Difference between revisions 34947970 and 34948835 on plwiki

{{Dopracować|styl|uzupełnić o wydarzenia 2004-2010, poszerzyć sekcję Ofiary śmiertelne (może przemianować na Straty), dodać zdjęcia i sekcję Kontrowersje, skrócić sekcję "„2003"”, uzupełnić źródła, rozważyć przemianowanie hasła na "„Wojna w Iraku"” lub "„Historia Iraku po 20 marca 2003"”}}

[[Plik:Iraq 2003 occupation.png|thumb|320px]]
'''Stabilizacja Iraku''' – zbiorcze określenie dla wszelkich działań sił NATO i ONZ mających na celu przywrócenie bezpieczeństwa i normalnego działania demokratycznego rządu w Iraku. Najważniejszym elementem stabilizacji jest [[okupacja pokojowa]].

Szereg zdarzeń doprowadził do [[II wojna w Zatoce Perskiej|II wojny nad Zatoką Perską]], a następnie do okupacji [[Irak]]u przez wojska [[Stany Zjednoczone|USA]] i ich sojuszników. Kraj został podzielony na 4 strefy okupacyjne:
* amerykańską północną,
* amerykańską środkowo-północną,
* międzynarodową środkowo-południową (pod polskim dowództwem),
* międzynarodową południową (pod brytyjskim dowództwem).

== Wydarzenia w 2003 roku ==
=== Maj ===
1 maja

W przemówieniu wygłoszonym na pokładzie lotniskowca USS "„Abraham Lincoln"” prezydent Stanów Zjednoczonych [[George W. Bush]] ogłosił zakończenie wojny w Iraku. Dodał jednak, że nie jest to jeszcze ostatecznie zwycięstwo.

Podczas konferencji w Londynie, w której uczestniczyli przedstawiciele 12 państw wchodzących w skład koalicji antyirackiej, Polska otrzymała propozycję objęcia kontroli wojskowej nad jedną z czterech stref stabilizacyjnych w Iraku.

3 maja

W [[Bagdad]]zie otwarto szkoły.

4 maja

Podczas wizyty w [[Waszyngton]]ie [[Ministerstwo Obrony Narodowej|Minister Obrony Narodowej]] [[Jerzy Szmajdziński]] oświadczył, że dowódcą Wielonarodowej Dywizji "„Centrum-Południe"” tworzonej w ramach sił stabilizacyjnych w Iraku zostanie gen. dyw. [[Andrzej Tyszkiewicz]], dotychczasowy zastępca [[Wojska Lądowe|Dowódcy Wojsk Lądowych]].

5 maja

[[Jay Garner]] poinformował, że w połowie maja powstanie 6-9-osobowy zalążek tymczasowego rządu irackiego.

6 maja

(contracted; show full)zpania|Hiszpanię]]. Za jej przyjęciem głosowało 14 członków Rady Bezpieczeństwa (w tym wszyscy stali członkowie). [[Syria]] nie brała udziału w głosowaniu, jednak 23 maja wyraziła poparcie dla nowej rezolucji. Tekst dokumentu jest bardzo obszerny, zawiera 27 punktów. Najważniejsze ustalenia rezolucji dotyczą: kwestii suwerenności i integralności terytorialnej Iraku, ustanowienia '''władzy okupacyjnej''' w tym kraju<ref>http://www.uncc.ch/resolutio/res1483.pdf Noting the 
  letter of 8 May 2003 from the Permanent Representatives of the United States of America and the United Kingdom of Great Britain and Northern   Ireland   to   the President of   the Security Council and recognizing the specific authorities, responsibilities, and obligations under applicable international law of these states as '''occupying''' powers under unified command.</ref> oraz jej zadań, utworzenia funduszu rozwoju, określenia obowiązków ONZ w kwestii odbudowy Iraku, a także możliwości zaangażowania innych państw i instytucji (w tym przede wszystkim instytucji finansowych) w odbudowę tego kraju oraz zniesienia sankcji gospodarczych wobec Ir(contracted; show full)
11 czerwca

Pierwsi żołnierze z 12 Dywizji Zmechanizowanej odlecieli do Iraku.

