 |
 |
If you find this site useful or just support what I'm doing, I'd really appreciate if you could donate. To cover server costs and for the hundreds of hours I've put into making this happen.
|
 |
If you spot content on this site that is genuinely illegal or actually puts someone in real danger, contact [email protected]. We have multiple agents reviewing tickets 24/7. Note that we try to maintain as much transparency as possible, both about ourselves and of the actions of Wikipedians. For example, if we removed a live link to CSAM content that was posted by a Wikipedia admin, we would replace it a placeholder like "<link to CSAM that was posted by Demiurge1000 redacted by Undersight>". Note that "I don't like it" is NOT a valid removal reason. If instead you are a Wikipedophile trying to get all the dark secrets of Wikipedia censored, please follow this guide instead.
If you would like to contact the owner of this about something else (e.g. press inquires, feature requests, bug reports), e-mail [email protected] or [email protected].
|
Revision 41374 of "Apocriefe boeken/1 Makkabeën 10" on nlwikisource{{Infobox document
| naam = 1 Makkabeën 10
| auteur = Anoniem
| genre = Religie
| taal = Nederlands
| datum = 1906
| vertaler = Adolf Visscher (1686-1746)
| bron = Anoniem (1906) ''De apocriefe boeken. Uit de Hoogduitsche vertaling van M. Luther eertijds door Adolf Visscher in het Nederduitsch overgezet'', [Amsterdam]: Nederlandsch Bijbelgenootschap, pp. 113-116. Zie [[:Bestand:De apocriefe boeken p 113.jpg]], [[:Bestand:De apocriefe boeken p 114.jpg]], [[:Bestand:De apocriefe boeken p 115.jpg]] en [[:Bestand:De apocriefe boeken p 116.jpg]].
| auteursrecht = [[Publiek domein]]
| artikelwikipedia =
}}
{|
| colspan="3" |
{{Navigatie 1 Makkabeën}}
<font color="#666666">[113]
[...]</font>
<center>
<big>HOOFDSTUK 10.</big>
<font style='text-align:left;font-size:90%;'>Alexander en Demetrius, twee mededingers naar de kroon van Syrië, zoeken de vriendschap van Jonathan. Deze houdt het met Alexander en wordt hoogepriester en landvoogd.</font>
</center>
|-
|
| <big><big>I</big></big>N het honderdzestigste jaar kwam Alexander, de zoon van Antiochus
|-
| align="right" | 2
| Epifanes, en nam de stad Ptolemaïs in en regeerde aldaar. Maar, toen
|-
|
| Demetrius dat vernam, bracht hij een groot heir bijéén en trok tegen
|-
| align="right" | 3
| Alexander op om hem te verjagen. Daarom schreef Demetrius aan
|-
|
| Jonathan en beloofde hem, dat hij vrede met hem zou houden en hem
|-
| align="right" | 4
| alles goeds zou doen; want hij dacht: Het is beter, dat ik hem tevoren
|-
|
| op mijne zijde breng, eerdat hij zich bij Alexander voegt tegen mij,
|-
| align="right" | 5
| omdat ik zijnen broeder heb omgebracht, daarenboven hem en zijn volk
|-
| align="right" | 6
| veel leeds gedaan heb. En Demetrius schreef aan Jonathan en stond
|-
|
| hem toe krijgsvolk aan te nemen en te houden, en krijgsgereedschap
|-
|
| te maken, en dat hij zijn bondgenoot zou zijn; en hij gebood, dat men
|-
| align="right" | 7
| <sup>''a''</sup> de gijzelaars op den burg aan Jonathan weder zou vrijgeven. Daarom
| <small>''a'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 9|1 Makk. 9]] : 53.</small>
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[114]</font>
|-
|
| kwam Jonathan te Jeruzalem en liet deze brieven voor al het volk
|-
| align="right" | 8
| en voor degenen, die in den burg waren, lezen. Toen zij nu hoorden,
|-
|
| dat de koning hem toestond krijgsvolk aan te nemen en krijgsgereed-
|-
|
| schap te maken, en dat de koning hem voor een bondgenoot hield,
|-
| align="right" | 9
| vreesden zij zeer voor hem en gaven hem de gijzelaars vrij; en Jonathan
|-
|
| gaf hen aan hunne ouders weder.
