. Daarom moge de koning op de zaak letten en naar zijne bekende
|-
|
| goedertierendheid het land en ons geheele geslacht in deze zaak raden en
|-
| align="right" | 10
| helpen. Want zoolang Judas leeft, is het niet mogelijk, dat er vrede
|-
|
| in het land kome.
|-
| align="right" | 11
| Toen hij dat gesproken had, werden de anderen ook toornig tegen
|-
| align="right" | 12
| Judas en hitsten Demetrius tegen hem op, dat hij terstond Nicánor, den
|-
|
| hoofdman over het heir der olifanten, ontbood en hem tot hoofdman
|-
| align="right" | 13
| tegen de Joden aanstelde; en hij beval hem, dat hij Judas ombrengen
|-
|
| en zijnen hoop verstrooien en Alcimus tot hoogepriester zou aanstellen.
|-
| align="right" | 14
| Toen vervoegden zich tot Nicánor al de heidenen, welke Judas uit het
|-
|
| land verjaagd had, en hoopten, dat het ongeluk der Joden hun geluk
|-
| align="right" | 15
| zou zijn. Toen nu Judas en de zijnen hoorden, dat Nicánor tegen hen
|-
|
| optrok en de heidenen zich overal bij hoopen tot hem vervoegden, be-
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[151]</font>
|-
|
| strooiden zij zich met asch en riepen God aan, die zijn volk van ouds
|-
| align="right" | 16
| af behouden en zijn hoopje klaarblijkelijk geholpen had. Toen nu hun
|-
|
| hoofdman hen gebood, maakten zij zich op en troffen den vijand aan
|-
| align="right" | 17
| bij het volk Dessau. Maar Simon, Judas broeder, tastte Nicánor aan
|-
|
| en Nicánor was bijkans verslagen, vermits de vijanden hem overvielen
|-
|
| eer hij hen gewaar werd.
|-
| align="right" | 18
| Toen nu Nicánor hoorde, dat Judas zulke kloeke lieden bij zich had,
|-
|
| die lijf en goed moedig waagden voor hun vaderland, vreesde hij hen
|-
| align="right" | 19
| en wilde geen veldslag wagen, maar zond Posidonius, Theodotus en
|-
| align="right" | 20
| Mattathías tot hem, om vrede met hem te maken. Toen zij nu lang
|-
|
| daarover beraadslaagden en hun hoofdman aan het volk alle zaken voor-
|-
| align="right" | 21
| hield en zij het ééns waren, bewilligden zij in het verdrag <sup>21</sup> en bestemden
|-
|
| een dag, op welken zij beiden alleen te zamen zouden komen. Toen nu
|-
| align="right" | 22
| de dag kwam, zette men voor elk een stoel. En Judas stelde sommigen
|-
|
| in hun harnas niet ver vandaar, opdat de vijanden hem niet onvoorziens
|-
|
| een trek zouden spelen; en zij spraken met elkander naar hun believen.
|-
| align="right" | 23
| En Nicánor bleef een tijd lang te Jeruzalem en ondernam niets tegen
|-
| align="right" | 24
| hen en liet zijn krijgsvolk aftrekken <sup>24</sup> en bewees Judas groote eer voor
|-
| align="right" | 25
| de lieden en betoonde zich vriendelijk jegens hem. Hij vermaande hem
|-
|
| ook, dat hij een huisvrouw nemen en kinderen verwekken zoude. Alzoo
|-
|
| nam Judas eene huisvrouw en had goeden vrede en leefde ambteloos.
