Difference between revisions 334664 and 334665 on sourceswiki{{সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ}}
::: '''১৩ অধ্যায়'''
:<big>'''শনিৰ বৰ'''</big>
:::
::ঝুমুৰি ।
অনন্তৰে দশৰথ ।
দুনাই জুৰিলন্ত ৰথ ॥১
এৰাই মহাশত্ৰু ভয় ।
ৰথে চড়ি মহাশয় ॥২
পুণৰপি স্বৰ্গে গৈলা ।
শনিৰ সমুখ ভৈলা ॥৩
পাচে শনি মহাভাগে ।
ৰাজাক দেখিয়া আগে ॥৪
ভৈল অতি চমত্কাৰ ।
আইল ৰাজা আৰু বাৰ ॥৫
কিনো মহাপুণ্যশীল ।
শনিৰ দৃষ্টিত জীল ॥৬
চাৰিও ঘোটক ৰৈল ।
কিনো বিপৰীত ভৈল ॥৭
মোৰ মহা দৃষ্টি পাত ।
সমুখে পৰয় যাত ॥৮
তাক যেন যমদণ্ড ।
পায়া কৰোঁ লণ্ডভণ্ড ॥৯
যেন মহা বহ্নি ঘোৰ ।
হেন দৃষ্টিপাত মোৰ ॥১০
তাহাতো নিস্তৰি আইল ।
কিনো ইতো তপসাইল ॥১১
মহাবলী তেজৱন্ত ।
ভাগ্যৰো নাহিক অন্ত ॥১২
মোহোৰ দৃষ্টিত ৰৈল ।
পুনৰপি আসি ভৈল ॥১৩
আপোনাক কৰি ধিক্ ।
মাতিলেক নৃপতিক ॥১৪
শুনিয়োক নৃপবৰ ।
গুচাঁ মোৰ সমুখৰ ॥১৫
আথে বেথে ৰথ লৈয়া ।
পাছত ৰহিলা গৈয়া ॥১৬
শনিৰ শুনিয়া বাণী ।
দশৰথ মহামানী ॥১৭
সমুখৰ গুচিলন্ত ।
পাছু হুয়া ৰহিলন্ত ॥১৮
দেখি শনি তুষ্ট ভৈলা ।
ৰাজাক বুলিবে লৈলা ॥১৯
শুনিয়োক দশৰথ ।
আমাৰ বৃত্তান্ত যত ॥২০
মোহোৰ সমুখ দৃষ্টি ।
পৰে যাত নিষ্টি নিষ্টি ॥॥২১
নাহিক কল্যাণ তাৰ ।
হোৱে সিতো বুন্দামাৰ ॥২২
হেন মোৰ সমুখত ।
ৰথে চড়ি মহাৰথ ॥২৩
ৰৈলা কিনো বিপৰীত ।
দেখি ভৈলোঁ সচকিত ॥২৪
তযু ইতো সাহসৰ ।
সীমা নাহি নৃপবৰ ॥২৫
এহি মতে গ্ৰহৰাজ ।
তেখি নৃপতিৰ কাজ ॥২৬
প্ৰশংসিলা বাৰে বাৰ ।
শুনা লোক সমজ্যাৰ ॥২৭
পুণ্যকথা ৰামায়ণ ।
শুনা সন্তোষিয়ো মন ॥২৮
ইতো জীৱ সমস্তৰ ।
সীমা নাহি জনমৰ ॥২৯
নানান শৰীৰ ধৰি ।
পাপ পুণ্য ভোগ কৰি ॥৩০
ফুৰে যত জীৱ গণ ।
নাহি তাক সুমৰণ ॥৩১
নিশেষ জন্মৰ অন্তে ।
কোন মহা পুণ্যৱন্তে ॥৩২
অনিগ্ৰহে মাধৱৰ ।
ধৰে নৰ কলেৱৰ ॥৩৩
হেন তনু আছা পায়া ।
ভৈল মাধৱৰ দায়া ॥৩৪
কৃষ্ণৰ দুখানি পাৱে ।
