Revision 36170105 of "Słoneczna dziewczyna. Opowieść o Klementynie Sołonowicz-Olbrychskiej" on plwiki

{{DNU|artykuł|podstrona=2013:04:16:Słoneczna dziewczyna. Opowieść o Klementynie Sołonowicz-Olbrychskiej}}
''Słoneczna dziewczyna. Opowieść o Klementynie Sołonowicz-Olbrychskiej'', autor [[Ewa Bagłaj]], Warszawskie Wydawnictwo Literackie [[Muza SA|MUZA SA]], Warszawa 2007. 

Biografia urodzonej w [[1909]] roku w [[Drohiczyn (województwo podlaskie)|Drohiczynie]] na Podlasiu sympatii [[Czesław Miłosz|Czesława Miłosza]] z czasów studenckich w Wilnie, dziennikarki w Warszawie i Łodzi, pisarki dla dzieci i młodzieży, autorki słuchowisk Polskiego Radia oraz spektakli telewizyjnego Teatru Młodego Widza, nauczycielki języka polskiego i francuskiego, animatorki teatru szkolnego w Drohiczynie nad Bugiem, gdzie jako dziecko debiutował jej młodszy syn, [[Daniel Olbrychski]]. 

Książka została zadedykowana [[Barbara Wachowicz|Barbarze Wachowicz]], która pierwsza pokazała autorce urodę Drohiczyna. Ewa Bagłaj przedstawia losy Klementyny Sołonowicz-Olbrychskiej na tle przemian politycznych, obyczajowych i społecznych Polski. Pierwszy rozdział poświęca Drohiczynowi - jako najważniejszemu miejscu w życiu i twórczości bohaterki. W drugim rozdziale kreśli szeroką i wyczerpującą genealogię rodzin Śmiałowskich i Sołonowiczów, z których wywodzili się rodzice Klementyny. Dalej przedstawia dzieje życia bohaterki: od dzieciństwa w majątku [[Korczew]] nad [[Bug]]iem, przez pierwszą wojnę światową, kontakt z Teatrem "Reduta" Juliusza Osterwy w czasach szkoły średniej w Białymstoku oraz studiów polonistycznych w Wilnie. Daje obraz życia w międzywojennej Warszawie, gdzie Klementyna studiowała dziennikarstwo i pracowała w redakcji "[[Czas(gazeta)|Czasu]]". Dalej pokazuje jej losy w okupowanej Warszawie (wraz z mężem Franciszkiem Olbrychskim, znanym przed wojną stołecznym publicystą, przechowali w swoim mieszkaniu przy Nowogrodzkiej [[Rafał Praga|Rafała Pragę]], późniejszego twórcę spektakularnego sukcesu dziennika [[Express Wieczorny]]), ewakuację po powstaniu warszawskim i trudne powojenne lata - już jako nauczycielki i animatorki teatru szkolnego w Drohiczynie nad Bugiem. Ewa Bagłaj pokazuje drogę Klementyny do pisarstwa, a także jej syna, Daniela Olbrychskiego, do aktorstwa. Ostatni rozdział poświęca [[Biblioteka im. Klementyny Sołonowicz-Olbrychskiej w Drohiczynie|Bibliotece im. Klementyny Sołonowicz-Olbrychskiej w Drohiczynie]], która sąsiaduje z kinem "Daniel".

{{DEFAULTSORT:Sołonowicz-Olbrychska, Klementyna}}
[[Kategoria:Polskie utwory biograficzne|Sołonowicz-Olbrychska Klementyna]]