 |
 |
If you find this site useful or just support what I'm doing, I'd really appreciate if you could donate. To cover server costs and for the hundreds of hours I've put into making this happen.
|
 |
If you spot content on this site that is genuinely illegal or actually puts someone in real danger, contact [email protected]. We have multiple agents reviewing tickets 24/7. Note that we try to maintain as much transparency as possible, both about ourselves and of the actions of Wikipedians. For example, if we removed a live link to CSAM content that was posted by a Wikipedia admin, we would replace it a placeholder like "<link to CSAM that was posted by Demiurge1000 redacted by Undersight>". Note that "I don't like it" is NOT a valid removal reason. If instead you are a Wikipedophile trying to get all the dark secrets of Wikipedia censored, please follow this guide instead.
If you would like to contact the owner of this about something else (e.g. press inquires, feature requests, bug reports), e-mail [email protected] or [email protected].
|
Revision 41370 of "Apocriefe boeken/1 Makkabeën 6" on nlwikisource{{Infobox document
| naam = 1 Makkabeën 6
| auteur = Anoniem
| genre = Religie
| taal = Nederlands
| datum = 1906
| vertaler = Adolf Visscher (1686-1746)
| bron = Anoniem (1906) ''De apocriefe boeken. Uit de Hoogduitsche vertaling van M. Luther eertijds door Adolf Visscher in het Nederduitsch overgezet'', [Amsterdam]: Nederlandsch Bijbelgenootschap, pp. 105-107. Zie [[:Bestand:De apocriefe boeken p 105.jpg]], [[:Bestand:De apocriefe boeken p 106.jpg]] en [[:Bestand:De apocriefe boeken p 107.jpg]].
| auteursrecht = [[Publiek domein]]
| artikelwikipedia =
}}
{|
| colspan="3" |
{{Navigatie 1 Makkabeën}}
<font color="#666666">[105]
[...]</font>
<center>
<big>HOOFDSTUK 6.</big>
<font style='text-align:left;font-size:90%;'>Antiochus Epifanes sterft van hartzeer over zijne zonden aan Israël bedreven. Zijn zoon beoorloogt Judas, maar moet vrede sluiten en schenkt den Joden godsdienstvrijheid.</font>
</center>
|-
|
| <big><big>M</big></big>AAR, toen koning Antiochus <sup>''a''</sup> boven in het koninkrijk hier- en dáár-
| <small>''a'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 3|1 Makk. 3]] : 37.</small>
|-
|
| heen reisde, hoorde hij spreken van de vermaarde stad Elymaïs in
|-
| align="right" | 2
| Perzië, dat daar veel goud en zilver en groote rijkdom was, en dat in
|-
|
| den tempel veel goed en gouden kleederen, harnassen en schilden
|-
|
| waren, welke Alexander, de zoon van Filippus, koning van Macedonië,
|-
| align="right" | 3
| aldaar achtergelaten had. Daarom kwam Antiochus voor de stad, om
|-
|
| haar in te nemen en te plunderen. Maar die in de stad zich bevonden,
|-
| align="right" | 4
| waren gewaarschuwd; daarom stonden zij op om zich te verweren, en
|-
|
| Antiochus kon niets uitvoeren, maar moest weder aftrekken; en hij
|-
| align="right" | 5
| keerde weder naar Babylon met groot misnoegen. Daar ontving hij de
|-
|
| boodschap, dat zijn heir, hetwelk hij in het land Juda gezonden had,
|-
| align="right" | 6
| geslagen was, en dat <sup>''b''</sup> Lysias had moeten vluchten en dat de Joden in
| <small>''b'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 4|1 Makk. 4]] : 35.</small>
|-
|
| zijn leger grooten buit en vele wapenen gewonnen hadden, waardoor zij
|-
| align="right" | 7
| daarna beter toegerust en machtiger geworden waren, en dat zij den
|-
|
| <sup>''c''</sup> gruwel uit den tempel te Jeruzalem <sup>''d''</sup> geworpen en het heiligdom weder
| <small>''c'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 1|1 Makk. 1]] : 57.</small>
|-
|
| omgeven hadden met vaste muren, gelijk tevoren, daarenboven ook
| <small>''d'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 4|1 Makk. 4]] : 36-60.</small>
|-
|
| <sup>''e''</sup> Beth-Zur bevestigd.