দিয়া মন সৰ্ব্ব ভাৱে ॥৩৫
যাৰ বৈকুণ্ঠত কাম ।
লৈয়ো হৰি গুণ নাম ॥৩৬
ইসি ধৰ্ম্ম অনুপাম ।
তেজিয়া সমস্ত কাম ॥৩৭
কৰি অতি অবিশ্ৰাম ।
নিৰন্তৰ বোলা ৰাম ॥৩৮⏎
⏎
⏎
: '''১৪ অধ্যায়'''
:'''পদ ।'''
:::
অনন্তৰে শনি পূৰ্ব্ব কথা আপোনাৰ ।
কৰিবে লাগিলা দশৰথত প্ৰচাৰ ॥১
মোহোৰ পূৰ্ব্বৰ কথা শুনা মহামতি ।
পাৰ্ব্বতী দেৱীৰ পুত্ৰ ভৈলা গণপতি ॥২
মহেশ্বৰ স্থানে দেৱগণ গৈলা শুনি ।
মই মাত্ৰ কেৱল নগৈলো মনে গুণি ॥৩
মোহোৰ দৃষ্টিত জন্ম ভৈলা গণেশৰ ।
মই গৈলে বৰ মিলিবেক অথন্তৰ ॥৪
দেৱৰ লগত মোক নেদেখি সভাত ।
পাৰ্ব্বতী গোসানী পুছিলন্ত দেৱতাত ॥৫
আমাৰ থানক আইল সবে দেৱগণ ।
শনি কিয় নাইল বুলি কৰি কোপমন ॥৬
দূত পঠাই দিলা দেবী আমাৰ পাশক ।
দূতে বোলে শনি তুমি চলা কৈলাসক ॥৭
শুনি শীঘ্ৰে গৈলো মই কৈলাসক প্ৰতি ।
মোক দেখি কোপ পাচে তেজিলা পাৰ্ব্বতী ॥৮
প্ৰবেশিলো গৈয়া আমি যেখনে সভাত ।
গণেশৰ মুণ্ডগোট দেখিলো সাক্ষাত ॥৯
তেতিক্ষণে তান মাথা গোট ছিণ্ডি গৈল ।
কহো নেদেখিল মুণ্ড অন্তৰীক্ষ ভৈল ॥১০
হেন দেখি চিন্তা বৰ মিলিল আমাৰ ।
সকল সমাজে আতি কৰে হাহাকাৰ ॥১১
পৰম বিকলচিত্ত ভৈলন্ত পাৰ্ব্বতী ।
পুত্ৰশোকে অচেতন ভৈল মহাসতী ॥১২
মুণ্ড চাই ফুৰন্ত সকল দেৱগণে ।
নপাইল বিচাৰি মুণ্ড ই তিনি ভুবনে ॥১৩
পুছিলা পাৰ্ব্বতী সবে দেৱতাক চাই ।
কি কাৰণে আমাৰ পুত্ৰৰ মুণ্ড নাই ॥১৪
দেৱগণে বোলে মাৱ শুনিয়ো উত্তৰ ।
শনিৰ দৃষ্টিত জন্ম তোমাৰ পুত্ৰৰ ॥১৫
আৰু শনি আসি কৰিলন্ত দৃষ্টিপাত ।
তাতে সে ছিণ্ডিল মুণ্ড কহিলো সাক্ষাত ॥১৬
দেৱৰ বচনে দেৱী প্ৰকোপিত ভৈলা ।
ক্ৰোধবেগে ধায়া মোক মাৰিবাক গৈলা ॥১৭
হেন দেখি স্তুতি কৰি বোলে দেৱগণে ।
স্ৰজিলা আপুনি শনি মাৰিবা কেমনে ॥ ১৮
This site is not affiliated with or endorsed in any way by the Wikimedia Foundation or any of its affiliates. In fact, we fucking despise them.
|