13 czerwca

Arabska gazeta 
"„Al-Kuds al Arabi"” wydawana w [[Londyn]]ie zamieściła list napisany podobno przez [[Saddam Husajn|Saddama Husajna]]. Były dyktator wezwał cudzoziemców do opuszczenia Iraku i zagroził dokonaniem ataków terrorystycznych na kraje, których wojska okupują Irak. W liście wymieniono także Polskę.

16 czerwca

Urząd [[Joy Garner|Joya Garnera]], Biuro Odbudowy i Pomocy Humanitarnej ([[ORHA]]), został włączony do struktur Tymczasowych Władz Koalicyjnych i zlikwidowany. Gen. Garner już wcześniej wrócił do USA.

17 czerwca

(contracted; show full)

18 sierpnia

Zakończył się przerzut do Iraku ukraińskiego kontyngentu złożonego z 1651 żołnierzy. Ukraińcy będą pełnić służbę w polskiej strefie w prowincji [[Wasit]]. Dowódca kontyngentu gen. [[Anatołyj Sobora]] został zastępcą gen. [[Andrzej Tyszkiewicz|Andrzeja Tyszkiewicza]].

19 sierpnia

W ręce Amerykanów wpadł były wiceprezydent Iraku [[Taha Yasin Ramadan]], który zajmował 20. miejsce na liście 55 najbardziej poszukiwanych funkcjonariuszy reżimu. W Bagdadzie dokonano zamachu na hotel 
"„Canal"” zajmowany przez [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]]. Uderzyła weń wyładowana materiałami wybuchowymi ciężarówka. W zamachu zginęły 23 osoby, w tym specjalny wysłannik Narodów Zjednoczonych Brazylijczyk [[Sergio Vieira de Mello]]. Atak ten skłonił m.in. [[Międzynarodowy Ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca|Międzynarodowy Czerwony Krzyż]] do wycofania personelu z Iraku.

(contracted; show full)

27 sierpnia

[[Paul Bremer|L. Paul Bremer]] stwierdził, że odbudowa Iraku będzie kosztowała dziesiątki miliardów dolarów. Pełne przywrócenie dostaw energii elektrycznej pochłonie 10 mld USD, a przywrócenie zaopatrzenia w wodę – 16 mld USD. Według szacunkowych obliczeń ekspertów, Stany Zjednoczone wydają 4 mld USD miesięcznie na operację w Iraku.

28 sierpnia

Hiszpańsko-latynoamerykańska brygada 
"„Plus Ultra"” dowodzona przez gen. [[Alfredo Cardona Torres|Alfredo Cardonę Torresa]] przejęła kontrolę nad prowincją [[Al-Kadisijja (prowincja Iraku)|Al-Kadisijja]] w polskiej strefie stabilizacyjnej.

29 sierpnia

W świętym mieście szyitów [[An-Nadżaf|Nadżafie]] zginął w zamachu szyicki przywódca ajatollah [[Muhammad Bakir al-Hakim]]. Wypełniony materiałem wybuchowym samochód eksplodował przed meczetem-mauzoleum Alego. Oprócz ajatollaha zginęło od 83 do 125 osób.

30 sierpnia

(contracted; show full)e [[Babilon]] koło [[Al-Hilla|Al-Hilli]] gen. [[Andrzej Tyszkiewicz]], dowódca Wielonarodowej Dywizji sił stabilizacyjnych przejął od amerykańskiego generała [[James Conway|Jamesa Conwaya]] odpowiedzialność za środkowo-południową strefę Iraku. Dywizja liczy około 9000 żołnierzy, w tym ponad 2300 polskich, 1650 ukraińskich i ponad 1300 hiszpańskich. Gen. Tyszkiewicz dysponuje także 2500 żołnierzy amerykańskich (żandarmi do ochrony konwojów i siły szybkiego reagowania). Strefa środkowo-południowa (80 tys. km
2²) obejmuje blisko 20% powierzchni Iraku.

4 września

Minister obrony Federacji Rosyjskiej [[Siergiej Borysowicz IwanowIwanow (polityk)|Siergiej Iwanow]] oświadczył, że w razie przyjęcia przez [[Rada Bezpieczeństwa ONZ|Radę Bezpieczeństwa]] [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]] rezolucji dającej mandat dla sił międzynarodowych w Iraku, Rosja może wysłać do tego kraju swoich żołnierzy. Irackie siły policyjne, wojskowe i paramilitarne (korpus obrony cywilnej) osiągnęły liczebność około 60 tys. osób.