|-
| align="right" | 10
| Alzoo begon Jonathan te Jeruzalem te wonen en de stad te herbouwen
|-
| align="right" | 11
| en te verbeteren; en hij liet de muren weder oprichten en den berg
|-
|
| Zion weder bevestigen met goede, sterke muren van enkel vierkante
|-
| align="right" | 12
| steenen. Alzoo werd Jeruzalem weder vast gebouwd. <sup>13</sup> En de heidenen
|-
|
| in de vlekken, welke Bacchides had laten bevestigen, vluchtten vandaar
|-
| align="right" | 14
| weg naar hun land. Doch Beth-Zur hielden zij in bezit en dáár liepen
|-
|
| de afvalligen heen; want aldaar hadden zij hunne toevlucht.
|-
| align="right" | 15
| Toen nu Alexander vernam, dat Demetrius bij Jonathan vriendschap
|-
|
| zocht, en de loffelijke daden hoorde, welke Jonathan en zijne broeders
|-
| align="right" | 16
| gedaan hadden, sprak hij: Des kloeken mans gelijke vindt men niet;
|-
|
| daarom zullen wij hem schrijven, dat hij onze vriend en bondgenoot
|-
| align="right" | 17
| worde. En hij schreef hem aldus; <sup>18</sup> Koning Alexander biedt zijnen
|-
| align="right" | 19
| broeder Jonathan zijne groetenis aan. Wij hooren u prijzen als een
|-
| align="right" | 20
| voortreffelijk man, en waardig, dat gij onze vriend zijt. Daarom stellen
|-
|
| wij u tot hoogepriester over uw volk en gij zult des konings vriend
|-
|
| genoemd worden; en wij zenden u hiermede een purpurkleed en eene
|-
|
| gouden kroon. Daarom wil u getrouw bij ons houden en onze vriend
|-
| align="right" | 21
| blijven. Alzoo trok Jonathan het priesterlijk kleed aan in het honderd-
|-
|
| zestigste jaar, in de zevende maand, op het Loofhuttenfeest; en hij
|-
|
| bracht een heir bijéén en liet veel krijgsgereedschap maken.
|-
| align="right" | 22
| Maar, toen Demetrius dat vernam, werd hij zeer bedroefd, <sup>23</sup> dat
|-
|
| Alexander de Joden van hem afwendde tot zich en daardoor sterker
|-
| align="right" | 24
| werd; en hij besloot hun ook vriendelijk te schrijven en eer en goed te
|-
| align="right" | 25
| beloven, opdat zij hem hulp zouden toezeggen. En hij schreef hun
|-
| align="right" | 26
| aldus: Koning Demetrius biedt den Joden zijne groetenis aan. Wij hebben
|-
|
| gaarne gehoord en het is ons eene groote vreugd, dat gij niet van ons
|-
|
| afvalt tot onze vijanden, maar het in alle getrouwheid met ons houdt;
|-
| align="right" | 27
| daarom bidden wij, dat gijlieden het alzoo ook voortaan getrouw met
|-
| align="right" | 28
| mij wilt houden en u van mij niet laten afwenden. Deze uwe getrouw-
|-
|
| heid zullen wij vergelden en u van vele lasten ontheffen en u meer
|-
| align="right" | 29
| vrijheid geven en genade betoonen. En ik ontsla thans de Joden van
|-
|
| den tol, van de schatting op het zout, van de kroonschatting, van het
|-
|
| derde schepel van het koren en van de helft, die mij van het ooft
|-
| align="right" | 30
| toebehoort. Van deze lasten zullen nu voortaan het land Juda en de
|-
|
| drie streken, die daartoe behooren in de landen van Samarië en Galiléa,
|-
| align="right" | 31
| bevrijd zijn voor altijd; en Jeruzalem zal heilig en vrij zijn van alle
|-
| align="right" | 32
| Lasten, schattingen en tienden. Ik zal ook den burg te Jeruzalem weder
|-
|
| laten ruimen en aan den hoogepriester overgeven, opdat hij hem inneme
|-
| align="right" | 33