| <small>''e'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 4|1 Makk. 4]] : 61.</small>
|-
| align="right" | 8
| Toen Antiochus dat hoorde, verschrikte hij zeer en werd heel bedroefd,
|-
|
| legde zich neder en werd van droefheid krank, omdat zijn voornemen
|-
| align="right" | 9
| mislukt was. En hij bleef lang in deze stad; want de bekommering
|-
|
| werd hoe langer hoe grooter en maakte hem zoo zwak, dat hij zag, dat
|-
| align="right" | 10
| hij sterven moest. Daarom ontbood hij zijne vrienden bij zich en sprak
|-
|
| tot hen: Ik kan geen slaap meer krijgen, wegens de groote bekommernis
|-
| align="right" | 11
| en het hartzeer, dat ik heb. Ach, hoe is het zoo geheel met mij
|-
|
| omgekeerd! Zoolang ik geregeerd heb, hen ik vreugd en overwinning
|-
| align="right" | 12
| gehad en ben den mijnen ook lief en waard geweest; maar nu ben ik
|-
|
| zoo hartelijk bedroefd en denk aan het kwaad <sup>''f''</sup> hetwelk ik te Jeruzalem
| <small>''f'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 1|1 Makk. 1]] : 23,</small>
|-
|
| gedaan heb, toen ik alle gouden en zilveren vaten uit den tempel
| align="right" | <small>25, 39.</small>
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[106]</font>
|-
| align="right" | 13
| wegvoerde en onschuldige lieden in Judéa liet dooden. Daarvan over-
|-
|
| komt mij nu al dit ongeluk en ik moet in een vreemd land van deze
|-
| align="right" | 14
| treurigheid sterven. En hij ontbood een zijner vrienden, Filippus, dien
|-
| align="right" | 15
| stelde hij tot hoofdman over het geheele koninkrijk en gaf hem de
|-
|
| kroon, den mantel en den ring, en beval hem zijnen zoon, den jongen
|-
| align="right" | 16
| Antiochus, op te voeden en in het koningschap te stellen. Daarna stierf
|-
| align="right" | 17
| Antiochus in deze stad, in het honderdnegenenveertigste jaar. <sup>''g''</sup> Toen
| <small>''g'' 2 Makk. 10 : 10, 11.</small>
|-
|
| nu Lysias hoorde, dat de koning dood was, maakte hij tot koning den
|-
|
| zoon van Antiochus Epifanes, den jongen Antiochus, wiens opvoeder
|-
|
| hij geweest was, en noemde hem Eupator.
|-
| align="right" | 18
| Nu deden de heidenen, die den burg op Zion nog in bezit hadden,
|-
|
| aan het volk Israël in het heiligdom veel schade; want zij hadden eene
|-
| align="right" | 19
| sterke vesting. Daarom nam Judas voor die te belegeren, opdat hij ze
|-
| align="right" | 20
| verdelgen mocht. En het volk kwam bijéén in het honderdvijftigste jaar
|-
|
| en zij brachten daar allerlei oorlogsgereedschap en stormtuig tevoorschijn.
|-
| align="right" | 21
| en sommige heidenen kwamen uit den burg, om naar den koning te
|-
|
| trekken en hulp te zoeken; bij dezen voegden zich vele afvalligen uit
|-
| align="right" | 22
| Israël; die trokken met hen naar den koning en spraken: Waarom wilt
|-
| align="right" | 23
| gij niet straffen en onze broeders wreken? Want wij wilden uwen
|-
| align="right" | 24
| vader onderdanig zijn en zijnen geboden gehoorzamen. Toen viel ons
|-
|
| volk van ons af; en waar zij een van de onzen grepen, doodden zij hem
|-
| align="right" | 25
| en deelden onze erfenissen onder zich, <sup>25</sup> en plaagden niet alleen ons,
|-
| align="right" | 26
| maar deden evenzoo in het geheele land. En nu belegeren zij den
|-
|
| burg te Jeruzalem, om dien te veroveren, en <sup>''h''</sup> hebben het heiligdom en
| <small>''h'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 4|1 Makk. 4]] : 60, 61.</small>
|-
| align="right" | 27
| Beth-Zur bevestigd. Zoo gij u niet zult haasten om hen te verhinderen,
|-
|
| zullen zij sterker worden en meer schade doen en gij zult hen niet meer
|-
|
| kunnen bedwingen.