(contracted; show full)

10 września

W pobliżu [[Al-Hilla|Al-Hilli]] ostrzelano dwa patrole – polski i łotewski w środkowo-południowej strefie Iraku. Żaden z żołnierzy nie został ranny.

Sejmowa Komisja Obrony Narodowej wystąpiła do premiera o zwiększenie budżetu MON na operację w Iraku – w roku 2004 o ponad 300 mln zł.

O 13:00 czasu warszawskiego powrócił z rejonu Zatoki Perskiej do macierzystej bazy w Świnoujściu ORP 
"„Kontradmirał Xawery Czernicki"”. W czasie wykonywania zadań bojowych okręt przepłynął około 35 tys. Mm, wziął udział w 34 misjach bojowych w składzie międzynarodowych zespołów bojowych CTF-50/53/55.

11 września

Minister obrony narodowej [[Jerzy Szmajdziński]] zapowiedział, że za parę dni z Iraku wrócą komandosi z [[Jednostka Wojskowa GROM|jednostki GROM]]. Wykluczył zwiększenie polskiego kontyngentu, ale dopuścił możliwość zmiany jego struktury.

14 września

Do [[Bagdad]]u przybył amerykański sekretarz stanu [[Collin Powell]].

W [[Al-Hilla|Al-Hilli]] w strefie środkowo-południowej, nad którą kontrolę sprawuje dywizja pod polskim dowództwem, wznowiła produkcję fabryka tekstyliów. Jest to pierwsze od zakończenia wojny przedsiębiorstwo uruchomione w prowincji [[Babil]].

16 września

Wielonarodowa Dywizja pod dowództwem gen. [[Andrzej Tyszkiewicz|Andrzeja Tyszkiewicza]] przejęła dotychczas armatę przeciwlotniczą, kilka zestawów przeciwlotniczych "„Strzała"”, granatniki przeciwpancerne, 1200 kbk AK, broń krótką, duże ilości amunicji. W strefie środkowo-południowej w rękach Irakijczyków nadal jednak pozostają ogromne ilości broni różnego typu, w tym rakiety przeciwlotnicze.

17 września

W apelu nadanym przez telewizję satelitarną Al-Arabija domniemany [[Saddam Husajn]] wezwał Amerykanów do bezwarunkowego wycofania się z Iraku, a Irakijczyków do wzmożenia ataków i do świętej wojny prowadzonej wszelkimi środkami przeciw najeźdźcom.

(contracted; show full)

23 września

Szef irackiej Rady Zarządzającej [[Ahmad Szalabi]] zajął miejsce przeznaczone dla Iraku na sali obrad [[Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych]].

Wielonarodowa Dywizja pod dowództwem gen. [[Andrzej Tyszkiewicz|Andrzeja Tyszkiewicza]] przejęła formalnie kontrolę nad [[An-Nadżaf|Nadżafem]] – ostatnią, piątą prowincją w strefie środkowo-południowej w Iraku. Za stabilizację w tej części strefy odpowiada brygada 
"„Plus Ultra"” dowodzona przez Hiszpanów. Termin przejęcia [[An-Nadżaf|Nadżafu]] był dwa razy przekładany ze względu na opóźnienia w dostawie sprzętu dla batalionów latynoskich współtworzących brygadę.

24 września

W [[Wiedeń|Wiedniu]] w spotkaniu ministerialnym Organizacji Państw Eksporterów Ropy Naftowej ([[OPEC]]) delegaci Iraku uczestniczyli jako pełnoprawny członek tego kartelu naftowego. Delegacji irackiej przewodniczył minister ropy naftowej [[Ibrahim Bahr al-Ulum]].

25 września
[[Sekretarz generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych|Sekretarz Generalny ONZ]] [[Kofi Annan]] zarządził ewakuację z Iraku części zagranicznego personelu [[Organizacja Narodów Zjednoczonych|ONZ]].

