 |
 |
If you find this site useful or just support what I'm doing, I'd really appreciate if you could donate. To cover server costs and for the hundreds of hours I've put into making this happen.
|
 |
If you spot content on this site that is genuinely illegal or actually puts someone in real danger, contact [email protected]. We have multiple agents reviewing tickets 24/7. Note that we try to maintain as much transparency as possible, both about ourselves and of the actions of Wikipedians. For example, if we removed a live link to CSAM content that was posted by a Wikipedia admin, we would replace it a placeholder like "<link to CSAM that was posted by Demiurge1000 redacted by Undersight>". Note that "I don't like it" is NOT a valid removal reason. If instead you are a Wikipedophile trying to get all the dark secrets of Wikipedia censored, please follow this guide instead.
If you would like to contact the owner of this about something else (e.g. press inquires, feature requests, bug reports), e-mail [email protected] or [email protected].
|
Revision 41376 of "Apocriefe boeken/1 Makkabeën 12" on nlwikisource{{Infobox document
| naam = 1 Makkabeën 12
| auteur = Anoniem
| genre = Religie
| taal = Nederlands
| datum = 1906
| vertaler = Adolf Visscher (1686-1746)
| bron = Anoniem (1906) ''De apocriefe boeken. Uit de Hoogduitsche vertaling van M. Luther eertijds door Adolf Visscher in het Nederduitsch overgezet'', [Amsterdam]: Nederlandsch Bijbelgenootschap, pp. 119-121. Zie [[:Bestand:De apocriefe boeken p 119.jpg]], [[:Bestand:De apocriefe boeken p 120.jpg]] en [[:Bestand:De apocriefe boeken p 121.jpg]].
| auteursrecht = [[Publiek domein]]
| artikelwikipedia =
}}
{|
| colspan="3" |
{{Navigatie 1 Makkabeën}}
<font color="#666666">[119]
[...]</font>
<center>
<big>HOOFDSTUK 12.</big>
<font style='text-align:left;font-size:90%;'>Jonathan zendt gezanten naar de Romeinen en Spartanen. — Hij versterkt Jeruzalem en andere steden. — Tryfon neemt hem door list gevangen.</font>
</center>
|-
|
| <big><big>M</big></big>AAR, toen Jonathan zag, dat hij nu ruimte van tijd gekregen had,
|-
|
| verkoos hij sommigen, die hij naar Rome zond, <sup>''a''</sup> om het verbond met
| <small>''a'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 8|1 Makk. 8]] : 22.</small>
|-
| align="right" | 2
| de Romeinen te vernieuwen en weder op te richten. Ook schreef hij
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[120]</font>
|-
| align="right" | 3
| aan die van Sparta en een andere plaatsen meer. Toen nu de boden
|-
|
| te Rome kwamen, gingen zij tot den raad en spraken: Jonathan, de
|-
|
| hoogepriester, en het Joodsche volk hebben ons gezonden om het
|-
| align="right" | 4
| verbond, dat weleer tusschen ons gemaakt is, te vernieuwen. En de
|-
|
| Romeinen gaven hun brieven en geleide, dat zij veilig weder naar huis
|-
|
| konden trekken.
|-
| align="right" | 5
| En aldus schreef Jonathan aan die van Sparta: <sup>6</sup> Jonathan, de hooge-
|-
|
| priester, en de oudsten des volks en de priesters en het Joodsche volk
|-
| align="right" | 7
| bieden aan hunne broeders, die van Sparta, hunne groetenis aan. Vóór
|-
|
| eenige jaren heeft uw koning Areüs aan onzen hoogepriester Onias
|-
| align="right" | 8
| geschreven, dat gij onze broeders zijt, gelijk de brief luidt; en Onias
|-
|
| ontving uwen bode met eer en nam de vriendschap en het verbond aan,
|-
| align="right" | 9
| waarvan in den brief geschreven was. Hoewel wij nu tegenwoordig geen
|-
|
| vreemde hulp noodig hebben en troost hebben aan Gods woord, hetwelk
|-
| align="right" | 10
| wij dagelijks lezen, zenden wij nochtans gezanten tot ulieden, om de
|-
|
| broederschap en vriendschap tusschen ons te vernieuwen en bevestigen,
|-
|
| opdat wij die niet vergeten; want het is nu een langen tijd geleden, dat
|-
| align="right" | 11
