Revision 87419 of "ସନ୍ଥ କବୀର ଦୋହା ଗୁଚ୍ଛ ସଂଖ୍ୟା ୨" on orwiki

{{Copy to Wikiquote}}
== କବୀର ଦୋହା ଗୁଚ୍ଛ ୧ ==
ଚକି ଚାଲିବା ଦର୍ଶନ କରି କବୀର କରେ କ୍ରନ୍ଦନ, <br />
ଦୁଇ ପ୍ରସ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ସଦା ରହେନି କାହା ଜୀବନ ।୧। <br />
ମନ୍ଦ କିଏ ସେ, ଖୋଜି ଚାଲିଲି, ପାଇଲିନି କେଉଁଠାରେ, <br />
ନିଜ ମନକୁ ଖୋଜି ଦେଖିଲି, ମନ୍ଦ ଲୁଚିଛି ସେଠାରେ ।୨। <br />
କାଲିର କାମ ଆଜି ହିଁ  କର, ଆଜିକାର କାମ ଏବେ, <br />
ପଲକ ମଧ୍ୟେ ପ୍ରଳୟ ହେବ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରିବୁ କେବେ ।୩। <br />
ଏପରି ବାକ୍ୟ ସ୍ଫୁରଣ କର, ନାହିଁ ଯହିଁ ଗର୍ବ କାନ୍ତି, <br />
ଶୁଣିଲେ ନିଜ ତନୁ ଶୀତଳ, ଅନ୍ୟକୁ ଦେବ ସେ ଶାନ୍ତି ।୪। <br />
ଧୀରେ ରେ ମନ, ସ୍ଥିରତା ରଖ, ଧୀରେ ସବୁ କଥା ହୁଏ, <br />
ମାଳି ଢାଳେ ଜଳ ଶହେ ଗରା, ଋତୁ ହେଲେ ଫଳ ହୁଏ ।୫।<br />
ଏତିକି ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ଦିଅ, କୁଟୁମ୍ବ ଯଥେଷ୍ଟ ପାଉ, <br />
ଭୋକିଲା କେହି ନିଜେ ନ ରହୁ, ସାଧୁ ଭୋକରେ ନ ଯାଉ ।୬।<br />
ବଡ଼ ଶବ୍ଦଟି ଅର୍ଥ ବିହୀନ, ଯେମିତି ଗଛ ଖଜୁର, <br />
ପାନ୍ଥ ପାଏନି ଛାୟା ଟିକିଏ, ଫଳ ଫଳେ ଅତି ଦୂର ।୭। <br />
ତିଳ ମଧ୍ୟରେ ସଂଯୁକ୍ତ ତେଲ, ଚକମକି ସଙ୍ଗେ ନିଆଁ, <br />
ତୁମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି ପ୍ରଭୁ, ଜାଗି ଉଠି ହୁଅ ଠିଆ ।୮। <br />
କବୀର ଠିଆ ହାଟରେ ହୋଇ ମାଗେ ଶୁଭ ସଭିଙ୍କର, <br />
ତାହାର କେହି ନୁହନ୍ତି ସାଥୀ, କାହା ସାଥେ ନାହିଁ ବୈର ।୯। <br /> 
ପୋଥୀ ପଢି ପଢି ସଭିଏ ଗଲେ, କେହି ହେଲେ ନାହିଁ ଜ୍ଞାନୀ, <br />
ଅଢେଇ ଅକ୍ଷର ପ୍ରେମର ଭାଷା ଯେ ପଢି ପାରେ ସେ ଜ୍ଞାନୀ ।୧୦।<br />
ଦୁଃଖେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି ସବୁ, ସୁଖ ବେଳେ କେହି ନାହିଁ, <br />
ସୁଖରେ ସ୍ମରଣ ଯେ କରି ପରେ, ଦୁଃଖ ତାହା ପାଇଁ କାହିଁ  ।୧୧।<br />