Ukazał się komunikat rzecznika prasowego Ministerstwa Obrony Narodowej w sprawie przygotowań drugiej zmiany polskiego kontyngentu wojskowego Wielonarodowej Dywizji sił stabilizacyjnych w Iraku. Wyznaczone zostały jednostki, które wymienią kontyngent pełniący aktualnie służbę. Podstawę kontyngentu będą stanowiły pododdziały 11 Dywizji Kawalerii Pancernej, 6 Brygady Desantowo-Szturmowej, 25 Brygady Kawalerii Powietrznej i 10 Brygady Logistycznej. Wymiana polskiego kontyngentu ma nastąpić od połowy stycznia do połowy lutego 2004. Dowódcą Wielonarodowej Dywizji "„Centrum-Południe"” sił stabilizacyjnych zostanie gen. dyw. [[Mieczysław Bieniek]].

27 września

Pierwszych 31 Irakijczyków wcielonych do Irackiego Korpusu Obrony Cywilnej (ICDC) rozpoczęło służbę u boku polskich żołnierzy w [[Al-Hilla|Al-Hilli]]. Nieznani Irakijczycy ostrzelali polski patrol. Nie było ofiar.

29 września

W rejonie [[Al-Faludża|Al-Falludży]], 50 km na zachód od [[Bagdad]]u, zginął amerykański żołnierz. Liczba żołnierzy amerykańskich zabitych w walkach po 1 maja wzrosła do 181.

30 września

Wieczorem w bazie al-Kut w miejscu stacjonowania kontyngentu ukraińskiego Wielonarodowej Dywizji sił stabilizacyjnych doszło do nieszczęśliwego wypadku – przewrócił się transporter opancerzony BRDM-2. Ukraiński żołnierz poniósł śmierć na miejscu. Był to pierwszy śmiertelny wypadek w Wielonarodowej Dywizji.

=== Październik ===
2 października

Przedstawiciel irackiej Rady Zarządzającej [[Ahmad Szalabi]] po raz pierwszy wystąpił jako reprezentant nowego Iraku w debacie generalnej na sesji [[Zgromadzenie Ogólne ONZ|Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych]]. Zginęło kolejnych dwóch żołnierzy amerykańskich.

Polscy saperzy z Wielonarodowej Dywizji znaleźli w Iraku rakiety przeciwlotnicze produkcji francuskiej typu "„Roland"”. Rozpowszechnienie informacji, iż rakiety zostały wyprodukowane w 2003 r., było przyczyną incydentu dyplomatycznego, który szybko został wyjaśniony.
4 października

W [[Basra|Basrze]] i [[Bagdad]]zie doszło do kolejnych zamieszek wywołanych przez byłych żołnierzy Armii Irackiej domagających się wypłaty żołdu. W Basrze zginął jeden z demonstrantów. W Bagdadzie poległ kolejny żołnierz amerykański.

6 października

Trzech amerykańskich żołnierzy poniosło śmierć w pobliżu [[Bagdad]]u.
(contracted; show full)

10 października

O godz. 4.45 w [[Al-Hilla|Al-Hilli]] został ostrzelany z granatnika RPG-7 polski konwój z Wielonarodowej Dywizji sił stabilizacyjnych. Żołnierze nie odnieśli obrażeń.

12 października

W [[Bagdad]]zie dwa samochody z materiałem wybuchowym prowadzone przez zamachowców-samobójców eksplodowały przed hotelem 
"„Bagdad"”, w którym mieszkają przedstawiciele [[Central Intelligence Agency|Centralnej Agencji Wywiadowczej]], członkowie władz koalicyjnych i niektórzy członkowie irackiej Rady Zarządzającej. Zginęło 6 przechodniów.

15 października

W Iraku rozpoczęła się wymiana pieniędzy z wizerunkiem [[Saddam Husajn|Saddama Husajna]] na nowe banknoty. Operacja planowana jest na 3 miesiące. Wymiana wiąże się z dyrektywą władz koalicyjnych nakazującą zniesienie wszelkich symboli obalonego reżimu.

17 października

Nad ranem na terenie polskiej strefy odpowiedzialności grupa Irakijczyków zaatakowała amerykański patrol żandarmerii. Zginęło 3 amerykańskich żołnierzy, a 3 kolejnych zostało rannych. Zginęło także 2 Irakijczyków z miejscowej policji. Do kraju powrócił pododdział żołnierzy jednostki specjalnej [[Jednostka Wojskowa GROM|GROM]].

18 października

W [[Al-Kut]] na terenie polskiej bazy wywrócił się samochód typu "„Honker"” należący do polskiego kontyngentu wojskowego. W wypadku zostało rannych 3 żołnierzy.