| en lieden daarin legge, welke hij wil, om hem te bewaren; en alle gevan-
|-
|
| gen Joden in mijn koninkrijk zullen losgelaten worden en vrij zijn, en zij
|-
| align="right" | 34
| en hun vee zullen van de schatting bevrijd zijn. Ook zullen zij vrijheid
|-
|
| hebben, in mijne geheele koninkrijk, om hunne sabbaten, nieuwemaan-
|-
| align="right" | 35
| feesten en andere bestemde feesten te houden; en drie dagen vóór en
|-
|
| na het feest zullen zij door niemand gehinderd worden bij hunnen
|-
| align="right" | 36
| godsdienst. En men zal dertigduizend man in Judéa kiezen; aan die
|-
|
| wil ik soldij geven, als aan mijn ander krijgsvolk, en zij zullen in de
|-
| align="right" | 37
| vaste steden des konings gelegd worden. En uit hen zullen eenigen
|-
|
| gekozen worden, welke de koning in zijne hoogste handelingen als
|-
|
| vertrouwde raden gebruiken zal. De Joden zullen ook geen vreemde,
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[115]</font>
|-
|
| maar eigen hoofdlieden hebben, uit hen gekozen, opdat zij hunne wetten
|-
| align="right" | 38
| kunnen houden, gelijk in het land Juda. En de drie streken in het
|-
|
| land van Samarië en Galiléa, die tot Judéa behooren, zullen aan
|-
|
| niemand onderdanig zijn, dan alleen aan den hoogepriester; opdat men
|-
| align="right" | 39
| wete, dat hij alleen heer daarover is. De stad Ptolemaïs en het land-
|-
|
| schap, daartoe behoorende, geef ik aan den tempel te Jeruzalem voor
|-
| align="right" | 40
| de onkosten aan de offers. Ik zal ook jaarlijks vijftienduizend sikkels
|-
|
| zilver van mijn eigen inkomsten beschikken uit de het meest geschikte
|-
| align="right" | 41
| plaatsen. <sup>''b''</sup> En wat van ouds af mijne ambtlieden schuldig geweest zijn
| <small>''b'' Ezra 6 : 9.</small>
|-
| align="right" | 42
| voor den tempel te geven, zal hun voortaan gegeven worden. En de
| <small> Ezra 7 : 20.</small>
|-
|
| vijfduizend sikkels zilver, welke mijne ambtlieden van de inkomsten des
|-
|
| tempels ontvreemd hebben, zullen den priesters weder jaarlijks toekomen.
|-
| align="right" | 43
| De tempel zal ook deze vrijheid hebben: wie in mijn geheele koninkrijk
|-
|
| straf verdiend heeft en vlucht in den tempel en wat daarbij behoort,
|-
| align="right" | 44
| zal daar veilig zijn met lijf en goed. Tot den bouw en de verbetering
|-
| align="right" | 45
| des tempels en der muren en torens te Jeruzalem, en verder in het
|-
|
| land, zal de koning de onkosten ook voorschieten uit zijn eigen inkomsten.
|-
| align="right" | 46
| Maar toen men dezen brief voor Jonathan en het volk las, wilden zij
|-
|
| hem niet vertrouwen en namen het niet aan; want zij wisten wel wat
|-
|
| trouweloosheid en gruwzame tirannie hij tevoren aan Israël gepleegd
|-
| align="right" | 47
| had; en zij besloten aan Alexander hulp te geven, die tevoren vriend-
|-
|
| schap bij hen gezocht en hun vrede beloofd had; dezen bewezen zij
|-
|
| hulp hun leven lang.
|-
| align="right" | 48
| Toen nu Alexander en Demetrius tegen elkander optrokken en elkander
|-
| align="right" | 49
| aantastten, vluchtte het heir van Demetrius; en Alexander vervolgde
|-
| align="right" | 50
| het. En zij leverden een gruwzamen slag, van den avond tot den morgen
|-
|
| toe, en Demetrius werd op dien dag verslagen.