|-
| align="right" | 26
| Toen Alcimus zag, dat deze twee met elkander ééns waren en vrede
|-
|
| gemaakt hadden, trok hij weder tot Demetrius en klaagde Nicánor aan,
|-
|
| dat hij ontrouw geworden was; want hij had Judas, des konings vijand,
|-
| align="right" | 27
| in zijne plaats tot hoogepriester gemaakt. Toen werd de koning door
|-
|
| de logen des booswichts bewogen en zeer toornig en schreef aan Nicánor,
|-
|
| dat het hem geheel niet behaagde, dat hij vrede met de Joden gemaakt
|-
|
| had, en gebood hem dat hij terstond Makkabeüs vangen en naar Antiochië
|-
| align="right" | 28
| zenden zou. Toen nu Nicánor dat bevel ontving, werd hij beproefd, en
|-
|
| het stuitte hem, dat hij geen woord zou houden, daar toch Judas niets
|-
| align="right" | 29
| misdaan had; maar, vermits hij evenwel tegen den koning niets durfde
|-
| align="right" | 30
| doen, dacht hij hem met list te vangen. Toen nu Makkabeüs merkte
|-
|
| dat hij zich onvriendelijker jegens hem aanstelde dan tevoren, en wel
|-
|
| dacht, dat het niets goeds beduidde, nam hij sommigen bij zich en ver-
|-
| align="right" | 31
| borg zich voor hem. Toen nu Nicánor zag, dat Maccabeüs hem in
|-
|
| listigheid vóór was geweest, ging hij opwaarts in den schoonen, heiligen
|-
|
| tempel en gebood den priesters, die offerden, dat zij hem den man zouden
|-
| align="right" | 32
| uitleveren. Toen zij nu hoog en duur zwoeren, dat zij niet wisten waar
|-
| align="right" | 33
| hij was, strekte hij zijne rechterhand uit naar den tempel en zwoer:
|-
|
| Indien gijlieden mij Judas niet gebonden overlevert, zal ik dit godshuis
|-
|
| slechten en het altaar ternederwerpen en op die plaats voor Bacchus een
|-
| align="right" | 34
| schoonen tempel zetten. En toen hij dat gesproken had, ging hij weg.
|-
|
| Maar de priesters staken hunne handen op naar den hemel en riepen
|-
| align="right" | 35
| dengeen aan, die altijd ons volk beschermd heeft, <sup>35</sup> en spraken: Heer,
|-
|
| hoewel gij niets van noode hebt, heeft het u nochtans behaagd, dat uw
|-
| align="right" | 36
| tempel, in welken gij woont, onder ons zou zijn. Daarom, o heilige
|-
|
| God, wien alléén toebehoort alwat heilig is, bewaar voortaan uw huis,
|-
|
| hetwelk wij onlangs gereinigd hebben, opdat het niet weder veront-
|-
|
| reinigd worde; en stop de kwade monden.
|-
| align="right" | 37
| Maar aan Nicánor werd geboodschapt, dat er een van de oudsten te
|-
|
| Jeruzalem was, genaamd Rhazis, een man, die de vaderlijke wet beminde
|-
|
| en overal goeden lof en zulk eene gunst onder zijne medeburgers had,
|-
| align="right" | 38
| dat iedereen hem vader der Joden noemde; ook was hij vóór dezen tijd
|-
|
| daarover aangeklaagd en vervolgd geweest en had lijf en leven manne-
|-
| align="right" | 39
| lijke gewaagd voor het geloof der Joden. Daar nu Nicánor wilde toonen
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[152]</font>
|-
|
| hoezeer hij den Joden vijandig was, zond hij meer dan vijfhonderd
|-
| align="right" | 40
| krijgsknechten, die hem zouden gevangen nemen; want hij meende,
|-
|
| als hij hem gevangen nam, dat hij hun dan eene groote schade zou
|-
| align="right" | 41
| doen. Toen zij nu de deur van den toren, waarin hij was, bestormden,
|-
|
| en bevel gaven vuur te brengen om de deur aan te steken, en hij
|-
| align="right" | 42
| merkte, dat hij gevangen was, wilde hij zichzelf doorsteken; want hij
|-
|
| wilde liever met eere sterven, dan in de handen der goddeloozen
|-
|
| geraken en van hen schandelijk bespot worden. Maar in den angst
|-
| align="right" | 43
| raakte hij zichzelf niet recht. Toen zij nu bij hoopen op hem aanvielen
|-
|
| ontliep hij op den muur, en wierp zich manmoedig van boven af onder
|-
| align="right" | 44
| het volk. Maar zij ontweken hem, opdat hij plaats had; en hij viel voorover
|-
| align="right" | 45
| op het plein neder. Maar hij leefde evenwel nog en maakte zich in
|-
|
| gramschap op, hoewel hij zeer bloedde en de wonden hem pijn deden,
|-
| align="right" | 46
| en liep door het volk heen en trad op eene hooge steenrots. En toen
|-
|
| hij geheel uitgebloed was, rukte hij nog de ingewanden uit zijn lijf
|-
|
| en wierp ze onder de krijgsknechten en riep tot God, die over het
|-
|
| leven en den geest heerscht, <sup>''b''</sup> dat hij hem dat alles wilde wedergeven;
| <small>''b'' [[Apocriefe boeken/2 Makkabeën 7|2 Makk. 7]] : 11.</small>
|-
|
| en hij stierf alzoo.
|}
[[Categorie:De apocriefe boeken| 144]]All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://nl.wikisource.org/w/index.php?oldid=38618.
  This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|