Pakistan odłączył się od brytyjskich Indii w [[1947]]. Pomysł utworzenia państwa o takiej nazwie przypisuje się Choudrze Rahmatowi Alemu, który utworzył ją od pierwszych liter nazw prowincji: Pendżab, Afgan, Kaszmir i Sind oraz końcówki nazwy Beludżystan. Drugim wytłumaczeniem tej nazwy jest jej zakorzenienie lingwistyczne w [[język urdu|języku urdu]], w którym słowo ''pakistan'' oznacza „''kraj czystości''”.
Gdy Brytyjczycy zorganizowali na przełomie [[1945]] i [[1946]] wybory do władz ustawodawczych, [[Liga Muzułmańska]] zdobyła większość w rządach [[Bengal]]u i [[Sindh]]u, zaś w [[Pendżab]]ie utworzyła rząd koalicyjny. Tym samym roszczenia muzułmanów do stworzenia państwa islamskiego stały się uzasadnione. W 1947 ostatni wicekról [[Indie|Indii]], [[lord]] [[Louis Mountbatten]], opracował plan, na podstawie którego kolonia brytyjska podzielona została na dwa suwerenne państwa: Indie i Pakistan, który otrzymał następujące prowincje: Bengal, Pendżab, Sind, Beludżystan oraz Północno-Zachodnią Prowincję Graniczną.
14 sierpnia 1947 Pakistan uzyskał niepodległość (do [[1956]] jako dominium brytyjskie z generalnym gubernatorem reprezentującym brytyjskiego monarchę; w 1956 proklamowano republikę), jednak kwestią sporną między tym krajem a Indiami zostały trzy księstwa: [[Dżanagadh]], [[Hajdarabad (księstwo)|Hajdarabad]] oraz [[Kaszmir (region)|Kaszmir]]. Zostawiono im czas na przeprowadzenie plebiscytu, lecz władcy tych małych księstewek, licząc na uzyskanie znacznej autonomii, zwlekali z przeprowadzeniem [[referendum]]. W Dżanagadh oraz w Hajdarabadzie władcy byli [[Muzułmanin|muzułmanami]], zaś cała ludność była hinduska, toteż po upływie czasu przeznaczonego na plebiscyt Indie wkroczyły do tych księstw ze swoimi wojskami, co zostało oprotestowane przez Pakistan na arenie międzynarodowej. W Kaszmirze sytuacja była odwrotna, ludność była głównie muzułmańska, zaś sfery rządzące były religii hinduskiej. [[Hari Singh]], [[maharadża]] rządzący w Kaszmirze, nie chciał przyłączać się do żadnego z państw: w Indiach jego władza zostałaby znacznie uszczuplona, zaś w Pakistanie mogłoby dojść do zamieszek na tle religijnym.
Jesienią 1947 wybuchała rewolta o podłożu religijnym, do Kaszmiru wkroczyły pathańskie plemiona z Pakistanu, więc maharadża Singh zmuszony był poprosić o pomoc Indie. [[26 października]] podpisał on akt wstąpienia Kaszmiru do Indii. Pakistan nie uznał faktu przyłączenia się Kaszmiru do Indii. [[Muhammad Ali Jinnah]], przywódca Pakistanu zwrócił się z prośbą do lorda Mountbattena o mediację. Louis Mountbatten poprosił Singha o przeprowadzenie plebiscytu wśród ludności, jednak maharadża tę prośbę odrzucił. W ten sposób zaczął się [[konflikt indyjsko-pakistański]], trwający do dziś.
W [[1966]] stolica została przeniesiona z [[Karaczi]] do [[Islamabad]]u.
[[26 marca]] [[1971]] [[Pakistan Wschodni]] odłączył się tworząc niepodległy [[Bangladesz]].
W latach 1971-[[1977]] premierem Pakistanu był [[Zulfikar Ali Bhutto]], jednak w wyniku zamachu wojskowego został odsunięty od władzy, uwięziony, skazany na śmierć i stracony. Przez pewien czas premierem była córka Bhutto – [[Benazir Bhutto]], ale także ona została oskarżona o nadużycia i odsunięta od władzy przez swojego następcę. W [[1998]] roku opuściła Pakistan i udała się na emigrację do [[Dubaj]]u. W 2004 doszło do wybuchu [[Wojna w Pakistanie|konfliktu]] w północnych regionach kraju, gdzie armia zmagała się z talibami. [[Prezydent]] [[Pervez Musharraf]] objął władzę po bezkrwawym [[zamach stanu|zamachu stanu]] w grudniu [[1999]]. Benazir Bhutto do kraju powróciła po 9 latach, w październiku [[2007]], w związku z przygotowywaniem [[Pakistańska Partia Ludowa|Pakistańskiej Partii Ludowej]] do wyborów parlamentarnych. [[27 grudnia]] 2007 w [[Rawalpindi]] podczas wiecu kończącego kampanię wyborczą została zastrzelona przez zamachowca samobójcę, który następnie wysadził się w powietrze zabijając kilkanaście osób.
Wybory parlamentarne odbyły się [[18 lutego]] 2008 w trakcie kryzysu politycznego, wywołanego śmiercią Benazir Bhutto. Najwięcej głosów zdobyły [[Pakistańska Partia Ludowa]] i [[Pakistańska Liga Muzułmańska Nawaz]] (PML- N), której liderem jest [[Nawaz Sharif]], wyraźnie wyprzedzając dotychczas rządzącą [[Pakistańska Liga Muzułmańska|Pakistańską Ligą Muzułmańską]] (PML-Q) wspierającą [[Pervez Musharraf|Perveza Musharrafa]].
[[18 sierpnia]] 2008 Pervez Musharraf zrezygnował z pełnienia funkcji [[prezydent]]a Pakistanu. 6 września 2008 [[Asif Ali Zardari]], wdowiec po Benazir Bhutto, został wybrany trzynastym prezydentem głosami większości pakistańskiego [[Kolegium Elekcyjne w Pakistanie|Kolegium Elekcyjnego]].
==Źródła==
*Jaffrelot, Christophe (2004). A history of Pakistan and its origins. London: Anthem Press. ISBN 978-1-84331-149-2.
<!--{{przypisy}}-->
{{Historia państw Azji}}
[[Kategoria:Historia poszczególnych państw|Pakistan]]
[[Kategoria:Historia Pakistanu| ]]
[[en:History of Pakistan]]
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