|-
| align="right" | 51
| Daarna zond Alexander boden tot Ptolemeüs, den koning van Egypte,
|-
| align="right" | 52
| met dit verzoek: Vermits ik weder in mijn rijk gekomen ben en op den
|-
|
| koninklijken troon zit en de regeering weder aan mij gebracht heb en
|-
| align="right" | 53
| Demetrius verjaagd en mijn erfland weder veroverd heb, <sup>53</sup> begeer ik
|-
|
| vriendschap met u te maken en ik bid u, dat gij mij uwe dochter ten
|-
| align="right" | 54
| huwelijk wilt geven; zoo wil ik mij jegens u als uw schoonzoon gedragen
|-
| align="right" | 55
| en u en haar geschenken geven, die uwer waardig zijn. Daarop antwoordde
|-
|
| Ptolemeüs en wenschte Alexander geluk, dat hij weder in zijn vaderland
|-
| align="right" | 56
| gekomen was en zijn koninkrijk heroverd had. En hij beloofde hem te
|-
|
| doen, zooals hij begeerd had, en verzocht, dat hij bij hem te Ptolemaïs
|-
|
| wilde komen, daar zouden zij elkander spreken en het huwelijk voltrekken.
|-
| align="right" | 57
| In het honderdtweeënzestigste jaar trok Ptolemeüs met zijne dochter
|-
| align="right" | 58
| Cleopatra uit Egypte en kwam te Ptolemaïs; daarheen kwam ook koning
|-
|
| Alexander; en Cleopatra werd aan Alexander ten huwelijk gegeven en
|-
|
| de bruiloft werd met groote koninklijke pracht gehouden.
|-
| align="right" | 59
| En koning Alexander schreef aan Jonathan en ontbood hem. <sup>60</sup> Toen
|-
|
| kwam Jonathan met groote heerlijkheid te Ptolemaïs tot de beide koningen
|-
|
| en schonk aan hen en hunne vrienden kostelijke gaven van goud en
|-
| align="right" | 61
| zilver en vond genade bij hen. En sommige afvalligen van Israël kwamen
|-
|
| daarheen om Jonathan te beschuldigen; maar de koning wilde hen niet
|-
| align="right" | 62
| hooren, maar gebood, dat Jonathan zijne kleederen zou afleggen en een
|-
| align="right" | 63
| puperkleed aantrekken; hetgeen alzoo geschiedde. Toen zette de
|-
|
| koning hem bij zich en gebood zijn vorsten, dat zij met hem de stad
|-
|
| rond zouden trekken en laten uitroepen, dat niemand hem beschuldigen
|-
| align="right" | 64
| of eenig leed zou aandoen. Toen nu zijne beschuldigers zagen, dat de
|-
|
| koning hem zóó hoog eerde, dat hij hem geboden had een purpurkleed
|-
|
| aan te trekken, en aldus van hem liet uitroepen, vluchtten zij allen weg.
|-
| align="right" | 65
| En de koning deed hem groote eer aan en nam hem onder zijne voor-
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[116]</font>
|-
|
| naamste vrienden op en maakte hen tot een hoofdman en tot landvoogd.
|-
| align="right" | 66
| Daarna trok Jonathan weder naar Jeruzalem met vreugde en in goeden
|-
|
| vrede.
|-
| align="right" | 67
| In het honderdvijfenzestigste jaar kwam koning Demetrius, zoon van
|-
| align="right" | 68
| den vorigen Demetrius, uit Creta in zijn erfkoninkrijk. Toen verschrikte
|-
| align="right" | 69
| Alexander zeer en keerde weder naar Antiochië. Maar Demetrius kreeg
|-
|
| Apollonius, den hoofdman van Neder-Syrië, op zijne zijde; die bracht
|-
|
| hem krijgsvolk te zamen en legerde zich te Jamnia. En hij zond tot
|-
| align="right" | 70
| Jonathan, den hoogepriester, en liet aan hem zeggen: Niemand biedt
|-
|
| ons wederstand dan gij alleen, en maakt, dat men mij veracht; gij
|-
| align="right" | 71
| handelt wel trotsch in het gebergte, maar als gij op uwe krijgsmacht ver-
|-
|
| trouwt, zoo trek af in het vlakke veld en laten wij het dáár met elkander
|-
| align="right" | 72
| beproeven, want met mij is de macht der steden. Als gij zult vragen
|-
|
| hoe sterk wij zijn, ik en de anderen, die met mij optrekken en helpen,
|-
|
| zal men u zeggen: Gij zult niet kunnen bestaan tegen deze lieden, door
|-
| align="right" | 73
| welke uwe vaders tweemaal geslagen zijn in hun eigen land; veel minder
|-
|
| kunt gij in het vlakke veld tegen zulk een groot volk, te paard en te
|-
|
| voet, bestaan, waar geen bergen en steenrotsen zijn, waarheen men
|-
|
| zou kunnen vluchten.