20 października

Wieczorem w pobliżu miejscowości [[Al-Mahawil]] ostrzelano kilkudziesięcioosobowy polski konwój wojskowy udający się z [[Bagdad]]u do Obozu [[Babilon]]. Nikt nie odniósł obrażeń, konwój bezpiecznie dotarł do miejsca przeznaczenia.

26 października

Nieznani sprawcy ostrzelali rakietami hotel "„Raszid"” w [[Bagdad]]zie, w którym zatrzymał się amerykański zastępca sekretarza obrony [[Paul Wolfowitz]]. Zginął amerykański pułkownik, a 17 osób odniosło rany. W bazie [[Ad-Diwanijja|Ad-Diwanija]] zginął przypadkowo postrzelony sierżant z kontyngentu hiszpańskiego Wielonarodowej Dywizji.

31 października

Wieczorem nieznani sprawcy ostrzelali grupę polskich żołnierzy Międzynarodowej Dywizji "„Centrum-Południe"” oraz towarzyszących im funkcjonariuszy irackiego Korpusu Obrony Cywilnej. Żaden z nich nie odniósł obrażeń.

== 2004 ==
{{osobny artykuł|I bitwa o Faludżę}}
31 marca doszło do ataku na konwój amerykański w [[Al-Falludża|Faludży]]. W jego wyniku śmierć poniosło 4 pracowników prywatnej firmy ochroniarskiej [[Blackwater WorldwideAcademi|Blackwater]]; ich zmasakrowane zwłoki zostały zawieszone na moście nad [[Eufrat]]em<ref>{{Cytuj książkę   | nazwisko = Scahill | imię = Jeremy. | tytuł = Blackwater : n. Narodziny najpotężniejszej armii najemnej świata | data = 2009 | wydawca = Wydawnictwo Dolnośląskie | miejsce = Wrocław | isbn = 9788324587551 | strony = 154-157}}</ref>. W nocach z 3 na 6 kwietnia oddziały [[Armia Mahdiego|Armii Mahdiego]] podejmowały szturm na polsko-bułgarski posterunek City Hall w centrum [[Karbala|Karbali]], ponosząc ciężkie straty. Wśród obrońców tylko jedna osoba została lekko ranna. Była to największa [[Bitwa o City Hall|bitwa]] [[Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej|Wojska Polskiego]] od czasów [[II wojna światowa|II wojny światowej]]. Tego samego dnia przeprowadzono w mieście zamachy, w których zginęło 140 cywilów.

28 czerwca amerykański ambasador Bremer przekazał władzę nad Irakiem w ręce irackiego rządu, na którego czele stanął nominowany przez amerykanów Ijad Alawi.
{{osobny artykuł|II bitwa o Faludżę}}

== 2006 ==
[[Plik:Abu-ghraib-leash.jpg|thumb]]⏎
29 marca Rrząd [[Stany Zjednoczone|USA]] zgodził się na dalsze publikacje zdjęć Irakijczyków torturowanych przez amerykańskich żołnierzy w [[Abu Ghurajb|Abu Ghraib]]⏎
[[Plik:Abu-ghraib-leash.jpg|thumb]].

== 2008 ==
4 października 2008 roku w bazie w Diwaniji Polacy przekazali Amerykanom dowodzenie bazą a Irakijczykom odpowiedzialność za bezpieczeństwo prowincji Kadisija.

== 2009 ==
30 czerwca 2009 wojska amerykańskie opuściły irackie miasta<ref>{{cytuj stronę|url=http://www.tvn24.pl/12691,1607445,0,1,amerykanie-oddali-wladze,wiadomosc.html|tytuł=Amerykanie oddali władzę|opublikowany=tvn24.pl|data=30 czerwca 2009|data dostępu=19 sierpnia 2010|język=pl}}</ref>.

