Revision 32167064 of "Płocka pielgrzymka do Skępego" on plwiki

{{DNU|naprawa|podstrona=2012:07:26:Płocka pielgrzymka do Skępego}}
'''Piesza płocka pielgrzymka do Skępego''' dziękczynna piesza pielgrzymka Płocczan, za ocalenie miasta z epidemii cholery. Od lat kierownikiem pielgrzymki jest Pan Wojciech Popielski
[[Plik:Emblematy pielgrzymkowe.jpg|mały|Znaczki pielgrzymki do Skępego, z lat 1996-2011]]
=Historia=
Pierwsza wzmianka o pielgrzymowaniu z Płocka do Skępego pochodzi z 1631 roku. Wtedy to członkowie bractwa św. Różańca z kościoła OO. Dominikanów zorganizowali liczną pielgrzymkę i ofiarowali wotum. Tradycja pielgrzymowania płockiego sięga więc XVII wieku. Płocczanie do Skępego pielgrzymują regularnie od 160-ciu lat, aby wziąć udział w uroczystościach odpustowych Narodzenia Najświętszej Marii Panny, które odbywają się co roku 8 września. Pielgrzymka Płocka jest pielgrzymką zaprzysiężoną. 6 września 2012 roku wyruszy 161 pielgrzymka. 
=Brzozowy krzyż=
Tego roku pielgrzymka nie otrzymała pozwolenia na wyjście od władz Płocka. Pozwolenie takie było konieczne z racji korzystania przez pielgrzymów z dróg publicznych (podobnie dzisiaj). Rozpuszczona celowo plotka mówiła o jakiejś tajemniczej chorobie zwierząt zwanej oficjalnie pryszczycą (pielgrzymi „mogli przenieść ją na teren miasta”).

9 września pod Farą zebrało się 8 osób, głównie kobiety. Jedna z nich miała na piersi niewielki Krzyż Misyjny. Pielgrzymom nie pozwolono zabrać jakiegokolwiek Krzyża pielgrzymkowego, ponieważ sprzeciw władzom mógł oznaczać zamknięcie jednego z czynnych Kościołów Płocka. 8 osób ruszyło w drogę bez Krzyża; w grupie tej były min. Franciszka Ciesielska i Eugenia Piotrowska. Grupa, zbierając po drodze dołączających pielgrzymów, stawała się coraz liczniejsza.

Pielgrzymowały kobiety, bo uczestnictwo mężczyzn wiązało się z ich aresztowaniem (a co za tym idzie pozbawieniem wielu rodzin utrzymania). Mieczysław Piotrowski, wieloletni pielgrzym, wyprzedził pielgrzymkę jadąc na rowerze. Przy pomocy jednego z mieszkańców Łukoszyna, kowala Wacława Cholewińskiego, zbił brzozowy Krzyż (powstał on z dwóch brzózek rosnących w ogrodzie kowala), wyszedł z nim naprzeciw pielgrzymującym kobietom i razem z nimi wszedł do Bożewa. Do tego Krzyża został przyczepiony ów mały Krzyż Misyjny. Do jeziora doszło 28 osób idąc za brzozowym Krzyżem. Wielu pątników dojechało pociągiem wioząc ze sobą metalowy Krzyż z Fary i uroczyście wkroczono do Skępego. Do licznych próśb i intencji pielgrzymka dołączyła nowe dziękczynienie – za łaskę dojścia i modlitwy za ojczyznę. Komunistyczne władze, widząc ludzki upór i solidarność, nie utrudniały powrotu.
=fragment pieśni płockiej kompanii=
Cudowna Skępska, Maryjo nasza,
Tylu łaskami wsławiona,
Niech pieśń ta światu cześć Twą ogłasza,
Od wszystkich bądź pozdrowiona.

Korona złota wieńczy Twe skronie,
Ozdobna perły drogimi,
W modlitwie trzymasz złączone dłonie,
Oczyma patrzysz tkliwymi...
=przypisy=

[http://pielgrzymkaskepe.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=48&Itemid=27 Historia pielgrzymki Płockiej, na jej oficjalnej stronie]