== କବୀର ଦୋହା ଗୁଚ୍ଛ ୨ ==
ମାୟା ତ୍ୟାଗରେ କିଛି ହୁଏନି, ଗୁମାନ ନ ଗଲା ଯାଏ,<br />
ମାନୀ ମୁନି ଋଷି କେତେ ଗଲେଣି, ଗୁମାନ ସଭିଙ୍କୁ ଖାଏ।୧।<br />
ସୁଖରେ ସାଙ୍ଗ ହୁଅନ୍ତି ସ୍ୱ।ର୍ଥୀ, ଦୁଃଖରେ ହୁଅନ୍ତି ଦୂର, <br />
କବୀର କହେ, ପରମାର୍ଥୀ ଯେ, ଦୁଃଖ ସୁଖରେ ହାଜର।୨। <br />
ଲଘୁତା ଅଟେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲଘୁତାରେ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ, <br />
ଆକାଶେ ଯେହ୍ନେ ଦ୍ବିତୀୟା ଜହ୍ନ, ସଭିଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ ।୩।<br />
କ୍ଷମା ବଢାଏ ବଡ଼ଙ୍କ ଶୋଭା,ଛୋଟ କରନ୍ତି ଉତ୍ପାତ, <br />
ହରିଙ୍କ କିଛି ହେଲାନି କ୍ଷତି, ଖାଇ ଭୃଗୁଙ୍କ ନାତ ।୪।<br />
ଯେମିତି ଖାଦ୍ୟ ତୁମେ ଖାଇବ, ସେମିତି ମାନସ ହେବ, <br />
ଯେମିତି ପାନୀୟ ତୁମେ ପିଇବ, କଥା ସେମିତି କହିବ ।୫। <br />
କବୀର କହେ ମଣିଷ ଅନ୍ଧ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, <br />
ହରି ରାଗରୁ ଗୁରୁ ବଞ୍ଚାନ୍ତି, ଗୁରୁ ରାଗେ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ ।୬।<br />
ଯେମିତି ଖାଦ୍ୟ ତୁମେ ଖାଇବ, ସେମିତି ମାନସ ହେବ, <br />
ଯେମିତି ପାନୀୟ ତୁମେ ପିଇବ କଥା ସେମିତି କହିବ ।୭। <br />
କବୀର କହେ ମଣିଷ ଅନ୍ଧ, ଗୁରୁଙ୍କୁ ବୁଝନ୍ତି ନାହିଁ, <br />
ହରି ରାଗରୁ ଗୁରୁ ବଞ୍ଚାନ୍ତି, ଗୁରୁ ରାଗେ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ  ।୮।<br />
କବୀର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ହାତୀ, ସନ୍ତୋଷ ମନରେ ଖାଏ, <br />
ଶ୍ବାନର ଧୈର୍ଯ୍ୟ ସେ ଭଳି ନାହିଁ, ଘର ଘର ବୁଲୁଥାଏ ।୯।<br />
ଘିଅ ଦର୍ଶନ କେବଳ ଭଲ, ତୈଳ ଖିଆ ନୁହେଁ ଭଲ, <br />
ମୂର୍ଖ ସଙ୍ଗତ ନୁହଁଇ ଭଲ, ଗୁଣବାନ ଶତୃ ଭଲ ।୧୦।<br />
ସାଧୁ ଅଟନ୍ତି ଚନ୍ଦନ ସମ, ସର୍ପ ସମୁହ ସଂସାର, <br />
ଦେହେ ଯେତେ ବି ଗୁଡେଇ ହେଲେ, ହୁଏନି ମନ ବିକାର ।୧୧।<br />


== ଆଧାର ==
{{ଆଧାର}}
== ବାହାର ଆଧାର ==
* http://www.labhlakshmi.com/kabir-a-great-indian-saint/kabir-ke-dohe-1.htm/
* http://allpoetry.com/poem/8526507-Dohas__Couplets__I__with_translation_-by-Kabir/