| gij tot ons gezonden hebt. Daarom weet, dat wij altijd op de feestdagen
|-
|
| en alle andere dagen, als men offert, in ons gebed en bij onze offers aan
|-
| align="right" | 12
| u gedenken, gelijk het behoort aan de broeders te gedenken. En uwe
|-
| align="right" | 13
| eer en welvaart is ons eene vreugd. Maar wij hebben ondertusschen
|-
|
| grooten nood geleden en zware oorlogen gevoerd met de koningen rondom
|-
| align="right" | 14
| ons, maar hebben ulieden en anderen onzer vrienden en bondgenooten
|-
| align="right" | 15
| niet lastig willen vallen in deze onze oorlogen; want wij hebben hulp
|-
|
| van den hemel gehad en God heeft ons beschermd tegen onze vijanden
|-
| align="right" | 16
| en de vijanden onderdrukt. Maar, dewijl wij thans deze onze boden,
|-
|
| Numenius, den zoon van Antiochus, en Antipater, den zoon van Jason,
|-
|
| tot de Romeinen zenden, om de vriendschap en het verbond met hen
|-
| align="right" | 17
| te vernieuwen, zoo hebben wij hun daarbij bevolen, dat zij ook tot
|-
|
| ulieden zouden trekken en u onze groetenis doen en dezen brief over-
|-
| align="right" | 18
| leveren, om onze broederschap te vernieuwen; en wij verzoeken om een
|-
| align="right" | 19
| antwoord. Maar dit is het afschrift van den brief, dien Areüs, de koning
|-
| align="right" | 20
| van Sparta, ons weleer gezonden heeft: Areüs, de koning van Sparta,
|-
| align="right" | 21
| biedt Onias, den hoogepriester, zijne groetenis aan. Wij vinden in onze
|-
|
| oude schriften, dat die van Sparta en de Joden broeders zijn, dewijl
|-
| align="right" | 22
| beide volken van Abraham afstammen. Nademaal wij nu zulks weten,
|-
| align="right" | 23
| bidden wij, wilt ons toch schrijven hoe het u gaat. En indien het u
|-
|
| behaagt, zal ons vee, onze have en ons goed, en wat wij bezitten, zijn
|-
|
| alsof het uw eigendom ware, en het uwe zal zijn alsof het ons eigendom
|-
|
| ware. Dit hebben wij bevolen u te melden.
|-
| align="right" | 24
| Daarna hoorde Jonathan, dat de hoofdlieden van Demetrius weder met
|-
|
| eene grootere macht dan tevoren, kwamen en tegen hem wilden op-
|-
| align="right" | 25
| trekken. Daarom trok hij uit van Jeruzalem, hun tegemoet, in het land
|-
|
| Hamath; want hij wilde niet wachten, totdat zij eerst in zijn land vielen.
|-
| align="right" | 26
| Toen hij nu verspieders in het leger der vijanden zond, kwamen zij en
|-
|
| zeiden, dat de vijanden besloten hadden hem dezen nacht te overvallen.
|-
| align="right" | 27
| Daarom gebood Jonathan zijn heir des avonds, dat zij waken en den
|-
|
| geheelen nacht in het harnas en gereed zouden zijn; en hij stelde lieden
|-
| align="right" | 28
| rondom het leger op schildwacht. Maar toen de vijanden zagen, dat
|-
|
| Jonathan tot een veldslag gereed was, overviel hun eene vrees, zoodat
|-
|
| zij opbraken en wegtrokken; en opdat men het niet merken zou, lieten
|-
| align="right" | 29
| zij hier en daar vele vuren in het leger maken. Daarom dacht Jonathan
|-
|
| niet dat zij wegtrokken, tot des morgens vroeg; want hij zag de vuren
|-
| align="right" | 30
| hier en daar in het leger. Maar des morgens vervolgde hij hen en kon
|-
|
| ze niet achterhalen; want zij waren alreeds over de rivier Eleutherus.
|-
| colspan="3" |
<font color="#666666">[121]</font>
|-
| align="right" | 31
| Toen wendde Jonathan zich naar de Arabieren, Zabideërs genaamd,
|-
| align="right" | 32
| sloeg en plunderde hen. En hij wendde zich weder naar Damaskus en
|-
| align="right" | 33
| toog door al het land rondom. Maar Simon trok naar Askalon en in
|-
| align="right" | 34
| de versterkte steden daarbij; daarna wendde hij zich naar Joppe. Want
|-
|
| hij vernam, dat zij zich aan de hoofdlieden van Demetrius wilden over-
|-
|
| geven; daarom voorkwam hij dat en nam Joppe in en legde er krijgsvolk in om de stad te bewaren.