|-
| align="right" | 28
| Toen de koning dat hoorde, werd hij zeer vergramd en liet zijne
|-
|
| vorsten en hoofdlieden over het voetvolk en over de ruiterij bijéénroepen
|-
| align="right" | 29
| en nam vreemde krijgsknechten aan uit de eilanden <sup>30</sup> en bracht te
|-
|
| zamen honderdduizend man te voet en twintigduizend te paard en twee-
|-
| align="right" | 31
| endertig olifanten aan den oorlog gewend. <sup>''i''</sup> Dit heir trok door Iduméa;
| <small>''i'' 2 Makk. 13 : 19.</small>
|-
|
| en, toen zij in het land kwamen, belegerden zij Beth-Zur en maakten
|-
|
| daarvoor menigerlei oorlogsgereedschap tot den storm. Maar de Joden
|-
|
| deden een uitval en verbrandden die werken en streden dapper.
|-
| align="right" | 32
| En Judas trok van den burg Zion af en kwam met het heir te Beth-
|-
| align="right" | 33
| Zachara, tegenover des konings leger. Toen was de koning des morgens
|-
|
| vroeg, vóór den dag, op en voerde het heir aan den weg voor Beth-
|-
| align="right" | 34
| Zachara en liet de slagorde maken en de trompetten blazen <sup>34</sup> en de
|-
|
| olifanten met roode wijn en moerbeziënsap besprengen, om ze aan te
|-
| align="right" | 35
| sporen en te vertoornen. En hij verdeelde de olifanten onder de hoopen,
|-
|
| alzoo, dat bij elken olifant duizend man te voet, met ijzeren helmen en
|-
| align="right" | 36
| harnassen, en vijfhonderd paarden, geplaatst werden; die pasten alzoo
|-
|
| op den olifant, dat zij niet van hem weken; en waarheen men den
|-
| align="right" | 37
| olifant wendde, daar moesten zij óók heen. En elke olifant droeg een
|-
|
| houten toren, waarin tweeëndertig krijgsknechten waren, en de Moor,
|-
| align="right" | 38
| die het beest regeerde. De overige ruiterij plaatste hij op beide zijden,
|-
|
| om het voetvolk te bewaren, dat het niet van elkander gescheiden werd.
|-
| align="right" | 39
| En toen de zon opging en op de gouden en metalen schilden scheen,
|-
| align="right" | 40
| blonk het geheele gebergte daarvan, alsof het enkel vuur was. En een
|-
|
| gedeelte van het heir des konings trok op het gebergte, en gedeelte
|-
| align="right" | 41
| beneden in het vlakke veld, in goede orde en voorzichtig. En wie hen
|-
|
| hoorde, ontzette zich voor het gruwzaam geluid en de groote menigte
|-
|
| en het gedruisch, hetwelk zij met het harnas en ijzer maakten; want
|-
| align="right" | 42
| het was een zeer groot en weltoegerust volk. En Judas trok ook in
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[107]</font>
|-
|
| zijne orde tegen hen op, om zich te verweren en sloeg zeshonderd man
|-
| align="right" | 43
| van het heir des konings dood. En Eleazar Avaran merkte een olifant
|-
|
| op, die hooger en beter toegerust was dan de andere, en hij dacht dat
|-
| align="right" | 44
| de koning er op was. En hij waagde zich om het volk Israël te ver-
|-
| align="right" | 45
| lossen en een eeuwigen naam te verkrijgen; liep met groote stoutmoe-
|-
| align="right" | 46
| digheid heen en doodde er velen van hen aan beide zijden <sup>46</sup> en begaf
|-
|
| zich onder den olifant en stak hem, zoodat de olifant op hem nederviel
|-
| align="right" | 47
| en stierf en hem in zijnen val doodde. Maar, omdat de Joden zagen,
|-
|
| dat het heir des konings zulk eene groote macht was, weken zij terzijde
|-
| align="right" | 48
| af en verlieten de vijanden voor ditmaal. Daarom trok het heir des
|-
|
| konings voort naar Jeruzalem en kwam in Judéa.