(contracted; show full)

== 2011 ==
18 kwietnia 2011 opublikowano film przedstawiający komandosów Special Air Service ([[Special Air Service|SAS]], brytyjskiej jednostki specjalnej) znęcających się nad Irakijczykiem. Jak opowiada źródło jednej z gazet,
   komandosi regularnie wywlekali cywilów z domu i bili ich. Nagranie przesłał redakcji brytyjskiego dziennika były żołnierz tej formacji, (świadek zdarzenia). Przyznał że był przerażony faktem bicia i znęcania się, a film wykradł z laptopa oprawcy<ref>{{cytuj stronę|url=http://konflikty.wp.pl/kat,1020349,title,Zolnierze-znecali-sie-nad-niewinnym-mezczyzna,wid,13331496,wiadomosc.html|tytuł=Żołnierze znęcali się nad niewinnym mężczyznąopublikowany=konflikty.wp.pl|data=18 kwietnia 2011|data dostępu=18 kwietnia 2011|język=pl}}</ref>.
{{osobny artykuł|Terroryzm w Iraku (2011-)}}
Według porozumienia podpisanego przez [[George W. Bush]]a w 2008, amerykańskie wojsko miało opuścić Irak do końca 2011. Redukcja kontyngentu amerykańskiego rozpoczęła się 30 czerwca 2009. 19 sierpnia 2010 Irak opuściła ostatnia jednostka bojowa USA. 15 grudnia 2011 odbyła się oficjalna ceremonia zakończenia misji w Iraku, a ostatni żołnierz opuścił ten kraj 18 grudnia 2011. 4 tys. amerykańskich żołnierzy do czerwca 2012 przebywało w [[Kuwejt|Kuwejcie]], który opuścili całkowicie do 3 czerwca 2012.

Jednak w okresie wycofywania amerykańskiego kontyngentu z Iraku, sytuacja w kraju nie była do końca ustabilizowana. Spory na tle religijnym rozpoczynały się na najwyższych szczeblach władz. Przekładało się to na nastroje społeczeństwa. Ponadto nadal aktywne były sunnickie bojówki powiązane z Al-Kaidą, przeprowadzające ataki na szyitów.

== Ofiary śmiertelne ==
Według różnych szacunków podczas stabilizacji Iraku zginęło od ponad 155 tys.<ref>[http://www.iraqbodycount.org/analysis/numbers/warlogs/ Iraq War Logs: What the numbers reveal :: Iraq Body Count<!-- Tytuł wygenerowany przez bota -->].</ref> do ok. 1456 tys. ludzi<ref>[http://www.justforeignpolicy.org/iraq Iraq Deaths | Just Foreign Policy].</ref>.

Według Iraqbodycount.org większość cywilów padła ofiarą ataków terrorystycznych przeprowadzonych przez iracki "„ruch oporu"”. Głównie w wyniku ataków na silnie zaludnione miejsca (np. bazary), dokonywanych za pomocą granatników, moździerzy lub ataków bombowych. Rocznie ginęło w ten sposób od 800-1000 osób. W wyniku działań wojsk amerykańskich ginęło ok. 20-30 osób rocznie, rządowych wojsk irackich —– 100-200 osób<ref>{{cytuj stronę |url=http://www.iraqbodycount.org/analysis/numbers/2011/ |tytuł=Iraqi deaths from violence 2003–2011 |opublikowany=Iraq Body Count}}</ref>.

== Zobacz też ==
* [[Bitwa o City Hall]]
* [[I bitwa o Faludżę]]
* [[II bitwa o Faludżę]]
* [[Kalendarium II wojny nad Zatoką Perską]]
* [[Amerykańska Talia Kart]]

{{Przypisy}}

[[Kategoria:Wojny w Zatoce Perskiej]]
[[Kategoria:2003 w Iraku]]
[[Kategoria:2004 w Iraku]]
[[Kategoria:2005 w Iraku]]
[[Kategoria:2006 w Iraku]]
[[Kategoria:2007 w Iraku]]
[[Kategoria:2008 w Iraku]]
[[Kategoria:2009 w Iraku]]
[[Kategoria:2010 w Iraku]]
[[Kategoria:2011 w Iraku]]
[[Kategoria:2012 w Iraku]]

[[cs:Okupace Iráku]]
[[de:Besatzung des Irak seit 2003]]
[[et:2003. aasta Iraagi okupatsioon]]
[[en:Post-invasion Iraq, 2003–present]]
[[es:Guerra de Irak]]
[[fa:پس از اشغال عراق، ۲۰۰۳ - تاکنون]]
[[fr:Guerre en Irak (2003-2005)]]
[[ro:Ocuparea Irakului din 2003-2004]]
[[zh:美军占领伊拉克]]