|-
| align="right" | 35
| Daarna kwam Jonathan weder naar huis en hield raad met de oudsten
|-
| align="right" | 36
| van het volk, dat men eenige steden in Juda bevestigen zou <sup>36</sup> en de
|-
|
| muren te Jeruzalem hooger maken en tusschen den burg en de stad
|-
|
| een hoogen muur bouwen, opdat de stad van den burg afgesneden werd,
|-
|
| en die op den berg waren in de stad niet zouden kunnen uitvallen, en
|-
| align="right" | 37
| dat men hun niets zou kunnen toevoeren of verkoopen. Toen nu het
|-
|
| volk samenkwam en begon te bouwen, herbouwden zij, dewijl de muur
|-
|
| over de beek tegen het Oosten vervallen was, dat stuk, hetwelk genaamd
|-
| align="right" | 38
| is Kafnatha. En Simon bouwde den burg Adida te Sefela en versterkte
|-
|
| hem en voorzag hem met een sterke poort.
|-
| align="right" | 39
| Nu had <sup>''b''</sup> Tryfon voor, het koninkrijk van Azië aan zich te brengen
| <small>''b'' [[Apocriefe boeken/1 Makkabeën 11|1 Makk. 11]] : 54.</small>
|-
|
| en de kroon op te zetten en den jongen koning Antiochus te dooden.
|-
| align="right" | 40
| Doch dewijl hij vreesde, dat Jonathan hem dit beletten en tegen hem
|-
|
| optrekken zou, trachtte hij ook daarnaar, hoe hij Jonathan gevangen
|-
| align="right" | 41
| nemen en ombrengen zou. Daarna trok hij naar Beth-San; toen kwam
|-
| align="right" | 42
| Jonathan ook daarheen met veertigduizend man, weltoegerust. Maar
|-
|
| toen Tryfon zag, dat Jonathan eene groote macht bij zich had, vreesde
|-
| align="right" | 43
| hij en durfde niets openlijk tegen hem ondernemen, maar ontving hem
|-
|
| luisterrijk en beval zijn vrienden, dat zij hem in eere zouden houden, en
|-
|
| gaf hem geschenken; en hij gebood zijn heir, dat zij Jonathan gehoor-
|-
| align="right" | 44
| zaam zijn zouden als hem zelf, en sprak tot Jonathan: Waarom doet
|-
|
| gij dit volk eene moeite aan, daar wij immers geen oorlog
|-
| align="right" | 45
| hebben? Laat hen weder naar huis trekken; doch kies u weinige
|-
|
| lieden, die bij u blijven, en trek met mij naar Ptolemaïs: deze stad
|-
|
| wil ik u overgeven en andere versterkte steden, en u al het krijgs-
|-
|
| volk en de ambtlieden aanbevelen: want ik moet weder wegtrekken;
|-
|
| ook ben ik alleen om die reden hier gekomen; daarom wil toch met
|-
|
| mij trekken.
|-
| align="right" | 46
| En Jonathan geloofde hem en liet zijn volk van zich naar huis trekken
|-
| align="right" | 47
| in het land Juda en behield alleen drieduizend man bij zich; van deze
|-
|
| zond hij tweeduizend naar Galiléa, maar éénduizend trokken met hem.
|-
| align="right" | 48
| Toen nu Jonathan in de stad Ptolemaïs kwam, liet Tryfon de poorten toe-
|-
| align="right" | 49
| sluiten en nam Jonathan gevangen en liet zijne lieden doorsteken <sup>49</sup> en
|-
|
| zond voetvolk en ruiterij naar Galiléa, op het vlakke veld, om het andere
|-
| align="right" | 50
| krijgsvolk van Jonathan óók om te brengen. Maar toen zij vernamen,
|-
|
| dat Jonathan gevangen en omgekomen was, benevens zijne lieden, ver-
|-
|
| maanden zij elkander en maakten zich tot den slag gereed en trokken
|-
| align="right" | 51
| kloekmoedig tegen de vijanden op. Toen nu de vijanden zagen, dat het
|-
|
| hun leven gelden zou; dewijl deze zich wilden verweren, keerden zij
|-
| align="right" | 52
| weder en trokken weg. Toen trok het volk ook weder behouden naar
|-
|
| huis in het land Juda en beklaagde Jonathan en de anderen, die met
|-
|
| hem omgekomen waren; en geheel Israël bedreef zeer grooten rouw over
|-
| align="right" | 53
| Jonathan. En alle heidenen rondom begonnen het volk te verdelgen en
|-
| align="right" | 54
| te plagen; en zij spraken: Zij hebben geen hoofd en geen bescherming
|-
|
| meer, nu willen wij tegen hen optrekken en ze uitroeien en hunnen
|-
|
| naam op de aarde verdelgen.
|}
[[Categorie:De apocriefe boeken| 125]]All content in the above text box is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike license Version 4 and was originally sourced from https://nl.wikisource.org/w/index.php?oldid=41376.
  This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|