|-
| align="right" | 49
| Maar, die op Beth-Zur waren, konden van honger niet langer daarin
|-
|
| blijven; want het was het <sup>''j''</sup> zevende jaar, het jaar waarin men de velden
| <small>''j'' Lev. 25 : 4.</small>
|-
|
| moest laten rusten; en zij verkregen van den koning vrijen uittocht,
|-
| align="right" | 50
| dat zij veilig uittrekken mochten. Toen nam de koning Beth-Zur in
|-
|
| en legde er krijgsvolk in, om deze vesting te bewaren.
|-
| align="right" | 51
| En hij trok voort tegen Zion en belegerde het heiligdom een langen
|-
| align="right" | 52
| tijd en richtte daartegen allerlei stormgereedschap. Maar het volk Israël
|-
|
| verweerde zich in het heiligdom vele dagen en maakte ook storm- en
|-
| align="right" | 53
| oorlogsgereedschap tegen de vijanden. Maar het had ook niet te eten,
|-
|
| dewijl ’t het zevende jaar was; en de vreemde Joden, die tot beveiliging
|-
|
| uit de landen der heidenen in Judéa gevoerd waren, hadden al den
|-
| align="right" | 54
| voorraad verteerd. En er bleven zeer weinigen in het heiligdom, want
|-
|
| de honger nam toe; daarom moesten zij van elkander trekken en zich
|-
| align="right" | 55
| in andere steden verdeelen. Ondertusschen vernam Lysias, <sup>''k''</sup> dat Filippus,
| <small>''k'' 1 Makk. 6 : 14.</small>
|-
|
| aan wien des konings vader, Antiochus, bij zijn leven den jongen koning
|-
| align="right" | 56
| en het rijk aanbevolen had, <sup>56</sup> wedergekomen was uit Perzië en Medië,
|-
|
| met het krijgsvolk, hetwelk de koning daarheen gevoerd had; en dat
|-
| align="right" | 57
| Filippus zich de regeering aanmatigde. Daarom spoedde hij zich uit
|-
|
| Judéa weder naar het koninkrijk en sprak tot den koning en tot de
|-
|
| hoofdlieden: Wij lijden hier nood en hebben niets te eten en verliezen
|-
|
| vele lieden; en deze plaats is zeer sterk; en daar wij tehuis noodiger
|-
| align="right" | 58
| zaken te doen hebben, om vrede in het koninkrijk te behouden, <sup>58</sup> zoo
|-
| align="right" | 59
| laat ons met dit volk vrede maken <sup>59</sup> en gedoogen, dat zij hunne wet
|-
|
| houden, gelijk tevoren; want zij zijn toornig en strijden alleen daarom,
|-
| align="right" | 60
| dat wij hunne wet willen vernietigen. Die meening behaagde den koning
|-
|
| en den vorsten, en de koning zond tot hen om <sup>''l''</sup> vrede met hen te
| <small>''l'' 2 Makk. 13 : 23.</small>
|-
| align="right" | 61
| sluiten en zij namen dien aan. En toen de koning en de vorsten
|-
|
| zwoeren, kwamen zij buiten uit hunne vesting en de koning trok naar
|-
| align="right" | 62
| binnen op den berg Zion; en toen hij zag, dat zij zoo sterk was, hield
|-
|
| hij zijnen eed niet, maar gebood de muren rondom neder te werpen.
|-
| align="right" | 63
| Daarna trok hij schielijk weg naar Antiochië; toen vernam hij, dat
|-
|
| Filippus zich aldaar tot koning opgeworpen had. Met dien oorloogde
|-
|
| hij en heroverde de stad.
|}
[[Categorie:De apocriefe boeken| 119]]All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://nl.wikisource.org/w/index.php?oldid=41370.
  This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|