Revision 55607256 of "II wojna syryjska" on plwiki

{{DNU|artykuł|podstrona=2019:01:15:II wojna syryjska}}
'''Druga wojna syryjska''' (ok. [[260 p.n.e.]] - [[253 p.n.e.]]) – część konfliktu pomiędzy Egiptem [[Ptolemeusze|Ptolomeuszy]] a królestwem [[Seleucydzi|Seleukidów]]. Na czołach obu stron stali odpowiednio [[Ptolemeusz II]] oraz, będący w koalicji, królowie [[Antioch II]] i [[Antygon II Gonatas]]{{r|Heinen}}.

Drugą wojnę syryjską poprzedziła tzw. [[wojna chremonidejska]] w latach 268? p.n.e.([[267 p.n.e.]]{{r|Volkmann}}) - [[261 p.n.e.]]{{r|Heinen}} {{fakt|o [[Milet]] i [[Efez]]|data=2019-01}}, która doprowadziła do osłabienia wpływów Ptolemeusza na [[Morze Egejskie|Morzu Egejskim]] i przybliżyła klęski sojuszników Ptolemeusza Aten i Sparty{{r|Heinen}}. Konflikt syryjski rozgrywał się przede wszystkim w rejonie Morza Egejskiego, [[Morze Jońskie|Jońskiego]] oraz w [[Anatolia|Anatolii]]. Na zachodzie tymczasem trwała rewolta syna króla egipskiego [[Ptolemeusz II Filadelfos|Ptolemeusza młodszego]], wspieranego przez [[Milet]] i [[Samos]]. Powstanie zakończyło się jednak w roku 259 p.n.e. porażką młodego Ptolemeusza. Rok później [[Antioch II Theos]] odzyskał Milet oraz Samos.

Krótko później egipska flota pod wodzą Chremonidesa poniosła klęskę przeciwko Rodos w [[bitwa morska pod Efezem|bitwie morskiej pod Efezem]], w wyniku czego utracono Efez na kolejne lata.

Wiosną [[255 p.n.e.]] miała miejsca kolejna [[bitwa morska w pobliżu wyspy Kos]], w wyniku której admirał egipski Patroklos, (weteran wojny chremonidejskiej w której walczył z [[Starożytna Macedonia|Macedończykami]] [[Antygon II Gonatas|Antygona II Gonatasa]] wspierającego Seleukidów) poniósł druzgocącą porażkę z rąk przeciwnika. Po tej klęsce panowanie egipskie na wyspach greckich dobiegło końca. Podobnie rzecz się miała w Anatolii, gdzie Ptolemeusze musieli uznać wyższość [[Seleukidzi|Seleukidów]]. Dzięki tym sukcesom Antioch II odzyskał utracone wcześniej [[Cylicja|Cylicję]] oraz [[Pamfilia|Pamfilię]].

Dzięki dyplomacji egipskiej do roku [[253 p.n.e.]] udało się zawrzeć pokój, który przypieczętowano małżeństwem Antiocha II z córką Ptolemeusza [[Berenika (żona Antiocha II)|Berenike]], co doprowadziło w końcu do śmierci Antiocha. Władca porzucił bowiem swoją małżonkę [[Laodika I|Laodike]]. W roku [[246 p.n.e.]] Antioch został w zemście otruty przez Laodike, podczas wizyty u byłej małżonki. Wraz z nim śmierć poniosła Berenike oraz jej dwaj synowie. Wydarzenie to stało się przyczyną wybuchu [[III wojna syryjska|trzeciej wojny syryjskiej]].

== Przypisy ==
{{Przypisy|
* <ref name="Heinen">{{Cytuj |autor = Heinz Heinen |tytuł = Ptolemy II Philadelphus |praca = [[Encyklopedia Britannica|Encyclopædia Britannica]] |url = https://www.britannica.com/biography/Ptolemy-II-Philadelphus#ref166576}}</ref>
* <ref name="Volkmann">{{Cytuj |autor = Hans Volkmann |tytuł = Antigonus II Gonatas |praca = [[Encyklopedia Britannica|Encyclopædia Britannica]] |url = https://www.britannica.com/biography/Antigonus-II-Gonatas#ref126341}}</ref>
}}

== Bibliografia ==
* Günther Hölbl: Geschichte des Ptolemäerreiches. Politik, Ideologie und Religiöse Kultur von Alexander dem Großen bis zur römischen Eroberung. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 1994, S. 34–38, {{ISBN|3-534-10422-6}}

[[Kategoria:Wojny epoki hellenistycznej|Syryjska, II wojna]]