|-
| align="right" | 74
| Toen Jonathan zulk roemen hoorde, werd hij toornig en koos tien-
|-
|
| duizend man en trok uit van Jeruzalem en zijn broeder Simon kwam tot
|-
| align="right" | 75
| hem om hem te helpen. En zij legerden zich voor Joppe; maar die in
|-
|
| de stad Joppe waren, lieten hem niet in; want Apollonius had er volk
|-
| align="right" | 76
| in gelegd tot bezetting; daarom bestormde Jonathan ze. Toen verschrikten
|-
|
| zij, die in de stad waren, en deden de poorten open; alzoo veroverde
|-
| align="right" | 77
| Jonathan de stad Joppe. Toen Apollonius dit vernam, leide hij zich
|-
|
| voor Joppe met drieduizend ruiters en veel voetvolk, en veinsde alsof
|-
|
| hij naar Asdod wilde wegtrekken, opdat hij Jonathan uitlokte naar het
|-
|
| vlakke veld; want hij had eene groote menigte ruiterij en daarop
|-
| align="right" | 78
| verliet hij zich. En Jonathan vervolgde hem naar Asdod en de legers
|-
| align="right" | 79
| raakten slaags. Maar Apollonius had heimelijk in de legerplaats duizend
|-
| align="right" | 80
| ruiters achtergelaten. Nu merkte Jonathan, dat er lieden achter hem
|-
|
| heimelijk verstoken waren; daarom, toen zij aan zijn volk kwamen,
|-
| align="right" | 81
| hield Jonathan stil met zijn volk. Toen schoten de ruiters den geheelen
|-
|
| dag, van den morgen tot den avond toe, op het volk, totdat hunne
|-
| align="right" | 82
| paarden moede werd. Daarna nam Simon zijn heir en tastte de vijanden
|-
| align="right" | 83
| aan; toen vluchtten de ruiters, want zij waren moede, en werden hier
|-
|
| en daar in het veld verstrooid en vluchtten naar Asdod en begaven zich
|-
|
| haastig in den tempel van den afgod <sup>''c''</sup> Dagon, om aldaar hun leven te
| <small>''c'' 1 Sam. 5 : 2.</small>
|-
| align="right" | 84
| redden. Maar Jonathan plunderde de stad Asdod en de vlekken rondom
|-
|
| en stak ze aan; hij verbrandde ook den afgodstempel met allen, die er
|-
| align="right" | 85
| in gevlucht waren. En het getal der verslagenen en verbranden te
|-
| align="right" | 86
| zamen was omtrent achtduizend man. Daarna trok Jonathan met het
|-
|
| heir voor Askalon; toen gingen de burgers van de stad uit, hem tege-
|-
| align="right" | 87
| moet, en gaven zich over en ontvingen hem met groote pracht. Alzoo
|-
| align="right" | 88
| trok Jonathan weder naar Jeruzalem met zijn heir en zijnen buit. En
|-
| align="right" | 89
| toen Alexander dat hoorde, eerde hij Jonathan nog hooger <sup>89</sup> en zond hem
|-
|
| een gouden gordel, gelijk men alleen aan bloedvrienden eens konings
|-
|
| geeft; daarbenevens schonk hij hem Ekron en wat daartoe behoort
|-
|
| ten eigendom.
|}
[[Categorie:De apocriefe boeken| 123]]All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://nl.wikisource.org/w/index.php?oldid=41374.
  This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|